Απαγόρευση μετρητών: καθεστώς δουλοπάροικου στην εποχή μας

ΠΗΓΗ: http://www.freemansperspective.com/banning-cash-serfdom-time/

Banning Cash: Serfdom in Our Time

του Paul Rosenberg

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών πολλά άρθρα διακηρύσσουν την ανάγκη των κυβερνήσεων και των τραπεζών για την εξάλειψη των μετρητών. Είμαι βέβαιος ότι τα έχετε παρατηρήσει.

Μας λένε ότι οι τρομοκράτες και άλλοι τρελοί είναι αυτοί που χρησιμοποιούν μετρητά. Και έτσι, για να μας προστατεύσουν από το να ανατιναχτούμε και διαμελιστούμε στη γωνιά του δρόμου μας, οι κυβερνήσεις θα πρέπει να τα απαγορέψουν.

Μια πιο απροκάλυπτη προσπάθεια κινδυνολογίας δεν θα μπορούσε να φανταστεί κάποιος. Τα μετρητά - σε καθημερινή χρήση για αιώνες αν όχι χιλιετίες - είναι τώρα, ξαφνικά, ο παράγοντας ακαριαίου κινδύνου. Και εμείς υποτίθεται ότι απλά πρέπει να δεχτούμε αυτή την άποψη;

Αλλά υπάρχουν καλοί λόγοι για τους οποίους τα κατεστημένα συμφέροντα προωθούν αυτές τις ιστορίες τώρα. Ο πρώτος από αυτούς, ίσως, είναι ότι απλά μπορούν: Μετά την 11^η Σεπτεμβρίου, ένα τεράστιο κύμα συμμόρφωσης διαπέρασε τη Δύση. Δεν μπορεί να διαρκέσει για πάντα, αλλά ακόμα κρατάει, και εφόσον τα ΜΜΕ μπορούν να δημιουργήσουν αρκετό φόβο σε μυαλά που θέλουν να πιστέψουν, μπορούν και τα καταφέρνουν.

Ο δεύτερος λόγος, όμως, είναι ο πραγματικός οδηγός:

Αρνητικά Επιτόκια

Το επείγον της κίνησής τους να απαγορεύσουν ένα από τους πιο μακρόχρονους πυλώνες της καθημερινής ζωής σημαίνει ότι οι παρασκηνιακές ελίτ θεωρούν ότι θα χρειαστεί σύντομα. Φαίνεται ότι οι κεντρικές τράπεζες, το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα, η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS), και όλοι οι υποστηρικτές τους, βλέπουν την εξάλειψη των μετρητών ως κεντρική στρατηγική επιβίωσης.

Ο λόγος είναι απλός: τα μετρητά επιτρέπουν στους ανθρώπους να ξεφύγουν από το ένα πράγμα που μπορεί να σώσει το λωποδυτικό νομισματικό τους σύστημα: τα αρνητικά επιτόκια.

Η διατήρηση ενός αφερέγγυου νομισματικού συστήματος απαιτεί οι κάτοχοι του νομίσματος να μην έχουν τρόπο να το προστατεύσουν.

Τα μετρητά είναι το νόμισμα που κρατάτε στα χέρια σας, που είναι λιγότερο ή περισσότερο αυτόνομο. Είναι κατά κύριο λόγο εκτός του ελέγχου της τράπεζας. Το ηλεκτρονικό χρήμα – οι καταθέσεις στις τράπεζες, οι πιστωτικές, κλπ - παραμένει μέσα στο τραπεζικό σύστημα και είναι πλήρως υπό τραπεζικό έλεγχο.

Ο συνδυασμός των αρνητικών επιτοκίων με την κατάργηση των μετρητών θα ήταν μια μόνιμη εκδοχή αυτού που έγινε στη Κύπρο, όπου η κυβέρνηση απλά έκλεισε τα πάντα, επιτρέποντας μόνον τις πολύ μικρές αναλήψεις μέσω ΑΤΜ, και στη συνέχεια έκλεψε χρήματα από χιλιάδες τραπεζικούς λογαριασμούς ταυτόχρονα.

Όμως το θέαμα στη Κύπρο ήταν αρκετά ενοχλητικό και αυτό απειλεί να υπονομεύσει τη νομιμότητα της κυβέρνησης. Γι αυτό είναι πολύ καλύτερα να μην έχουμε κανένα ΑΤΜ και καθόλου μετρητά. Έτσι δεν θα υπήρχαν γραμμές θυμωμένων ανθρώπων που μιλούν ο ένας στον άλλο, αλλά οι χαμένοι θα ήταν απομονωμένοι ο ένας απ’ τον άλλο και χωρίς διαφυγή, γλείφοντας τις πληγές τους, ενώ οι ομιλούσες κεφάλες στην τηλεόραση θα τους λένε να μείνουν ήρεμοι και να παρακολουθούν τις εικόνες που αναβοσβήνουν.

Τα αρνητικά επιτόκια θα δώσουν στις τράπεζες τον έλεγχο 100% επί των αγορών σας. Θα μπορούσαν ακόμη απλά να σας επιτρέπουν να αγοράσετε τρόφιμα, ενώ θα έχουν παγώσει το υπόλοιπο των χρημάτων σας. Ο μέσος άνθρωπος δεν θα είχε καμία διαφυγή και απλά θα ληστευόταν ... αλλά πολύ ομαλά και χωρίς ανθρώπινο πρόσωπο για να κατηγορήσει.

Τα αρνητικά επιτόκια σημαίνουν ότι ο τραπεζικός λογαριασμός σας συρρικνώνεται μέρα με τη μέρα, αυτόματα. Τα 1000 ευρώ σας  τον Ιανουάριο γίνονται 950 μέχρι το Δεκέμβριο. Και πού πηγαίνουν τα χρήματα; Στις τράπεζες, φυσικά, και στην κυβέρνηση. Μπορούν να παίρνουν τα χρήματά σας, σταγόνα σταγόνα, και δεν θα μπορείτε να κάνετε τίποτα γι 'αυτό. Αυτή η πρακτική επιτυγχάνει πολλά πράγματα γι αυτούς με τη μία:

- Χρηματοδοτεί τη κυβέρνηση απεριόριστα και αυτόματα. Ξεχάστε τις φορολογικές δηλώσεις - μπορούν να πάρουν ακριβώς όσα θέλουν.

