Πως αντιστρέφονται οι ασθένειες με την διατροφή - Τρώγοντας, 3η έκδοση

Κάποιος πρέπει να τα λεει ή μάλλον να τα επαναλαμβάνει ανά τακτά διαστήματα γιατί η προπαγάνδα των κατεστημένων συμφερόντων είναι αδιάκοπη και οι άνθρωποι συνεχίζουν να ασθενούν, να υποφέρουν και να πεθαίνουν άδικα.

Η κλασσική ρήση του Ιπποκράτη «Η τροφή σου είναι το γιατρικό σου, και το γιατρικό σου είναι η τροφή σου» ξαναέρχεται για άλλη μια φορά στο προσκήνιο, και μάλιστα δικαιώνεται πλήρως στο ντοκιμαντέρ «Eating, 3^rd edition - (Τρώγοντας, 3η έκδοση)» το οποίο αναφέρεται στην θεραπευτική δύναμη της 100% φυτικά βασισμένης διατροφής. Ή όπως την ονομάζει ο δημιουργός του ντοκιμαντέρ Mike Anderson, δίαιτα RAVE, η οποία είναι τα αρχικά:

Η φυτοφαγία RAVE δεν είναι μια καινούργια διατροφή, αλλά ένα αμάλγαμα των αλλαγών του τρόπου ζωής από τα προγράμματα των γιατρών Ornish, McDougall, Barnard, Esselstyn, Fuhrman, και άλλων. Όλοι αυτοί οι γιατροί έχουν αποδείξει ότι η 100% φυτοφαγία είναι αποτελεσματική στην πρόληψη και στην αντιστροφή των καρδιακών παθήσεων καθώς και των υπόλοιπων εκφυλιστικών ασθενειών, όπως καρκίνος, διαβήτης, εγκεφαλικό, οστεοπόρωση, Πάρκινσον, Αλτσχάϊμερ, αυτοάνοσες νόσοι, κλπ.

Ο ίδιος ο δημιουργός της ταινίας Mike Anderson δεν είναι γιατρός ή διατροφολόγος, αλλά στην ταινία και στο βιβλίο του αποκαλύπτει μια ευρύτατη έρευνα η οποία αποδεικνύει την αποτελεσματικότητα της φυτοφαγίας. Δυστυχώς, πολλοί γιατροί δεν περιλαμβάνουν μια τέτοιου είδους διατροφική αλλαγή στο ρεπερτόριο τους αλλά προτείνουν μόνο φάρμακα και επεμβάσεις για να θεραπεύσουν τα αποτελέσματα των κακών συνηθειών των ασθενών τους.

Κάνοντας τις αυτονόητες διατροφικές αλλαγές, οι οποίες αποδίδουν ακριβώς γιατί είναι συμβατές με την ανατομία του ανθρώπινου σώματος - το οποίο εντάσσεται στην γενική κατηγορία των φυτοφάγων - αποφεύγουμε τις πλέον επίπονες χειρουργικές επεμβάσεις και αποκαθιστούμε σε σύντομο διάστημα την υγεία μας με μια απλή και εύκολη αλλαγή της διατροφής μας.

Το ντοκιμαντέρ περιλαμβάνει συνεντεύξεις με άτομα που έχουν ωφεληθεί από την μετάβαση σε μια διατροφή RAVE:

Ο Δρ Neal Pinckney είχε προγραμματιστεί για τριπλή επέμβαση bypass που του συνέστησαν τέσσερις ειδικοί καρδιολόγοι, αλλά αντ’ αυτής προτίμησε μια διατροφική λύση στο πρόβλημά του. Μετά από επτά μήνες σ’ αυτή την διατροφή, ήταν καλά, είχε χάσει 20 κιλά, και μπόρεσε να τρέξει και να τερματίσει στους μεσαίους σε έναν αγώνα δρόμου 14 χιλιομέτρων. 

Η μαραθωνοδρόμος Ruth Heidrich μιλάει για τις προκλήσεις της με τον καρκίνο του μαστού. Συμφώνησε με την χειρουργική επέμβαση, αλλά απέρριψε την χημειοθεραπεία και την ακτινοβολία. Ευτυχώς, μία από τις πέντε "δεύτερες γνώμες" που πήρε, ήταν από τον Δρ John McDougall, ο οποίος την συμβούλευσε να αλλάξει την διατροφή της. Αφότου έγινε εντελώς φυτοφάγος, αυτή δεν είχε καμία επανεμφάνιση της επίφοβης ασθένειας.

Ο Δρ Joseph Crowe, ένας χειρουργός στην Cleveland Clinic, υπέστη καρδιακή προσβολή στην ηλικία των 44. Προς έκπληξή του, η χοληστερόλη 156 που είχε δεν του απέφερε προστασία από τις καρδιακές παθήσεις. Μετά από τις συμβουλές του Δρ Caldwell Esselstyn επίσης στην Cleveland Clinic, ο Crowe άρχισε μια φυτικά βασισμένη διατροφή με χαμηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά, και αντέστρεψε την καρδιακή του πάθηση σε 32 μήνες. Ο Δρ Crowe, ο οποίος δεν παίρνει φαρμακευτική αγωγή, τώρα έχει συνήθως χοληστερόλη κάτω από 100 και δεν έχει προβλήματα στην καρδιά.

Οι περιπτώσεις θεραπείας με αυτόν τον τρόπο είναι χιλιάδες και οι μαρτυρίες των ίδιων των ανθρώπων που έχουν θεραπευτεί, αναφέρονται σε πολλές σελίδες και φόρουμ στο αγγλόφωνο διαδίκτυο.

Το μόνο που χρειάζεται είναι να πιστέψουμε το απλό και θαυματουργό που τώρα ίσως φαίνεται απίστευτο: την δύναμη και την αποτελεσματικότητα της σωστής τροφής και άσκησης για το σώμα.

Και όπως λεει ο Mike Anderson, χρειάζονται μόλις 21 ημέρες για να εφαρμόσουμε μια νέα συνήθεια, στην προκειμένη περίπτωση, να αλλάξουμε την διατροφή μας, γιατί τόσο είναι το διάστημα που χρειάζεται για να επανεκπαιδεύσουμε τους γευστικούς μας κάλυκες να απεξαρτηθούν από τις επεξεργασμένες τροφές με το πολύ λίπος, την ζάχαρη, το αλάτι, και τα χημικά πρόσθετα και να ξανασυνηθίσουν την φυσική, ανεπεξέργαστη, φυτική διατροφή.

Ο Anderson συνοψίζει την διατροφή RAVE, προσφέροντας τις παρακάτω συμβουλές:

• Πάντα τρώτε τα τρόφιμα όσο πιο κοντά στην φυσική τους κατάσταση.
• Πάντα τρώτε πλήρη τρόφιμα.
• Τρώτε ποικιλία πολύχρωμων τροφών.
• Προσπαθήστε να τρώτε τουλάχιστον το μισό των τροφών σας ωμά.
• Μια σαλάτα είναι ένα ιδανικό γεύμα.
• Αποφύγετε τα συσκευασμένα "σνακ" σαν τον διάολο.
• Το νερό πρέπει πάντα να είναι το ποτό της επιλογής σας.
• Όταν τρώτε έξω, παραγγείλετε αυτό που υπάρχει στο μενού, αλλά ζητήστε να αφήσουν έξω τα κακά πράγματα, ακολουθώντας τους κανόνες της διατροφής RAVE.

Προγράμματα γιατρών που αντιστρέφουν τις εκφυλιστικές ασθένειες με την διατροφή:

 
Πρόγραμμα Dr Dean Ornish - http://www.everydiet.org/diet/ornish-diet
Πρόγραμμα Caldwell B. Esselstyn, Jr., M.D. - http://www.heartattackproof.com
Πρόγραμμα John A. McDougall, M.D. - http://www.drmcdougall.com
Πρόγραμμα Neal Barnard, M.D. - http://www.nealbarnard.org
Πρόγραμμα Joel Fuhrman, MD - http://www.drfuhrman.com

Τα περιεχόμενα του ντοκιμαντέρ

Εισαγωγή

Καρδιακές παθήσεις

Καρκίνος

Αντιστροφή του Διαβήτη

Κλασικοί διατροφικοί μύθοι

Η πλύση εγκεφάλου με το ασβέστιο

Ελαφρύτερα κρέατα

Γαλακτοκομικά προϊόντα

Διατροφική πολιτική

Τα οφέλη μιας φυτικά βασισμένης διατροφής

Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της Δυτικής διατροφής

Κτηνοτροφία (βιομηχανικές φάρμες)

Μεταδοτικές ασθένειες

Συμπέρασμα

Μερικές από τις οθόνες που βγαίνουν στην διάρκεια του ντοκιμαντέρ.

