Πως αντιστρέφονται οι ασθένειες με την διατροφή - Τρώγοντας, 3η έκδοση

Tweet

Κάποιος πρέπει να τα λεει ή μάλλον να τα επαναλαμβάνει ανά τακτά διαστήματα γιατί η προπαγάνδα των κατεστημένων συμφερόντων είναι αδιάκοπη και οι άνθρωποι συνεχίζουν να ασθενούν, να υποφέρουν και να πεθαίνουν άδικα.

Η κλασσική ρήση του Ιπποκράτη «Η τροφή σου είναι το γιατρικό σου, και το γιατρικό σου είναι η τροφή σου» ξαναέρχεται για άλλη μια φορά στο προσκήνιο, και μάλιστα δικαιώνεται πλήρως στο ντοκιμαντέρ «Eating, 3^rd edition - (Τρώγοντας, 3η έκδοση)» το οποίο αναφέρεται στην θεραπευτική δύναμη της 100% φυτικά βασισμένης διατροφής. Ή όπως την ονομάζει ο δημιουργός του ντοκιμαντέρ Mike Anderson, δίαιτα RAVE, η οποία είναι τα αρχικά:

Η φυτοφαγία RAVE δεν είναι μια καινούργια διατροφή, αλλά ένα αμάλγαμα των αλλαγών του τρόπου ζωής από τα προγράμματα των γιατρών Ornish, McDougall, Barnard, Esselstyn, Fuhrman, και άλλων. Όλοι αυτοί οι γιατροί έχουν αποδείξει ότι η 100% φυτοφαγία είναι αποτελεσματική στην πρόληψη και στην αντιστροφή των καρδιακών παθήσεων καθώς και των υπόλοιπων εκφυλιστικών ασθενειών, όπως καρκίνος, διαβήτης, εγκεφαλικό, οστεοπόρωση, Πάρκινσον, Αλτσχάϊμερ, αυτοάνοσες νόσοι, κλπ.

Ο ίδιος ο δημιουργός της ταινίας Mike Anderson δεν είναι γιατρός ή διατροφολόγος, αλλά στην ταινία και στο βιβλίο του αποκαλύπτει μια ευρύτατη έρευνα η οποία αποδεικνύει την αποτελεσματικότητα της φυτοφαγίας. Δυστυχώς, πολλοί γιατροί δεν περιλαμβάνουν μια τέτοιου είδους διατροφική αλλαγή στο ρεπερτόριο τους αλλά προτείνουν μόνο φάρμακα και επεμβάσεις για να θεραπεύσουν τα αποτελέσματα των κακών συνηθειών των ασθενών τους.

Κάνοντας τις αυτονόητες διατροφικές αλλαγές, οι οποίες αποδίδουν ακριβώς γιατί είναι συμβατές με την ανατομία του ανθρώπινου σώματος - το οποίο εντάσσεται στην γενική κατηγορία των φυτοφάγων - αποφεύγουμε τις πλέον επίπονες χειρουργικές επεμβάσεις και αποκαθιστούμε σε σύντομο διάστημα την υγεία μας με μια απλή και εύκολη αλλαγή της διατροφής μας.

Το ντοκιμαντέρ περιλαμβάνει συνεντεύξεις με άτομα που έχουν ωφεληθεί από την μετάβαση σε μια διατροφή RAVE:

Ο Δρ Neal Pinckney είχε προγραμματιστεί για τριπλή επέμβαση bypass που του συνέστησαν τέσσερις ειδικοί καρδιολόγοι, αλλά αντ’ αυτής προτίμησε μια διατροφική λύση στο πρόβλημά του. Μετά από επτά μήνες σ’ αυτή την διατροφή, ήταν καλά, είχε χάσει 20 κιλά, και μπόρεσε να τρέξει και να τερματίσει στους μεσαίους σε έναν αγώνα δρόμου 14 χιλιομέτρων. 

Η μαραθωνοδρόμος Ruth Heidrich μιλάει για τις προκλήσεις της με τον καρκίνο του μαστού. Συμφώνησε με την χειρουργική επέμβαση, αλλά απέρριψε την χημειοθεραπεία και την ακτινοβολία. Ευτυχώς, μία από τις πέντε "δεύτερες γνώμες" που πήρε, ήταν από τον Δρ John McDougall, ο οποίος την συμβούλευσε να αλλάξει την διατροφή της. Αφότου έγινε εντελώς φυτοφάγος, αυτή δεν είχε καμία επανεμφάνιση της επίφοβης ασθένειας.

Ο Δρ Joseph Crowe, ένας χειρουργός στην Cleveland Clinic, υπέστη καρδιακή προσβολή στην ηλικία των 44. Προς έκπληξή του, η χοληστερόλη 156 που είχε δεν του απέφερε προστασία από τις καρδιακές παθήσεις. Μετά από τις συμβουλές του Δρ Caldwell Esselstyn επίσης στην Cleveland Clinic, ο Crowe άρχισε μια φυτικά βασισμένη διατροφή με χαμηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά, και αντέστρεψε την καρδιακή του πάθηση σε 32 μήνες. Ο Δρ Crowe, ο οποίος δεν παίρνει φαρμακευτική αγωγή, τώρα έχει συνήθως χοληστερόλη κάτω από 100 και δεν έχει προβλήματα στην καρδιά.

Οι περιπτώσεις θεραπείας με αυτόν τον τρόπο είναι χιλιάδες και οι μαρτυρίες των ίδιων των ανθρώπων που έχουν θεραπευτεί, αναφέρονται σε πολλές σελίδες και φόρουμ στο αγγλόφωνο διαδίκτυο.

Το μόνο που χρειάζεται είναι να πιστέψουμε το απλό και θαυματουργό που τώρα ίσως φαίνεται απίστευτο: την δύναμη και την αποτελεσματικότητα της σωστής τροφής και άσκησης για το σώμα.

Και όπως λεει ο Mike Anderson, χρειάζονται μόλις 21 ημέρες για να εφαρμόσουμε μια νέα συνήθεια, στην προκειμένη περίπτωση, να αλλάξουμε την διατροφή μας, γιατί τόσο είναι το διάστημα που χρειάζεται για να επανεκπαιδεύσουμε τους γευστικούς μας κάλυκες να απεξαρτηθούν από τις επεξεργασμένες τροφές με το πολύ λίπος, την ζάχαρη, το αλάτι, και τα χημικά πρόσθετα και να ξανασυνηθίσουν την φυσική, ανεπεξέργαστη, φυτική διατροφή.

Ο Anderson συνοψίζει την διατροφή RAVE, προσφέροντας τις παρακάτω συμβουλές:

• Πάντα τρώτε τα τρόφιμα όσο πιο κοντά στην φυσική τους κατάσταση.
• Πάντα τρώτε πλήρη τρόφιμα.
• Τρώτε ποικιλία πολύχρωμων τροφών.
• Προσπαθήστε να τρώτε τουλάχιστον το μισό των τροφών σας ωμά.
• Μια σαλάτα είναι ένα ιδανικό γεύμα.
• Αποφύγετε τα συσκευασμένα "σνακ" σαν τον διάολο.
• Το νερό πρέπει πάντα να είναι το ποτό της επιλογής σας.
• Όταν τρώτε έξω, παραγγείλετε αυτό που υπάρχει στο μενού, αλλά ζητήστε να αφήσουν έξω τα κακά πράγματα, ακολουθώντας τους κανόνες της διατροφής RAVE.