- Θα πληρώνει το κακό χρέος των μεγάλων τραπεζών. (Και υπάρχουν ωκεανοί χρέους).

- Θα σας αναγκάζει να ξοδεύετε ό, τι έχετε, το συντομότερο μόλις το πάρετε. (Διαφορετικά θα συρρικνώνεται.)

- Δίνει τη δυνατότητα στο σύστημα για πλήρη έλεγχο στην οικονομική σας ζωή. Τα πάντα παρακολουθούνται, τα πάντα καταγράφονται, και κάθε πράξη πρέπει να εγκριθεί από αυτούς (ή όχι). Αν αποφασίσετε ότι δεν σας αρέσει, αμέσως υποβιβάζεστε στην επαιτεία.

Εν ολίγοις, αυτό είναι μια άμεση επιστροφή στο καθεστώς του δουλοπάροικου.

Αντίσταση Τώρα σε Μνημόνια και Τραπεζοκρατία

Συνέντευξη του οικονομολόγου Παναγιώτη Θεοδωρίδη, προέδρου του σωματείου "Αντίσταση Τώρα", στον Θανάση Γκόρδη και στην εκπομπή του "Στο Επίκεντρο" από την τηλεόραση του CENTER (13-10-2015) .

Ο Κος Θεοδωρίδης με συγκλονιστικό τρόπο μας παρουσιάζει το πόσο απλά μπορεί να κάνει κουμάντο στο σπίτι του και στη χώρα του (ακόμα και σ’ αυτή την ιδιαίτερα δυσμενή θέση που μας έχουν φέρει) ο πραγματικός νοικοκύρης αυτού του τόπου: ο λαός και οι πολίτες της Ελλάδας -  σε αντίθεση με τον αντεθνικό, ανθελληνικό ρόλο που παίζει το πολιτικό κατεστημένο που έχει σφετεριστεί την εξουσία (πολιτικοί, κόμματα και κυβερνήσεις-παράρτημα της συμμορίας των γνωστών διεθνών τοκογλύφων).

Κύρια σημεία της συνέντευξης

7:30 - Η απάτη του ψεύτικου χρέους και πως στήθηκε

Η χώρα δεν ήταν σε κρίση το 2010 όταν απατηλά μας έφεραν το ΔΝΤ. Ακόμα και τότε οι αγορές μας δάνειζαν με χαμηλά επιτόκια. Αυτό που ζούμε είναι ένας οικονομικός πόλεμος.

Υπερφορολόγηση για να μας πάρουν τη κρατική και την ιδιωτική περιουσία

Σκοπός είναι όχι μόνο να μας πάρουν τις ιδιωτικές περιουσίες και την κρατική αλλά να μας εξοντώσουν και φυσικά ως έθνος.

14:50 – 233 δις δόθηκαν σε ιδιωτικές τράπεζες σε 3 χρόνια

23 δις έδωσε ο Καραμανλής

140 δις έδωσε ο Παπανδρέου

70 δις έδωσαν οι πολυκομματικές κυβερνήσεις

Στα επίσημα ΦΕΚ ουσιαστικά δίνεται η δυνατότητα στις τράπεζες να μην πληρώσουν τα χρήματα που πήραν ως ομόλογα από το ελληνικό δημόσιο και τα χρήματα αυτά να μεταφερθούν στο χρέος και να βαρύνουν τους έλληνες πολίτες.

16:00 - Ανακεφαλαιοποίηση

Η λέξη αυτή δεν υπάρχει σε καμία οικονομική θεωρία.

Δεν υφίσταται ο όρος ανακεφαλαιοποίηση.

Για μια ιδιωτική επιχείρηση όπως η τράπεζα, οι μέτοχοι είναι αυτοί που την χρηματοδοτούν.

28.00 – κόκκινα δάνεια

Όλα τα δάνεια που έχουν δώσει οι τράπεζες είναι 213 δις και είναι εξοφλημένα από το κράτος

50 δις είναι τα κόκκινα και 160 είναι αυτά που ακόμα πληρώνονται σύμφωνα με τα στοιχεία των τραπεζών.

Οι τράπεζες έχουνε πάρει 233 δις – τα 50 ήταν για τα κόκκινα και τα 183 για να δοθούν σε νέα δάνεια που δεν δόθηκαν. Οι Ιδιωτικές τράπεζες είτε υπεξαίρεσαν αυτά τα δις, είτε εξόφλησαν τα 160 δις που ο κόσμος ακόμα πληρώνει.

Δικαστικά λοιπόν μπορούμε να ακυρώσουμε τα δάνεια προς τις τράπεζες

1:11:00 - Η πραγματική φοροδιαφυγή

ΑΕΠ Ελλάδος: 200 δις

Ετήσια έξοδα κράτους: περίπου 50 δις

Έσοδα από φόρους: 50 δις (από το τζίρο που είναι το ΑΕΠ το 25% είναι οι φόροι που μαζεύει το κράτος)

Τζίρος 500 μεγαλύτερων εταιριών που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα: 106 δις (το μισό ΑΕΠ το έχουν οι 500 μεγαλύτερες επιχειρήσεις)

Από τα 50 δις φόρων οι 500 μεγαλύτερες επιχειρήσεις θα έπρεπε φυσιολογικά να πληρώνουν γύρω στα 25 δις φόρους

Φορολόγηση 500 μεγαλύτερων εταιριών: κάτω από 3 δις

Φοροδιαφυγή 500 μεγαλύτερων εταιριών: φοροδιαφεύγουν νόμιμα εντός εισαγωγικών 22 δις

Καταλάβατε ποιος κάνει τη φοροδιαφυγή;

Καταργούμε όλους τους φόρους και βάζουμε μόνον ένα: 25% στο τζίρο

Έτσι το κράτος θα μαζεύει τα 50 δις που χρειάζεται – κάθε φορά που εισπράττει κάποιος, θα καταθέτει το 25% ως φόρο

1:16:00 - Δικαίωμα έκδοσης εθνικού νομίσματος

Το κράτος θα πρέπει να έχει το δικαίωμα έκδοσης του χρήματος στο Εθνικό Νομισματοκοπείο.