Για περισσότερες πληροφορίες http://www.ravediet.com/

………………

Αν αγοράσετε το ντοκιμαντέρ, επειδή δεν υπάρχουν ελληνικοί υπότιτλοι, μπορείτε να τους κατεβάσετε πατώντας εδώ.

Η δυναμική της δίκαιης τροφής

Μέσα σε ένα κόσμο ο οποίος κάθε μέρα που περνάει κατρακυλάει σε όλο και περισσότερη καταπίεση και αδικία, η δυναμική της δίκαιης τροφής υπόσχεται μια εκ βάθρων μεταμόρφωση της εικόνας και του τρόπου λειτουργίας αυτού του κόσμου. Η αναζήτηση και η εφαρμογή της δικαιοσύνης στην πιο θεμελιώδη πτυχή της ζωής, την τροφή, μπορούν να αποκαταστήσουν και πάλι την αξία της δικαιοσύνης στην κοινωνία και στο οικοσύστημα.

Το ανθρώπινο ον ως φυσιολογία αλλά και ως συνείδηση ποτέ στην μέχρι τώρα πορεία του δεν βρέθηκε σε τόση αποσύνδεση και απομάκρυνση με το οικοσύστημα που το δημιούργησε, του παρείχε τροφή, αλλά το σημαντικότερο, του παρείχε (μέσα από τους φυσικούς του νόμους) την φιλοσοφία να υπάρχει και να επιβιώνει μέσα σε αυτό με δικαιοσύνη και αειφορία.

Η επάνω φωτογραφία είναι από το καταφύγιο ζώων φάρμας Woodstock Sanctuary

Η περίοδος μετά τον 2^ο ΠΠ σημαδεύτηκε από την έντονη και σχεδόν τώρα πια ολοκληρωτική διείσδυση και άλωση του χώρου της τροφής από το σύστημα της καταπίεσης (ΣτΚ). Οι έξι δεκαετίες σφιχτού εναγκαλισμού του με τον χώρο της τροφής αλλοίωσαν πλήρως τόσο την έννοια της τροφής όσο και τις αρχές που θα πρέπει να την διέπουν.

Η πιο βασική πράξη αλληλεπίδρασης του ανθρώπου με τον κόσμο γύρω του, η πράξη που εξ ορισμού θα έπρεπε να μας ενώνει και να μας κάνει ένα με το οικοσύστημα, μεταλλάχτηκε από το ΣτΚ σε μια κατάσταση όπου το ανθρώπινο είδος στέκεται ενάντια στην Φύση ως δυνάστης και καταστροφέας της και ως μανιώδης εχθρός της ζωής.

Η συνεχής απομάκρυνση της έννοιας της τροφής από αυτό που πραγματικά είναι τροφή*, αλλά το πλέον τραγικό, η πλήρης αποσύνδεση και το χάσμα με την υπόλοιπη αισθανόμενη ζωή του πλανήτη, πάνε χέρι με χέρι με την ολοένα και περισσότερη βία και αδικία που το ΣτΚ εισάγει στο οικοσύστημα και στην κοινωνία με το πρόσχημα της κάλυψης της ανάγκης της τροφής.

Τώρα περισσότερο από ποτέ άλλοτε φαίνεται ο ρόλος και η δύναμη του ζητήματος της τροφής να καθορίζει το είδος του κόσμου που ζούμε.

Ειδικά στην τρέχουσα συγκυρία, η τροφή έχει όσο ποτέ άλλοτε καταλήξει να είναι το κομβικό σημείο τριβής και αντιπαλότητας με τους άλλους ανθρώπους, τα ζώα και το οικοσύστημα αντί να έχει εξελιχθεί στο πεδίο του σεβασμού και της συνύπαρξης μαζί τους.

Διατροφικό  δόγμα

Eκ των υστέρων βλέπουμε ότι από το τέλος του 2^ου ΠΠ και μετά κυριάρχησε ένα διατροφικό δόγμα το οποίο βασίστηκε στον κορεσμό της κοινωνίας με το «ζωντανό» παράδειγμα της καταπίεσης των ζώων.

Το συγκεκριμένο δόγμα θέλει τον χώρο και το ζήτημα της τροφής υπό τον έλεγχο του ΣτΚ και την μετατροπή του σε όπλο ενάντια στους καταπιεζόμενους και μάλιστα επίσημα διακηρυγμένο από τον Henry Kissinger το 1970: «Έλεγξε το πετρέλαιο και ελέγχεις τα κράτη. Έλεγξε την τροφή και ελέγχεις τους ανθρώπους.»

Ως προσφορότερο μέσον ελέγχου κρίθηκε η μετατροπή της εκμετάλλευσης των ζώων σε βιομηχανία. Βάση αυτού του δόγματος, τα ζώα εμπλέκονται σε ένα νέου τύπου ολοκληρωτικό καθεστώς (το οποίο διαφέρει συντριπτικά από την έως τότε κατάσταση υποδούλωσής τους) και χρησιμοποιούνται ως ο πόρος και το μέσον για να επιτευχθεί η εκστρατεία επηρεασμού και ελέγχου και των αντίστοιχα καταπιεζομένων ανθρώπων. Με άλλα λόγια, για να επιτευχθεί η ιδεολογική ενίσχυση της καταπίεσης η οποία είναι και η «αρχή λειτουργίας» του ΣτΚ.

Η καταπίεση των ζώων γίνεται ο πυλώνας του ΣτΚ και η ιερή αγελάδα του που κανένας δεν επιτρέπεται να θίξει. Με το να περιπλέκεται σκόπιμα με την βασική ανάγκη της διατροφής και με το να συγκαλύπτεται ως η κάλυψη αυτής της ανάγκης, επιτυγχάνει τον πραγματικό σκοπό και λόγο ύπαρξής της: να περνά στην συλλογική συνείδηση όλα τα απαραίτητα συνειδητά και υποσυνείδητα μηνύματα ώστε να εξοικειώνει την κοινωνία με κάθε καταπιεστική συμπεριφορά που επιβάλλει το ΣτΚ προκειμένου να συνεχίσει να υπάρχει.

Έτσι ο χώρος της διατροφής μετατρέπεται στο καίριο και βασικό πεδίο όπου εξελίσσεται συγκαλυμμένη η πιο κρίσιμη ιδεολογική διαμάχη της εποχής μας, στην οποία μάχονται για επικράτηση δυο διαμετρικά αντίθετες αντιλήψεις:

Από την μια, η κυρίαρχη άποψη του ΣτΚ η οποία θέλει την τροφή μας να είναι προϊόν καταπίεσης και να αποκτιέται μέσω πρακτικών που εισάγουν την αδικία στο οικοσύστημα και στην κοινωνία.

Από την άλλη, η θέση του veganism, η οποία απορρίπτει την καταπίεση ως μέρος ενός ευρύτερου πολιτικού προτάγματος για περιεκτική δικαιοσύνη.

Η έκβαση αυτής της ιδεολογικής διαμάχης θα είναι καθοριστική, αφού όποια αντίληψη επικρατήσει στην διατροφή, μπορεί να κυριαρχήσει στην κοινωνία:

εάν στην διατροφή μας κυριαρχήσει η καταπίεση (όπως ακριβώς τώρα με την πλήρη άλωσή της από το ΣτΚ), τότε και η ανθρώπινη κοινωνία κατακλύζεται από καταπίεση. Αντίθετα εάν στην διατροφή μας κυριαρχήσει η δικαιοσύνη, αυτή τότε διαχέεται συνολικά προς κάθε κατεύθυνση και μεταβάλλει θετικά και συνολικά τον τρόπο οργάνωσης της ζωής μας.