Προγράμματα γιατρών που αντιστρέφουν τις εκφυλιστικές ασθένειες με την διατροφή:

 
Πρόγραμμα Dr Dean Ornish - http://www.everydiet.org/diet/ornish-diet
Πρόγραμμα Caldwell B. Esselstyn, Jr., M.D. - http://www.heartattackproof.com
Πρόγραμμα John A. McDougall, M.D. - http://www.drmcdougall.com
Πρόγραμμα Neal Barnard, M.D. - http://www.nealbarnard.org
Πρόγραμμα Joel Fuhrman, MD - http://www.drfuhrman.com

Τα περιεχόμενα του ντοκιμαντέρ

Εισαγωγή

Καρδιακές παθήσεις

Καρκίνος

Αντιστροφή του Διαβήτη

Κλασικοί διατροφικοί μύθοι

Η πλύση εγκεφάλου με το ασβέστιο

Ελαφρύτερα κρέατα

Γαλακτοκομικά προϊόντα

Διατροφική πολιτική

Τα οφέλη μιας φυτικά βασισμένης διατροφής

Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της Δυτικής διατροφής

Κτηνοτροφία (βιομηχανικές φάρμες)

Μεταδοτικές ασθένειες

Συμπέρασμα

Μερικές από τις οθόνες που βγαίνουν στην διάρκεια του ντοκιμαντέρ.

Για περισσότερες πληροφορίες http://www.ravediet.com/

………………

Αν αγοράσετε το ντοκιμαντέρ, επειδή δεν υπάρχουν ελληνικοί υπότιτλοι, μπορείτε να τους κατεβάσετε πατώντας εδώ.

Η μεθοδευόμενη εξαφάνιση των φυσικών σπόρων

Tweet

Ήταν απλά θέμα χρόνου οι ελληνικές ντόπιες ποικιλίες σπόρων να βρεθούν στο στόχαστρο της επίθεσης, όπως αυτή εξαπολύεται με την μορφή του κλεισίματος της Τράπεζας Διατήρησης Γενετικού Υλικού. (Δείτε εδώ κι εδώ.)

Η αλήθεια είναι ότι γενικά η συγκυρία δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερη για τις φυσικές, ντόπιες ποικιλίες σπόρων σε παγκόσμιο επίπεδο, οι οποίες με κάθε τρόπο επιχειρείται να εξαφανιστούν και να κυριαρχήσουν όχι απλά τα υβρίδια αλλά οι γενετικά τροποποιημένοι σπόροι.

Με τον ίδιο τρόπο που μέσα σε μόλις 3-4 δεκαετίες οι φυσικές τροφές ξεχάστηκαν σχεδόν εντελώς και μπήκαν στο περιθώριο και οι άνθρωποι πλέον τρέφονται με επεξεργασμένες τροφές γεμάτες κάθε είδους δηλητήρια, με αντίστοιχο τρόπο προχωράει ραγδαία και η εξαφάνιση των φυσικών σπόρων.

Το σχέδιο έχει σε μεγάλο βαθμό ολοκληρωθεί (5 εταιρείες ελέγχουν το εμπόριο σπόρων) και προωθείται με συντονισμένη εκστρατεία των εταιρειών βιοτεχνολογίας, των διεθνών νεοταξικών οργανισμών (με τα ολοκληρωτικά τους νομοθετήματα codex alimentarious, agenda 21) και των κυβερνήσεων πιόνια τους (με νόμους όπως ο S.510  στις ΗΠΑ).

Η νέα τάξη δείχνει μια πρωτοφανή εμμονή να επιβάλλει τους γενετικά τροποποιημένους (GMO) σπόρους και οργανισμούς με κάθε τρόπο, σε σημείο πλέον οι «ανθρωπιστικές» της επεμβάσεις να γίνονται με αυτόν ως έναν από τους κυρίαρχους λόγους. Γνωρίζουμε ότι στο Ιράκ ένας από τους πρώτους νόμους που πέρασε το κατοχικό καθεστώς ήταν η απαγόρευση στους αγρότες να διατηρούν σπόρους για να ξανασπείρουν την νέα σοδειά, όπως γινόταν για χιλιετίες. Και όταν αυτό αφορά την περιοχή της αρχαίας Μεσοποταμίας από όπου ξεκίνησε η γεωργία πριν 10 χιλιάδες χρόνια, τότε μια τέτοια ενέργεια είναι πολύ περισσότερο μια ξεκάθαρη δήλωση της νέας τάξης για το τέλος της γεωργίας και της τροφής όπως την ξέραμε.

Μέσα από την επιθετική και παραπλανητική δράση των εταιρειών βιοτεχνολογίας, οι γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες έχουν τώρα εξαπλωθεί σε πάνω από 25 χώρες, έναντι μόλις 3 χωρών (ΗΠΑ, Καναδάς, Αργεντινή) μέχρι πριν λίγα χρόνια. Χαρακτηριστικό και τραγικό παράδειγμα η Ινδία, όπου μέσω της εξαπάτησης των μικρών αγροτών για μεγαλύτερες σοδειές, αυτοί χρεώθηκαν για να αγοράσουν γενετικά τροποποιημένους σπόρους οι οποίοι όμως είχαν πολύ χειρότερη απόδοση από τις δικές τους ντόπιες ποικιλίες. Το αποτέλεσμα είναι οι χιλιάδες αυτοκτονίες αυτών των αγροτών.

Και η ΕΕ, το άλλοτε «ισχυρό» προπύργιο ενάντια στα μεταλλαγμένα, τώρα φαίνεται καθαρά τι ρόλο έπαιζε όλα αυτά τα χρόνια, αφού με συγκεκριμένα νομοθετήματα υποσκάπτει πλέον ενεργά την σταθερή αποστροφή των Ευρωπαίων πολιτών απέναντι στους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς.

Ένα ακόμη ύποπτο στοιχείο είναι ότι οι ίδιες οι εταιρείες που προσπαθούν με απόλυτη μανία να μας επιβάλλουν τα μεταλλαγμένα, φέρονται να έχουν χρηματοδοτήσει την παγκόσμια κιβωτό των σπόρων στο Σβαρμπαλντ της Νορβηγίας. Γιατί άραγε θα πρέπει να ταϊστεί η ανθρωπότητα με μεταλλαγμένα, με κάτι δηλαδή αφύσικο το οποίο δεν είναι τροφή, ενώ οι φυσικοί σπόροι θα είναι όλοι μαζεμένοι και υπό τον έλεγχο τους; Τι άραγε σχεδιάζουν και τι διακυβεύεται με την τροφή μας και την επιβίωση μας;

Όμως ας επανέλθουμε στην Ελλάδα, για την οποία ακούμε συνήθως να λέγεται ότι όλα αυτά που τώρα υφίσταται, είναι ένα μεγάλο πείραμα της νέας τάξης, το οποίο αναμένεται να εφαρμοστεί και αλλού αν πετύχει. Τίποτε δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την πραγματικότητα από όσο αυτή η άποψη. Και αυτό γιατί στην Ελλάδα δεν γίνεται κανένα πείραμα. Στην Ελλάδα εφαρμόζεται η δοκιμασμένη λύση σε πάνω από 30 χώρες στον κόσμο με συμβολικότερη περίπτωση αυτήν της Αργεντινής.

Αν θέλουμε να σώσουμε ότι μπορεί να σωθεί, ας μελετήσουμε προσεκτικά τι έγινε εκεί και πως η Αργεντινή από πλούσια και αυτάρκης χώρα βρέθηκε να πεινάει, να έχει ιδιωτικοποιηθεί ο πλούτος της και το νερό της και να τρώει μεταλλαγμένα.

Αυτή είναι η κληρονομιά του ΔΝΤ και εκεί σκοπεύουν να οδηγήσουν κι εμάς αν δεν μπλοκαριστούν από έξυπνες δικές μας πρωτοβουλίες, οι οποίες έχουν ήδη εμφανιστεί σε τοπικό επίπεδο, όμως θα πρέπει να επεκταθούν σε κάθε πλευρά της ζωής μας και πρώτιστα στον έλεγχο της τροφής.

Ας μην γελιόμαστε η τροφή μας είναι ήδη σοβαρότατα αλλοιωμένη και τα μεταλλαγμένα είναι ήδη εδώ σε κάποιο ποσοστό: στις μεταλλαγμένες ζωοτροφές που δίνονται στα ζώα, στην γλυκαντική ουσία ασπαρτάμη, η οποία προέρχεται από μεταλλαγμένο βακτήριο και είναι τοξική, και ποιος ξέρει που αλλού, αφού δεν υπάρχει σήμανση και έλεγχος.

