Η πορεία του ανθρώπου – Animation

Το σύντομο βίντεο με κινούμενα σχέδια
με τίτλο «Man»

δημιουργήθηκε από τον Steve Cutts
(χρησιμοποιώντας τα προγράμματα Flash και After Effects)

και καταφέρνει με ευρηματικό τρόπο
να αποτυπώσει την απαξιωτική στάση του ανθρώπου για τη Φύση
και το ευρύτερο οικοσύστημα του Πλανήτη που φιλοξενεί το ανθρώπινο είδος.

Μουσική: In the Hall of the Mountain King by Edvard Grieg.

...

Μπούμερανγκ ή χαρακίρι;

Αρκετά παίξαμε και ρισκάραμε τα πάντα σε αυτόν τον γύρο του θανάτου για δεκαετίες τώρα.

Η Φουκουσίμα δείχνει επιτακτικά και ως μονόδρομο το τέλος εποχής για την πυρηνική ενέργεια και ολόκληρη την πυρηνική βιομηχανία, όχι μόνο την λεγόμενη «ειρηνική» αλλά πρώτα και κύρια την πολεμική, η οποία είναι και το “big boss” και αυτή ουσιαστικά που κινεί τα νήματα ολόκληρης της πυρηνικής βιομηχανίας(και όχι μόνο) και για την οποία υπάρχει απόλυτη και πλήρης μυστικότητα για τις δραστηριότητες της αλλά και τα «ατυχήματα» για τα οποία είναι υπεύθυνη.

Μετά την Φουκουσίμα δεν χωράνε πλέον άλλα λόγια ή συζητήσεις, οι οποίες – ω, τι βολικό! - καταλήγουν συνήθως να γίνονται μέσα στο περιοριστικό και κατευθυνόμενο πλαίσιο του συστήματος της εκμετάλλευσης. Χρειάζεται μια στάση ευθύνης και δικαιοσύνης προς ολόκληρη την ανθρωπότητα και το οικοσύστημα του πλανήτη Γη. Γιατί κανείς δεν έχει το δικαίωμα στο όνομα οποιασδήποτε παραγωγής να διακυβεύει και να καταστρέφει ανεπανόρθωτα την βάση πάνω στην οποία στηρίζεται και υπάρχει η ζωή.

Το έγκλημα κατά της ζωής που συντελείται στη Φουκουσίμα (και θα συντελείται για εκατοντάδες πλέον χρόνια) ή θα γίνει το μπούμερανγκ που θα καταρρεύσει όλη την πυρηνική βιομηχανία και θα την στείλει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας ως εφιάλτη και ύπουλο καταστροφέα της ζωής στη Γη, ή θα οδηγήσει την ανθρωπότητα σε μαζικό χαρακίρι που θα παρασύρει στην καταστροφή και ένα πολύ μεγάλο μέρος της υπόλοιπης ζωής του πλανήτη.

ΠΗΓΗ: IEA, 2007

Η σαρκοφάγος να μπει σε ολόκληρο το σύστημα της εκμετάλλευσης

Καμία «παραγωγή», καμία «οικονομία», και καμία «αγορά» δεν είναι παραπάνω από την ζωή. Είναι ολοφάνερο ότι ο πλανήτης δεν σηκώνει μια τέτοια «ανάπτυξη» όπως η τρέχουσα αλλά ούτε όπως και η διάδοχη κατάσταση της δήθεν «πράσινης» ανάπτυξης που ετοιμάζουν (στην οποία παρεμπιπτόντως εντάσσεται και η πυρηνική ενέργεια).

Η βιόσφαιρα της Γης, είτε το θέλουμε είτε όχι,  υπακούει στους δικούς της νόμους και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να στριμωχτεί στα κοντόφθαλμα τεχνοκρατικά, άκρως αναποτελεσματικά και αντι-επιστημονικά σχέδια του συστήματος της εκμετάλλευσης. Με άλλα λόγια, η οικονομική ολιγαρχία δεν θα πρέπει να αφεθεί να επιβάλλει το αρρωστημένο δόγμα της πάνω σε ένα οικοσύστημα που φιλοξενεί την ζωή εκατομμυρίων ειδών.

Όλη η υπάρχουσα «ανάπτυξη» είναι προϊόν της καταπίεσης και άρα ως τέτοια δεν έχει θέση σε μια νέα και δίκαιη τάξη πραγμάτων για όλα τα πλάσματα αυτού του πλανήτη. Οι εξελίξεις από εδώ και πέρα οφείλουν να συμβαδίσουν με τα συμφέροντα της ζωής και του πλανήτη της ζωής και όχι με τα κατεστημένα συμφέροντα αυτής της ολιγαρχίας.

Έχουμε επομένως προσεγγίσει τη στιγμή που η «σαρκοφάγος» θα πρέπει να μπει όχι μόνο πάνω σε ολόκληρη την πυρηνική βιομηχανία αλλά συνολικά σε ολόκληρο το οικοδόμημα της εκμετάλλευσης. Εάν χαθεί και αυτή η ευκαιρία, οι επερχόμενες εξελίξεις προμηνύονται απείρως δριμύτερες.

Η σαρκοφάγος σημαίνει ότι χρειάζεται να επιτευχθεί ο παγκόσμιος κοινωνικός έλεγχος σε ολόκληρη την διαδικασία παραγωγής. Η κοινωνία είναι αυτή η οποία θα πρέπει να έχει τον τελικό λόγο για το αν π.χ. θα γίνει ένα φράγμα, μια γεώτρηση πετρελαίου, μια ξενοδοχειακή μονάδα, ένα εργοστάσιο αυτοκινήτων κλπ. Εάν δεν συμβαίνει αυτό τότε έχουμε αυθαίρετη παραγωγή εις βάρος της κοινωνίας, δηλαδή το γνωστό: ιδιωτικοποίηση των κερδών και κοινωνικοποίηση των ζημιών όταν τελικά είναι η κοινωνία αυτή που καλείται να επωμιστεί τις αρνητικές συνέπειες αυτής της παραγωγής.

Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται να αλλάξουν οι κανόνες που διέπουν την όποια παραγωγή, η οποία θα πρέπει να γίνεται με κοινωνικά κριτήρια προσφοράς και χρησιμότητας. Μια παραγωγή που θα καθοδηγείται από αξίες και θα γίνεται κάτω από εθελοντικές συνθήκες εργασίας όπως π.χ. το open source, και όπου θα έχει ατονήσει πλήρως η αντίληψη του οικονομικού κέρδους ως κινήτρου.

Επίσης σημαίνει μια συνολική αναδιάρθρωση γιατί στο σύστημα της εκμετάλλευσης η διαδικασία παραγωγής και ανάπτυξης υπηρεσιών υπακούει όχι σε ανάγκες αλλά στους δικούς της νόμους περί «επιχειρηματικότητας», «κέρδους», και «ελέγχου» και καταλήγει σε μια «ανάπτυξη» που δεν ανταποκρίνεται και δεν είναι συμβατή με το οικοσύστημα του πλανήτη και φυσικά δεν είναι αειφόρος αλλά όπως τραγικά διαπιστώνουμε μας οδηγεί όλο και πιο γρήγορα στο αδιέξοδο.

Τέλος χρειάζεται μια εκ βάθρων αναθεώρηση της έννοιας της εργασίας, η οποία θα πρέπει να γίνεται όχι υποχρεωτικά όπως σήμερα για να βιοποριστεί κάποιος αλλά μόνο όταν είναι πραγματικά αναγκαία για το κοινωνικό σύνολο και το οικοσύστημα.

Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι μια μελλοντική δίκαιη τάξη πραγμάτων θα πρέπει επιτέλους να κάνει το αυτονόητο: να απελευθερώσει τον άνθρωπο από την καταναγκαστική εργασία και να επιδοτεί την μη εργασία αφού οι περισσότεροι κλάδοι του συστήματος της εκμετάλλευσης είναι περιττοί και σε μια ορθολογική και δίκαιη κοινωνία δεν θα υπήρχαν όπως π.χ. η πολεμική βιομηχανία, η καπνοβιομηχανία, το μεγαλύτερο μέρος της βιομηχανίας διατροφής, της χημικής βιομηχανίας, της φαρμακοβιομηχανίας, κλπ.

Επομένως πολύ λιγότεροι άνθρωποι θα χρειάζεται να δουλέψουν μιας και το μέγιστο ποσοστό της σημερινής εργασίας είναι περιττό. Και είναι προτιμότερο να δουλεύουν μόνο όσοι είναι απαραίτητο να δουλέψουν αλλά όμως να είναι όλοι εξασφαλισμένοι αντί να εξαναγκάζονται όπως στο τρέχον σύστημα σε εργασία που τελικά «τρώει» τη Γη αφού καταστρέφει την ισορροπία και την αειφορία του ευρύτερου οικοσυστήματος της που αποτελεί και την βάση της ζωής.

Τι θα προκαλέσει την επόμενη Φουκουσίμα;

του John Vidal

ΠΗΓΗ: The Guardian

Μια ανάξια της εμπιστοσύνης πυρηνική βιομηχανία, ανεπαρκώς ελεγχόμενη, οδηγεί τον κόσμο σε όλο και μεγαλύτερο κίνδυνο

Photograph: Daisuke Tomita/AP

Η φουριόζα πυρηνική βιομηχανία βρίσκεται σε βαθύ σοκ. Καθώς αυτή και η μαζορέτα της, ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας, ετοιμάζονταν να εορτάσουν την 25η επετείο τον επόμενο μήνα από το ατύχημα του Τσερνομπίλ με μια σειρά από αυτο-συγχαρητήριες δηλώσεις σχετικά με το ξημέρωμα μιας ασφαλούς εποχής καθαρής ατομικής ενέργειας, μια σειρά από καταστροφικά, αλλά εντελώς εφικτό να αποφευχθούν ατυχήματα λαμβάνουν χώρα σε όχι ένα αλλά τρεις αντιδραστήρες σε μία από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου. Η Φουκουσίμα δεν είναι ένας σάπιος παλιός σταθμός σε ένα αποτυχημένο κράτος, επανδρωμένος με μισο-εκπαιδευμένα παιδιά, αλλά υποτίθεται ότι είναι ένας από τους ασφαλέστερους σταθμούς σε μία από τις πιο ευαισθητοποιημένες με την ασφάλεια χώρες με τους καλύτερους μηχανικούς και τεχνολόγους του κόσμου.

Το Τσερνομπίλ εξερράγη όχι επειδή ο αντιδραστήρας δεν λειτούργησε σωστά, αλλά επειδή βγήκε εκτός ελέγχου μια κακοσχεδιασμένη δοκιμή για να δουν για πόσο καιρό θα μπορούσε να λειτουργήσει ο εξοπλισμός ασφαλείας μετά τον τερματισμό λειτουργίας του αντιδρασήρα. Το ίδιο, επίσης, στην Ιαπωνία, δεν ήταν το πυρηνικό κομμάτι του σταθμού που πήγε στραβά, αλλά η συμβατική τεχνολογία. Οι αντλίες δεν λειτούργησαν, διότι η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος μειώθηκε και η εφεδρική υποστήριξη δεν ήταν εκεί, επειδή κανείς δεν είχε σκεφτεί ότι αυτό που συνέβη ήταν δυνατό.

Παρόλο που η Ιαπωνία είχε προειδοποιηθεί πολλές φορές ότι ίσως το πιο επικίνδυνο μέρος στον κόσμο για την κατασκευή ενός πυρηνικού σταθμού ήταν στις ακτές της, κανείς δεν είχε λάβει υπόψη την επίδραση του διπλού χτυπήματος ενός τσουνάμι και ενός σεισμού στην συμβατική τεχνολογία. Είναι εύκολο να είσαι σοφός μετά το γεγονός, αλλά η ανάκριση σίγουρα θα δείξει ότι το ατύχημα δεν προκλήθηκε από μια απρόβλεπτη φυσική καταστροφή, αλλά από μια σειρά άκρως προβλέψιμες κακές εκτιμήσεις από τις ανθρώπινες ελεγκτικές αρχές.

Το ερώτημα τώρα είναι εάν η βιομηχανία μπορεί να τυγχάνει εμπιστοσύνης οπουδήποτε. Αν αυτή η βιομηχανία ήταν μια εταιρεία, οι μέτοχοι της θα την είχαν εγκαταλείψει από χρόνια. Σε μόλις μια γενιά αυτή η βιομηχανία έχει σκοτώσει, τραυματίσει ή επιδεινώσει τις ζωές πολλών εκατομμυρίων ανθρώπων και έχει μολύνει με απόβλητα εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα της γης. Στο διάστημα αυτό έχει επιχορηγηθεί με ποσά τρισεκατομμυρίων δολαρίων και θα κοστίσει εκατοντάδες δισεκατομμύρια περισσότερα για τον καθαρισμό και την αποθήκευση της ακαταστασίας που έχει προκαλέσει και των αποβλήτων που έχει δημιουργήσει. Είχε τρεις καταστροφικές αποτυχίες τώρα σε 25 χρόνια και δεκάδες παραπάνω που πέρασαν ξυριστά. Η δράση της έχει σημανθεί σε όλο τον κόσμο από ψευδολογία, συγκαλύψεις, μυστικότητα και οικονομική ανικανότητα.

Δυστυχώς, το μέλλον φαίνεται χειρότερο. Ο κόσμος έχει μια γενιά αντιδραστήρων οι οποίοι φθάνουν στο τέλος των ημερών τους και πολιτικούς οι οποίοι θέτουν έντονη πίεση στις ρυθμιστικές αρχές να επεκτείνουν τη χρήση τους πολύ πιο πέρα ​​από την σχεδιασμένη ζωή τους. Σε παγκόσμιο επίπεδο σχεδιάζουμε να διπλασιαστεί η παροχή ηλεκτρικής ενέργειας από πυρηνικά εργοστάσια στα επόμενα 20 χρόνια, αλλά δεν έχουμε αρκετά έμπειρους μηχανικούς για να λειτουργήσουν τους ολοένα και μεγαλύτερους σταθμούς. Έχουμε ιδιωτικές εταιρείες που πλασάρουν νέα σχέδια που λέγεται ότι είναι ασφαλέστερα, αλλά τα οποία δεν έχουν ακόμη αποδειχθεί, και έχουμε 10 νέες χώρες που προτίθενται να μπουν στην πυρηνική ενέργεια μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια.

Η κατάσταση χειροτερεύει. Περισσότεροι από 100 αντιδραστήρες του κόσμου ήδη βρίσκονται σε περιοχές με υψηλή σεισμική δραστηριότητα και πολλοί από τους 350 νέους σταθμούς προγραμματίζονται για το εξαιρετικά ασταθές χείλος του Ειρηνικού όπου οι σεισμοί, τα τσουνάμι και άλλες φυσικές καταστροφές είναι βέβαιο ότι θα συμβούν. Κι εμείς ακόμα δεν έχουμε διευθετήσει το πώς να αποθηκεύουμε τα απόβλητα και, τώρα ξέρουμε ότι δεν μπορούμε να προστατεύσουμε τους σταθμούς από όλες τις πιθανές δυσάρεστες εξελίξεις.