Στην Ελλάδα κυκλοφορούν 50 δις σε μετρητά και 130 δις σε καταθέσεις.

Αυτά τα 180 δις ευρώ αντικαθίστανται από εθνικό νόμισμα με τον ίδιο τρόπο που η δραχμή αντικαταστάθηκε το 2002 από το ευρώ.

Η διαφορά εμπορικού ελλείμματος (μεταξύ εισαγωγών εξαγωγών) είναι 20 δις.

Με τα 180 δις ευρώ ως συναλλαγματικό απόθεμα, καλύπτουμε το έλλειμμα αυτό για 9 χρόνια, οπότε δεν θα μας λείψει τίποτα από εισαγωγές.

Μάλιστα όταν πληρώνουμε σε μετρητά μπορούμε να ρίξουμε και τις τιμές των εισαγωγών.

Κοινωνία χωρίς μετρητά: ο δεσποτισμός προ των πυλών

Συντονισμένα η μία μετά την άλλη οι ελεγχόμενες από την ΝΤΠ κυβερνήσεις επιτίθενται στα μετρητά και προδιαγράφουν την κατάργησή τους. Στην ΕΕ η Δανία ετοιμάζεται να γίνει η πρώτη χώρα η οποία από το 2016 θα εφαρμόσει τη κοινωνία χωρίς μετρητά ενώ και στην Ελλάδα το σχέδιο προχωράει γοργά με την - αρχικά προαιρετική - κάρτα του πολίτη από τον Σεπτέμβριο.

Στη νέα πραγματικότητα που ετοιμάζεται δεν υπάρχει χώρος για παράλληλη ύπαρξη των μετρητών δίπλα στο πλαστικό, ψηφιακό χρήμα το οποίο προορίζεται να γίνει η μοναδική μορφή χρήματος.

Κι ενώ σε μια πραγματικά δημοκρατική κοινωνία μια τέτοια εξέλιξη δεν θα ήταν κακή, στη σημερινή συγκυρία μιας αδίστακτης παγκόσμιας ελίτ η οποία ήδη έχει πάρα πολύ μεγάλο έλεγχο του χρήματος, το σχέδιο αυτό της δίνει τον απόλυτο έλεγχο με όλα τα αρνητικά που αυτό συνεπάγεται.

Γιατί είναι παραπάνω από βέβαιο ότι η υλοποίηση μιας κοινωνίας χωρίς μετρητά:

α) θα αφαιρέσει πλήρως ότι έχει εναπομείνει από το δικαίωμα της οικονομικής μας ελευθερίας.

β) θα σημάνει την πλήρη υποταγή του ατόμου σε ένα ολοκληρωτικό σύστημα το οποίο θα παρακολουθεί, καταγράφει και τελικά κατευθύνει όπως αυτό θέλει όχι μόνο όλο το πλέγμα των οικονομικών δραστηριοτήτων του πολίτη αλλά και κάθε πτυχή της ζωής του μέσα σε ένα πλαίσιο δουλείας.

γ) θα επιφέρει την οικονομική εξαθλίωση της πλειοψηφίας μέσα από τον απόλυτο έλεγχο του εισοδήματος το οποίο πλέον θα υπάρχει ως παγιδευμένο ψηφιακό χρήμα στη τράπεζα.

Αυτό θα γίνει εφικτό:

- μέσα από την κατάργηση ουσιαστικά της αποταμίευσης η οποία θα προέλθει από την εξαγγελθείσα προοπτική των αρνητικών επιτοκίων οπότε κάποιος θα ωθείται αναγκαστικά να ξοδεύει τις οικονομίες του προκειμένου να μη τις βλέπει να εξανεμίζονται.

- με το bail in που ψηφίζεται ή έχει ψηφιστεί ως νόμος στην ΕΕ και το οποίο δεν είναι κούρεμα καταθέσεων όπως ευφημιστικά αποκαλείται αλλά κυριολεκτικά κλοπή των αποταμιεύσεων των λαϊκών στρωμάτων από μια ιδιωτική επιχείρηση, στη συγκεκριμένη περίπτωση μια τράπεζα. Και με την απάτη της τοκογλυφίας και του ψευδο-χρέους αυτά τα bail in θα μπορούν να εφαρμόζονται περιοδικά.

Επομένως δεν συντρέχει κανένας απολύτως λόγος για την καθιέρωση μιας κοινωνίας χωρίς μετρητά. Αντίθετα συντρέχουν όλοι οι λόγοι για μια κοινωνία με μετρητά όπως ακριβώς είναι κατοχυρωμένη και στο σύνταγμα. Η απάθεια σκοτώνει και αν στη προκειμένη περίπτωση επιτρέψουμε και αυτό το ανοσιούργημα το οποίο καταλύει περαιτέρω τα δικαιώματά μας τότε κατρακυλάμε στον εφιάλτη ενός καθεστώτος δεσποτισμού το οποίο θα κάνει πλέον αδύνατη την επιβίωσή μας. 

...