Η κατάσταση είναι πάρα, μα πάρα πολύ σοβαρή και ανεξάρτητα από το αν το έχουμε αντιληφθεί ή όχι, το πρώτο βήμα άλωσης της τροφής μας έχει γίνει. Αν αύριο έκαναν το τελικό βήμα και προσπαθούσαν να μας επιβάλλουν την καλλιέργεια μεταλλαγμένων σπόρων, θα υπήρχε άραγε η απαιτούμενη γενική κατακραυγή και ενεργοποίηση ή θα πέρναγε κι αυτό όπως όλη η μέχρι τώρα κομπίνα του ψευδοχρέους;

Το ζήτημα της τροφής είναι κορυφαίας και ζωτικής σημασίας και δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο ζήτημα, όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν για δήθεν άλλες  προτεραιότητες. Είναι το πρωτεύον γιατί έχει να κάνει με την υγεία και την επιβίωση, και ειδικά για την Ελλάδα, έχει να κάνει με την αυτάρκεια μέσω της βιοποικιλότητας, και την διατροφική ασφάλεια μας με φρέσκια, αγνή, φυσική τροφή.

Επίσης είναι το πρωτεύον γιατί τελικά η τροφή έχει να κάνει με τον έλεγχο του μυαλού μας, αφού ουσιαστικά μέσω αυτής επιχειρούν και καταφέρνουν να μας κάνουν να συναινέσουμε με το δικό τους σκεπτικό αντίληψης των πραγμάτων, το οποίο όμως αντανακλά τα δικά τους και μόνο συμφέροντα.

Με την «πράσινη επανάσταση» μας έκαναν να συναινέσουμε και να αποδεχθούμε ότι αυτό που θα τρώμε θα περιέχει δηλητήρια (φυτοφάρμακα). Με την βιομηχανική εκμετάλλευση των ζώων μας έκαναν να συναινέσουμε στην καταπίεση των άλλων αισθανόμενων όντων του πλανήτη και έτσι τελικά και εμάς των ίδιων. Τώρα με την «επανάσταση της βιοτεχνολογίας» μας παραπλανούν να συναινέσουμε, ούτε λίγο ούτε πολύ, στο ίδιο το τέλος της ζωής, πάντα μέσα από τις γνωστές, απατηλές κενολογίες περί ασφάλειας, αντιμετώπισης της πείνας, κλπ.

Με απλά λόγια λοιπόν, το κεφάλαιο των σπόρων είναι το τελικό και απόλυτα θεμελιώδες πεδίο αναμέτρησης, γιατί πάνω από όλα είναι ένα ιδεολογικό πεδίο, όπου θα πρέπει να χτυπηθεί μια για πάντα η αντίληψη ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, ότι δηλαδή με το πρόσχημα της παραγωγής τροφής μπορούν να επιδοθούν κάποιοι στην καταστροφή του οικοσυστήματος και στην καταπίεση της πλειοψηφίας των ανθρώπων και όλων των ζώων.

Η τρέχουσα συγκυρία επιθετικής προώθησης των γενετικά τροποποιημένων σπόρων και οργανισμών δεν είναι ούτε τυχαία, ούτε ουρανοκατέβατη, αλλά πατάει σε μια πολλή γερή βάση: στην ιδεολογική χειραγώγηση της ανθρωπότητας ότι είναι «φυσιολογικό» να δηλητηριάζουμε αυτό που θα φάμε, ύστερα από τις 5 και πλέον δεκαετίες συμβατικής, χημικής γεωργίας.

Αφού απέσπασαν την αποδοχή μας στο πρώτο κακό, αφού δηλαδή δεχθήκαμε τον τρόπο παραγωγής τους ο οποίος γεμίζει την τροφή μας με δηλητήρια, τώρα θεωρούν ότι είναι πλέον ανοιχτός ο δρόμος να επεκτείνουν αυτό το κακό εκθετικά, διατηρώντας τα δηλητηριώδη φυτοφάρμακα και επιπλέον προσθέτοντας μια κακόβουλη γενετική μετάλλαξη του DNA, η οποία δεν θα συνέβαινε ΠΟΤΕ στην φύση.

Επιμένουν δηλαδή στην απόλυτη ανωμαλία, η οποία αποδείχθηκε τραγικά αδιέξοδη, μη αειφόρος και καταστροφική, και την παρουσιάζουν ως μονόδρομο, ενώ αποσιωπούν με κάθε τρόπο τις πραγματικά αειφόρες και φιλικές μορφές καλλιέργειας, όπως η περμακουλτούρα, η φυσική καλλιέργεια, και η βιολογική veganic καλλιέργεια, οι οποίες είναι οι μόνες που μπορούν να διασφαλίσουν αυτό που πραγματικά θα αξίζει να αποκαλείται τροφή.

Το τελευταίο ύπουλο επιχείρημά τους είναι αυτό της δήθεν «συνύπαρξης» των μεταλλαγμένων και φυσικών σπόρων. Όμως, όπως πολύ εύστοχα είπε κάποιος, «δεν μπορεί να συνυπάρχει η εγκυμοσύνη με την παρθενία», και οι μεταλλαγμένοι σπόροι θα αλλοιώσουν και θα εξαφανίσουν τους φυσικούς σπόρους, με αποτέλεσμα να χαθεί η βιοποικιλότητα. Κι ενώ όλα τα άλλα ξαναγίνονται, και τα ψευδοχρέη πχ διαγράφονται, η βιοποικιλότητα που θα χαθεί, δεν επανέρχεται.

Αν μας πάρουν τους σπόρους, μας παίρνουν και τον τελευταίο έλεγχο στην ίδια μας την ζωή και τότε θα μιλάμε για την πλήρη μετάλλαξή μας, σε ένα άλλο, απόλυτα διαχειρίσιμο και αναλώσιμο είδος, έρμαιο στα κακόβουλα  σχέδια της νέας τάξης.

Αν όμως ανατρέψουμε το σκεπτικό τους στο βασικό πεδίο της τροφής και τους αφαιρέσουμε κάθε νομιμότητα να μας ελέγχουν με το δήθεν πρόσχημα ότι παράγουν την τροφή μας, τότε ανοίγει ο δρόμος να τους αμφισβητήσουμε και στον έλεγχο της υγείας και σε κάθε άλλη πλευρά της ζωής μας και τότε φυσικά τα ψέματα θα έχουν τελειώσει για το ανοσιούργημα και την ανωμαλία που λέγεται σύστημα της νέας τάξης.

Η δυναμική της δίκαιης τροφής

Tweet

Μέσα σε ένα κόσμο ο οποίος κάθε μέρα που περνάει κατρακυλάει σε όλο και περισσότερη καταπίεση και αδικία, η δυναμική της δίκαιης τροφής υπόσχεται μια εκ βάθρων μεταμόρφωση της εικόνας και του τρόπου λειτουργίας αυτού του κόσμου. Η αναζήτηση και η εφαρμογή της δικαιοσύνης στην πιο θεμελιώδη πτυχή της ζωής, την τροφή, μπορούν να αποκαταστήσουν και πάλι την αξία της δικαιοσύνης στην κοινωνία και στο οικοσύστημα.

Το ανθρώπινο ον ως φυσιολογία αλλά και ως συνείδηση ποτέ στην μέχρι τώρα πορεία του δεν βρέθηκε σε τόση αποσύνδεση και απομάκρυνση με το οικοσύστημα που το δημιούργησε, του παρείχε τροφή, αλλά το σημαντικότερο, του παρείχε (μέσα από τους φυσικούς του νόμους) την φιλοσοφία να υπάρχει και να επιβιώνει μέσα σε αυτό με δικαιοσύνη και αειφορία.

Η επάνω φωτογραφία είναι από το καταφύγιο ζώων φάρμας Woodstock Sanctuary

Η περίοδος μετά τον 2^ο ΠΠ σημαδεύτηκε από την έντονη και σχεδόν τώρα πια ολοκληρωτική διείσδυση και άλωση του χώρου της τροφής από το σύστημα της καταπίεσης (ΣτΚ). Οι έξι δεκαετίες σφιχτού εναγκαλισμού του με τον χώρο της τροφής αλλοίωσαν πλήρως τόσο την έννοια της τροφής όσο και τις αρχές που θα πρέπει να την διέπουν.