Αυτά που η βιομηχανία και οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να αποδεχθούν είναι οι δύο αμετάβλητοι νόμοι της ζωής – ο νόμος του Μέρφι και ο νόμος των ακούσιων συνεπειών. Αν κάτι είναι δυνατόν να πάει στραβά, τότε, τελικά θα πάει. Μπορεί να είναι δυνατό να αποφευχθούν οι τεχνολογικές αδυναμίες, αλλά είναι αδύνατο να γίνει υπολογισμός για τους άγνωστους αγνώστους.

Την επόμενη φορά η καταστροφή μπορεί να μην έχει καθόλου να κάνει με έναν σεισμό ή ένα τσουνάμι, αλλά να είναι εξαιτίας της τρομοκρατίας, των κλιματικών αλλαγών, ένα μοιραίο λάθος σε ένα ανώνυμο τεχνικό έργο, τη διακίνηση και τη διάδοση του πλουτωνίου ή έναν διαταραγμένο διευθυντή ενός πυρηνικού εργοστασίου. 

Εάν δεν υπήρχαν εναλλακτικές της πυρηνικής ενέργειας για να ανάψει μια λάμπα ή να μειωθούν οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, τότε, η βιομηχανία και οι κυβερνήσεις θα μπορούσαν να συγχωρηθούν. Αλλά όταν το διακύβευμα είναι τόσο υψηλό, η κλίμακα είναι τόσο μεγάλη και υπάρχουν 100 άλλοι ασφαλέστεροι τρόποι, φαίνεται καθαρή τρέλα να ακολουθούμε την κατεύθυνση αυτή.

.......................

Το παρόν ιστολόγιο συμφωνεί με την άποψη του αρθρογράφου της Guardian για πλήρη εγκατάλειψη της πυρηνικής ενέργειας, αυτό όμως δεν υπονοεί την άκριτη και αυτόματη υποστήριξη της λεγόμενης «πράσινης» ενέργειας των αιολικών και φωτοβολταϊκών. Βασική θέση του Ζήσε βιώσιμα είναι η εξοικονόμηση ενέργειας και μια παραγωγή ενέργειας συμβατή με το οικοσύστημα της Γης και όχι με την άπληστη διάθεση της αγοράς.

Αεροψεκασμοί και το γονίδιο ανθεκτικότητας στο Αλουμίνιο της Monsanto – Σύμπτωση;

της Barbara H. Peterson

Γιατί η Monsanto εξέλιξε το γονίδιο ανθεκτικότητας στο αλουμίνιο;

Η Monsanto επί του παρόντος βγάζει στην αγορά ένα γονίδιο αντοχής στο αλουμίνιο. Εδώ είναι το άλλοθι, φίλοι μου:

Οι μικρής κλίμακας, και με περιορισμένους πόρους αγρότες στις αναπτυσσόμενες χώρες αντιμετωπίζουν καθημερινά προβλήματα, μεταξύ των οποίων φτωχά εδάφη, ξηρασία, και την έλλειψη εισροών. Συνεχιζόμενες τάσεις όπως η κλιματική αλλαγή και η αύξηση του πληθυσμού κατά πάσα πιθανότητα θα επιδεινώσουν τα δεσμευτικά προβλήματα. Μια νέα γενιά έρευνας των γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών(GE)  έχει ως στόχο την ελάφρυνση αυτών των πιέσεων μέσω της βελτίωσης των καλλιεργειών διαβίωσης, όπως η μανιόκα, το σόργο και το κεχρί, που ενσωματώνουν χαρακτηριστικά όπως η αντοχή στην ξηρασία, το νερό, και το αλουμίνιο σε εδάφη, καθώς και φυτά με πιο αποδοτική χρήση του αζώτου και του φωσφόρου. (Http://www.ifpri.org/publication/delivering-genetically-engineered-crops-poor-farmers)

Τώρα, ας ρίξουμε μια ματιά στην ερευνητική δουλειά του δημοσιογράφου Μάικλ Μέρφι σχετικά με τους αεροψεκασμούς (chemtrails), την γεω-μηχανική (geo-engineering), και το γεγονός ότι εξαιρετικά υψηλά επίπεδα αλουμινίου και βαρίου βρέθηκαν στο νερό, το χιόνι και το έδαφος, σε περιοχές που εμφανίζονται να έχουν βαριές μορφές αεροψεκασμών.

(Το βίντεο σε τρία μέρη):

"GEO-ENGINEERING 101" (PART 1/3)

"GEO-ENGINEERING 101" (PART 2/3)

"GEO-ENGINEERING 101" (PART 3/3)

Είναι σύμπτωση το γεγονός ότι η Monsanto θα "έρθει να μας σώσει" με τα γονίδια αντοχής στο αλουμίνιο, διότι τα κανονικά φυτά πεθαίνουν στην παρουσία περίσσειας αλουμινίου; Ή μήπως είναι ευκαιριακός καπιταλισμός και το σχεδιαζόμενο εταιρικό μονοπώλιο τροφίμων με την ευγενική άδεια της  Monsanto και η Εγελιανή Διαλεκτική που βασίζεται σε εσωτερική πληροφόρηση ότι ένα προταθέν σύστημα «γεω-μηχανικής» είναι ήδη σε ισχύ και το οποίο γεμίζει την ατμόσφαιρά μας με χημικούς ψεκασμούς που περιεχούν αργίλιο και βάριο;

Αυτό δεν είναι παιχνίδι φίλοι. Βαλλόμαστε από όλες τις πλευρές με μια προγραμματισμένη, ανθρωποκτόνο, γενοκτονική ημερήσια διάταξη, η οποία προσπαθεί να κάνει πολύ λίγες οικογένειες όλο και πιο πλούσιες από ό,τι ήδη είναι, και να μειωθεί ο πληθυσμός της γης σε 500 εκατομμύρια, όπως εκτίθενται στο μνημείο με τις Στήλες της Georgia (Georgia Guidestones). Αυτό δεν είναι τίποτα λιγότερο από βιολογικό πόλεμο.

ΠΗΓΗ: http://farmwars.info/?p=2927

Προωθείται νομοθεσία ενάντια στους αεροψεκασμούς

Τελικά κάτι ξεκινάει να γίνεται ενάντια στους αεροψεκασμούς, γνωστούς και ως chemtrails, που διεξάγονται κάτω από ένα πέπλο συγκάλυψης για πάνω από μια δεκαετία στους ουρανούς του πλανήτη.

Η Corinne Spence, πρόεδρος του SCARE (Santa Cruz Alert Response Emergency) και ο Gary Richard (πρώην υποψήφιος για το Κογκρέσο) προσπαθούν να προωθήσουν νομοθεσία που αποσκοπεί να τερματίσει τους αεροψεκασμούς.

Σχέδιο της προτεινόμενης νομοθεσίας "Νόμος σχετικά με τον Πλανητικό Πληθυσμό και την Ατμοσφαιρική Καθαρότητα" (The Planetary Population and Atmospheric Purity Act) έχει παραδοθεί στον Ron Paul (μέλος του Κογκρέσου) και σε πολλές άλλες ομάδες σε διάφορες χώρες όπως Σουηδία, Αγγλία, Σκωτία, Ιρλανδία, Ουαλία και το Μεξικό ως οδηγός για την ψήφιση νόμου που θα απαγορεύει τη δηλητηρίαση του πληθυσμού μέσω του ψεκασμού τοξινών στην ατμόσφαιρα.