Για περισσότερα και πιο τεκμηριωμένα στοιχεία για τη μορφή των πραγμάτων που ετοιμάζονται αξίζει να παρακολουθήσετε τις ομιλίες της ημερίδας "Κοινωνία χωρίς Μετρητά: Προοπτική ή Εφιάλτης;" που οργανώθηκε από την ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ και έγινε στις 28/6/2015.

http://id-ont.blogspot.gr/2015/07/video.html

Οι εισηγήσεις της ημερίδας ήταν: 

- "Η μετάβαση στην αχρήματη κοινωνία ως απειλή της Θεοδότου ελευθερίας και ιδιοπροσωπίας μας" από τον Πανοσ. Αρχ/τη Αθανάσιο Αναστασίου

 - "Αριθμοποίηση του Προσώπου και Ευρωπαϊκή Ένωση" από τον Νότη Μαριά, Καθηγητή Θεσμών της Ε.Ε. - Πανεπιστημίου Κρήτης, Ανεξάρτητο Ευρωβουλευτή

 -  "Η νέα τεχνολογία θέλει να αλλάξει τον τρόπο που πληρώνουμε για το καθετί, αλλά με ποιο κόστος; Επιπτώσεις της αχρήματης κοινωνίας στο άτομο, στην κοινωνία, στη δημοκρατία" από τον Στάθη Αδαμόπουλο, Οικονομολόγο Εκπαιδευτικό, Msc στη Χρηματοοικονομική

- "Διμερής Προβληματισμός, Τεχνολογική και Προσχηματική Κατάχρηση" από τον Δημήτρη Χιωτακάκο, Διδάκτορα Ηλεκτρονικής και Τηλεπικοινωνιών του Manchester University, U.K., Σύμβουλο Ανάπτυξης Αγορών

- "Απαγόρευση χρήσης των μετρητών χρημάτων: Οι νομικές πτυχές μιας μεγάλης απειλής για τις δημοκρατικές ελευθερίες και τα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα" από τον Αριστοτέλη Κατράνη, Δικηγόρο Μ.Δ. Αθηνών

Τα πρακτικά της ημερίδας βρίσκονται εδώ:

http://www.orthros.eu

Ενημέρωση από την ΕΠΜ γιατί πρέπει να πούμε ΟΧΙ στη κάρτα του πολίτη

http://www.orthros.eu/images/Various/Hletrkoniki_Diak/KTP_FYLLADIO/Estia_KtP_Entypo_web_v2.pdf

Ξένοι σύνδεσμοι για την σχεδιαζόμενη απαγόρευση των μετρητών

Activist Post: The Truth About Our Cashless Society Future

Activist Post: They Are Slowly Making Cash Illegal

Activist Post: Expert Says “Banning Cash” The Only Solution to Negative Interest Market Problems

The Cashless Society Is Going to Backfire for the Establishment - Zen Gardner

Activist Post: Using Cash? Prove You’re Not a Terrorist

Activist Post: The Banksters' War on Cash

Activist Post: Will Central Banks Abolish Cash?

What A Cashless Society Would Look Like | Zero Hedge

Activist Post: Pushing You Into A Cashless Society

Bankers plan secret London meeting to 'end cash'

The "Better Than Cash Alliance" Has An Orwellian Plan | Zero Hedge

Activist Post: A Move Closer to a Global Cashless Society: Apple Pay Coming to Britain this Summer

IT’S REAL: The War on Cash Enters Final Phase

Πρίγκιπες του Γεν: αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ για το ρόλο των κεντρικών τραπεζών

Ο επίλογος του αποκαλυπτικού ντοκιμαντέρ: «Πρίγκιπες του Γεν: Κεντρικές Τράπεζες και ο μετασχηματισμός της οικονομίας» που αναφέρεται στην Eυρωπαϊκή κρίση χρέους και στην Ελλάδα.

Δείτε ολόκληρο το ντοκιμαντέρ εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=p5Ac7ap_MAY

Το ίδιο έργο με τους ίδιους θύτες και τα ίδια θύματα επαναλαμβάνεται ως τραγική και επώδυνη φάρσα μπροστά σε μια ανύποπτη ανθρωπότητα. Αυτό που αποκαλύπτει το ντοκιμαντέρ: «Πρίγκιπες του Γεν: Κεντρικές Τράπεζες και ο μετασχηματισμός της οικονομίας» είναι ότι η ίδια εξαπάτηση περιοδεύει από τη μια περιοχή του κόσμου στην άλλη και αφήνει πίσω της τα ίδια καταστροφικά αποτελέσματα: κρίση χρέους, ανεργία, αυτοκτονίες. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις της τελευταίας 30ετίας η Ιαπωνία τη δεκαετία του 1980, οι Ασιατικές τίγρεις τη δεκαετία του 1990 και η Ευρώπη σήμερα.

Το ντοκιμαντέρ «Πρίγκιπες του Γεν: Κεντρικές Τράπεζες και ο μετασχηματισμός της οικονομίας» εστιάζει κυρίως στο πώς ιαπωνική κοινωνία μετασχηματίστηκε για να προσαρμοστεί στα σχέδια και την επιθυμία των ισχυρών ομάδων συμφερόντων, και πώς οι πολίτες κρατήθηκαν εντελώς στο σκοτάδι σχετικά με αυτό.

Βασισμένο σε ένα βιβλίο του καθηγητή Richard Werner, επισκέπτη ερευνητή στην Τράπεζα της Ιαπωνίας κατά τη διάρκεια της κρίσης της δεκαετίας του '90, στην οποία το χρηματιστήριο έπεσε κατά 80% και οι τιμές των ακινήτων έως και 84%. Το ντοκιμαντέρ αποκαλύπτει την πραγματική αιτία αυτής της εκπληκτικής περιόδου στην πρόσφατη ιαπωνική ιστορία.

Κάνοντας εκτεταμένη χρήση αρχειακού υλικού και των τηλεοπτικών εμφανίσεων του Richard Werner από εκείνη τη περίοδο, ο θεατής οδηγείται σε μια νέα κατανόηση του τι κατευθύνει τον κόσμο. Και ανακαλύπτει ότι αυτό που συνέβη στην Ιαπωνία σχεδόν 25 χρόνια πριν, επαναλαμβάνεται και πάλι το ίδιο στην Ευρώπη. Για να καταλάβετε πώς, γιατί και από ποιον, παρακολουθήστε ολόκληρο το ντοκιμαντέρ.

