Ο λαός της Λιβύης υφίσταται γενοκτονία από τους απρόσκλητους «σωτήρες» του

Την ώρα που η ανθρωπότητα παρακολουθεί τις ψυχολογικές επιχειρήσεις και τα στημένα επικοινωνιακά παιχνίδια και βίντεο των κυριάρχων, ο ηρωικός λαός της Λιβύης ο οποίος για πάνω από 6 μήνες αντιστέκεται στην ιμπεριαλιστική και αποικιοκρατική εισβολή, ζει ένα απερίγραπτο δράμα, έχοντας βρεθεί στο μάτι ενός κυκλώνα που εξαπολύεται από την μεγαλύτερη πολεμική μηχανή του πλανήτη, αυτήν της νέας τάξης.

Η αλήθεια για την Λιβύη δεν είναι αυτή που παρουσιάζουν τα κυρίαρχα μέσα και αναπαράγουν τα κατά τόπους φερέφωνά τους.

Εάν πραγματικά θέλουμε να μάθουμε  τι συμβαίνει στην Λιβύη, θα πρέπει να στραφούμε στις ανεξάρτητες πηγές ενημέρωσης και να διαδώσουμε την αλήθεια. Ίσως αυτό είναι το μόνο που μπορούμε να προσφέρουμε στον αγώνα του Λιβυκού λαού σε αυτήν την ιδιαίτερα σκοτεινή συγκυρία του παγκόσμιου εφησυχασμού μπροστά στην λαίλαπα της νέας τάξης.

Γιατί το σχέδιο της είναι το ίδιο (η υποταγή των λαών) και μόνο τα μέσα αλλάζουν (είτε απροκάλυπτος γκανγκστερισμός όπως στην Λιβύη είτε οι σκηνοθετημένες οικονομικές κρίσεις και χρεοκοπίες όπως στην Ελλάδα).

Συνδέσεις στα ελληνικά

http://overdisinformation.wordpress.com/

http://sancho7.blogspot.com/
http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/

Συνδέσεις στα αγγλικά

http://libyasos.blogspot.com/

http://www.mathaba.net/

http://www.youtube.com/user/108morris108

http://www.globalresearch.ca/

http://www.rense.com/

http://whatreallyhappened.com/

http://www.facebook.com/profile.php?id=1794314455#!/pages/Stop-the-aggression-in-Libya/186296531416909

Και ένα βίντεο στα αγγλικά που εξηγεί γιατί έγινε η εισβολή στην Λιβύη

Λαϊκό παντοπωλείο

Ένα βίντεο για την ενεργοποίηση και την οργάνωση της τοπικής κοινωνίας στην παραγωγή της τροφής της με βιολογικό τρόπο. Δυστυχώς στο βίντεο δεν υπάρχουν υπότιτλοι στα ελληνικά, αλλά υπάρχουν στα αγγλικά και σε αρκετές άλλες γλώσσες, πηγαίνοντας στο μενού choose a language.

Σύνοψη

Στο Δυτικό Όκλαντ, της Καλιφόρνιας, όπου οι κάβες έχουν αντικαταστήσει τις αγορές, το λαϊκό παντοπωλείο δημιουργεί μια υγιή εναλλακτική λύση, που προσφέρει πρόσβαση σε βιολογικά προϊόντα. Μέσω των αστικών κήπων και των τοπικών αγροκτημάτων, το λαϊκό παντοπωλείο υποστηρίζει μια κουλτούρα βασισμένη στη σύνδεση με τη γη, τις βιώσιμες γεωργικές πρακτικές, και την αναγέννηση της κοινότητας.

Ο Μπραμ Ahmadi, συν-ιδρυτής και διευθύνων το λαϊκό παντοπωλείο, έχει πτυχίο στην Κοινωνιολογία και στο συγκεκριμένο εγχείρημα ο  Μπραμ συνδυάζει την κοινωνική επιχείρηση, την συνεργατική οικονομία, την αστική γεωργία, την δημόσια εκπαίδευση και την ανάπτυξη της νεολαίας για τη δημιουργία υγιών και σταθερών κοινοτήτων στα κέντρα των πόλεων.