Η πιο βασική πράξη αλληλεπίδρασης του ανθρώπου με τον κόσμο γύρω του, η πράξη που εξ ορισμού θα έπρεπε να μας ενώνει και να μας κάνει ένα με το οικοσύστημα, μεταλλάχτηκε από το ΣτΚ σε μια κατάσταση όπου το ανθρώπινο είδος στέκεται ενάντια στην Φύση ως δυνάστης και καταστροφέας της και ως μανιώδης εχθρός της ζωής.

Η συνεχής απομάκρυνση της έννοιας της τροφής από αυτό που πραγματικά είναι τροφή*, αλλά το πλέον τραγικό, η πλήρης αποσύνδεση και το χάσμα με την υπόλοιπη αισθανόμενη ζωή του πλανήτη, πάνε χέρι με χέρι με την ολοένα και περισσότερη βία και αδικία που το ΣτΚ εισάγει στο οικοσύστημα και στην κοινωνία με το πρόσχημα της κάλυψης της ανάγκης της τροφής.

Τώρα περισσότερο από ποτέ άλλοτε φαίνεται ο ρόλος και η δύναμη του ζητήματος της τροφής να καθορίζει το είδος του κόσμου που ζούμε.

Ειδικά στην τρέχουσα συγκυρία, η τροφή έχει όσο ποτέ άλλοτε καταλήξει να είναι το κομβικό σημείο τριβής και αντιπαλότητας με τους άλλους ανθρώπους, τα ζώα και το οικοσύστημα αντί να έχει εξελιχθεί στο πεδίο του σεβασμού και της συνύπαρξης μαζί τους.

Διατροφικό  δόγμα

Eκ των υστέρων βλέπουμε ότι από το τέλος του 2^ου ΠΠ και μετά κυριάρχησε ένα διατροφικό δόγμα το οποίο βασίστηκε στον κορεσμό της κοινωνίας με το «ζωντανό» παράδειγμα της καταπίεσης των ζώων.

Το συγκεκριμένο δόγμα θέλει τον χώρο και το ζήτημα της τροφής υπό τον έλεγχο του ΣτΚ και την μετατροπή του σε όπλο ενάντια στους καταπιεζόμενους και μάλιστα επίσημα διακηρυγμένο από τον Henry Kissinger το 1970: «Έλεγξε το πετρέλαιο και ελέγχεις τα κράτη. Έλεγξε την τροφή και ελέγχεις τους ανθρώπους.»

Ως προσφορότερο μέσον ελέγχου κρίθηκε η μετατροπή της εκμετάλλευσης των ζώων σε βιομηχανία. Βάση αυτού του δόγματος, τα ζώα εμπλέκονται σε ένα νέου τύπου ολοκληρωτικό καθεστώς (το οποίο διαφέρει συντριπτικά από την έως τότε κατάσταση υποδούλωσής τους) και χρησιμοποιούνται ως ο πόρος και το μέσον για να επιτευχθεί η εκστρατεία επηρεασμού και ελέγχου και των αντίστοιχα καταπιεζομένων ανθρώπων. Με άλλα λόγια, για να επιτευχθεί η ιδεολογική ενίσχυση της καταπίεσης η οποία είναι και η «αρχή λειτουργίας» του ΣτΚ.

Η καταπίεση των ζώων γίνεται ο πυλώνας του ΣτΚ και η ιερή αγελάδα του που κανένας δεν επιτρέπεται να θίξει. Με το να περιπλέκεται σκόπιμα με την βασική ανάγκη της διατροφής και με το να συγκαλύπτεται ως η κάλυψη αυτής της ανάγκης, επιτυγχάνει τον πραγματικό σκοπό και λόγο ύπαρξής της: να περνά στην συλλογική συνείδηση όλα τα απαραίτητα συνειδητά και υποσυνείδητα μηνύματα ώστε να εξοικειώνει την κοινωνία με κάθε καταπιεστική συμπεριφορά που επιβάλλει το ΣτΚ προκειμένου να συνεχίσει να υπάρχει.

Έτσι ο χώρος της διατροφής μετατρέπεται στο καίριο και βασικό πεδίο όπου εξελίσσεται συγκαλυμμένη η πιο κρίσιμη ιδεολογική διαμάχη της εποχής μας, στην οποία μάχονται για επικράτηση δυο διαμετρικά αντίθετες αντιλήψεις:

Από την μια, η κυρίαρχη άποψη του ΣτΚ η οποία θέλει την τροφή μας να είναι προϊόν καταπίεσης και να αποκτιέται μέσω πρακτικών που εισάγουν την αδικία στο οικοσύστημα και στην κοινωνία.

Από την άλλη, η θέση του veganism, η οποία απορρίπτει την καταπίεση ως μέρος ενός ευρύτερου πολιτικού προτάγματος για περιεκτική δικαιοσύνη.

Η έκβαση αυτής της ιδεολογικής διαμάχης θα είναι καθοριστική, αφού όποια αντίληψη επικρατήσει στην διατροφή, μπορεί να κυριαρχήσει στην κοινωνία:

εάν στην διατροφή μας κυριαρχήσει η καταπίεση (όπως ακριβώς τώρα με την πλήρη άλωσή της από το ΣτΚ), τότε και η ανθρώπινη κοινωνία κατακλύζεται από καταπίεση. Αντίθετα εάν στην διατροφή μας κυριαρχήσει η δικαιοσύνη, αυτή τότε διαχέεται συνολικά προς κάθε κατεύθυνση και μεταβάλλει θετικά και συνολικά τον τρόπο οργάνωσης της ζωής μας.

Ο χώρος της τροφής έχει επιλεγεί λόγω της ιδιαιτερότητάς της, αφενός ως βασική βιολογική ανάγκη και αφετέρου επειδή σχετίζεται στενά και επηρεάζει όλες τις άλλες πτυχές της ζωής μας. Επιπλέον έχει να κάνει με τον Δούρειο Ίππο της απόλαυσης και της γεύσης, και έτσι προσφέρεται για συνολικό έλεγχο των ανθρώπων:

- στο ιδεολογικό και ηθικό επίπεδο (μπορεί να διαμορφώνει τις θεμελιώδεις πεποιθήσεις και αξίες μας)

- στο πνευματικό επίπεδο (μπορεί να δημιουργεί σύγχυση και την απαραίτητη μείωση της νοημοσύνης η οποία υποβαθμίζει τα ζώα από αισθανόμενα όντα σε αντικείμενα και «τροφή»)

- στο ψυχολογικό επίπεδο (μπορεί να οδηγεί σε αποσύνδεση, αδιαφορία, απάθεια, και μεταλλαγμένη συνείδηση η οποία διακατέχεται από ψυχρότητα, απονιά, απανθρωπιά, και αποστασιοποίηση από τους άλλους ανθρώπους, τα ζώα και τη φύση, ώστε να μένουμε διχασμένοι και απαθείς μπροστά στο δράμα και στην αδικία)

- στο κοινωνικό επίπεδο (μπορεί να προωθεί την ομογενοποίηση των συμπεριφορών: πχ την μαζική άρνηση της αισθανόμενης ζωής και την επακόλουθη διατροφή με ζωικά «προϊόντα»

- στο σωματικό επίπεδο (μπορεί να οδηγεί σε ασθένεια ή υγεία)

- στο επίπεδο της ποιότητας ζωής μας (μπορεί να οδηγεί στην οικολογική καταστροφή ή σε ακμή και ευημερία του οικοσυστήματος.