Το ντοκιμαντέρ «Πρίγκιπες του γεν» είναι μια άνευ προηγουμένου πρόκληση απέναντι στο κυρίαρχο ιδεολογικό σύστημα πεποιθήσεων του σήμερα, και τους μοχλούς ελέγχου που το στηρίζουν. Κομμάτι-κομμάτι, η πραγματικότητα αποδομείται για να αποκαλύψει τον κόσμο όπως είναι και όχι όπως αυτοί που βρίσκονται στην εξουσία θέλουν να πιστεύουμε ότι είναι.

«Επειδή μόνο η εξουσία που κρύβεται είναι η εξουσία που διαρκεί.»

Μια ταινία του Michael Oswald

Ισλανδία: Η λύση στη κρίση που αποσιωπήθηκε

Το ντοκιμαντέρ του 2012 «Pots, Pans and Other Solutions (Κατσαρόλες, Τηγάνια και άλλες λύσεις)» φέρνει στο φως την δύναμη των κοινωνιών όταν ξεσκεπάζουν τα ψέματα και κατευθύνονται από την αλήθεια.

Μια μικρή χώρα και ένας μικρός λαός 350 χιλιάδων ανθρώπων κατάφερε ότι δεν κατάφεραν όλες οι υπόλοιπες χώρες που ακόμα παραμένουν στην δίνη της οικονομικής ψευδοκρίσης που επιβάλει η παγκοσμιοποίηση.

Στην Ισλανδία, την πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που ήρθε αντιμέτωπη με την οικονομική κατάρρευση, οι άνθρωποι συνειδητοποίησαν ότι θα μπορούσαν και έπρεπε να παρέμβουν στην κοινωνία και να αρχίσουν να απαιτούν πιο δημοκρατική συμμετοχή.

Η πληρωμή των τραπεζικών χρεών από τους πολίτες μπήκε σε δημοψήφισμα. Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να δημιουργήσει ένα Συμβούλιο που θα έφτιαχνε ένα νέο σύνταγμα: μια ομάδα πολιτών - χωρίς πολιτικούς, δικηγόρους ή καθηγητές πανεπιστημίου - που άνοιξε τη διαδικασία του διαλόγου σε όλους και κατάφερε να εγκρίνει με συναίνεση ένα σχέδιο πρότασης.

Στην Ισλανδία, πολλοί πολίτες είναι πλέον οργανωμένοι σε συλλόγους και έχουν ουσιαστικές προτάσεις για μια κοινωνία όπου ο καθένας μπορεί να συμμετάσχει.

Ας γνωρίσουμε τους Ισλανδούς που τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αρνούνται να παρουσιάσουν.

Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ισλανδία είναι η χώρα που ακύρωσε την συνεργασία με το FBI και το έδιωξε την ίδια μέρα τον Αύγουστο του 2011.

Συγχαρητήρια, σεβασμός και θαυμασμός στους Ισλανδούς!

Μακάρι να γίνουν η έμπνευση για όλους εμάς τους υπόλοιπους.

……..

Σχετική δημοσίευση

Το κόλπο της κρίσης και του ψευδοχρέους δεν έπιασε στους Ισλανδούς

Η σκοτεινή πλευρά της σοκολάτας

The Dark Side of Chocolate (2010) – Ντοκιμαντέρ [46']

Έρευνα: Μίκι Μιστράτι | Κάμερα: Ρομπέρτο Ρομάνο

 
Τι κρύβεται πίσω από την σοκολάτα; Ο Δανός δημοσιογράφος Μίκι Μιστράτι ταξιδεύει στην Αφρική για να μας αποκαλύψει ένα σκοτεινό παρασκήνιο για το οποίο ελάχιστα γνωρίζουμε.

Πίσω από τις απατηλές διαφημίσεις της βιομηχανίας σοκολάτας η οποία έχει κέρδη δισεκατομμυρίων ευρώ, υπάρχουν παιδιά που δουλεύουν ως σκλάβοι για τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρήσεων.

Το ντοκιμαντέρ καταγράφει την διακίνηση των παιδιών που είναι κάτω των 15 ετών (μερικές φορές ακόμη και επτάχρονα) και τα οποία «δουλεύουν» παράνομα στις φυτείες της Ακτής του Ελεφαντοστού κυρίως και σε άλλες φυτείες της Αφρικής, όπου παράγεται το 80% του κακάο που διακινείται στον υπόλοιπο κόσμο μέσω των μεγαλύτερων εταιρειών που παρασκευάζουν σοκολάτες.

Ο Μίκι Μιστράτι συναντά παιδιά τα οποία έχουν πέσει θύματα αυτής της βιομηχανίας, υπευθύνους εταιρειών που καλύπτουν την παιδική εκμετάλλευση καθώς και ανθρώπους οι οποίοι με κίνδυνο της ζωής τους προσπαθούν να σταματήσουν αυτό το κακό.

Η Εξήγηση του Δημοσίου Χρέους (σε λίγα λεπτά)

Μας λένε συχνά ότι το Δημόσιο (ή Κρατικό) Χρέος προκαλείται από κακοδιαχείριση των δημοσίων εξόδων, ή από την έλλειψη ανταγωνιστικότητας. Και ότι η μόνη λύση είναι η ιδιωτικοποίηση της οικονομίας, ή η εφαρμογή προγραμμάτων λιτότητας. Αυτό, σύμφωνα με τον δημιουργό του βίντεο (www.mrquelquesminutes.fr) δεν είναι σωστό.