The Global Oneness Project

Η Global Oneness Project (πρόγραμμα παγκόσμια ενότητα) παράγει ταινίες, οπτικοακουστικό και εκπαιδευτικό υλικό που εξερευνούν το πώς η απλή έννοια της διασύνδεσης μπορεί να βιωθεί στον σημερινό πολύπλοκο κόσμο.

Φυλή συναντά τον λευκό άνθρωπο για πρώτη φορά*

Ένα ιδιαίτερο φιλμ του κινηματογραφιστή Jean-Pierre Dutilleux το οποίο δείχνει την φυλή Toulambi στην Παπούα Νέα Γουινέα να συναντά τον λευκό άνθρωπο για πρώτη φορά.

Το παρελθόν του ανθρώπου συναντά το μέλλον του, ή μάλλον αυτήν την μία από τις πολλές πιθανές εκδοχές εξέλιξης που επικράτησε.

Αντίστοιχα το μέλλον του ανθρώπου συναντά το ένα και μοναδικό παρελθόν του από το οποίο προήλθε και εξελίχθηκε.

Και παρόλο που είναι μια συνάντηση μελών του ίδιου είδους, ουσιαστικά πρόκειται για την συνάντηση δύο διαφορετικών κόσμων: του πρωτόγονου και του «πολιτισμένου», του ανθρώπου της ζούγκλας και του ανθρώπου της «πολιτισμού» ή όπως το χαρακτηρίζει ο Daniel Quinn στο βιβλίο του Ismael, η συνάντηση μεταξύ leavers (αφήνοντες δηλαδή βιώσιμοι και συνετοί) και takers (άρπαγες δηλαδή άπληστοι και μη βιώσιμοι).

Γιατί τελικά αυτό είναι το βασικό που χωρίζει αυτά τα δύο στάδια του ανθρώπου που απεικονίζονται στο φιλμ: η ύπαρξη ή μη ενός βιώσιμου τρόπου ζωής σε αντιστοιχία με το οικοσύστημα, αφού ο πρωτόγονος άνθρωπος υπάρχει και επιβιώνει για σχεδόν 6 εκατομμύρια ενώ ο άνθρωπος του πολιτισμού σε μόλις 10 χιλιάδες χρόνια κοντεύει να καταστρέψει το σπίτι που τον φιλοξενεί δηλαδή το οικοσύστημα της Γης.

Αυτό δεν σημαίνει την επάνοδο στο πρωτόγονο στάδιο αλλά την απαραίτητη αλλαγή και την επανευθυγράμμιση με τους νόμους, τους περιορισμούς και τις ιδιαιτερότητες του οικοσυστήματος που μας δημιούργησε, μας περιβάλλει και μας επιτρέπει να επιβιώνουμε.

......................

* Υπάρχει σκεπτικισμός για το κατά πόσο αυτή πραγματικά είναι η πρώτη φορά που οι άνθρωποι των φυλών της Παπούας Νέας Γουινέας συναντούν λευκούς αφού η πρώτη επαφή έγινε στην δεκαετία του 1950. Ίσως όμως να είναι η πρώτη κινηματογραφική καταγραφή μιας τέτοιας συνάντησης.

Μπούμερανγκ ή χαρακίρι;

Αρκετά παίξαμε και ρισκάραμε τα πάντα σε αυτόν τον γύρο του θανάτου για δεκαετίες τώρα.