- στο επίπεδο των εθνών (μπορεί να οδηγεί σε πολιτικές εξάρτησης και σε συγκρούσεις για την εξασφάλιση πόρων -όπως νερό ή πετρέλαιο- ή σε ειρηνική συνύπαρξη)

Μέσω της παρέμβασης του ΣτΚ, η πράξη της τροφής αποσυνδέεται από αυτό που πραγματικά είναι, δηλαδή μια πολιτική πράξη, αφού συμβαίνει σε ένα συγκεκριμένο πολιτικό περιβάλλον και μπορεί:

- να στηρίζει ή να αποδοκιμάζει συγκεκριμένες πολιτικές

- να δημιουργεί ή να αποτρέπει συγκεκριμένες συνέπειες σε άλλους ανθρώπους, στα ζώα και στο περιβάλλον

- να μας συνδέει με πολύ βασικούς νόμους του οικοσυστήματος

- να οδηγεί τελικά τον κόσμο προς την μία ή την άλλη κατεύθυνση (καταπίεση ή δικαιοσύνη αντίστοιχα)

Η τροφή παρουσιάζεται από το ΣτΚ ως κάτι ουδέτερο, απολιτικό και αθώο που έχει να κάνει με το προσωπικό γούστο και την «ελευθερία επιλογής» μέσα στην «ελεύθερη αγορά» του.

Έτσι συγκαλύπτεται η καταπίεση που υπάρχει μέσα της και αναγορεύεται σε χώρο υπεράνω κριτικής όπου ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Με τον τρόπο αυτό παρακάμπτονται οι αξίες που θα έπρεπε να καθοδηγούν την διατροφή μας και τελικά οι μόνοι κανόνες που την διέπουν είναι αυτοί του ΣτΚ ώστε να μπορεί δικαιολογηθεί κάθε αδικοπραγία στο όνομά της.

Πέρα από την «διατροφή» του ΣτΚ

Η τρέχουσα, κυρίαρχη, επιβεβλημένη διατροφή η οποία έχει επικρατήσει λόγω συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών του ΣτΚ (επιδοτήσεις, οργανωμένη γιγάντωση πολυεθνικών, στημένες «έρευνες», πληρωμένοι «ειδικοί», διαφήμιση, κλπ), θα μπορούσε ίσως να χαρακτηριστεί ως η πιο τέλεια ψυχολογική επιχείρηση (psy op) όπου οι πραγματικοί στόχοι είναι άλλοι από αυτούς που εκ πρώτης ματιάς φαίνονται.

Όπως αναλύθηκε παραπάνω, το κεντρικό χαρακτηριστικό αυτής της επιχείρησης, δηλαδή η καταπίεση των ζώων, δεν υπάρχει τυχαία αλλά είναι πολιτική επιλογή και ο τρόπος που το ΣτΚ έχει επιλέξει για να προβάλλει, να προωθεί και να εντυπώνει στην συνείδηση των ανθρώπων την καταπίεση και για να δικαιολογεί γενικά την εκμετάλλευση και την αδικία που επιβάλλει προς κάθε κατεύθυνση.

Και αυτός είναι ο κυρίαρχος λόγος που η καταπίεση των ζώων βρίσκεται στην διατροφή μας, στην ένδυσή μας, στην διασκέδασή μας, στην επιστήμη μας και σε κάθε άλλη πλευρά της ζωής μας. Γι αυτό τα «προϊόντα» της εκμετάλλευσης των σωμάτων των ζώων βρίσκονται παντού!

Όμως η δίκαιη διατροφή έχει την δυναμική να οδηγήσει σε μια απελευθερωτική απλότητα, η οποία αυτόματα καθιστά περιττή την βασική δομή της καταπίεσης (η οποία υπάρχει ως αποτέλεσμα του διατροφικού δόγματος) και εν συνεχεία ως ντόμινο μπορεί να παρασύρει και όλα τα εναπομείναντα κατάλοιπά της.

Ο προσδιορισμός δίκαιη μπροστά από την τροφή μπορεί να κάνει την διαφορά και να απλουστεύσει την τρέχουσα παρασιτική πολυπλοκότητα, η οποία υπάρχει ως αποτέλεσμα της εφαρμογής της καταπίεσης προς κάθε αποδέκτη που αυτή είναι δυνατό να στραφεί: προς τα υποδουλωμένα (τα τελευταία 10 χιλιάδες χρόνια) στον άνθρωπο ζώα, προς τις σκόπιμα και τεχνητά αποδυναμωμένες ομάδες ανθρώπων, προς το συνολικό οικοσύστημα της Γης.

Έτσι ενώ το διατροφικό δόγμα θέλει την αποσύνδεση της τροφής από τις συνέπειές της και τον κορεσμό της κοινωνίας με το «ζωντανό» παράδειγμα της καταπίεσης των ζώων, η δίκαιη διατροφή μας φέρνει αντιμέτωπους με τις συνέπειες της τροφής μας, τις οποίες ως υπεύθυνα μέλη ενός ευρύτερου και αλληλένδετου ιστού της ζωής είμαστε υποχρεωμένοι να λάβουμε υπόψη.

Δεν χρειάζεται εμείς οι άνθρωποι να συμφωνήσουμε μονομιάς σε όλα. Απλά χρειάζεται να επαναπροσδιορίσουμε την τροφή μας στην βάση της δικαιοσύνης, να δούμε ποιος και τι κρύβεται στον χώρο της τροφής, και ποιος είναι ο ρόλος του κάθε εμπλεκόμενου σε αυτήν.

Τότε γίνεται φανερό ότι η ανθρωπότητα έχει μηδενική απαίτηση για την άδικη, γεμάτη καταπίεση και αλλοιωμένη «τροφή» του ΣτΚ και τεράστια απαίτηση για δίκαιη, παραγόμενη με βάση τις αξίες τροφή.

Η δυναμική μιας τέτοιας θεώρησης είναι τεράστια: μπορεί σαν ένα κύμα να «σαρώσει» το οικοδόμημα της αδικίας και να το εξαφανίσει από προσώπου γης. Γιατί αυτό το οικοδόμημα ουσιαστικά είναι ένα σχήμα εμφυτευμένο στο μυαλό, ένα κάστρο στην άμμο της συνείδησης, προστατευόμενο από διάφορους κυματοθραύστες επίσης φτιαγμένους από άμμο που δεν είναι άλλοι από τους διάφορους μύθους.

Όλο αυτό το σκηνικό δεν μπορεί να αντισταθεί για πολύ στο κύμα που φουσκώνει στα ανοιχτά και μαζεύει δύναμη καθοδόν προς τη ακτή. Το κύμα αυτό είναι η αλήθεια και η συνειδητοποίηση των γεγονότων:

- Τι επιβάλλουμε σε άλλα αισθανόμενα όντα, σε άλλους ανθρώπους και στο οικοσύστημα και γιατί τα επιβάλλουμε;

- Πως επιτρέπουμε να συμβαίνει κάτι τέτοιο; Γιατί έχουμε εφυσηχαστεί όλο αυτό το διάστημα; Πως αποχαυνωθήκαμε και βρεθήκαμε σε τέτοια σύγχυση ώστε να μην βλέπουμε τις συνέπειες της διατροφής που μας επιβλήθηκε;

- Γιατί έχουμε συνταχθεί με την αδικία και με την κουλτούρα του θανάτου και όχι με τις αξίες και την κουλτούρα της ζωής;

- Ποιος ο λόγος να συμμετέχουμε σε ένα τέτοιο σύστημα;

- Και ποιος σε τελική ανάλυση ωφελείται, ποιος και τι επιβραβεύεται και ποιος ζημιώνεται από μια τέτοια διατροφή;

Όλα τα παραπάνω μας οδηγούν τελικά στην επίγνωση ότι η καταπίεση των ζώων και η αντίστοιχη και σχετιζόμενη με αυτήν καταπίεση και των ανθρώπων είναι η ρίζα του κακού και έτσι από δύναμη και όπλο του ΣτΚ μπορεί να γίνει η Αχίλλειος πτέρνα του, αφού αυτό το μόνο πράγμα που τρέμει είναι η ιδεολογική καταδίκη και η αποκήρυξη της καταπίεσης η οποία ισοδυναμεί με την κατάρρευσή του.