Είναι μαθηματικά αδύνατο να επιλυθεί το ζήτημα του δημόσιου και ιδιωτικού χρέους
προτού αντιμετωπιστεί το θέμα με τη δημιουργία χρήματος μέσω χρέους (με τόκους, μάλιστα), διότι ακριβώς αυτά είναι οι ίδιες οι αιτίες αυτών των χρεών!

Αν θέλουμε να επιλύσουμε το πρόβλημα του χρέους, είναι επιτακτική ανάγκη να σταματήσουμε τη χρήση της δημιουργίας χρήματος μέσω δανείων από τα κλασματικά αποθέματα των ιδιωτικών τραπεζών και να επιστρέψουμε στη δημιουργία χρήματος αποκλειστικά μέσω των Κεντρικών (δημόσιων) Τραπεζών. Με την προϋπόθεση, φυσικά, ότι οι κυβερνήσεις δεν θα τυπώνουν υπερβολικό -πληθωριστικό- χρήμα για ψηφοθηρικούς λόγους.

Σήμερα βρισκόμαστε στο άλλο άκρο, σε ένα φαύλο κύκλο, όπου η δημιουργία χρήματος κυρίως μέσω των δανείων που χορηγούν οι ιδιωτικές τράπεζες (μαζί με τον τόκο), έχει ως αποτέλεσμα ένα συνεχώς διογκούμενο και αυτοτροφοδοτούμενο χρέος που απαιτεί τη λήψη περισσότερων δανείων για να αποπληρωθούν τα παλαιά.

Το αυθεντικό βίντεο από το χρήστη MrQuelquesMinutes (http://www.youtube.com/user/MrQuelquesMinutes) εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=ZE8xBzcLYRs
Comprendre la dette publique (en quelques minutes)

Η αγγλική βέρσιον εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=P8fDLyXXUxM
Government debt explained (in a few minutes)

Η ιστοσελίδα του Γάλλου δημιουργού εδώ: www.mrquelquesminutes.fr

Προς όλους τους Ευρωπαίους

Ένα βίντεο από την Ισπανία 

Το κείμενο του βίντεο στα ελληνικά:

Η Μέρκελ δεν αντιπροσωπεύει τη Γερμανία, αλλά τις τράπεζες!

Όλοι οι ευρωπαίοι πολιτικοί αντιπροσωπεύουν τις τράπεζες, δηλαδή τo διεθνές μεγάλο κεφάλαιο.

Δεν υπάρχει κρίση του Ευρώ.

Το Ευρώ είναι ένα εργαλείο που χρησιμοποιείται από τις τράπεζες για να απομυζούν τον πλούτο των εθνών της Ευρώπης.

Το Ευρώ λειτουργεί τέλεια σύμφωνα με το σχέδιο των εφευρετών του:

Το Ευρώ και η ΕΕ έχουν σχεδιαστεί για να καταστρέψουν κάθε ενιαίο Έθνος και όλο τον πλούτο τους!

Η Ισπανία, η Ελλάδα, κ.λπ. βυθίζονται στη φτώχεια, και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης λένε στους Ισπανούς, στους Έλληνες, κλπ., ότι τα λεφτά τους τα παίρνουν οι Γερμανοί.

Η Γερμανία βυθίζεται στη φτώχεια, και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης λένε στους Γερμανούς ότι τα χρήματά τους τα παίρνουν οι Ισπανοί, οι Έλληνες, κλπ.

Αλλά πού είναι τα χρήματα στην πραγματικότητα;

Αυτό δεν είναι δύσκολο να βρεθεί, αφού δηλώνεται ανοιχτά:
Οι τράπεζες πρέπει να «διασωθούν»!

Αναζητήστε το ποσό των τόκων στον εθνικό προϋπολογισμό της χώρας σας.

Οι τράπεζες δημιουργούν χρήμα από το πουθενά και το δανείζουν στα έθνη με τόκο.

Οι φορολογούμενοι της χώρας επωμίζονται τον τόκο!

Έτσι ο πλούτος της Ισπανίας καταστρέφεται και ο πλούτος της Γερμανίας το ίδιο.

Αυτή είναι η μοίρα όλων των χωρών με κεντρική τράπεζα!

Ενημερωθείτε για το νομισματικό σύστημα με βάση το δολάριο
(Δείτε τα βίντεο «Το χρήμα ως χρέος - Money as Debt» και «Το αμερικανικό όνειρο - The American Dream).

Το Ευρώ εξυπηρετεί τον ίδιο σκοπό με το δολάριο.

Πρόκειται για μια γιγαντιαία ληστεία!

Αυτοί που ληστεύουν ΟΛΕΣ τις χώρες ψεύδονται σε μας ισχυριζόμενοι ότι θα ληστεύαμε ο ένας τον άλλον.

Μην αφήνετε τους ληστές στο απυρόβλητο επειδή χρησιμοποιούν τη τεχνική του «Διαίρει και βασίλευε».

Είμαστε Ευρωπαίοι.
Μαζί είμαστε μια δύναμη.
Χωρισμένοι δεν είμαστε τίποτα άλλο παρά σκλάβοι των τραπεζών!

Μοιραστείτε αυτές τις πληροφορίες!
Προτεινόμενα βίντεο:

The American Dream By The Provocateur Network

(Ελληνικοί υπότιτλοι)

http://www.youtube.com/watch?v=ZPWH5TlbloU&cc=1

Money As Debt Ι

(Ελληνικοί υπότιτλοι)

http://www.youtube.com/watch?v=UK3pNvj7pjM&cc=1

Τα σταφύλια μιας οργής που όλο και πιο γρήγορα ωριμάζει

Οι ανατριχιαστικές αναλογίες της Αμερικής μετά το ψευδο-κραχ του ’29 με την σημερινή παγκόσμια πραγματικότητα μετά την ψευδο-κρίση του 2008 έχουν αρχίσει να διαφαίνονται.