Η Φουκουσίμα δείχνει επιτακτικά και ως μονόδρομο το τέλος εποχής για την πυρηνική ενέργεια και ολόκληρη την πυρηνική βιομηχανία, όχι μόνο την λεγόμενη «ειρηνική» αλλά πρώτα και κύρια την πολεμική, η οποία είναι και το “big boss” και αυτή ουσιαστικά που κινεί τα νήματα ολόκληρης της πυρηνικής βιομηχανίας(και όχι μόνο) και για την οποία υπάρχει απόλυτη και πλήρης μυστικότητα για τις δραστηριότητες της αλλά και τα «ατυχήματα» για τα οποία είναι υπεύθυνη.

Μετά την Φουκουσίμα δεν χωράνε πλέον άλλα λόγια ή συζητήσεις, οι οποίες – ω, τι βολικό! - καταλήγουν συνήθως να γίνονται μέσα στο περιοριστικό και κατευθυνόμενο πλαίσιο του συστήματος της εκμετάλλευσης. Χρειάζεται μια στάση ευθύνης και δικαιοσύνης προς ολόκληρη την ανθρωπότητα και το οικοσύστημα του πλανήτη Γη. Γιατί κανείς δεν έχει το δικαίωμα στο όνομα οποιασδήποτε παραγωγής να διακυβεύει και να καταστρέφει ανεπανόρθωτα την βάση πάνω στην οποία στηρίζεται και υπάρχει η ζωή.

Το έγκλημα κατά της ζωής που συντελείται στη Φουκουσίμα (και θα συντελείται για εκατοντάδες πλέον χρόνια) ή θα γίνει το μπούμερανγκ που θα καταρρεύσει όλη την πυρηνική βιομηχανία και θα την στείλει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας ως εφιάλτη και ύπουλο καταστροφέα της ζωής στη Γη, ή θα οδηγήσει την ανθρωπότητα σε μαζικό χαρακίρι που θα παρασύρει στην καταστροφή και ένα πολύ μεγάλο μέρος της υπόλοιπης ζωής του πλανήτη.

ΠΗΓΗ: IEA, 2007

Η σαρκοφάγος να μπει σε ολόκληρο το σύστημα της εκμετάλλευσης

Καμία «παραγωγή», καμία «οικονομία», και καμία «αγορά» δεν είναι παραπάνω από την ζωή. Είναι ολοφάνερο ότι ο πλανήτης δεν σηκώνει μια τέτοια «ανάπτυξη» όπως η τρέχουσα αλλά ούτε όπως και η διάδοχη κατάσταση της δήθεν «πράσινης» ανάπτυξης που ετοιμάζουν (στην οποία παρεμπιπτόντως εντάσσεται και η πυρηνική ενέργεια).

Η βιόσφαιρα της Γης, είτε το θέλουμε είτε όχι,  υπακούει στους δικούς της νόμους και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να στριμωχτεί στα κοντόφθαλμα τεχνοκρατικά, άκρως αναποτελεσματικά και αντι-επιστημονικά σχέδια του συστήματος της εκμετάλλευσης. Με άλλα λόγια, η οικονομική ολιγαρχία δεν θα πρέπει να αφεθεί να επιβάλλει το αρρωστημένο δόγμα της πάνω σε ένα οικοσύστημα που φιλοξενεί την ζωή εκατομμυρίων ειδών.

Όλη η υπάρχουσα «ανάπτυξη» είναι προϊόν της καταπίεσης και άρα ως τέτοια δεν έχει θέση σε μια νέα και δίκαιη τάξη πραγμάτων για όλα τα πλάσματα αυτού του πλανήτη. Οι εξελίξεις από εδώ και πέρα οφείλουν να συμβαδίσουν με τα συμφέροντα της ζωής και του πλανήτη της ζωής και όχι με τα κατεστημένα συμφέροντα αυτής της ολιγαρχίας.

Έχουμε επομένως προσεγγίσει τη στιγμή που η «σαρκοφάγος» θα πρέπει να μπει όχι μόνο πάνω σε ολόκληρη την πυρηνική βιομηχανία αλλά συνολικά σε ολόκληρο το οικοδόμημα της εκμετάλλευσης. Εάν χαθεί και αυτή η ευκαιρία, οι επερχόμενες εξελίξεις προμηνύονται απείρως δριμύτερες.