Παράλληλα πρώην αρχηγός του FBI καταγγέλλει τους αεροψεκασμούς σε πρόσφατο βίντεο:

ΠΗΓΗ: http://aircrap.org/legislation-concerning-the-criminalization-of-toxic-aerosols-upon-the-people-of-the-planet/33363/

Μια τραγική προεπισκόπηση της μοίρας του Κόλπου του Μεξικού

Η πετρελαιοκηλίδα της Βραζιλίας 10 χρόνια μετά

Μια δεκαετία έχει περάσει από την μεγαλύτερη πετρελαιοκηλίδα της χώρας στο Guanabara Bay, έξω από το Ρίο ντε Τζανέϊρο.

Η καταστροφική πετρελαιοκηλίδα είχε χτυπήσει ένα οικοσύστημα παρόμοιο με τους βάλτους μαγγρόβιας βλάστησης στις ΗΠΑ σήμερα οι οποίοι απειλούνται από τη γιγαντιαία διαρροή πετρελαίου της ΒΡ στον Κόλπο του Μεξικού.

Το 2000, σχεδόν 350.000 γαλόνια πετρελαίου διέρρευσαν από υποβρύχιο αγωγό της Petrobras, καταστρέφοντας ευαίσθητα μαγγρόβια οικοσυστήματα και τον τόπο διαβίωσης των ντόπιων ειδών. Τότε, η κυβέρνηση της Βραζιλίας δήλωνε ότι η περιοχή θα επανέλθει μετά από 10 χρόνια, αλλά όπως φαίνεται από τις μεγάλες περιοχές με χοντρή μαύρη λάσπη και το χωρίς ζωή έδαφος, αυτό ούτε καν συμβαίνει.

Πριν την πετρελαιοκηλίδα τα ψάρια και τα καβούρια ήταν άφθονα στο μαγγρόβιο οικοσυστήμα. Αλλά τώρα τα καβούρια δεν ζουν εκεί πια, υπάρχουν πολύ λιγότερα ψάρια, ενώ ορισμένα είδη ψαριών έχουν εξαφανιστεί.

Ακόμη και με τις πιο συντηρητικές εκτιμήσεις, η συνολική διαρροή πετρελαίου στον κόλπο Guanabara της Βραζιλίας ήταν μόνο το 25% του ποσού που διαρρέει καθημερινά στον Κόλπο του Μεξικού.

Η Φυσική καλλιέργεια

ΚΕΝΤΡΟ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ

Το Κέντρο Φυσικής Καλλιέργειας δημιουργήθηκε από ομάδα εθελοντών το καλοκαίρι του 1999 και φιλοξενείται σε μια έκταση πεντέμισυ στρεμμάτωνστο Κλησοχώρι της Έδεσσας.

Στόχοι του Κέντρου Φυσικής Καλλιέργειας

1) Δημιουργία φυσικών αγροκτημάτων και λαχανόκηπων στην Ελλάδα και το εξωτερικό

2) Σπορές για αναβλάστηση των γυμνών και άγονων βουνών και των ερήμων

3) Πρακτική ενημέρωση των μαθητών της Πρωτοβάθμιας και την Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στα πλαίσια της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης

4) Συστηματική συλλογή σπόρων που χρησιμεύουν για τις σπορές με σκοπό την αναβλάστηση των βουνών

Οι προσπάθειες αναβλάστησης στην Ελλάδα ξεκίνησαν το 1993 από ομάδα εθελοντών και μέχρι το 1998 πραγματοποιούνταν σε διάφορες περιοχές, σε μικρή κλίμακα, με επιτυχή αποτελέσματα. Το Μάρτη και τον Οκτώβρη του 1998 πραγματοποιήθηκαν οι πιο μεγάλες σπορές που οργανώθηκαν ποτέ στον πλανήτη σε συνολική έκταση πάνω από 50.000 στρεμμάτων με τη σπορά 100 περίπου τόνων σβώλων στην περιοχή της λίμνης Βεγορίτιδας και με την παρουσία του ιδίου του Φουκουόκα.

Τα αποτελέσματα ήταν πενιχρά γιατί παρά τις διαβεβαιώσεις των υπευθύνων ο χώρος δεν προστατεύθηκε από τη βόσκηση των αιγοπροβάτων. Το 1999 και το 2000 έγιναν σπορές σε έκταση 10.000 περίπου στρεμμάτων στο Ποικίλο Όρος της Δυτικής Αθήνας με μεγάλη επιτυχία. Οι σπορές έκτοτε συνεχίζονται με τελευταία προσπάθεια τον Οκτώβρη του 2008 στην Κερατέα σε έκταση 3000 στρεμμάτων με πολύ ενθαρρυντικά ως τώρα αποτελέσματα.

Παράλληλα έγιναν σπορές στην Πορτογαλία, Ιταλία, Ισπανία, Αφρική, στην Ινδία με εναέριες σπορές και με πρωτοβουλία του τότε πρωθυπουργού Raman Rao, πρόσφατα δε στην Αργεντινή, στην επαρχία του Rio Negro, στην Παταγωνία.

Παράλληλα το Κέντρο Φυσικής Καλλιέργειας οργανώνει γιορτές πανελλαδικές και διεθνείς, καθώς και εκπαιδευτικά προγράμματα, έτσι ώστε όσο περισσότεροι άνθρωποι, κατά το δυνατόν να ενημερωθούν πρακτικά πάνω στη μεθοδολογία και τις τεχνικές της Φυσικής Καλλιέργειας.

Υπεύθυνος του Κέντρου είναι ο Παναγιώτης Μανίκης.

Διεύθυνση του  Κέντρου Φυσικής Καλλιέργειας

Κλησοχώρι  Έδεσσας στο 2ο χιλιόμετρο της οδού Έδεσσας-Αριδαίας.

Ταχυδρομική διεύθυνση

Κέντρο Φυσικής Καλλιέργειας

Παναγιώτης Μανίκης

Τ.Θ. 58200  ΕΔΕΣΣΑ

Τηλέφωνο   23810-27312 (18:00-21:00)

Μη αναστρέψιμη ζημιά στα ωκεάνια οικοσυστήματα

Μη αναστρέψιμη ζημιά στα ωκεάνια οικοσυστήματα λόγω του οξυνισμού τους από τις εκπομπές CO₂

Λαμβάνοντας υπόψη τις αυξανόμενες εκπομπές του CO₂ και την επακόλουθη αυξανόμενη απορρόφηση από τους ωκεανούς, η ωκεάνια οξύτητα θα μπορούσε να αυξηθεί κατά 150% μέχρι το 2050, σύμφωνα σε μια σημαντική νέα μελέτη αναθεώρησης και σύνθεσης που δημοσιεύτηκε από τη γραμματεία της Συνθήκης σχετικά με τη βιολογική ποικιλομορφία (CBD). Αυτό είναι μια αύξηση 100 φορές γρηγορότερα από οποιαδήποτε αλλαγή στην οξύτητα δοκίμασε το θαλάσσιο περιβάλλον κατά τη διάρκεια των τελευταίων 20 εκατομμυρίων ετών, δίνοντας λίγο χρόνο για την εξελικτική προσαρμογή μέσα στα βιολογικά συστήματα, λέει η έκθεση.