Ο χώρος της τροφής έχει επιλεγεί λόγω της ιδιαιτερότητάς της, αφενός ως βασική βιολογική ανάγκη και αφετέρου επειδή σχετίζεται στενά και επηρεάζει όλες τις άλλες πτυχές της ζωής μας. Επιπλέον έχει να κάνει με τον Δούρειο Ίππο της απόλαυσης και της γεύσης, και έτσι προσφέρεται για συνολικό έλεγχο των ανθρώπων:

- στο ιδεολογικό και ηθικό επίπεδο (μπορεί να διαμορφώνει τις θεμελιώδεις πεποιθήσεις και αξίες μας)

- στο πνευματικό επίπεδο (μπορεί να δημιουργεί σύγχυση και την απαραίτητη μείωση της νοημοσύνης η οποία υποβαθμίζει τα ζώα από αισθανόμενα όντα σε αντικείμενα και «τροφή»)

- στο ψυχολογικό επίπεδο (μπορεί να οδηγεί σε αποσύνδεση, αδιαφορία, απάθεια, και μεταλλαγμένη συνείδηση η οποία διακατέχεται από ψυχρότητα, απονιά, απανθρωπιά, και αποστασιοποίηση από τους άλλους ανθρώπους, τα ζώα και τη φύση, ώστε να μένουμε διχασμένοι και απαθείς μπροστά στο δράμα και στην αδικία)

- στο κοινωνικό επίπεδο (μπορεί να προωθεί την ομογενοποίηση των συμπεριφορών: πχ την μαζική άρνηση της αισθανόμενης ζωής και την επακόλουθη διατροφή με ζωικά «προϊόντα»

- στο σωματικό επίπεδο (μπορεί να οδηγεί σε ασθένεια ή υγεία)

- στο επίπεδο της ποιότητας ζωής μας (μπορεί να οδηγεί στην οικολογική καταστροφή ή σε ακμή και ευημερία του οικοσυστήματος.

- στο επίπεδο των εθνών (μπορεί να οδηγεί σε πολιτικές εξάρτησης και σε συγκρούσεις για την εξασφάλιση πόρων -όπως νερό ή πετρέλαιο- ή σε ειρηνική συνύπαρξη)

Μέσω της παρέμβασης του ΣτΚ, η πράξη της τροφής αποσυνδέεται από αυτό που πραγματικά είναι, δηλαδή μια πολιτική πράξη, αφού συμβαίνει σε ένα συγκεκριμένο πολιτικό περιβάλλον και μπορεί:

- να στηρίζει ή να αποδοκιμάζει συγκεκριμένες πολιτικές

- να δημιουργεί ή να αποτρέπει συγκεκριμένες συνέπειες σε άλλους ανθρώπους, στα ζώα και στο περιβάλλον

- να μας συνδέει με πολύ βασικούς νόμους του οικοσυστήματος

- να οδηγεί τελικά τον κόσμο προς την μία ή την άλλη κατεύθυνση (καταπίεση ή δικαιοσύνη αντίστοιχα)

Η τροφή παρουσιάζεται από το ΣτΚ ως κάτι ουδέτερο, απολιτικό και αθώο που έχει να κάνει με το προσωπικό γούστο και την «ελευθερία επιλογής» μέσα στην «ελεύθερη αγορά» του.

Έτσι συγκαλύπτεται η καταπίεση που υπάρχει μέσα της και αναγορεύεται σε χώρο υπεράνω κριτικής όπου ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Με τον τρόπο αυτό παρακάμπτονται οι αξίες που θα έπρεπε να καθοδηγούν την διατροφή μας και τελικά οι μόνοι κανόνες που την διέπουν είναι αυτοί του ΣτΚ ώστε να μπορεί δικαιολογηθεί κάθε αδικοπραγία στο όνομά της.

Πέρα από την «διατροφή» του ΣτΚ

Η τρέχουσα, κυρίαρχη, επιβεβλημένη διατροφή η οποία έχει επικρατήσει λόγω συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών του ΣτΚ (επιδοτήσεις, οργανωμένη γιγάντωση πολυεθνικών, στημένες «έρευνες», πληρωμένοι «ειδικοί», διαφήμιση, κλπ), θα μπορούσε ίσως να χαρακτηριστεί ως η πιο τέλεια ψυχολογική επιχείρηση (psy op) όπου οι πραγματικοί στόχοι είναι άλλοι από αυτούς που εκ πρώτης ματιάς φαίνονται.

Όπως αναλύθηκε παραπάνω, το κεντρικό χαρακτηριστικό αυτής της επιχείρησης, δηλαδή η καταπίεση των ζώων, δεν υπάρχει τυχαία αλλά είναι πολιτική επιλογή και ο τρόπος που το ΣτΚ έχει επιλέξει για να προβάλλει, να προωθεί και να εντυπώνει στην συνείδηση των ανθρώπων την καταπίεση και για να δικαιολογεί γενικά την εκμετάλλευση και την αδικία που επιβάλλει προς κάθε κατεύθυνση.

Και αυτός είναι ο κυρίαρχος λόγος που η καταπίεση των ζώων βρίσκεται στην διατροφή μας, στην ένδυσή μας, στην διασκέδασή μας, στην επιστήμη μας και σε κάθε άλλη πλευρά της ζωής μας. Γι αυτό τα «προϊόντα» της εκμετάλλευσης των σωμάτων των ζώων βρίσκονται παντού!

Όμως η δίκαιη διατροφή έχει την δυναμική να οδηγήσει σε μια απελευθερωτική απλότητα, η οποία αυτόματα καθιστά περιττή την βασική δομή της καταπίεσης (η οποία υπάρχει ως αποτέλεσμα του διατροφικού δόγματος) και εν συνεχεία ως ντόμινο μπορεί να παρασύρει και όλα τα εναπομείναντα κατάλοιπά της.

Ο προσδιορισμός δίκαιη μπροστά από την τροφή μπορεί να κάνει την διαφορά και να απλουστεύσει την τρέχουσα παρασιτική πολυπλοκότητα, η οποία υπάρχει ως αποτέλεσμα της εφαρμογής της καταπίεσης προς κάθε αποδέκτη που αυτή είναι δυνατό να στραφεί: προς τα υποδουλωμένα (τα τελευταία 10 χιλιάδες χρόνια) στον άνθρωπο ζώα, προς τις σκόπιμα και τεχνητά αποδυναμωμένες ομάδες ανθρώπων, προς το συνολικό οικοσύστημα της Γης.

Έτσι ενώ το διατροφικό δόγμα θέλει την αποσύνδεση της τροφής από τις συνέπειές της και τον κορεσμό της κοινωνίας με το «ζωντανό» παράδειγμα της καταπίεσης των ζώων, η δίκαιη διατροφή μας φέρνει αντιμέτωπους με τις συνέπειες της τροφής μας, τις οποίες ως υπεύθυνα μέλη ενός ευρύτερου και αλληλένδετου ιστού της ζωής είμαστε υποχρεωμένοι να λάβουμε υπόψη.

Δεν χρειάζεται εμείς οι άνθρωποι να συμφωνήσουμε μονομιάς σε όλα. Απλά χρειάζεται να επαναπροσδιορίσουμε την τροφή μας στην βάση της δικαιοσύνης, να δούμε ποιος και τι κρύβεται στον χώρο της τροφής, και ποιος είναι ο ρόλος του κάθε εμπλεκόμενου σε αυτήν.

Τότε γίνεται φανερό ότι η ανθρωπότητα έχει μηδενική απαίτηση για την άδικη, γεμάτη καταπίεση και αλλοιωμένη «τροφή» του ΣτΚ και τεράστια απαίτηση για δίκαιη, παραγόμενη με βάση τις αξίες τροφή.

Η δυναμική μιας τέτοιας θεώρησης είναι τεράστια: μπορεί σαν ένα κύμα να «σαρώσει» το οικοδόμημα της αδικίας και να το εξαφανίσει από προσώπου γης. Γιατί αυτό το οικοδόμημα ουσιαστικά είναι ένα σχήμα εμφυτευμένο στο μυαλό, ένα κάστρο στην άμμο της συνείδησης, προστατευόμενο από διάφορους κυματοθραύστες επίσης φτιαγμένους από άμμο που δεν είναι άλλοι από τους διάφορους μύθους.