Η σαρκοφάγος σημαίνει ότι χρειάζεται να επιτευχθεί ο παγκόσμιος κοινωνικός έλεγχος σε ολόκληρη την διαδικασία παραγωγής. Η κοινωνία είναι αυτή η οποία θα πρέπει να έχει τον τελικό λόγο για το αν π.χ. θα γίνει ένα φράγμα, μια γεώτρηση πετρελαίου, μια ξενοδοχειακή μονάδα, ένα εργοστάσιο αυτοκινήτων κλπ. Εάν δεν συμβαίνει αυτό τότε έχουμε αυθαίρετη παραγωγή εις βάρος της κοινωνίας, δηλαδή το γνωστό: ιδιωτικοποίηση των κερδών και κοινωνικοποίηση των ζημιών όταν τελικά είναι η κοινωνία αυτή που καλείται να επωμιστεί τις αρνητικές συνέπειες αυτής της παραγωγής.

Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται να αλλάξουν οι κανόνες που διέπουν την όποια παραγωγή, η οποία θα πρέπει να γίνεται με κοινωνικά κριτήρια προσφοράς και χρησιμότητας. Μια παραγωγή που θα καθοδηγείται από αξίες και θα γίνεται κάτω από εθελοντικές συνθήκες εργασίας όπως π.χ. το open source, και όπου θα έχει ατονήσει πλήρως η αντίληψη του οικονομικού κέρδους ως κινήτρου.

Επίσης σημαίνει μια συνολική αναδιάρθρωση γιατί στο σύστημα της εκμετάλλευσης η διαδικασία παραγωγής και ανάπτυξης υπηρεσιών υπακούει όχι σε ανάγκες αλλά στους δικούς της νόμους περί «επιχειρηματικότητας», «κέρδους», και «ελέγχου» και καταλήγει σε μια «ανάπτυξη» που δεν ανταποκρίνεται και δεν είναι συμβατή με το οικοσύστημα του πλανήτη και φυσικά δεν είναι αειφόρος αλλά όπως τραγικά διαπιστώνουμε μας οδηγεί όλο και πιο γρήγορα στο αδιέξοδο.

Τέλος χρειάζεται μια εκ βάθρων αναθεώρηση της έννοιας της εργασίας, η οποία θα πρέπει να γίνεται όχι υποχρεωτικά όπως σήμερα για να βιοποριστεί κάποιος αλλά μόνο όταν είναι πραγματικά αναγκαία για το κοινωνικό σύνολο και το οικοσύστημα.

Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι μια μελλοντική δίκαιη τάξη πραγμάτων θα πρέπει επιτέλους να κάνει το αυτονόητο: να απελευθερώσει τον άνθρωπο από την καταναγκαστική εργασία και να επιδοτεί την μη εργασία αφού οι περισσότεροι κλάδοι του συστήματος της εκμετάλλευσης είναι περιττοί και σε μια ορθολογική και δίκαιη κοινωνία δεν θα υπήρχαν όπως π.χ. η πολεμική βιομηχανία, η καπνοβιομηχανία, το μεγαλύτερο μέρος της βιομηχανίας διατροφής, της χημικής βιομηχανίας, της φαρμακοβιομηχανίας, κλπ.

Επομένως πολύ λιγότεροι άνθρωποι θα χρειάζεται να δουλέψουν μιας και το μέγιστο ποσοστό της σημερινής εργασίας είναι περιττό. Και είναι προτιμότερο να δουλεύουν μόνο όσοι είναι απαραίτητο να δουλέψουν αλλά όμως να είναι όλοι εξασφαλισμένοι αντί να εξαναγκάζονται όπως στο τρέχον σύστημα σε εργασία που τελικά «τρώει» τη Γη αφού καταστρέφει την ισορροπία και την αειφορία του ευρύτερου οικοσυστήματος της που αποτελεί και την βάση της ζωής.