Η έναρξη της μελέτης - Επιστημονική σύνθεση των επιδράσεων του ωκεάνιου οξυνισμού στη θαλάσσια βιολογική ποικιλομορφία- προετοιμάστηκε σε συνεργασία με το UNEP-WCMC (Κέντρο Ελέγχου της Παγκόσμιας Προστασίας) και επισήμανε την Ημέρα Ωκεανών κατά τη διάρκεια των πρόσφατων διαπραγματεύσεων για την κλιματική αλλαγή στην Κοπεγχάγη. Η μελέτη παρουσιάζει μια αναθεώρηση και μια σύνθεση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας και άλλων επιστημονικών πληροφοριών για τις πιθανές επιδράσεις του ωκεάνιου οξυνισμού στη θαλάσσια βιοποικιλότητα.

Σύμφωνα με τη μελέτη, οι θάλασσες και οι ωκεανοί απορροφούν περίπου το ένα τέταρτο του διοξειδίου του άνθρακα που εκπέμπεται στην ατμόσφαιρα από την καύση των καυσίμων, την αποδάσωση, και άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες. Καθώς όλο και περισσότερο το διοξείδιο του άνθρακα έχει εκπεμφθεί στην ατμόσφαιρα, οι ωκεανοί έχουν απορροφήσει μεγαλύτερα ποσά σε όλο και πιο γρήγορα ποσοστά. Χωρίς αυτό το επίπεδο απορρόφησης από τους ωκεανούς, τα ατμοσφαιρικά επίπεδα CO₂ θα ήταν σημαντικά πιο υψηλά από αυτή τη στιγμή και τα αποτελέσματα της παγκόσμιας κλιματικής αλλαγής θα ήταν πιο έντονα. Εντούτοις, η απορρόφηση του ατμοσφαιρικού CO₂ έχει ως αποτελέσματα τις αλλαγές στη χημική ισορροπία των ωκεανών, που τους αναγκάζει να γίνονται πιο όξινοι.

Μεταξύ άλλων συμπερασμάτων, η μελέτη δείχνει ότι ο αυξανόμενος ωκεάνιος οξυνισμός θα σημάνει ότι κατά το 2100 περίπου το 70% των κοραλλιών κρύου νερού, ένα βασικό καταφύγιο και ένα έδαφος σίτισης για πολλά είδη ψαριών, θα εκτεθεί σε διαβρωτικά ύδατα.

Επιπλέον, λαμβάνοντας υπόψη τα τρέχοντα ποσοστά εκπομπής, προβλέπεται ότι το νερό της επιφάνειας του ιδιαίτερα παραγωγικού αρκτικού ωκεανού θα γίνει πολύ φτωχό σε ουσιαστικά ανθρακικά μέταλλα μέχρι το έτος 2032, και ο νότιος ωκεανός μέχρι το 2050 με ανωμαλίες σε μεγάλα συστατικά της θαλάσσιας πηγής τροφής, και ιδιαίτερα σε εκείνα τα ασβεστογενή είδη, όπως το foraminifera, pteropods, coccolithophores, τα μύδια, τα στρείδια, οι γαρίδες, τα καβούρια και οι αστακοί, τα οποία στηρίζονται στο ασβέστιο για να μεγαλώσουν και να ωριμάσουν.

Ένα αναδυόμενο σώμα έρευνας προτείνει ότι πολλά από τα αποτελέσματα του ωκεάνιου οξυνισμού στους θαλάσσιους οργανισμούς και τα οικοσυστήματα θα είναι μεταβλητά και σύνθετα και θα έχουν επιπτώσεις στα διαφορετικά είδη με διαφορετικούς τρόπους. Τα στοιχεία από τις φυσικά οξυνισμένες περιοχές επιβεβαιώνουν, εντούτοις, ότι αν και μερικά είδη μπορούν να ωφεληθούν, οι βιολογικές κοινότητες υπό τις οξυνισμένες συνθήκες θαλασσινού νερού έχουν λιγότερη ποικιλότητα και τα είδη που βασίζονται στο ασβέστιο είναι απόντα.

..................

ΠΗΓΗ

Scientific Synthesis of the Impacts of Ocean Acidification on Marine Biodiversity

(CBD Technical Series No. 46)

Επιστημονική Σύνθεση για την επίδραση του ωκεάνιου οξυνισμού στη θαλάσσια βιοποικιλότητα

Πόσο βιολογικά θα είναι τα βιολογικά;

Βάλλονται τα βιολογικά στάνταρ

Στις αρχές του 2009 μπήκε σε ισχύ η νέα νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (ΕΕ) για τη βιολογική γεωργία (Κανονισμός 834/2007). Μια απαράδεκτη νομοθεσία, που επιτρέπει την επιμόλυνση των βιολογικών προϊόντων από μεταλλαγμένα!

Η ΕΕ, ως προαγωγός των μεγάλων παγκόσμιων εταιρειών βιοτεχνολογίας, προσπαθεί να διαβρώσει τα βιολογικά στάνταρ και να καθιερώσει τα μεταλλαγμένα στη συνείδηση του κόσμου και στην αγορά.

Η κίνηση αυτή εξισώνοντας τη βιολογική γεωργία με τη συμβατική και τα μεταλλαγμένα, επί της ουσίας την καταργεί.

Πολύ πρόσφατη είναι η είδηση ότι οι υπηρεσίες της ΕΕ (και ο ΕΦΕΤ) εντόπισαν μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες βιολογικών προϊόντων της Γερμανίας να διαθέτει στην αγορά λιναρόσπορο ο οποίος ήταν επιμολυσμένος με γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (μεταλλαγμένα) και μάλιστα μη εγκεκριμένους ούτε από το σύστημα της ΕΕ. Στην χώρα μας δεν καλλιεργούνται μεταλλαγμένα και αντικειμενικά δεν υπάρχει επιμόλυνση. Γι αυτό τα ελληνικά βιολογικά προϊόντα είναι προς το παρόν καθαρά και έτσι πρέπει να μείνουν.

Όμως η ίδια η ΕΕ καταστρατηγεί την νομοθεσία που έχει περάσει για την υποχρεωτική σήμανση των μεταλλαγμένων, των οποίων πλέον η διακίνηση και χρησιμοποίηση είναι ανεξέλεγκτη. Χωρίς σήμανση η ιχνηλασιμότητα καταργείται στην πράξη αφού είναι αδύνατο να ξέρουμε τι είναι φυσικό και τι μεταλλαγμένο.

Και ενώ το δικαίωμα στην φυσική και όσο το δυνατόν πιο αγνή, φυσική τροφή αναιρείται, όλο αυτό καμουφλάρεται με την γνωστή παραπλανητική γλώσσα περί της ασφάλειας του καταναλωτή και των τροφίμων.

Στόχος τους είναι ο πλήρης έλεγχος της διατροφής, ο οποίος εντάσσεται σε ένα συνολικό σχέδιο που ακούει στο όνομα:

Codex Alimentarius (Διατροφικός κώδικας)

Σιωπηρά και χωρίς καμία δημοσιότητα και αναφορά από τα μέσα, ο Codex Alimentarius τίθεται σε ισχύ από 1 Ιανουαρίου 2010.

Με βάση τον συγκεκριμένο Διατροφικό Κώδικα οι φυσικές θεραπείες, τα συμπληρώματα, τα βότανα και οι βιταμίνες θα απαγορευθούν στην ΕΕ και δεν θα έχουμε πλέον την ελευθερία να επιλέξουμε φυσικά τρόφιμα υψηλής ποιότητας ή φυσικές θεραπείες.