Η απελευθέρωση από την αντίληψη της καταπίεσης (όσων λόγω των υπάρχοντος πλαισίου μπορούμε να καταπιέσουμε) απλοποιεί αλλά ταυτόχρονα αναβαθμίζει αισθητικά το τοπίο της σκέψης μας και της συνείδησής μας: καταργεί όλα τα εμφυτευμένα, περιττά, αρνητικά συναισθήματα, σκέψεις, και αντιλήψεις που δικαιολογούσαν την καταπίεση (και την μετακύλησή της σε άλλους) και στην θέση τους φέρνει τις αξίες του δικαίου, της ελευθερίας και του σεβασμού των αισθανόμενων όντων.

Επίσης αναβαθμίζει αισθητικά και το τοπίο της ζωής μας: ο πλανήτης καθαρίζει από το σκηνικό της τυραννίας και όλες αυτές τις εγκαταστάσεις και τις εικόνες του αίσχους, οι οποίες περνούν οριστικά εκεί που πάντα ανήκαν, δηλαδή στα σκουπίδια της ιστορίας.

Η ίδια η ιστορία της ανθρωπότητας μας δείχνει ότι ανέκαθεν έχει υπάρξει εναλλακτική στην καταπίεση. Μόνο που τώρα η τρέχουσα συγκυρία μας δείχνει ολοφάνερα ότι ο τρόπος για να το κάνουμε αυτό δεν είναι ο διχαστικός, ανθρωποκεντρικός τρόπος του παρελθόντος αλλά η ολοκληρωμένη προσέγγιση περιεκτικής δικαιοσύνης του veganism.

……………….

* Έχουμε πλέον φτάσει στο σημείο όπου χρειάζεται να κάνουμε την διάκριση μεταξύ τροφής και μη-τροφής.

Αυτό που αντικειμενικά είναι τροφή για τον άνθρωπο καλύπτει συγκεκριμένα κριτήρια:

- της φυσιολογίας (μόνο φυτική τροφή)

- της δικαιοσύνης (όλη η διαδικασία από την παραγωγή έως την διανομή γίνεται χωρίς αδικία και καταπίεση)

- της παραγωγής χωρίς αντίκτυπο για το οικοσύστημα – αειφορία (veganic βιολογική καλλιέργεια)

Μόνο με την ικανοποίηση των παραπάνω κριτηρίων μπορεί κάτι να θεωρείται τροφή ενώ σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση είναι απλά ένα υποκατάστατο και ένα ξένο υλικό - δέλεαρ που λειτουργεί ως εξαπάτηση και ως Δούρειος ίππος για την εξυπηρέτηση άλλων σχεδίων.

Επομένως άλλο πράγμα αυτό που αντικειμενικά είναι τροφή και άλλο πράγμα αυτό που εκπαιδευόμαστε από το ΣτΚ να θεωρούμε τροφή. Αυτό σημαίνει ότι η πλειοψηφία όσων μας σερβίρονται ως τροφή πολύ απλά είναι μη-τροφή.

Με βάση αυτή την διάκριση, σήμερα στην Γη παράγεται ελάχιστη πραγματική τροφή, και από την άλλη υπάρχει ο τεράστιος, κυρίαρχος μηχανισμός που ενώ δραστηριοποιείται στον χώρο της τροφής, παράγει τελικά μη-τροφή, και βρίσκεται σε μια συνεχή διαδικασία συγκάλυψης αυτής της πραγματικότητας.

Ένα απτό παράδειγμα συγκάλυψης της μη-τροφής είναι και η απομάκρυνση από την φυσική γεύση και η κυριαρχία της ψευδογεύσης μέσω χημικών και τοξικών διαδικασιών και πρόσθετων.

Η λεπτή γραμμή μεταξύ φόβου και ρεαλισμού

Tweet

ΠΗΓΗ: The Fine Line between Fear and Realism
 

Τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης συχνά επισημαίνουν την καπηλεία του φόβου και την προπαγάνδα από το κατεστημένο. Ωστόσο, συχνά, η αλήθεια πίσω από την κουρτίνα της προπαγάνδας μπορεί να είναι πολύ πιο τρομακτική από την ιστορία η οποία σκόπιμα προσπαθεί να μας φοβίσει.

Για παράδειγμα, το σύγχρονο κίνημα για την αλήθεια έχει ως αιχμή του δόρατος τους ερευνητές του τρομοκρατικού χτυπήματος της 11/ 9 οι οποίοι έχουν αποκαλύψει ότι απλά δεν υπάρχει καμία περίπτωση να συνέβη, όπως μεταδόθηκε. Λες και η εκδοχή των 19 μουσουλμάνων με κοπίδια να σκοτώνουν πάνω από τρεις χιλιάδες ανθρώπους δεν ήταν αρκετά τρομακτική, η απόδειξη ότι η περίπλοκη επίθεση διαπράχθηκε από σκιώδεις δυνάμεις στα υψηλότερα επίπεδα της διαπλεκόμενης με τις μεγαλοεταιρίες κυβέρνησης των ΗΠΑ είναι απείρως πιο τρομακτική.

Γιατί αν η 11/ 9 ήταν πράγματι μια εσωτερική δουλειά κάποιου είδους, αυτό σημαίνει ότι όλο το μοντέλο μας είναι, και πιθανότατα πάντα ήταν, χτισμένο στο ένα μεγάλο ψέμα μετά το άλλο. Σημαίνει επίσης ότι η ομάδα που το έφερε σε πέρας πραγματικά μπροστά σε όλο τον κόσμο είναι πολύ πιο ισχυρή, διεισδυτική, αδίστακτη, πανούργα, και τεχνολογικά προηγμένη από όσο οποιοδήποτε από μας ήξερε.

Στη συνέχεια, όταν συνειδητοποιούμε ότι το σύνολο της οικονομίας είναι επίσης μια πλήρης απάτη σχεδιασμένη να υποδουλώσει τον πλανήτη σε αυτούς που έχουν την εξουσία να τυπώνουν το χρήμα, τα συναισθήματα του φόβου και της αδυναμίας μπορεί μερικές φορές να είναι συντριπτικά. Ωστόσο, την ίδια στιγμή, κατέχοντας αυτή τη γνώση είναι πολύ πιο ενδυναμωτικό από ό,τι να ζούμε στην άγνοια.

Οι άνθρωποι στα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης αναγνωρίζουν ότι ο φόβος χρησιμοποιείται ως όπλο εναντίον της αλήθειας. Ωστόσο, είναι σαφές ότι ο μέσος άνθρωπος βρίσκει την αλήθεια τόσο τρομακτική που θα προτιμούσε να ζει σε μακάρια άγνοια. Με τη σειρά τους, πολλοί έχουν κατηγορήσει τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης ότι πουλάνε φόβο ή «πορνό-απαισιοδοξία» απλά με το να αποκαλύπτουν ανησυχητικές αλήθειες.

Ναι, ο πόλεμος είναι δικαιολογημένα τρομακτικός - ειδικά οι κατασκευασμένοι πόλεμοι. Ναι, η εσκεμμένη δηλητηρίαση των τροφίμων, του νερού, του αέρα, των εμβολίων και άλλων φαρμάκων είναι τρομακτική. Ναι, η αναμενόμενη οικονομική κατάρρευση (είτε εάν αυτοί τραβήξουν την πρίζα ή εάν εμείς επιβάλλουμε την αλλαγή), είναι τρομακτική. Ναι, το ότι η κάθε μας κίνηση παρακολουθείται, ανιχνεύεται και καταγράφεται από μια κακόβουλη κυβέρνηση είναι τρομακτικό. Ναι, το να χάσουμε τα δικαιώματά μας και, ενδεχομένως, να συλληφθούμε, να βασανιστούμε ή ακόμη και να δολοφονηθούμε για τις πεποιθήσεις μας είναι τρομακτικό.

Αλλά το να μην τους αποκαλύψουμε σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους είναι ακόμα πιο τρομακτικό, γιατί τότε δεν υπάρχει κυριολεκτικά καμία ελπίδα ότι αυτό το κακό θα σταματήσει. Η μεταφορά που χρησιμοποιείται συχνά είναι ότι αν δούμε να πλησιάζει μια θανάσιμη καταιγίδα, το ένστικτό μας δεν είναι μόνο να προετοιμαστούμε, αλλά και να προειδοποιήσουμε και να σώσουμε όσους περισσότερους ανθρώπους μπορούμε. Με άλλα λόγια, δεν προκαλούμε έναν ψεύτικο φόβο. Προειδοποιούμε για μια πολύ πραγματική και καταστροφική καταιγίδα.