Οι φαρμακευτικές δεν υπηρετούν την υγεία, την ίαση, τις θεραπείες, την ευεξία

Μια πρώην αντιπρόσωπος πωλήσεων φαρμάκων μιλά ανοιχτά

Η Gwen Olsen πέρασε δεκαπέντε χρόνια ως αντιπρόσωπος πωλήσεων φαρμάκων, έχοντας εργαστεί σε γίγαντες του τομέα υγειονομικής περίθαλψης, όπως η Johnson & Johnson, η Bristol-Myers Squibb, και η Abbott Laboratories. Απολάμβανε μια επιτυχή και γρήγορη καριέρα μέχρι ότου αρκετές εμπειρίες, από εκείνες που αλλάζουν τη συνείδηση, άρχισαν να την αφυπνίζουν σχετικά με τους κινδύνους που παραμονεύουν σε κάθε συρτάρι με φάρμακα. Τα πιο οδυνηρά μαθήματά της, όμως, προέκυψαν ως θύμα αλλά και ως επιζών από τις απειλητικές για τη ζωή δυσμενείς ενέργειες των φαρμάκων. Αφού εγκατέλειψε τις φαρμακευτικές πωλήσεις το 2000, η Gwen εργάστηκε στην βιομηχανία φυσικών τροφίμων. Σήμερα είναι συγγραφέας, ομιλητής, και φυσικά σύμβουλος υγείας.

Το σύστημα υγείας των ΗΠΑ σκοτώνει τους Αμερικανούς με ανησυχητικό ρυθμό, παρόλο που δαπανούμε πάνω από 15% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ) για την υγειονομική περίθαλψη. Σύμφωνα με το περιοδικό της Αμερικανικής Ιατρικής Ένωσης, τα αποτελέσματα της υγειονομικής περίθαλψης κατετάγησαν μόλις στην δέκατη πέμπτη θέση μεταξύ των είκοσι πέντε βιομηχανικών χωρών σε όλο τον κόσμο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες από τα συνταγογραφούμενα φάρμακα έχουν γίνει η τρίτη κύρια αιτία θανάτου των Αμερικανών. Μόνο οι καρδιακές παθήσεις και ο καρκίνος αφαιρούν περισσότερες ζωές. Εμπιστευόμαστε τους γιατρούς μας για να μας ενημερώνουν και την κυβέρνησή μας για να μας προστατεύσει από την ιατρική αδικοπραγία που μπορεί να θέσει τα κέρδη μπροστά από την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών. Όμως, η λεπτή γραμμή που περπάτα η FDA (Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ) μεταξύ των συμφερόντων των παρασκευαστών φαρμακευτικών προϊόντων και του αμερικανικού κοινού έχει συνεχώς παραβιαστεί. Το αποτέλεσμα είναι η απελευθέρωση ενός πρωτοφανούς αριθμού θανατηφόρων φαρμάκων στην αγορά των ΗΠΑ!

Η ιστοσελίδα της Gwen Olsen:

http://www.gwenolsen.com/

Στο βίντεο έχουν προστεθεί ελληνικοί υπότιτλοι, τους οποίους μπορείτε να εμφανίσετε πηγαίνοντας τον κέρσορα του ποντικιού πάνω από το κόκκινο κουμπί CC και επιλέγοντας Greek.