Όλο αυτό το σκηνικό δεν μπορεί να αντισταθεί για πολύ στο κύμα που φουσκώνει στα ανοιχτά και μαζεύει δύναμη καθοδόν προς τη ακτή. Το κύμα αυτό είναι η αλήθεια και η συνειδητοποίηση των γεγονότων:

- Τι επιβάλλουμε σε άλλα αισθανόμενα όντα, σε άλλους ανθρώπους και στο οικοσύστημα και γιατί τα επιβάλλουμε;

- Πως επιτρέπουμε να συμβαίνει κάτι τέτοιο; Γιατί έχουμε εφυσηχαστεί όλο αυτό το διάστημα; Πως αποχαυνωθήκαμε και βρεθήκαμε σε τέτοια σύγχυση ώστε να μην βλέπουμε τις συνέπειες της διατροφής που μας επιβλήθηκε;

- Γιατί έχουμε συνταχθεί με την αδικία και με την κουλτούρα του θανάτου και όχι με τις αξίες και την κουλτούρα της ζωής;

- Ποιος ο λόγος να συμμετέχουμε σε ένα τέτοιο σύστημα;

- Και ποιος σε τελική ανάλυση ωφελείται, ποιος και τι επιβραβεύεται και ποιος ζημιώνεται από μια τέτοια διατροφή;

Όλα τα παραπάνω μας οδηγούν τελικά στην επίγνωση ότι η καταπίεση των ζώων και η αντίστοιχη και σχετιζόμενη με αυτήν καταπίεση και των ανθρώπων είναι η ρίζα του κακού και έτσι από δύναμη και όπλο του ΣτΚ μπορεί να γίνει η Αχίλλειος πτέρνα του, αφού αυτό το μόνο πράγμα που τρέμει είναι η ιδεολογική καταδίκη και η αποκήρυξη της καταπίεσης η οποία ισοδυναμεί με την κατάρρευσή του.

Η απελευθέρωση από την αντίληψη της καταπίεσης (όσων λόγω των υπάρχοντος πλαισίου μπορούμε να καταπιέσουμε) απλοποιεί αλλά ταυτόχρονα αναβαθμίζει αισθητικά το τοπίο της σκέψης μας και της συνείδησής μας: καταργεί όλα τα εμφυτευμένα, περιττά, αρνητικά συναισθήματα, σκέψεις, και αντιλήψεις που δικαιολογούσαν την καταπίεση (και την μετακύλησή της σε άλλους) και στην θέση τους φέρνει τις αξίες του δικαίου, της ελευθερίας και του σεβασμού των αισθανόμενων όντων.

Επίσης αναβαθμίζει αισθητικά και το τοπίο της ζωής μας: ο πλανήτης καθαρίζει από το σκηνικό της τυραννίας και όλες αυτές τις εγκαταστάσεις και τις εικόνες του αίσχους, οι οποίες περνούν οριστικά εκεί που πάντα ανήκαν, δηλαδή στα σκουπίδια της ιστορίας.

Η ίδια η ιστορία της ανθρωπότητας μας δείχνει ότι ανέκαθεν έχει υπάρξει εναλλακτική στην καταπίεση. Μόνο που τώρα η τρέχουσα συγκυρία μας δείχνει ολοφάνερα ότι ο τρόπος για να το κάνουμε αυτό δεν είναι ο διχαστικός, ανθρωποκεντρικός τρόπος του παρελθόντος αλλά η ολοκληρωμένη προσέγγιση περιεκτικής δικαιοσύνης του veganism.

……………….

* Έχουμε πλέον φτάσει στο σημείο όπου χρειάζεται να κάνουμε την διάκριση μεταξύ τροφής και μη-τροφής.

Αυτό που αντικειμενικά είναι τροφή για τον άνθρωπο καλύπτει συγκεκριμένα κριτήρια:

- της φυσιολογίας (μόνο φυτική τροφή)

- της δικαιοσύνης (όλη η διαδικασία από την παραγωγή έως την διανομή γίνεται χωρίς αδικία και καταπίεση)

- της παραγωγής χωρίς αντίκτυπο για το οικοσύστημα – αειφορία (veganic βιολογική καλλιέργεια)

Μόνο με την ικανοποίηση των παραπάνω κριτηρίων μπορεί κάτι να θεωρείται τροφή ενώ σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση είναι απλά ένα υποκατάστατο και ένα ξένο υλικό - δέλεαρ που λειτουργεί ως εξαπάτηση και ως Δούρειος ίππος για την εξυπηρέτηση άλλων σχεδίων.

Επομένως άλλο πράγμα αυτό που αντικειμενικά είναι τροφή και άλλο πράγμα αυτό που εκπαιδευόμαστε από το ΣτΚ να θεωρούμε τροφή. Αυτό σημαίνει ότι η πλειοψηφία όσων μας σερβίρονται ως τροφή πολύ απλά είναι μη-τροφή.

Με βάση αυτή την διάκριση, σήμερα στην Γη παράγεται ελάχιστη πραγματική τροφή, και από την άλλη υπάρχει ο τεράστιος, κυρίαρχος μηχανισμός που ενώ δραστηριοποιείται στον χώρο της τροφής, παράγει τελικά μη-τροφή, και βρίσκεται σε μια συνεχή διαδικασία συγκάλυψης αυτής της πραγματικότητας.

Ένα απτό παράδειγμα συγκάλυψης της μη-τροφής είναι και η απομάκρυνση από την φυσική γεύση και η κυριαρχία της ψευδογεύσης μέσω χημικών και τοξικών διαδικασιών και πρόσθετων.

Η λεπτή γραμμή μεταξύ φόβου και ρεαλισμού

ΠΗΓΗ: The Fine Line between Fear and Realism
 

Τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης συχνά επισημαίνουν την καπηλεία του φόβου και την προπαγάνδα από το κατεστημένο. Ωστόσο, συχνά, η αλήθεια πίσω από την κουρτίνα της προπαγάνδας μπορεί να είναι πολύ πιο τρομακτική από την ιστορία η οποία σκόπιμα προσπαθεί να μας φοβίσει.

Για παράδειγμα, το σύγχρονο κίνημα για την αλήθεια έχει ως αιχμή του δόρατος τους ερευνητές του τρομοκρατικού χτυπήματος της 11/ 9 οι οποίοι έχουν αποκαλύψει ότι απλά δεν υπάρχει καμία περίπτωση να συνέβη, όπως μεταδόθηκε. Λες και η εκδοχή των 19 μουσουλμάνων με κοπίδια να σκοτώνουν πάνω από τρεις χιλιάδες ανθρώπους δεν ήταν αρκετά τρομακτική, η απόδειξη ότι η περίπλοκη επίθεση διαπράχθηκε από σκιώδεις δυνάμεις στα υψηλότερα επίπεδα της διαπλεκόμενης με τις μεγαλοεταιρίες κυβέρνησης των ΗΠΑ είναι απείρως πιο τρομακτική.

Γιατί αν η 11/ 9 ήταν πράγματι μια εσωτερική δουλειά κάποιου είδους, αυτό σημαίνει ότι όλο το μοντέλο μας είναι, και πιθανότατα πάντα ήταν, χτισμένο στο ένα μεγάλο ψέμα μετά το άλλο. Σημαίνει επίσης ότι η ομάδα που το έφερε σε πέρας πραγματικά μπροστά σε όλο τον κόσμο είναι πολύ πιο ισχυρή, διεισδυτική, αδίστακτη, πανούργα, και τεχνολογικά προηγμένη από όσο οποιοδήποτε από μας ήξερε.

Στη συνέχεια, όταν συνειδητοποιούμε ότι το σύνολο της οικονομίας είναι επίσης μια πλήρης απάτη σχεδιασμένη να υποδουλώσει τον πλανήτη σε αυτούς που έχουν την εξουσία να τυπώνουν το χρήμα, τα συναισθήματα του φόβου και της αδυναμίας μπορεί μερικές φορές να είναι συντριπτικά. Ωστόσο, την ίδια στιγμή, κατέχοντας αυτή τη γνώση είναι πολύ πιο ενδυναμωτικό από ό,τι να ζούμε στην άγνοια.