Από την 1η Ιανουαρίου του 2010:

- ΟΛΑ τα τρόφιμα θα ακτινοβολούνται και μπορεί να υφίστανται επεξεργασία με χημικές ουσίες και φυτοφάρμακα (ακόμα και τα βιολογικά)

- Οι φυσικές βιταμίνες, τα συμπληρώματα και τα βότανα θα είναι ΠΑΡΑΝΟΜΑ (και έτσι όλες οι φυσικές θεραπείες που τα χρησιμοποιούν)

- Όλα τα ζώα που χρησιμοποιούνται για τροφή ΠΡΕΠΕΙ να λαμβάνουν αντιβιοτικά και αυξητικές ορμόνες (συμπεριλαμβανομένων και αυτών της βιολογικής κτηνοτροφίας)

- Με την πάροδο του χρόνου, η καλλιέργεια των δικών μας φρούτων και λαχανικών θα υποβληθεί σε αυστηρούς κανόνες και δεν θα επιτρέπεται δίχως άδεια.

Χρήσιμες συνδέσεις

Άρθρο στην εφημερίδα Holistic Life

Codex Alimentarius: Νέος κώδικας μαζικής εξόντωσης

Βίντεο στο youtube για τον Codex Alimentarius

http://www.healthfreedomusa.org/?page_id=155

The Age of Stupid

The Age of Stupid (Η εποχή των ηλιθίων) είναι η νέα ταινία από τον σκηνοθέτη Franny Armstrong (McLibel) και τον παραγωγό John Battsek(One Day In September). Ο βραβευμένος με Όσκαρ Pete Postlethwaite(In The Name of the Father, Brassed Off) πρωταγωνιστεί ως το άτομο που ζει μόνο του στον κατεστραμμένο κόσμο του 2055, και που κοιτάζοντας κάποια "παλιά" βίντεο από το 2008 διερωτάται: γιατί δεν σταματήσαμε την κλιματική αλλαγή όταν είχαμε την δυνατότητα;

Η ταινία The Age of Stupid είναι 90λεπτη και θα κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα της στο φεστιβάλ ταινιών Sundance τον Ιανουάριο του 2009 και θα βγει στους κινηματογράφους τον Μάρτιο του 2009.

http://www.ageofstupid.net/

Μιά πραγματικά άβολη αλήθεια!

Κατεβάστε τη ταινία σε PDF

Αποτσίγαρα:

Οικολογική και αισθητική καταστροφή για τις παραλίες

Ποιός σου δίνει το δικαίωμα να μου γεμίζεις τη παραλία που θα πάω να κάνω το μπάνιο μου με αποτσίγαρα;

Γιατί να εκτείθεμαι στο αποκρουστικό και άκρως αντιαισθητικό θέαμα των απανταχού αποτσίγαρων σου;

Γιατί να σιχαίνομαι να ακουμπήσω τα πράγματα μου και να καθαρίζω τα αποτσίγαρα σου για να καθήσω;

Γιατί μου κατάντησες τις παραλίες-κόσμημα της Ελλάδας σε απέραντους σκουπιδότοπους γεμάτους αποτσίγαρα;

Έχεις την εντύπωση ότι τα αποτσίγαρα σου δεν είναι σκουπίδια;

Νομίζεις ότι οι γόπες του τσιγάρου είναι βιοδιασπώμενες;

Είσαι γελασμένος γιατι οι γόπες είναι από πλαστικό και θα παραμένουν εκεί που τις πέταξες για πάρα πολλά χρόνια.

Και είναι τελείως ανεύθυνο από μέρους σου να ρυπαίνεις απερίσκεπτα χωρίς προηγουμένως να έχεις μάθει για τις καταστρεπτικές συνέπειες που προκαλεί αυτή η πράξη σου στο περιβάλλον.

Αλλά αυτό που με θλίβει βαθύτατα είναι η παντελής έλλειψη αίσθησης του ωραίου και η έλλειψη σεβασμού σου για το φυσικό κάλλος και η ευκολία με την οποία το μαγαρίζεις.

Αν θες να ξέρεις οι παραλίες υπήρχαν για δις χρόνια ανέπαφες και πεντακάθαρες και έχουν χρησιμοποιηθεί πριν από σένα από εκατομμύρια ανθρώπους.

Δεν έχεις κανένα δικαίωμα να τις καταντήσεις μέσα σε τόσο λίγα χρόνια σε αποκρουστικούς σκουπιδότοπους με τα αποτσίγαρα σου.

Σκέψου καλά την επόμενη φορά που θα πας να κάνεις την σιχαμερή αυτή κίνηση και ανέλαβε τις ευθύνες των πράξεων σου.

Αν δεν θα πέταγες τη γόπα σου στο πάτωμα του σπιτιού σου, γιατί να την πετάξεις εδώ;

Φέρε μαζί σου ένα μεταλλικό τασάκι και ρίξε εκεί τα αποτσίγαρα σου.

Και φεύγοντας μάζεψε όλα εκείνα τα περσινά, προπέρσινα, παραπροπέρσινα και βάλε αποτσίγαρα που έθαψες εκεί.

Ναι στη φυσική αναγέννηση του δρυμού της Πάρνηθας

Όχι στην αναδάσωση

Το οικοσύστημα του δρυμού της Πάρνηθας (αλλά και όλων των άλλων καμμένων δασών) πρέπει να χαρακτηριστεί υπο αναγέννηση δάσος και να αφεθεί στην ησυχία του.

Η μόνη ανθρώπινη παρέμβαση που χρειάζεται αυτή τη στιγμή είναι η προστασία από την καταπάτηση και τη βοσκή και η πυρασφάλεια του διασωθέντος δάσους.

Τα υπόλοιπα είναι δουλειά της Φύσης, η οποία μπορεί να αναγεννηθεί φυσικά και να επαναδημιουργήσει τη χαμένη βιοποικιλότητα του οικοσυστήματος, για να μπορέσουν να ξαναβγούν οι ντόπιες ποικιλίες από δρύες και πλατάνια, οξυές κι μαύρα πεύκα.

Η αναδάσωση δεν κάνει δάση αλλά ουσιαστικά άχαρες, αφύσικες μονοκαλλιέργειες δέντρων.

Μιά νέα μελέτη δασικών εκτάσεων που κάηκαν τη δεκαετία του ’90 στη βόρεια Καλιφόρνια συμπεραίνει ότι υπάρχει αρκετή έως θαυμάσια πιθανότητα για να αναγεννηθεί φυσικά ένα επαρκές επίπεδο κωνοφόρων, σε περιοχές όπου δεν έγινε αναδάσωση.

"Όταν αφεθούν στη φυσική αναγέννηση, φαίνεται ότι τα κωνοφόρα μπορεί να επιστρέψουν πιό αργά αλλά με περισσότερη ποικιλία από ότι με την αναδάσωση, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις πάντα επανέρχονται," είπε ο David Hibbs υπεύθυνος της έρευνας και καθηγητής του πανεπιστημίου του Oregon.

Η φωτιά κάνει το χώμα λιγότερο όξινο και το ποσό των θρεπτικών συστατικών που είναι διαθέσιμα στα φυτά αυξάνει. Γι’αυτό και τα φυτά ξεσπούν σε κατάφυτη ανάπτυξη μετά τη φωτιά.

Το πως το δάσος αναπτύσσεται ξανά εξαρτάται από το τύπο της φωτιάς και από το τι επέζησε μετά από αυτήν. Το ποσοστό του θόλου του αρχικού δάσους που παραμένει και τα οργανικά απομεινάρια επηρεάζουν το τι αναπτύσσεται μετά.

Τα κουκουνάρια – ο κύριος μηχανισμός αναγέννησης – με ασφάλεια προστατεύουν το νέο δάσος. Ακόμα και όταν μια φονικά ζεστή φωτιά σκοτώσει τα πεύκα, συχνά τα νεκρά δέντρα περιέχουν ώριμα κουκουνάρια και οι σπόροι επιβιώνουν.