……………………………

Σύμφωνα με τις επίσημες στατιστικές των ΗΠΑ, πάνω από 100 χιλιάδες θάνατοι κάθε χρόνο προκαλούνται από τα συνταγογραφούμενα φάρμακα. Όμως, ο πραγματικός αριθμός θεωρείται ότι είναι 7 ή 8 φορές μεγαλύτερος, δηλαδή γύρω στα 800 χιλιάδες άτομα επειδή τα πιο πολλά περιστατικά δεν αναφέρονται. Στην Ελλάδα όπου δεν έχουμε στατιστικές για το θέμα και με δεδομένη την ακατάσχετη χορήγηση και χρήση φαρμάκων, πόσα είναι άραγε τα θύματα; Μια κατά προσέγγιση αναγωγή με βάση τους πληθυσμούς των δύο χωρών θα μας έδινε έναν επίσημο αριθμό 3,5 χιλιάδων και έναν ανεπίσημο αριθμό 25 χιλιάδων θανάτων αντίστοιχα. Εάν μια τέτοια στατιστική ισχύει, αυτό σημαίνει ότι τα φάρμακα σκοτώνουν πολύ περισσότερα άτομα από τα τροχαία ατυχήματα.


 

Με πρόσχημα την βιωσιμότητα ο πληθυσμός της Γης υπό την ομηρία της νέας τάξης

Η παγκόσμια ελίτ βαθμιαία ανασύρει από το χρονοντούλαπο της ιστορίας ένα ολοκληρωτικό καθεστώς σοβιετικού τύπου, στο οποίο μια κεντρική εξουσία καθορίζει και ελέγχει τα πάντα, και με ταχύτατες πλέον διαδικασίες προσπαθεί να το επιβάλλει ως παγκόσμια κυβέρνηση σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Στην πρωτοπορία αυτού του σχεδίου είναι ο νεοταξικός ΟΗΕ και το περιβόητο σχέδιο του για την βιωσιμότητα στον 21ο αιώνα, η αλλιώς Ατζέντα 21, η οποία σιωπηλά και μεθοδικά προωθείται από το 1992. Και φυσικά δεν μπορούμε να μην παραδεχτούμε ότι δεν έχουν μακρόπνοο σχεδιασμό.

Η Ατζέντα 21 παίρνει την πιο βασική έννοια και στοιχείο κλειδί για την συνέχιση της ζωής στο οικοσύστημα, δηλαδή την βιωσιμότητα και την ερμηνεύει σύμφωνα με τις δικές της σκοπιμότητες, παραποιώντας την τελικά σε κάτι που δεν έχει καμία σχέση με την αυθεντική σημασία της έννοιας αυτής.

Έτσι για την Ατζέντα 21, κατ' αναλογία με την γνωστή οργουελική διάλεκτο του «Ο πόλεμος είναι ειρήνη» και «Η ελευθερία είναι σκλαβιά», η βιωσιμότητα είναι το καθεστώς ομηρίας και η πορεία εξάλειψης του μεγαλύτερου μέρους του ανθρώπινου πληθυσμού. Και αυτό απορρέει από τον ολοκληρωτικό και ασφυκτικό έλεγχο που επιχειρεί η Ατζέντα σε κάθε παράμετρο της ζωής των ανθρώπων: από την υγεία, την παιδεία, την παραγωγή τροφής, την ελευθερία του λόγου, και τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα.

Το πρακτικό μέρος του σχεδίου ήδη έχει ξεκινήσει με την μεταφορά των δικαιωμάτων των ανθρώπων στην δικαιοδοσία τοπικών και διεθνών οργανισμών, και οι ΗΠΑ λειτουργούν ως το προπύργιο του ολοκληρωτικού αυτού μοντέλου και δίνουν τον παλμό για την παγκόσμια εξάπλωση και εφαρμογή του.

Πρόκειται για ένα μοντέλο όπου η ανθρώπινη ύπαρξη βάλλεται από παντού, χωρίς δυνατότητα διαφυγής. Γι αυτό και διαβάζουμε για όλους αυτούς τους περίεργους νόμους όπως πχ για την απαγόρευση του να έχει κάποιος τον δικό του κήπο (νόμος S.510 στις ΗΠΑ), ή το να συλλέγει το νερό της βροχής.