Οι άνθρωποι στα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης αναγνωρίζουν ότι ο φόβος χρησιμοποιείται ως όπλο εναντίον της αλήθειας. Ωστόσο, είναι σαφές ότι ο μέσος άνθρωπος βρίσκει την αλήθεια τόσο τρομακτική που θα προτιμούσε να ζει σε μακάρια άγνοια. Με τη σειρά τους, πολλοί έχουν κατηγορήσει τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης ότι πουλάνε φόβο ή «πορνό-απαισιοδοξία» απλά με το να αποκαλύπτουν ανησυχητικές αλήθειες.

Ναι, ο πόλεμος είναι δικαιολογημένα τρομακτικός - ειδικά οι κατασκευασμένοι πόλεμοι. Ναι, η εσκεμμένη δηλητηρίαση των τροφίμων, του νερού, του αέρα, των εμβολίων και άλλων φαρμάκων είναι τρομακτική. Ναι, η αναμενόμενη οικονομική κατάρρευση (είτε εάν αυτοί τραβήξουν την πρίζα ή εάν εμείς επιβάλλουμε την αλλαγή), είναι τρομακτική. Ναι, το ότι η κάθε μας κίνηση παρακολουθείται, ανιχνεύεται και καταγράφεται από μια κακόβουλη κυβέρνηση είναι τρομακτικό. Ναι, το να χάσουμε τα δικαιώματά μας και, ενδεχομένως, να συλληφθούμε, να βασανιστούμε ή ακόμη και να δολοφονηθούμε για τις πεποιθήσεις μας είναι τρομακτικό.

Αλλά το να μην τους αποκαλύψουμε σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους είναι ακόμα πιο τρομακτικό, γιατί τότε δεν υπάρχει κυριολεκτικά καμία ελπίδα ότι αυτό το κακό θα σταματήσει. Η μεταφορά που χρησιμοποιείται συχνά είναι ότι αν δούμε να πλησιάζει μια θανάσιμη καταιγίδα, το ένστικτό μας δεν είναι μόνο να προετοιμαστούμε, αλλά και να προειδοποιήσουμε και να σώσουμε όσους περισσότερους ανθρώπους μπορούμε. Με άλλα λόγια, δεν προκαλούμε έναν ψεύτικο φόβο. Προειδοποιούμε για μια πολύ πραγματική και καταστροφική καταιγίδα.

Αυτή είναι η βασική διαφορά μεταξύ των κινδυνολόγων του κατεστημένου και των εναλλακτικών μέσων ενημέρωσης. Το κατεστημένο προωθεί ψευδείς φόβους για να πραγματοποιήσει καταστροφικές συνέπειες. Ρωτήστε τον εαυτό σας: Ποιος θέλει πόλεμο; Ποιος εγκρίνει και προωθεί τα δηλητήρια; Ποιος κερδίζει από την οικονομική κρίση; Ποιος φοβάται την ατομική ελευθερία;

Ενώ είναι αλήθεια ότι τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης χρησιμοποιούν τον φόβο για να αφυπνίσουν το κοινό στο βάθος των περιστάσεων της ανθρωπότητας, επιδιώκουν επίσης να φωτίσουν το δρόμο έξω από το τούνελ. Μερικές φορές μπορεί να φαίνεται αντιπαραγωγικό καθώς «ο ίδιος ο φόβος» φαίνεται να είναι ο εχθρός της θεμελιώδους αλήθειας - ότι η αγάπη μπορεί να νικήσει τα πάντα.

Ωστόσο, αν εμείς στα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης διασχίσουμε την λεπτή γραμμή της εξάπλωσης του φόβου για να πετύχουμε τον στόχο του να παρέχουμε ειλικρινή γνώση, ειρήνη, ελευθερία και δικαιοσύνη στον κόσμο, τότε ας είναι. Η ανθρωπότητα πρέπει να προειδοποιηθεί πριν η καταιγίδα μας κατακλύσει όλους.

Δωρεάν Ημερολόγιο 2012 για την περιεκτική δικαιοσύνη

Εάν κάτι λείπει τόσο πολύ από τον σημερινό κόσμο, αυτό δεν είναι άλλο από την βασική αξία της δικαιοσύνης, η οποία στην εποχή που ζούμε έχει γίνει είδος υπό διωγμό και εξαφάνιση.

Γι αυτό και το Vegan Ημερολόγιο 2012 εστιάζει φέτος σε αυτό που είναι τελικά ο veganism, δηλαδή η περιεκτική δικαιοσύνη για όλα τα αισθανόμενα πλάσματα.

Έτσι σε κάθε μήνα του ερχόμενου έτους παρουσιάζονται αποσπάσματα από τα βιβλία εκλεκτών συγγραφέων μέσα από τα οποία αναδύεται μια έκκληση ζωτικής σημασίας για τις μελλοντικές εξελίξεις.

Είναι η έκκληση για περιεκτική δικαιοσύνη και για την μεταφορά της στο επίκεντρο της ζωής μας!

Κατεβάστε Δωρεάν το Vegan Ημερολόγιο 2012

Αφού εκτυπώσουμε, τρυπάμε τα φύλλα με μηχανή βιβλιοδεσίας, και περνάμε πλαστικό σπιράλ  ή απλά τρυπάμε τα φύλλα στο κέντρο και τα δένουμε με σπάγκο τον οποίο κρεμάμε σε συνδετήρα για να μπορούμε να αλλάζουμε τους μήνες.

Το ημερολόγιο είναι έτοιμο να το κρεμάσoυμε ή να το δωρίσουμε!

Χτυπάτε τις σωστές πόρτες με το σωστό μήνυμα;

ΠΗΓΗ: Are you knocking at the right doors with the right message?

Σήμερα μπορούμε να δούμε ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι εκεί έξω που διαμαρτύρονται ενάντια στον καπιταλισμό και το κάνουν αυτό μπροστά σε πολιτικούς και εταιρείες. Υπάρχει κάποια λογική σε αυτό. Αλλά πόση; Και χτυπούν πραγματικά οι πολίτες τις σωστές πόρτες με το σωστό μήνυμα;

Έφτιαξα ένα γράφημα, στο οποίο περιλαμβάνονται όλα τα κύρια στοιχεία της «δημοκρατίας» μας και ο τρόπος που συνδέονται μεταξύ τους.

Αναφερόμενος στον G. Edward Griffin ο οποίος έχει πολύ καλά περιγράψει τι είναι καπιταλισμός - μπορείτε να δείτε ότι υπάρχουν δύο είδη καπιταλισμού – ο καπιταλισμός της ελεύθερης αγοράς και ο καπιταλισμός της μονοπωλιακής αγοράς.

Όπως μπορείτε να δείτε οι επιχειρηματίες του καπιταλισμού της ελεύθερης αγοράς δεν επηρεάζουν την κυβέρνηση και το δικαστικό σύστημα. Δραστηριοποιούνται για να ικανοποιήσουν τις ατομικές ανάγκες και αυτός είναι ο τρόπος που προσπαθούν να επιβιώσουν στην ελεύθερη αγορά του καπιταλισμού. Αντίθετα, οι επιχειρηματίες του καπιταλισμού της μονοπωλιακής αγοράς και τα ανώτερα διοικητικά στελέχη των εταιριών, όχι μόνο δωροδοκούν πολιτικούς άμεσα, αλλά μπορούν να τους εξαγοράσουν χρηματοδοτώντας τα κόμματα, προκειμένου να κερδίσουν το ειδικό νομικό πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών. Έτσι, στην πραγματικότητα δεν μπορούμε να μιλάμε για καπιταλισμό της ελεύθερης αγοράς πια. Φυσικά, αυτά τα κόμματα χρηματοδοτούνται καλύτερα και έτσι έχουν περισσότερες ευκαιρίες να διαφημίζονται, προκειμένου να αυξήσουν τις πιθανότητες για να μπουν στο επίπεδο 1 του εν λόγω συστήματος.