Ξανά λοιπόν στο προσκήνιο οι ίδιες σκηνές της αδικαιολόγητης εξαθλίωσης μεγάλου μέρους του πληθυσμού μέσα από τις ψευδοκρίσεις του συστήματος της καταπίεσης (ΣτΚ) κάθε φορά που η εγκληματική ελίτ που έχει παράνομα αναρριχηθεί στην κορυφή της ιεραρχίας αφήνεται ανενόχλητη να αναδιαρθρώνει το σκηνικό του κόσμου με βάση τα κοντόφθαλμα συμφέροντά της.

Το ίδιο έργο παίζεται ξανά με τα ίδια φτηνά σκηνικά και την ίδια φτηνή και ανενδοίαστα αποκαλυπτική των προθέσεων της σκηνοθεσία. Και οι βαριές συνέπειες αυτής της άθλιας παράστασης είναι ήδη εδώ όπως επίσης και η οργή, η οποία αυτή τη φορά οφείλει να βρει τον πραγματικό στόχο, δηλαδή το ΣτΚ και να το πλήξει καίρια ώστε να μην αναγεννηθεί και γίνει παντοδύναμο, όπως έγινε στο παρελθόν.

Στο απόσπασμα που ακολουθεί από το κλασικό αριστούργημα του Τζον Στάινμπεκ καταγράφεται πολύ συνοπτικά το κλίμα και η ατμόσφαιρα εκείνης της όχι και τόσο μακρινής εποχής όπου από την μια έχουμε την απόγνωση λόγω της εξαθλίωσης και της πείνας, ενώ από την άλλη έχουμε την απόλυτα δικαιολογημένη οργή των ανθρώπων.

Όμως αυτή τελικά βρίσκει λανθασμένη διέξοδο, αφού αντί να γίνει μπούμερανγκ για το ΣτΚ, καταλήγει σε ένα επιτυχημένο για το κατεστημένο «διαίρει και βασίλευε» όπου οι καταπιεζόμενες ομάδες στρέφονται η μία εναντίον της άλλης.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21 από το βιβλίο «Τα σταφύλια της οργής» του Τζον Στάινμπεκ

Οι μετακινούμενοι, αναζητούντες άνθρωποι ήταν τώρα μετανάστες. Οικογένειες που είχαν ζήσει σε ένα μικρό κομμάτι γης, που είχαν ζήσει και πεθάνει στο κλήρο τους, είχαν φαει ή πεινάσει από την παραγωγή του, είχαν πλέον όλη την Δύση να περιφέρονται. Και έτρεχαν δεξιά-αριστερά, ψάχνοντας για δουλειά·  και οι εθνικές οδοί ήταν ρυάκια ανθρώπων, και οι όχθες ήταν οι γραμμές των ανθρώπων. Πίσω από αυτούς έρχονταν περισσότεροι. Οι μεγάλες λεωφόροι ήταν σε συνεχή ροή με μετακινούμενους ανθρώπους. Εκεί στις Μέσο και Νοτιοδυτικές Πολιτείες ζούσε ένας απλός αγροτικός πληθυσμός που δεν είχε αλλάξει με τη βιομηχανία, δεν καλλιεργούσε με μηχανήματα ούτε γνώριζε τη δύναμη και τον κίνδυνο των μηχανημάτων σε ιδιωτικά χέρια. Δεν είχε μεγαλώσει μέσα στα παράδοξα της βιομηχανίας. Η αίσθηση του ήταν ακόμα οξεία στην γελοιότητα της βιομηχανικής ζωής.

Και μετά ξαφνικά τα μηχανήματα τους έδιωξαν βίαια και αυτοί όρμησαν στους αυτοκινητοδρόμους. Η μετακίνηση τους άλλαξε·  οι αυτοκινητόδρομοι, οι καταυλισμοί κατά μήκος του δρόμου, ο φόβος της πείνας και η ίδια πείνα, τους άλλαξαν. Τα παιδιά χωρίς φαγητό τους άλλαξαν, η ατελείωτη μετακίνηση τους άλλαξε. Ήταν μετανάστες. Και η εχθρότητα τους άλλαξε, τους έφερε κοντά, τους ένωσε - εχθρότητα που έκανε τις μικρές πόλεις να συσπειρώνονται και να οπλίζονται σαν να πρόκειται να αποκρούσουν τον εισβολέα, ομάδες με αξίνες, υπάλληλοι και καταστηματάρχες με κυνηγετικά όπλα, φύλαγαν τον κόσμο εναντία στους δικούς τους ανθρώπους.

Στη Δύση υπήρξε πανικός, όταν οι μετανάστες πολλαπλασιάστηκαν στις εθνικές οδούς. Οι κατέχοντες ιδιοκτησία ήταν τρομοκρατημένοι για την ιδιοκτησία τους. Άνθρωποι που ποτέ δεν είχαν πεινάσει είδαν τα μάτια των πεινασμένων. Άνθρωποι που ποτέ δεν τους έλειψε κάτι πολύ είδαν την αναλαμπή της στέρησης στα μάτια των μεταναστών. Και οι άντρες των πόλεων και των ήπιων προαστιακών περιοχών συγκεντρώθηκαν για να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους· και διαβεβαίωσαν τους εαυτούς τους ότι ήταν οι καλοί και οι εισβολείς κακοί, όπως πρέπει να κάνει ένας άντρας πριν πολεμήσει. Είπαν, αυτοί οι καταραμένοι Okies (οι καταγόμενοι από την Οκλαχόμα) είναι βρώμικοι και ανίδεοι. Είναι εκφυλισμένοι, μανιακοί σεξουαλικά. Οι καταραμένοι Okies είναι κλέφτες. Θα κλέψουν τα πάντα. Δεν έχουν καμία αίσθηση των δικαιωμάτων  ιδιοκτησίας.