Το νερό περνάει με γρήγορο ρυθμό στον έλεγχο της νέας τάξης

Στο πλαίσιο αυτό, ένα πολύ ζωτικής σημασίας κοινωνικό αγαθό, το νερό, απειλείται άμεσα να τεθεί υπό τον έλεγχο της παγκόσμιας ελίτ που βρίσκεται πίσω από το γενικότερο σχεδιασμό της νέας τάξης.

Όπως διαβάζουμε στο πρόσφατο και πολύ διαφωτιστικό άρθρο με τίτλο «Το νερό στον έλεγχο της κοινωνίας», νομοθετήθηκε πριν λίγες ημέρες και στην Ελλάδα υπουργική απόφαση, η οποία επιχειρεί να πάρει το νερό υπό τον έλεγχο του κράτους.

Κάτι τέτοιο εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους, με δεδομένο ότι το ελληνικό κράτος λειτουργεί με τους ακραίους νεοφιλελεύθερους όρους της οικονομίας της αγοράς και αυτό σημαίνει ότι το ελληνικό νερό, το οποίο μέχρι τώρα υπαγόταν σε κάποιον στοιχειώδη κοινωνικό έλεγχο, κινδυνεύει να ιδιωτικοποιηθεί και να βρεθεί στην ιδιοκτησία πολυεθνικών. Ήδη έχει ανακοινωθεί και η σκανδαλώδης και αντικοινωνική πρόθεση πώλησης των εταιρειών ύδρευσης. Και επίσης υπάρχει η προϊστορία χωρών όπως η Αργεντινή και η Χιλή όπου το νερό έχει περάσει στα χέρια ιδιωτών.

Ουσιαστικά μόλις ολοκληρωθεί η φάση των ιδιωτικοποιήσεων αλλά και των νομοθετημάτων που απαγορεύουν την χρήση του νερού, τότε συνολικά το νερό ως φυσικός πόρος θα έχει συγκεντρωθεί στα χέρια της νέας τάξης με ότι αυτό συνεπάγεται.

Χωρίς λοιπόν νερό για να καλλιεργήσει κάποιος την δική τροφή, χωρίς πρόσβαση σε πηγές και στην φύση (Η Ατζέντα 21 θα απαγορεύει να εισέρχονται οι άνθρωποι στο μεγαλύτερο κομμάτι του πλανήτη το οποίο θα χαρακτηρίζεται προστατευόμενη περιοχή και θα πρέπει να συγκεντρωθούν στις πόλεις), και με ένα νερό δικτύου που θα έχει μέσα του κάθε είδους δηλητήριο (χλώριο, fluoride, κλπ) η ανθρωπότητα θα καταλήξει να γίνει το απόλυτο έρμαιο στα εφιαλτικά σχέδια της νέας τάξης.

Αυτό που επιχειρείται είναι ο κλοιός να γίνει απόλυτα ασφυκτικός μέχρι να υπάρξει μια ομογενοποίηση των πάντων σε ένα σύστημα όπου όλες οι παράμετροι της ζωής θα ελέγχονται, ώστε να υπάρχει εξάρτηση από το ολοκληρωτικό σύστημα της παγκοσμιοποίησης.

Και ενώ μέχρι τώρα υπήρχε η εναλλακτική πρόταση μιας αυτόνομης και ανεξάρτητης ζωής, αποσυνδεμένης σε αρκετά μεγάλο βαθμό από το τρέχον πολιτικο-οικονομικό σύστημα, τώρα αυτή η έξοδος διαφυγής δεν θα υπάρχει, αφού “βιώσιμο” θα θεωρείται το να ζει κάποιος στις τεχνητές συνθήκες των τερατουπόλεων αλλά όχι το να ζει στην φύση.