Έτσι, εάν ένας πολιτικός έχει ψηφιστεί στο επίπεδο 1 χάρη στην χρηματοδότηση του μονοπωλιακού καπιταλιστική ή / και των ανώτερων διοικητικών στελεχών των εταιριών, τότε φυσικά αυτός θα εργαστεί για τα συμφέροντά τους και εσείς ως πολίτης δεν μπορείτε να αναμένετε να αλλάξετε την πορεία αυτού του πολιτικού με την διαμαρτυρία στην πόρτα του. Αυτός είναι σαν μια μαριονέτα που στέκεται απέναντί σας και κάνει ό,τι τον να αναγκάζει να κάνει ο παίκτης της μαριονέτας. Αν αηδιάσετε με αυτό το σκηνικό επαφής με αυτή την μαριονέτα - τότε ο παίκτης της μαριονέτας θα χρηματοδοτήσει μια νέα μάρκα με νέα συνθήματα που θα ψηφιστεί στο επίπεδο 1 και το παιχνίδι θα συνεχιστεί, με τον καλύτερο τρόπο για τους μονοπωλιακούς καπιταλιστές.

Και εάν δούμε τους πολιτικούς που ψηφίζονται στο επίπεδο 1 και δεν συνεργάζονται με τους μονοπωλιακούς καπιταλιστές – αυτοί όχι μόνο είναι λίγοι σε αριθμό, αλλά και πάλι εξακολουθούν να μην αντιπροσωπεύουν αυτό που θέλουν οι πολίτες - επειδή δεν υπάρχει άμεση δημοκρατία, εφόσον υπάρχουν πολιτικοί. Οι πολιτικοί δεν μπορούν να εγγυηθούν τις ατομικές σας ανάγκες να εκπροσωπείστε στο κυβερνητικό επίπεδο. Ποτέ δεν ψηφίσατε να κατασκευαστεί αυτή η πάρα πολύ ακριβή γέφυρα, όταν δεν υπάρχουν παιδικοί σταθμοί στην πόλη σας. Έτσι, επίσης, δεν είναι παρά αυταπάτη, ότι εάν όλοι οι πολιτικοί ήταν ειλικρινείς (αν είναι δυνατό) θα αντιπροσώπευαν τις ανάγκες όλων των πολιτών.

Πίσω στην εταιρική απληστία, λοιπόν - Επίπεδο 2 - θα υπήρχαν κάποιες πιθανότητες να επηρεάσετε αυτό το σύστημα, με το να διαμαρτύρεστε στις πόρτες των μονοπωλιακών καπιταλιστών και των ανώτερων διοικητικών στελεχών των εταιριών; Όχι βέβαια - θα ήταν πολύ πιο κοντά στους πραγματικούς "παίκτες" αυτού του συστήματος, αλλά και πάλι, αυτοί είναι μόνο μαριονέτες. Αυτοί, επίσης, διορίζονται από τους Διευθύνοντες Συμβούλους και έτσι μπορούν να αλλαχτούν αν είναι αναγκαίο από την προοπτική των καλύτερων Δημοσίων Σχέσεων(PR) - αλλά ακόμα δεν υπάρχουν συστήματα ψήφου για να αλλάξετε τον εκπρόσωπο μιας ιδιωτικής δομής. Ψηφίζετε για πολιτικούς, αλλά όχι για τους τραπεζίτες (banksters) που τους ελέγχουν. Η αποστολή τους είναι να δωροδοκούν και να ελέγχουν τους πολιτικούς και τους δικαστές στο επίπεδο λειτουργίας τους - ας πούμε στην βρώμικη δουλειά.

Υπάρχει ένα ακόμα υψηλότερο επίπεδο για να πάτε - Επίπεδο 3 – οι Διευθύνοντες Σύμβουλοι των εταιριών, των τραπεζών, των κεντρικών τραπεζών, των ταμείων, των οργανισμών όπως το ΔΝΤ και ο ΟΗΕ. Είναι η υψηλότερη δημόσια ελίτ που ελέγχει τα στελέχη του επίπεδου 2, έτσι ώστε να εκπληρώσουν τα σχέδια που απευθύνονται σε αυτούς από την παγκόσμια ελίτ. Και αν διαμαρτυρηθείτε στις πόρτες τους, είστε πολύ κοντά για να τρομάξετε τους πραγματικούς παίκτες - αλλά ακόμα δεν έχετε φτάσει εκεί. Επειδή, αυτοί επίσης, είναι απλώς δημόσιες μαριονέτες – οι οποίες παίζουν σε διαφορετικό επίπεδο - πολύ υψηλότερο από ό,τι οι προηγούμενες μαριονέτες. Παίζουν στο παγκόσμιο επίπεδο. Αλλά αυτοί δεν παίρνουν τις μεγάλες αποφάσεις, όπως εάν θα υπάρξει άλλος πόλεμος ή εάν θα υπάρξει άλλη μια οικονομική κρίση και «διάσωση» των τραπεζών. Αυτό γίνεται από το τελευταίο επίπεδο 4.

Στο επίπεδο 4 είναι οι λίγοι άνθρωποι οι οποίοι ελέγχουν σχεδόν τα πάντα σε αυτόν τον πλανήτη, παίρνουν όλες τις σημαντικές αποφάσεις σε παγκόσμιο επίπεδο σχετικά με το ποια κατεύθυνση θα πάρει ο κόσμος. Ελέγχουν σχεδόν όλες τις κυβερνήσεις και την στρατιωτική ισχύ των χωρών, εταιρείες, παγκόσμιους οργανισμούς, τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Στο μυαλό τους δεν έχουν σύνορα χωρών - νομίζουν ότι ο κόσμος τους ανήκει - έτσι γιατί να ασχολούνται με τα σύνορα; Αυτό είναι το πιο δύσκολο πράγμα να καταλάβει ο μέσος άνθρωπος. Δεν μπορεί να καταλάβει γιατί η δική του κυβέρνηση θα επιτιθόταν στους δικούς της ανθρώπους ή θα έκανε τρομοκρατικές πράξεις ή θα τους δηλητηρίαζε τους ή θα δημιουργούσε νέους ιούς, κλπ. Δεν υπάρχει λογική εκεί. Αλλά αν το δει κανείς από την προοπτική της παγκόσμιας ελίτ - τότε είναι πολύ λογικό το να ελέγχει κάποιος όλες τις πλευρές, για να καθοδηγήσει τον κόσμο προς την κατεύθυνση που αυτός θέλει. Αυτά τα άτομα δεν πρόκειται ποτέ να βρεθούν σε οποιαδήποτε λίστα των πλουσιότερων του κόσμου, επειδή δεν έχουν ανάγκη από ένα τέτοιο παθητικό τίτλο - δεν χρειάζονται τις ετικέτες του ιδιοκτήτη εφόσον ελέγχουν όλα αυτά τα στοιχεία στο σύστημα.

Έτσι, εάν πραγματικά ενδιαφέρεστε να κάνετε την διαφορά όταν διαμαρτύρεστε για την υφιστάμενη κατάσταση στον κόσμο που ζούμε: Περάστε το μήνυμά σας ευθέως (ο καπιταλισμός της ελεύθερης αγοράς υποστηρίζει τους ανθρώπους - ο μονοπωλιακός καπιταλισμός όχι) και βρείτε τις σωστές πόρτες για να παραδώσετε αυτό το μήνυμα – την παγκόσμια ελίτ.

………………

ΣΗΜΕΙΩΣΗ «Ζήσε βιώσιμα»: Ο καπιταλισμός, όποια μορφή και να πάρει, είναι μια δομή που λειτουργεί με βάση την καταπίεση, και είναι μια ακόμη εκδοχή αυτού που ορίζεται ως σύστημα της καταπίεσης (ΣτΚ). Είναι αυταπάτη να θεωρείται ότι το οποιοδήποτε ΣτΚ μπορεί να μεταμορφωθεί σε κάτι θετικό και υπάρχει διαφορά από την διενέργεια της ιδιωτικής, ελεύθερης πρωτοβουλίας σε ένα πλαίσιο καταπίεσης, σε σχέση με την διενέργεια της σε ένα πλαίσιο περιεκτικής δικαιοσύνης.

Η συγκυρία που βρισκόμαστε δείχνει ότι δεν υπάρχει άλλο περιθώριο και η πολυτέλεια ανάλωσης δυνάμεων στην «βελτίωση» ενός αδιέξοδου ΣτΚ, όταν όλα τα συστατικά, ιδεολογικά και πρακτικά, και όλη η σοφία και η εμπειρία για να οργανώσουμε την ζωή μας στην βάση μιας περιεκτικής  δικαιοσύνης είναι ήδη εδώ από πολύ καιρό.