Αυτή είναι η βασική διαφορά μεταξύ των κινδυνολόγων του κατεστημένου και των εναλλακτικών μέσων ενημέρωσης. Το κατεστημένο προωθεί ψευδείς φόβους για να πραγματοποιήσει καταστροφικές συνέπειες. Ρωτήστε τον εαυτό σας: Ποιος θέλει πόλεμο; Ποιος εγκρίνει και προωθεί τα δηλητήρια; Ποιος κερδίζει από την οικονομική κρίση; Ποιος φοβάται την ατομική ελευθερία;

Ενώ είναι αλήθεια ότι τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης χρησιμοποιούν τον φόβο για να αφυπνίσουν το κοινό στο βάθος των περιστάσεων της ανθρωπότητας, επιδιώκουν επίσης να φωτίσουν το δρόμο έξω από το τούνελ. Μερικές φορές μπορεί να φαίνεται αντιπαραγωγικό καθώς «ο ίδιος ο φόβος» φαίνεται να είναι ο εχθρός της θεμελιώδους αλήθειας - ότι η αγάπη μπορεί να νικήσει τα πάντα.

Ωστόσο, αν εμείς στα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης διασχίσουμε την λεπτή γραμμή της εξάπλωσης του φόβου για να πετύχουμε τον στόχο του να παρέχουμε ειλικρινή γνώση, ειρήνη, ελευθερία και δικαιοσύνη στον κόσμο, τότε ας είναι. Η ανθρωπότητα πρέπει να προειδοποιηθεί πριν η καταιγίδα μας κατακλύσει όλους.

Δωρεάν Ημερολόγιο 2012 για την περιεκτική δικαιοσύνη

Tweet

Εάν κάτι λείπει τόσο πολύ από τον σημερινό κόσμο, αυτό δεν είναι άλλο από την βασική αξία της δικαιοσύνης, η οποία στην εποχή που ζούμε έχει γίνει είδος υπό διωγμό και εξαφάνιση.

Γι αυτό και το Vegan Ημερολόγιο 2012 εστιάζει φέτος σε αυτό που είναι τελικά ο veganism, δηλαδή η περιεκτική δικαιοσύνη για όλα τα αισθανόμενα πλάσματα.

Έτσι σε κάθε μήνα του ερχόμενου έτους παρουσιάζονται αποσπάσματα από τα βιβλία εκλεκτών συγγραφέων μέσα από τα οποία αναδύεται μια έκκληση ζωτικής σημασίας για τις μελλοντικές εξελίξεις.

Είναι η έκκληση για περιεκτική δικαιοσύνη και για την μεταφορά της στο επίκεντρο της ζωής μας!

Κατεβάστε Δωρεάν το Vegan Ημερολόγιο 2012

Αφού εκτυπώσουμε, τρυπάμε τα φύλλα με μηχανή βιβλιοδεσίας, και περνάμε πλαστικό σπιράλ  ή απλά τρυπάμε τα φύλλα στο κέντρο και τα δένουμε με σπάγκο τον οποίο κρεμάμε σε συνδετήρα για να μπορούμε να αλλάζουμε τους μήνες.

Το ημερολόγιο είναι έτοιμο να το κρεμάσoυμε ή να το δωρίσουμε!

Χτυπάτε τις σωστές πόρτες με το σωστό μήνυμα;

Tweet

ΠΗΓΗ: Are you knocking at the right doors with the right message?

Σήμερα μπορούμε να δούμε ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι εκεί έξω που διαμαρτύρονται ενάντια στον καπιταλισμό και το κάνουν αυτό μπροστά σε πολιτικούς και εταιρείες. Υπάρχει κάποια λογική σε αυτό. Αλλά πόση; Και χτυπούν πραγματικά οι πολίτες τις σωστές πόρτες με το σωστό μήνυμα;

Έφτιαξα ένα γράφημα, στο οποίο περιλαμβάνονται όλα τα κύρια στοιχεία της «δημοκρατίας» μας και ο τρόπος που συνδέονται μεταξύ τους.

Αναφερόμενος στον G. Edward Griffin ο οποίος έχει πολύ καλά περιγράψει τι είναι καπιταλισμός - μπορείτε να δείτε ότι υπάρχουν δύο είδη καπιταλισμού – ο καπιταλισμός της ελεύθερης αγοράς και ο καπιταλισμός της μονοπωλιακής αγοράς.

Όπως μπορείτε να δείτε οι επιχειρηματίες του καπιταλισμού της ελεύθερης αγοράς δεν επηρεάζουν την κυβέρνηση και το δικαστικό σύστημα. Δραστηριοποιούνται για να ικανοποιήσουν τις ατομικές ανάγκες και αυτός είναι ο τρόπος που προσπαθούν να επιβιώσουν στην ελεύθερη αγορά του καπιταλισμού. Αντίθετα, οι επιχειρηματίες του καπιταλισμού της μονοπωλιακής αγοράς και τα ανώτερα διοικητικά στελέχη των εταιριών, όχι μόνο δωροδοκούν πολιτικούς άμεσα, αλλά μπορούν να τους εξαγοράσουν χρηματοδοτώντας τα κόμματα, προκειμένου να κερδίσουν το ειδικό νομικό πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών. Έτσι, στην πραγματικότητα δεν μπορούμε να μιλάμε για καπιταλισμό της ελεύθερης αγοράς πια. Φυσικά, αυτά τα κόμματα χρηματοδοτούνται καλύτερα και έτσι έχουν περισσότερες ευκαιρίες να διαφημίζονται, προκειμένου να αυξήσουν τις πιθανότητες για να μπουν στο επίπεδο 1 του εν λόγω συστήματος.

Έτσι, εάν ένας πολιτικός έχει ψηφιστεί στο επίπεδο 1 χάρη στην χρηματοδότηση του μονοπωλιακού καπιταλιστική ή / και των ανώτερων διοικητικών στελεχών των εταιριών, τότε φυσικά αυτός θα εργαστεί για τα συμφέροντά τους και εσείς ως πολίτης δεν μπορείτε να αναμένετε να αλλάξετε την πορεία αυτού του πολιτικού με την διαμαρτυρία στην πόρτα του. Αυτός είναι σαν μια μαριονέτα που στέκεται απέναντί σας και κάνει ό,τι τον να αναγκάζει να κάνει ο παίκτης της μαριονέτας. Αν αηδιάσετε με αυτό το σκηνικό επαφής με αυτή την μαριονέτα - τότε ο παίκτης της μαριονέτας θα χρηματοδοτήσει μια νέα μάρκα με νέα συνθήματα που θα ψηφιστεί στο επίπεδο 1 και το παιχνίδι θα συνεχιστεί, με τον καλύτερο τρόπο για τους μονοπωλιακούς καπιταλιστές.

Και εάν δούμε τους πολιτικούς που ψηφίζονται στο επίπεδο 1 και δεν συνεργάζονται με τους μονοπωλιακούς καπιταλιστές – αυτοί όχι μόνο είναι λίγοι σε αριθμό, αλλά και πάλι εξακολουθούν να μην αντιπροσωπεύουν αυτό που θέλουν οι πολίτες - επειδή δεν υπάρχει άμεση δημοκρατία, εφόσον υπάρχουν πολιτικοί. Οι πολιτικοί δεν μπορούν να εγγυηθούν τις ατομικές σας ανάγκες να εκπροσωπείστε στο κυβερνητικό επίπεδο. Ποτέ δεν ψηφίσατε να κατασκευαστεί αυτή η πάρα πολύ ακριβή γέφυρα, όταν δεν υπάρχουν παιδικοί σταθμοί στην πόλη σας. Έτσι, επίσης, δεν είναι παρά αυταπάτη, ότι εάν όλοι οι πολιτικοί ήταν ειλικρινείς (αν είναι δυνατό) θα αντιπροσώπευαν τις ανάγκες όλων των πολιτών.