Τώρα η νέα τάξη προσπαθεί να στερήσει και την τελευταία ελπίδα απόδρασης από το σύστημα-Αλκατράζ που θέλει να εγκαθιδρύσει, γιατί μια τέτοια διέξοδος της χαλάει το σχέδιο της συνολικής παγίδευσης του ανθρώπινου πληθυσμού στο εφιαλτικό σχέδιο της.

Πίσω λοιπόν από την ρητορική περί της βιωσιμότητας, της διασφάλισης των πόρων αλλά και της υγείας του πληθυσμού κρύβεται η αμφισβήτηση του ίδιου του δικαιώματος στη ζωή, αφού ουσιαστικά προωθείται η δημιουργία του παγκόσμιου γκούλαγκ.  Δηλαδή μια παγκόσμια φυλακή  όπου η ανθρωπότητα θα κρατείται σε καθεστώς ομηρίας. Και βέβαια μέσα στο βαρύ περιβάλλον αυτού του ζοφερού στρατοπέδου συγκέντρωσης όπου η διατροφή, η υγειονομική περίθαλψη, το νερό, και οτιδήποτε άλλο υποστηρίζει την ζωή θα έχουν μετατραπεί σε όπλα μαζικής καταστροφής, θα καταστεί πλέον δυνατή η εξόντωση της πλειοψηφίας του πληθυσμού.

Οι αποδείξεις ότι αυτό είναι το πραγματικό σχέδιο υπάρχουν μιας και βλέπουμε τα κομμάτια του να ξεδιπλώνονται σε διάφορες χώρες του κόσμου και να συνθέτουν σιγά σιγά την πλήρη εικόνα των πραγμάτων που σχεδιάζεται να επιβληθούν.

Όμως όλο αυτό μπορεί να αποτραπεί απομυθοποιώντας τον ρόλο της νέας τάξης και των οργανισμών της και αποκαλύπτοντας τους πραγματικούς τους ρόλους και όχι αυτούς που δήθεν υποκρίνονται. Χρειάζεται μια εκστρατεία ενημέρωσης η οποία θα αφαιρεί κάθε νομιμότητα και κάθε εμπιστοσύνη σε όλους αυτούς τους οργανισμούς στο να αναλάβουν την επίλυση των πραγματικά σοβαρών περιβαλλοντικών και άλλων προβλημάτων του πλανήτη.

Η προϊστορία της νέας τάξης (με το σύστημα των πολυεθνικών της και την οικονομία της αγοράς) μας δείχνει σαφώς ότι αυτή είναι ο κατεξοχήν υπαίτιος της οικολογικής καταστροφής του πλανήτη, και είναι τρομερά προκλητικό να παρουσιάζεται ως η αθώα περιστερά που δήθεν θέλει να σώσει το περιβάλλον και να διαφυλάξει τους φυσικούς πόρους. Η θέση της είναι στο εδώλιο του κατηγορουμένου και όχι στην πρωτοκαθεδρία του αγώνα για την σωτηρία του πλανήτη και αυτό πρέπει να γίνει ξεκάθαρο σε κάθε μυαλό.

Επίσης πρέπει να γίνει ξεκάθαρη και να αποκατασταθεί η πραγματική έννοια της βιωσιμότητας, η οποία δεν έχει σχέση με την ανωμαλία που προσπαθεί να εισάγει η νέα τάξη (μεταλλαγμένη και ακτινοβολημένη τροφή, χαρακτηρισμός των βιταμινών ως τοξίνες, εμβόλια DNA, και άλλα εξωφρενικά).

Γιατί τελικά η βιωσιμότητα είναι μια πάρα πολύ σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε στα νύχια της νέας τάξης. Όπως επίσης και το μέλλον αυτού του πλανήτη, το οποίο πρέπει πάση θυσία να μην αφεθεί στους αναχρονιστικούς και γελοίους ολοκληρωτισμούς κάποιων αλαζονικών ελίτ αλλά να γίνει υπόθεση των καλά ενημερωμένων και ενεργών πολιτών αυτού του κόσμου.