Παρόλα αυτά, το άρθρο παρατίθεται γιατί πολύ εύστοχα μας εξηγεί τον αντιπερισπασμό και την μεταφορά του προβλήματος από την ρίζα σε άλλα άσχετα με αυτό επίπεδα και πως να παρακάμψουμε τα διαδοχικά επίπεδα συγκάλυψης για να φτάσουμε στους πραγματικά υπεύθυνους των δεινών της ανθρωπότητας.

Ο εγκλωβισμός σε άλλα επίπεδα από αυτά που δημιουργούν τα προβλήματα δείχνει την επιτυχία του ΣτΚ να συγχέει τα πράγματα και να αποπροσανατολίζει, ενώ η παραμονή σε αυτά τα επίπεδα τους δίνει κύρος και τα νομιμοποιεί. Κάθε επίπεδο μας εγκλωβίζει στο κοντόφθαλμο σκεπτικό του και όσο ποιο μακριά είμαστε από την πόρτα των υπευθύνων, τόσο πιο αποπροσανατολισμένο και άστοχο είναι το μήνυμά μας.

Όμως η παράκαμψη των ενδιάμεσων σταδίων και η στόχευση κατευθείαν στη ρίζα του προβλήματος, εστιάζει τις δυνάμεις και την προσπάθεια στην δομή που πρέπει να μετασχηματιστεί και όχι στους αχυρανθρώπους των ενδιάμεσων επιπέδων, σε άσχετα ζητήματα και στα ψευδο-διλήμματα απόσπασης της προσοχής. Έτσι η εστίαση παραμένει στον πλήρη τερματισμό της καταπίεσης.

Η αλαζονική παραδοχή εξελίξεων που έχουν δρομολογηθεί

Οι πράξεις μιλούν δυνατότερα από τα λόγια και το σύστημα της καταπίεσης (ΣτΚ)* μιλάει με τις πράξεις του, αφού βήμα βήμα στήνει ένα βαρύ γκραν γκινιόλ σκηνικό, αποκαλυπτικό των εξελίξεων που μας επιφυλάσσει. Στο ελάχιστο χρονικό διάστημα των τελευταίων 4 ετών, η υπερεθνική ελίτ η οποία βρίσκεται στην κορυφή της ιεραρχίας του ΣτΚ, είναι απορροφημένη σε μια σκηνοθεσία γεγονότων τα οποία θα είναι καθοριστικά για την πορεία του κόσμου.

Το ξεκίνημα έγινε με την στημένη παγκόσμια οικονομική ψευδο-κρίση του 2008, η οποία πυροδότησε και δίνει τον παλμό σε μια πλειάδα γεγονότων τα οποία φτιάχνουν ένα ιδιαίτερα δυσοίωνο κλίμα, αφού με ελάχιστη χρονική απόσταση συμβαίνουν πολύ «χοντρά» και παγκόσμιας εμβέλειας γεγονότα. Γεγονότα που αν συνδεθούν δίνουν την κατεύθυνση προς την οποία το ΣτΚ κινεί τα πράγματα (όσο αφήνεται ανενόχλητο να δράσει) και ουσιαστικά ισοδυναμούν με παραδοχή εξελίξεων που έχουν δρομολογηθεί.

Συνοπτικά τα βασικά κομμάτια του παζλ  που οδηγούν στην αποκάλυψη της εικόνας είναι:

1- η ψευδο-κρίση της αυθαίρετης, παρασιτικής, και συγκεντρωμένης στα χέρια λίγων και απόλυτα ελεγχόμενης από αυτούς οικονομίας του ΣτΚ, η οποία εκδηλώθηκε πρώτα στις ΗΠΑ και μετά εξαπλώνεται σαν φωτιά στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο

2- η διαρροή πετρελαίου στον Κόλπο του Μεξικού που δεν έχει κλείσει, απλά εξαγγέλθηκε ότι δήθεν την σταμάτησαν

3- η Φουκουσίμα που σκόπιμα παραμένει ανοιχτή, και ισοδυναμεί με τουλάχιστον 30 Τσερνομπίλ, δηλητηριάζοντας ασταμάτητα με ραδιενέργεια όλο το βόρειο ημισφαίριο του πλανήτη

4- η ωμή επίθεση στην Λιβύη (με εκτιμήσεις για 100 χιλιάδες νεκρούς) ως στρατιωτικά γυμνάσια και προεόρτια ενός γενικότερου πολέμου

5- η μανία να «σώσουν» την ανθρωπότητα με την επιβολή των εμβολίων (3^ης γενιάς με γενετικά μεταλλαγμένα εμβόλια DNA) η οποία παραπέμπει στην ευγονική

6- η εντατικοποίηση της γεωμηχανικής, δηλαδή του ελέγχου του καιρού και των φυσικών φαινομένων, μέσα από τεχνολογία μυστική που όμως παραδέχονται ότι διαθέτουν οι ισχυρές χώρες

7- η χωρίς πολλή δημοσιότητα επιτάχυνση της προώθησης του κώδικα αλιμεντάριους (Codex Alimentarius)και της ατζέντας 21, τα οποία με πρόσχημα όπως πάντα την ασφάλεια μας, έρχονται να επιβάλλουν μια ολοκληρωτική νομοθεσία ελέγχου κάθε πλευράς της ζωής μας και στέρηση και των τελευταίων δικαιωμάτων που μας έχουν απομείνει

8- Πολικό καταφύγιο διατήρησης των φυσικών σπόρων στο Σβάλμπαλντ της Νορβηγίας, την ίδια στιγμή που προωθούνται επιθετικά οι μεταλλαγμένοι σπόροι

Και πολλά ακόμη γεγονότα (όπως πχ οι μαζικοί θάνατοι πτηνών, ψαριών και άλλων ζώων) τα οποία συνολικά συνιστούν έναν προσχεδιασμένο καταιγισμό όπου κανένα από αυτά τα γεγονότα δεν πρέπει να θεωρείται αυθόρμητο, τυχαίο ή ασύνδετο με τα υπόλοιπα. Το σχέδιο ξεδιπλώνεται με τον ανελέητο ρυθμό του πολέμου αιφνιδιασμού (blitzkrieg), δημιουργώντας την απαραίτητη ατμόσφαιρα ανασφάλειας και σπασίματος του ηθικού και μια αναμπουμπούλα που εξυπηρετεί ιδιαίτερα την λυκοσυμμορία που το σχεδίασε και το υλοποιεί. Ενώ ο εκτυλισσόμενος καταιγισμός έχει τα διακριτικά των ψυχολογικών (psy ops)** ή μαύρων επιχειρήσεων (black ops)*** που με τη σειρά τους στοχεύουν στο να μας προετοιμάσουν νοητικά και ψυχολογικά (μέσα από συνειδητά και υποσυνείδητα μηνύματα) για το τι μέλει γενέσθαι.

Από τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι το στάδιο της συνομωσιολογίας έχει ξεπεραστεί από καιρό αφού τώρα είμαστε στη φάση του βιώματος πολλών από τις προειδοποιήσεις του παρελθόντος (whistle blowing) και το ήδη υπάρχον σκηνικό δημιουργεί έντονους συνειρμούς με μιαν άλλη ψευδοκρίση, αυτήν του περιβόητου κραχ του΄29, και την συμβολή της στον παγκόσμιο πόλεμο του΄39. Τα γεγονότα που τρέχουν, γεννούν φόβο, σοκ αλλά επίσης απάθεια, απελπισία και παραίτηση, ενώ ταυτόχρονα μας έχουν εισάγει ίσως στην πιο εχθρική συγκυρία για την ζωή στο οικοσύστημα της Γης.

Η βασική διαπίστωση είναι ότι το ΣτΚ είναι σε εγρήγορση 24/7/365, που σημαίνει ότι αυτό δεν επαναπαύεται ούτε δευτερόλεπτο στην επίθεση που εξαπολύει ενάντια στον αντίπαλο, δηλαδή στην συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων, τους οποίους θεωρεί ένα κοπάδι διαχειρίσιμο κατά την βούλησή του.  Οι εκστρατείες του σε κάθε επίπεδο που μπορεί να πλήξει και να αποδυναμώσει αυτόν τον αντίπαλο τρέχουν σε μόνιμη βάση.