Οι σπόροι μπορούν να αντέξουν θερμοκρασίες των 900° για σύντομο διάστημα. Η ζέστη από τη φωτιά κάνει τα κουκουνάρια να ανοίξουν και να απελευθερώσουν τους σπόρους. Μέσα σε 5 με 10 χρόνια το δάσος ξανασπέρνεται με σπόρους.

Μετά τη φωτιά τα περισσότερα κωνοφόρα ξαναγίνονται σε περίπου 25 χρόνια. Το γρασσίδι και τα λουλούδια έρχονται στις καμμένες περιοχές και γρήγορα ξαναβγάζουν σπόρους, απολαμβάνοντας τα εξτρά θρεπτικά συστατικά.

Η φυσική αναγέννηση του δάσους είναι σίγουρη αλλά είναι θέμα χρόνου.

ΩΔΗ ΣΤΗ ΠΑΡΝΗΘΑ

Οι εξωγήινοι είναι ανάμεσα μας.

Περιφέρουν την αποκρουστική όψη τους ανενόχλητοι,

Αδιαφορώντας για τη δυσφορία που μας προκαλούν.

Γλιστρούν δίπλα μας με αλυσοπρίονα,

Ανοίγουν δρόμο με ερπύστριες,

Περνούν πίσω από τζάμια σκούρα, φρουρίων κινητών,

Μιλούν πίσω από πόρτες βαριές, οίκων αυθαίρετων, δασικών.

Ομορφιά τους είναι η ασχήμια.

Λογική τους η παράνοια.

Δημιουργία τους ο όλεθρος.

Και ηδονή τους μια διαστροφική μανία εμπρησμού.

Η ύπαρξη τους είναι ένας συνεχής θάνατος

Κι ούτε στιγμή δεν παύουν να μας θυμίζουν

πόσο εφιαλτικά ξένοι είναι σ’αυτή τη Γη.

Από τη πύρινη κόλαση του βουνού των Κενταύρων

ως το ολοκαύτωμα του Φλαμπουριού και της Πάρνηθας.

Πνίγοντας μέσα στην εκκωφαντική οχλαγωγία τους

το θρήνο του τελευταίου ελαφιού

που έσβησε πλάι στα καμμένα έλατα

αδυνατώντας να αντέξει

τη συμφορά που έπεσε στην αγέλη τους

αδυνατώντας να αντέξει

το χαμό του δάσους

που για αμέτρητες γενιές ήταν σπίτι τους.

Ο αρνητικός αντίκτυπος του καπνού στο περιβάλλον

Από την καλλιέργεια του καπνού μέχρι το πέταμα των αποτσίγαρων και των πακέτων, ολόκληρος ο κύκλος του τσιγάρου επιφέρει βαρύ τίμημα στο περιβάλλον. Αυτό συζητιέται ελάχιστα, γιατι πιθανόν οι οικολογικές επιπτώσεις του καπνού επισκιάζονται από τα καταστροφικά αποτελέσματα του στην ανθρώπινη υγεία. Όμως, αν αυτές οι επιπτώσεις σχετίζονταν με κάποιο άλλο φυτό, αναμφίβολα θα θεωρούνταν σοβαρή αιτία ανησυχίας.

Επιπτώσεις από την καλλιέργεια του καπνού

· Καταστροφή δασών: μετά τη σοδειά τα φύλλα του καπνού χρειάζονται στέγνωμα, το οποίο γίνεται με τη καύση ξύλου για τη δημιουργία θερμού αέρα. Περίπου 200.000 εκτάρια (1 εκτάριο=10 στρέμματα) δάσους καταστρέφονται κάθε χρόνο γι αυτό το σκοπό. Η αποδάσωση συμβαίνει στις αναπτυσσόμενες χώρες και χρειάζονται 19,9 κυβικά μέτρα ξύλου για το στέγνωμα κάθε τόννου καπνού. Επιπλέον, η καύση ξύλου απελευθερώνει διοξείδιο του άνθρακα, το οποίο συμβάλλει στη παγκόσμια θέρμανση. Η απώλεια των δέντρων κάνει το έδαφος επιρρεπές στην ερημοποίηση και ακατάλληλο για καλλιέργεια.

· Εντομοκτόνα και ζιζανιοκτόνα: τεράστιες ποσότητες λιπασμάτων και εντομοκτόνων χρησιμοποιούνται στη καλλιέργεια του καπνού τα οποία καταλήγουν στο χώμα και από εκεί στα ποτάμια και στη τροφική αλυσίδα.

· Ο καπνός απαιτεί πολύ περισσότερο νερό: και το νερό εξαντλείται ακόμα περισσότερο καθώς οι καπνοβιομηχανίες συνιστούν το φύτεμα γρήγορων σε ανάπτυξη δέντρων όπως ο ευκάλυπτος (για καυσόξυλα στο στέγνωμα των φύλλων του καπνού) που όμως είναι απαιτητικά σε νερό.

· Εξάντληση και διάβρωση του εδάφους: ο καπνός εξαντλεί υπερβολικά τα θρεπτικά συστατικά του εδάφους και αυτό με τη σειρά του προκαλλεί τη διάβρωση ειδικά σε λοφώδεις εκτάσεις εδάφους. Μόλις το χώμα χάσει τη γονιμότητα του, οι καπνοβιομηχανίες απλά μεταφέρουν τη καλλιέγεια σε άλλη περιοχή.

· Η ασθένεια του πράσινου καπνού (Green Tobacco Sickness): πέρα από τα φυτοφάρμακα οι εργάτες στις φυτείες καπνού είναι επιρρεπείς στην ασθένεια αυτή, η οποία προκαλείται με την απορρόφηση της νικοτίνης από το δέρμα κατά την επαφή με τα υγρά φύλλα του καπνού.

· Αντίκτυπος στη παραγωγή τροφής: η καλλιέργεια του καπνού σημαίνει ότι λιγότερα εδάφη είναι διαθέσιμα για τη καλλιέργεια τροφής. Εκτιμάται ότι 20 εκατομμύρια άνθρωποι θα μπορούσαν να τραφούν αν αντί του καπνού καλλιεργούνταν δημητριακά ή άλλα φυτά.

Επιπτώσεις από τη παραγωγή τσιγάρων

· Το 1995, η παγκόσμια καπνοβιομηχανία παρήγαγε 2.262 εκατομμύρια κιλά βιομηχανικών αποβλήτων και 209 εκατομμύρια κιλά χημικών αποβλήτων.

· Ανάμεσα στα πολλά απόβλητα της καπνοβιομηχανίας που θεωρούνται τοξικά, είναι και η νικοτίνη. Περίπου 300 εκατομμύρια κιλά αποβλήτων νικοτίνης παράγονται κάθε χρόνο από τη παγκόσμια καπνοβιομηχανία.

· Εκτεταμένη χρήση χαρτιού: το περιτύλιγμα, η συσκευασία και η διαφήμιση καταστρέφουν περαιτέρω τα δάση. Χρειάζονται 4-5 μετρικοί τόννοι ξυλείας από ένα δάσος για να γίνει 1 μετρικός τόννος χαρτιού. Σύμφωνα με την ίδια τη καπνοβιομηχανία, το περιτύλιγμα και η συσκευασία αποτελούν το 16% της συνολικής χρήσης της σε δασικά προϊόντα. Αν αυτό το νούμερο είναι σωστό, η καπνοβιομηχανία χρησιμοποιεί 50 έως 94 μετρικούς τόννους ξυλείας για κάθε μετρικό τόννο καπνού, που μεταφράζεται σε ένα σύνολο 340 έως 639 εκατομμύρια μετρικούς τόννους ξυλείας το χρόνο.