Και το τελευταίο ήταν αλήθεια, γιατί πώς μπορεί ένας άνθρωπος χωρίς ιδιοκτησία να ξέρει τον πόνο της ιδιοκτησίας; Και οι υπερασπιζόμενοι είπαν, Φέρνουν ασθένεια, είναι βρώμικοι. Δεν μπορούμε να τους έχουμε στα σχολεία. Είναι ξένοι. Πως θα σου φαινόταν να έχεις την αδερφή σου να βγαίνει με έναν από αυτούς;

Οι ντόπιοι μπήκαν γρήγορα στο καλούπι της σκληρότητας. Έπειτα σχημάτισαν μονάδες, αποσπάσματα και τα όπλισαν –με ρόπαλα, με βενζίνη, με όπλα. Μας ανήκει η περιοχή. Δεν μπορούμε να αφήσουμε αυτούς τους Okies να ξεφύγουν από τον έλεγχο. Και οι άνδρες που ήταν οπλισμένοι δεν κατείχαν τη γη, αλλά νόμιζαν ότι την κατείχαν. Και οι υπάλληλοι που έκαναν περιπολίες τη νύχτα δεν κατείχαν τίποτα, και οι μικροί καταστηματάρχες κατείχαν μόνο ένα συρτάρι γεμάτο χρέη. Αλλά ακόμη και ένα χρέος είναι κάτι, ακόμα και μια θέση εργασίας είναι κάτι. Ο υπάλληλος σκεφτόταν, έχω δεκαπέντε δολάρια την εβδομάδα. Εάν ένας καταραμένος okie δούλευε για δώδεκα; Και ο μικρός καταστηματάρχες σκεφτόταν, πώς θα μπορούσα να ανταγωνιστώ κάποιον που δεν έχει χρέος;

Και οι μετανάστες ξεχύνονταν στις εθνικές οδούς και η πείνα τους, ήταν στα μάτια τους, και η ανάγκη τους ήταν στα μάτια τους. Δεν είχαν κανένα επιχείρημα, κανένα σύστημα, παρά μόνο τον αριθμό τους και τις ανάγκες τους. Όταν υπήρχε δουλειά για έναν άνθρωπο, δέκα άνδρες πολεμούσαν γι αυτήν - πολεμούσαν με το χαμηλό μεροκάματο. Αν αυτός ο τύπος δουλεύει για τριάντα σεντς, θα δουλέψω για είκοσι πέντε. Αν θα πάρει είκοσι πέντε, θα το κάνω για είκοσι.

Όχι, εγώ, είμαι πεινασμένος. Δουλεύω για δεκαπέντε. Δουλεύω για φαγητό. Τα παιδιά. Θάπρεπε να τα δείτε. Όλο βγάζουν σπυριά, και δεν μπορούν να τρέξουν. Δώστους κάποια απροσδόκητα φρούτα, και φουσκώνουν. Εγώ, θα δουλέψω για ένα μικρό κομμάτι κρέας.

Και αυτό ήταν καλό, γιατί οι μισθοί μειώνονταν και οι τιμές έμεναν ψηλά. Οι μεγαλοϊδιοκτήτες ήταν ευτυχείς και έστελναν περισσότερα φεϊγβολάν για να φέρουν περισσότερους ανθρώπους και οι μισθοί μειώνονταν και οι τιμές παρέμεναν πάνω. Και πολύ σύντομα τώρα θα έχουμε και πάλι δουλοπάροικους.

Και τώρα οι μεγαλοϊδιοκτήτες και οι εταιρείες εφεύραν μια νέα μέθοδο. Ένας μεγαλοϊδιοκτήτης αγόραζε ένα κονσερβοποιείο. Και όταν τα ροδάκινα και τα αχλάδια ήταν ώριμα έκοβε την τιμή των φρούτων κάτω από το κόστος παραγωγής τους. Και ως ιδιοκτήτης κονσερβοποιείου πλήρωνε ο ίδιος μια χαμηλή τιμή για τα φρούτα και διατηρούσε την τιμή των κονσερβοποιημένων προϊόντων ψηλά και έπαιρνε το κέρδος του. Και οι μικροί αγρότες οι οποίοι δεν είχαν κονσερβοποιία έχαναν τα χωράφια τους, και τους τα έπαιρναν οι μεγαλοϊδιοκτήτες, οι τράπεζες και οι εταιρείες οι οποίες, επίσης, είχαν τις κονσερβοποιίες. Καθώς περνούσε ο καιρός, υπήρχαν λιγότερες φάρμες. Οι μικροί αγρότες μετακόμιζαν στην πόλη για λίγο και εξαντλούσαν το βερεσέ τους, εξαντλούσαν τους φίλους τους, τους συγγενείς τους. Κι ύστερα κι αυτοί πήγαιναν στις εθνικές οδούς. Και οι δρόμοι ήταν γεμάτοι με άνδρες λιμασμένους για δουλειά, δολοφονικούς για δουλειά.

Και οι εταιρείες, οι τράπεζες εργάζονταν για την δική τους καταδίκη και δεν το ήξεραν. Τα χωράφια ήταν γεμάτα φρούτα, και άνθρωποι που πέθαιναν από την πείνα κινούνταν στους δρόμους. Οι σιταποθήκες ήταν γεμάτες και τα παιδιά των φτωχών μεγάλωναν ραχιτικά, και τα σπυριά της πελλάγρας διογκώνονταν στα πλευρά τους. Οι μεγάλες εταιρείες δεν γνώριζαν ότι η διαχωριστική γραμμή μεταξύ της πείνας και της οργής είναι μια λεπτή γραμμή. Και χρήματα που θα μπορούσαν να έχουν πάει σε μεροκάματα πήγαιναν για βενζίνη, για όπλα, για πράκτορες και κατασκόπους, για μαύρες λίστες, για περιπολίες. Στις εθνικές οδούς οι άνθρωποι κινούνταν σαν τα μυρμήγκια και έψαχναν για δουλειά, για φαΐ. Και η οργή άρχισε να αναβράζει.

Η μεταφορά του βιβλίου στην κλασική ταινία του 1940

με ελληνικούς υπότιτλους