Πίσω στην εταιρική απληστία, λοιπόν - Επίπεδο 2 - θα υπήρχαν κάποιες πιθανότητες να επηρεάσετε αυτό το σύστημα, με το να διαμαρτύρεστε στις πόρτες των μονοπωλιακών καπιταλιστών και των ανώτερων διοικητικών στελεχών των εταιριών; Όχι βέβαια - θα ήταν πολύ πιο κοντά στους πραγματικούς "παίκτες" αυτού του συστήματος, αλλά και πάλι, αυτοί είναι μόνο μαριονέτες. Αυτοί, επίσης, διορίζονται από τους Διευθύνοντες Συμβούλους και έτσι μπορούν να αλλαχτούν αν είναι αναγκαίο από την προοπτική των καλύτερων Δημοσίων Σχέσεων(PR) - αλλά ακόμα δεν υπάρχουν συστήματα ψήφου για να αλλάξετε τον εκπρόσωπο μιας ιδιωτικής δομής. Ψηφίζετε για πολιτικούς, αλλά όχι για τους τραπεζίτες (banksters) που τους ελέγχουν. Η αποστολή τους είναι να δωροδοκούν και να ελέγχουν τους πολιτικούς και τους δικαστές στο επίπεδο λειτουργίας τους - ας πούμε στην βρώμικη δουλειά.

Υπάρχει ένα ακόμα υψηλότερο επίπεδο για να πάτε - Επίπεδο 3 – οι Διευθύνοντες Σύμβουλοι των εταιριών, των τραπεζών, των κεντρικών τραπεζών, των ταμείων, των οργανισμών όπως το ΔΝΤ και ο ΟΗΕ. Είναι η υψηλότερη δημόσια ελίτ που ελέγχει τα στελέχη του επίπεδου 2, έτσι ώστε να εκπληρώσουν τα σχέδια που απευθύνονται σε αυτούς από την παγκόσμια ελίτ. Και αν διαμαρτυρηθείτε στις πόρτες τους, είστε πολύ κοντά για να τρομάξετε τους πραγματικούς παίκτες - αλλά ακόμα δεν έχετε φτάσει εκεί. Επειδή, αυτοί επίσης, είναι απλώς δημόσιες μαριονέτες – οι οποίες παίζουν σε διαφορετικό επίπεδο - πολύ υψηλότερο από ό,τι οι προηγούμενες μαριονέτες. Παίζουν στο παγκόσμιο επίπεδο. Αλλά αυτοί δεν παίρνουν τις μεγάλες αποφάσεις, όπως εάν θα υπάρξει άλλος πόλεμος ή εάν θα υπάρξει άλλη μια οικονομική κρίση και «διάσωση» των τραπεζών. Αυτό γίνεται από το τελευταίο επίπεδο 4.

Στο επίπεδο 4 είναι οι λίγοι άνθρωποι οι οποίοι ελέγχουν σχεδόν τα πάντα σε αυτόν τον πλανήτη, παίρνουν όλες τις σημαντικές αποφάσεις σε παγκόσμιο επίπεδο σχετικά με το ποια κατεύθυνση θα πάρει ο κόσμος. Ελέγχουν σχεδόν όλες τις κυβερνήσεις και την στρατιωτική ισχύ των χωρών, εταιρείες, παγκόσμιους οργανισμούς, τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Στο μυαλό τους δεν έχουν σύνορα χωρών - νομίζουν ότι ο κόσμος τους ανήκει - έτσι γιατί να ασχολούνται με τα σύνορα; Αυτό είναι το πιο δύσκολο πράγμα να καταλάβει ο μέσος άνθρωπος. Δεν μπορεί να καταλάβει γιατί η δική του κυβέρνηση θα επιτιθόταν στους δικούς της ανθρώπους ή θα έκανε τρομοκρατικές πράξεις ή θα τους δηλητηρίαζε τους ή θα δημιουργούσε νέους ιούς, κλπ. Δεν υπάρχει λογική εκεί. Αλλά αν το δει κανείς από την προοπτική της παγκόσμιας ελίτ - τότε είναι πολύ λογικό το να ελέγχει κάποιος όλες τις πλευρές, για να καθοδηγήσει τον κόσμο προς την κατεύθυνση που αυτός θέλει. Αυτά τα άτομα δεν πρόκειται ποτέ να βρεθούν σε οποιαδήποτε λίστα των πλουσιότερων του κόσμου, επειδή δεν έχουν ανάγκη από ένα τέτοιο παθητικό τίτλο - δεν χρειάζονται τις ετικέτες του ιδιοκτήτη εφόσον ελέγχουν όλα αυτά τα στοιχεία στο σύστημα.

Έτσι, εάν πραγματικά ενδιαφέρεστε να κάνετε την διαφορά όταν διαμαρτύρεστε για την υφιστάμενη κατάσταση στον κόσμο που ζούμε: Περάστε το μήνυμά σας ευθέως (ο καπιταλισμός της ελεύθερης αγοράς υποστηρίζει τους ανθρώπους - ο μονοπωλιακός καπιταλισμός όχι) και βρείτε τις σωστές πόρτες για να παραδώσετε αυτό το μήνυμα – την παγκόσμια ελίτ.

………………

ΣΗΜΕΙΩΣΗ «Ζήσε βιώσιμα»: Ο καπιταλισμός, όποια μορφή και να πάρει, είναι μια δομή που λειτουργεί με βάση την καταπίεση, και είναι μια ακόμη εκδοχή αυτού που ορίζεται ως σύστημα της καταπίεσης (ΣτΚ). Είναι αυταπάτη να θεωρείται ότι το οποιοδήποτε ΣτΚ μπορεί να μεταμορφωθεί σε κάτι θετικό και υπάρχει διαφορά από την διενέργεια της ιδιωτικής, ελεύθερης πρωτοβουλίας σε ένα πλαίσιο καταπίεσης, σε σχέση με την διενέργεια της σε ένα πλαίσιο περιεκτικής δικαιοσύνης.

Η συγκυρία που βρισκόμαστε δείχνει ότι δεν υπάρχει άλλο περιθώριο και η πολυτέλεια ανάλωσης δυνάμεων στην «βελτίωση» ενός αδιέξοδου ΣτΚ, όταν όλα τα συστατικά, ιδεολογικά και πρακτικά, και όλη η σοφία και η εμπειρία για να οργανώσουμε την ζωή μας στην βάση μιας περιεκτικής  δικαιοσύνης είναι ήδη εδώ από πολύ καιρό.

Παρόλα αυτά, το άρθρο παρατίθεται γιατί πολύ εύστοχα μας εξηγεί τον αντιπερισπασμό και την μεταφορά του προβλήματος από την ρίζα σε άλλα άσχετα με αυτό επίπεδα και πως να παρακάμψουμε τα διαδοχικά επίπεδα συγκάλυψης για να φτάσουμε στους πραγματικά υπεύθυνους των δεινών της ανθρωπότητας.

Ο εγκλωβισμός σε άλλα επίπεδα από αυτά που δημιουργούν τα προβλήματα δείχνει την επιτυχία του ΣτΚ να συγχέει τα πράγματα και να αποπροσανατολίζει, ενώ η παραμονή σε αυτά τα επίπεδα τους δίνει κύρος και τα νομιμοποιεί. Κάθε επίπεδο μας εγκλωβίζει στο κοντόφθαλμο σκεπτικό του και όσο ποιο μακριά είμαστε από την πόρτα των υπευθύνων, τόσο πιο αποπροσανατολισμένο και άστοχο είναι το μήνυμά μας.

Όμως η παράκαμψη των ενδιάμεσων σταδίων και η στόχευση κατευθείαν στη ρίζα του προβλήματος, εστιάζει τις δυνάμεις και την προσπάθεια στην δομή που πρέπει να μετασχηματιστεί και όχι στους αχυρανθρώπους των ενδιάμεσων επιπέδων, σε άσχετα ζητήματα και στα ψευδο-διλήμματα απόσπασης της προσοχής. Έτσι η εστίαση παραμένει στον πλήρη τερματισμό της καταπίεσης.