Επιπτώσεις από τη χρήση του τσιγάρου

· Πάνω από 15 δισεκατομμύρια τσιγάρα καπνίζονται παγκοσμίως κάθε μέρα. Το ποσό του μονοξειδίου του άνθρακα (CO) που προέρχεται από τη καύση του αστρονομικού αυτού αριθμού τσιγάρων ισοδυναμεί με τις αντίστοιχες εκπομπές CO 300.000 αυτοκινήτων.To CO αυξάνει τις συγκεντρώσεις μεθανίου – ένα ισχυρότατο αέριο του φαινομένου του θερμοκηπίου και της παγκόσμιας θέρμανσης – και τελικά οξειδώνεται στο γνωστό εφιάλτη για το περιβάλλον, το διοξείδιο του άνθρακα (CO₂).

· Μόλυνση εσωτερικών χώρων: τα τσιγάρα είναι η κύρια αιτία μόλυνσης του αέρα των εσωτερικών χώρων. Το τσιγάρο περιέχει πάνω από 4000 χημικές ουσίες και όταν καίγεται παράγει πολώνιο 210, ένα ραδιενεργό υλικό. Μια μελέτη δείχνει ότι κάποιος που καπνίζει 20 τσιγάρα την ημέρα λαμβάνει ετήσια δόση ακτινοβολίας ίση με 200 περίπου ακτινογραφίες.

· Σκουπίδια: Κάθε μέρα πετιούνται στο περιβάλλον δισεκατομμύρια αποτσίγαρα και εκατομμύρια πακέτα. Σε όλοκληρο το κόσμο, οι παραλίες είναι γεμάτες αποτσίγαρα. Τα φίλτρα των τσιγάρων γίνονται από ένα τύπο πλαστικού και χρειάζονται από 2 έως 25 χρόνια για να βιοδιασπαστούν.

· Κίνδυνος φωτιάς: τα τσιγάρα και τα σπίρτα είναι η πιό συνηθισμένη αιτία ανάφλεξης και οι φωτιές προξενούν τεράστια καταστροφή στα δάση και στη βιοποικιλότητα.

Όταν όλες οι παραπάνω επιπτώσεις υπολογιστούν συνολικά, τότε είναι φανερό ότι η καπνοβιομηχανία είναι ένας βασικός παράγοντας αποδάσωσης, απώλειας της βιοποικιλότητας, διάβρωσης του εδάφους και ατμοσφαιρικής μόλυνσης.

ΠΗΓΗ: WWF

http://www.ash.org.uk/ (factsheet no:22)

http://en.wikipedia.org/wiki/Carbon_monoxide

Νίκη στον αγώνα για τη σωτηρία των δασών του Αμαζονίου

Κλείνει το τέρμιναλ εξαγωγής σόγιας πολυεθνικής που απειλεί το περιβάλλον

Ένας από τους γίγαντες της αγροτεχνολογίας, η αμερικανική πολυεθνική εταιρεία Cargill, με κέρδη που το 2006 έφτασαν τα 70 δισεκατομμύρια δολάρια, αναγκάστηκε να κλείσει τον τερματικό σταθμό εξαγωγής σόγιας στον Αμαζόνιο, κάτι που θεωρείται μεγάλη νίκη για εκείνους που υπερασπίζονται τον αγώνα για τη σωτηρία του τροπικού δάσους, αφού το εργοστάσιο κατασκευάστηκε παράνομα και ήταν η αιτία για την απώλεια σημαντικής έκτασης του δάσους.


Η αστυνομία και αξιωματούχοι της περιβαλλοντικής υπηρεσίας έκλεισαν το τερματικό της Κάρτζιλ στο Σανταρέμ, λιμάνι στον κάτω Αμαζόνιο 1500 χλμ. από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Αφού προηγουμένως δικαστής έκρινε ότι η εταιρεία δεν υπέβαλε όπως όφειλε μελέτη για τις περιβαλλοντικές συνέπειες όταν κατασκεύασε το τέρμιναλ στις αρχές της δεκαετίας. Το τέρμιναλ στο Σανταρέμ ήταν ο στόχος της καμπάνιας της Γκρινπις από τη στιγμή που τέθηκε σε λειτουργία το 2003. σχετική έκθεση της οργάνωσης πέρσι κατηγορούσε την Κάρτζιλ ότι είναι άμεσα ή έμμεσα υπεύθυνη για επιβολή καταναγκαστικής εργασίας, παράνομες καταπατήσεις γης και καταστροφή του δάσους με ρυθμό όση η έκταση 6 ποδοσφαιρικών γηπέδων το λεπτό.


Ο συντονιστής της καμπάνιας της Γκρινπις στη Βραζιλία, Πάουλο Αντάριο χαρακτήρισε την εξέλιξη σαν «μεγάλο βήμα προς την υπεύθυνη χρήση των φυσικών πόρων και την καλύτερη διακυβέρνηση του Αμαζονίου»


Η Κάρτζιλ από τη πλευρά της που θεωρεί ότι είναι η μηχανή της οικονομικής ανάπτυξης στην φτωχή περιοχή θα κάνει έφεση στην απόφαση η οποία βασίστηκε υποστηρίζει σε παρεξήγηση σχετικά με το ποιος η Πολιτεία της Πάρα ή η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έχει το δικαίωμα να ελέγχει περιβαλλοντικές μελέτες για τόσο μεγάλα έργα. Ο εισαγγελέας την υπόθεση της Σκάρτζιλ, Φελίσιο Πόντες τάχθηκε με τη πλευρά της προστασίας του περιβάλλοντος και θεώρησε παράνομο το τέρμιναλ του Σανταρέμ. Η Κάρτζιλ πίστευε είπε πως επειδή είναι μια πανίσχυρη πολυεθνική θα μπορούσε να τόσο τη νομοθεσία όσο και το ίδιο το περιβάλλον».



Από τη στιγμή που άνοιξε το τέρμιναλ οι αξία της γης στη περιοχή πολλαπλασιάστηκε 18 φορές επάνω ωθώντας πολλούς ιδιοκτήτες να πουλήσουν στην εταιρεία και σε άλλες πολυεθνικές και έτσι να σημειωθεί εκτίναξη της παραγωγής σόγιας. Εκατομμύρια στρέμματα τροπικού δάσους έχουν μετατραπεί σε καλλιέργειες σόγιας η οποία προορίζεται για ζωοτροφές σε Ευρωπαϊκές φάρμες


Η Σκάρτζιλ λέει ότι η σόγια καλύπτει μόνο το 6% του Αμαζονίου κάτι που είναι πιστεύει το τίμημα για τις σημαντικές εξαγωγές που ωφελούν την οικονομία της Βραζιλίας. Η Βραζιλία έρχεται δεύτερη μετά τις ΗΠΑ στην παραγωγή.


Εκτιμάται πως το 20% του τροπικού δάσους του Αμαζονίου έχει ήδη καταστραφεί και περίπου 6500 τετραγωνικά μίλια χάθηκαν επιπλέον τη διετία 2005 2006. αυτό δείχνει μια ελαφρά μείωση στο ρυθμό της καταστροφής σε σχέση με προηγούμενες χρονιές, κάτι που οφείλεται στη μείωση των τιμών της σόγιας και την ισχυροποίηση του βραζιλιάνικου νομίσματος στις παγκόσμιες αγορές.

Επιμέλεια : One Earth