Η πλέον θεμελιώδης εκστρατεία είναι αυτή του ελέγχου της σκέψης των καταπιεζομένων και η εμφύτευση στα μυαλά τους της εντύπωσης και των αντιλήψεων που θέλει αυτό για τα πράγματα, με απόλυτα κρίσιμη παράμετρο τον έλεγχο της αντίδρασης και της διαφωνίας τους, οι οποίες σίγουρα προκύπτουν μέσα από τις αντι-κοινωνικές επιλογές που προωθούνται. Γι αυτό οι καταπιεζόμενοι εκπαιδεύονται στο να αναλώνονται σε εφήμερες και ανώδυνες για το ΣτΚ διαμαρτυρίες, μέσα από την δημιουργία ελεγχόμενων οργανώσεων και την  διείσδυση και την άλωση όλων σχεδόν των φορέων που θα μπορούσαν δυνητικά να ορθώσουν εναλλακτικές προσεγγίσεις και πρακτικές.

Ομογενοποιείται έτσι μια ελεγχόμενη συμπεριφορά αντίδρασης, αντίστοιχη  με άλλες ομογενοποιημένες συμπεριφορές, όπως πχ ο καταναλωτισμός. Αποκλειστικός στόχος είναι ο εγκλωβισμός της αντίδρασης σε σπασμωδικές εκτονώσεις της δυσαρέσκειας, κάτι σαν ένα πρόσκαιρο ναρκωτικό και σαν το «δίλεπτο μίσους» του μεγάλου αδελφού, μόνο που εδώ οι καταπιεζόμενοι απλά ντομπάρονται και εθίζονται σε μαζικές εκδηλώσεις αγανάκτησης ενώ όλο τον υπόλοιπο καιρό ζουν συντεταγμένα ως πειθήνια όντα σύμφωνα με τους όρους του ΣτΚ, καταναλώνοντας την τροφή, την ενημέρωση, την εκπαίδευση, την οικονομία, την διαχείριση υγείας, και ότι άλλο το ΣτΚ τους σερβίρει.

Επομένως απαιτείται μια μόνιμη απάντηση ενάντια στην μόνιμη επίθεση του ΣτΚ, αντί της συμπεριφοράς μόνιμης συμμόρφωσης η οποία οδηγεί σε συνεχή αποδυνάμωση. Αυτή η μόνιμη απάντηση λέγεται αποσύνδεση, κύρια ιδεολογική και εν συνεχεία πρακτική από το ΣτΚ. Αποσύνδεση από όλα όσα αυτό μας σερβίρει και από τον κυρίαρχο (mainstream) τρόπο ζωής του, και η αναζήτηση του εναλλακτικού τρόπου σε κάθε πλευρά της ζωής μας (διατροφή, υγεία, ενημέρωση, πολιτισμός, κλπ).

Μια ακόμη βασική διαπίστωση είναι ότι το ΣτΚ διευθύνεται και διοικείται με την πρακτική των μυστικών υπηρεσιών: ένας μηχανισμός πρακτόρων λύνει και δένει βάσει του μυστικού τους σχεδίου. Γι αυτό και σε όλα τα καίρια πόστα του παγκόσμιου σκηνικού βρίσκονται οι διορισμένοι πράκτορες αυτού του κλειστού, στεγανού μηχανισμού. Οι κυβερνήσεις και οι χώρες (με ελάχιστες εξαιρέσεις) είναι απλά το προκάλυμμα που διατηρεί ακόμα την ψευδαίσθηση ότι δήθεν οι χώρες οδηγούν αυτές τις εξελίξεις. Ουσιαστικά όμως οι χώρες είναι τα μεγάλα πιόνια που παίζονται έτσι το ένα απέναντι στο άλλο για να εγκλωβίζουν την αντίληψη του θέματος σε επίπεδο χωρών και όχι σε αυτό της υπερεθνικής ελίτ. Είναι οι μαριονέτες των οποίων τα αόρατα νήματα κατευθύνονται από αυτό το αθέατο παρασκήνιο και η πιο μεγάλη μαριονέτα σε αυτό είναι η στημένη «υπερδύναμη» ΗΠΑ ενώ ακολουθούν όλοι οι άλλοι χάρτινοι πύργοι, όπως Ευρώπη, Ρωσία, Κίνα, που με μια κίνηση αυτού που κινεί τα νήματα αυτών των μαριονετών θα καταρρεύσουν.

Μια τέτοια ερμηνεία της πραγματικότητας εξυπηρετεί απόλυτα το ΣτΚ αφού λειτουργεί ως ο απαραίτητος αντιπερισπασμός και η απόσπαση της προσοχής της κοινής γνώμης μακριά από την καρδιά του προβλήματος, σε απόσταση ασφαλείας από τους υπεύθυνους της κρίσης, και πολλά επίπεδα μακριά από το επίπεδο που δημιούργησε το πρόβλημα. Ως αποτέλεσμα αυτής της τακτικής συγκάλυψης και σύγχυσης, η κοινή γνώμη μετατοπίζεται αλλού και ασχολείται με άλλα, δηλαδή με τους πολιτικούς και τους άλλους αχυρανθρώπους του ΣτΚ και όχι με τις δύο ή τρεις οικογένειες που είναι το ΣτΚ και που κρύβονται πίσω από αυτούς, τις χώρες, άλλες οργανώσεις και θεσμούς ή αφηρημένες γενικότητες του στυλ «οι αγορές».

Με δεδομένες λοιπόν τις ως τώρα εξελίξεις αλλά και αυτές που σχεδιάζονται να ακολουθήσουν αν το ΣτΚ δεν ανακοπεί, το πλέον αναμενόμενο αποτέλεσμα που διαφαίνεται, το οποίο επίσης δεν κρύβεται από τους σχεδιαστές της κρίσης είναι το «κούρεμα» του πληθυσμού της ανθρωπότητας. Τα δισεκατομμύρια των ανθρώπων του πλανήτη πέρα από «άχρηστα στόματα» (useless eaters - φράση του Κίσινγκερ), θεωρούνται από αυτούς απειλή για την ύπαρξη του ΣτΚ. Έχουμε φτάσει στο σημείο που η προτεραιότητα του ελέγχου των καταπιεζομένων έχει παραμεριστεί από την προτεραιότητα της μείωσής τους με κάθε δυνατό τρόπο και μέσο σε έναν «βιώσιμο» και διαχειρίσιμο αριθμό. Βάσει αυτού του μισανθρωπικού σκεπτικού τα πάντα έχουν μετατραπεί σε όπλα μαζικής καταστροφής: η τροφή, η διατήρηση της υγείας, η οικονομία, η πολιτική, το περιβάλλον, ο καιρός και τα φυσικά φαινόμενα (με την παρέμβασης σε αυτά μέσω της γεωμηχανικής).

Είναι λάθος να θεωρούμε ότι το ΣτΚ είναι σε κρίση ή ότι αποδυναμώνεται και ότι θα πέσει έτσι κι αλλιώς από μόνο του, γιατί τώρα βρίσκεται σε φάση παντοδυναμίας και επελαύνει σαν οδοστρωτήρας που ισοπεδώνει τα πάντα στο πέρασμά του. Τώρα περισσότερο από ποτέ πριν στην ιστορία του έχει μεταλλαχτεί σε μια αποκρουστική, τερατώδη γεννήτρια καταπίεσης, η οποία αποκομμένη από την κοινωνία και το οικοσύστημα ξερνάει συνεχώς με φρενήρη ρυθμό και ένταση ανεξέλεγκτες δόσεις καταπίεσης, κρατώντας υπό ομηρία τους πάντες και μετατρέποντας την Γη σε παγίδα θανάτου. 

Αυτή η τρομακτική και ψυχρή μάζα ανίκανου για αίσθηση και σκέψη μετάλλου που απαξιώνει και ακυρώνει την ζωή, προκειμένου να υπάρχει και να αναπαράγει την λειτουργία της, πρέπει να σταματήσει άμεσα.

Ο τρόπος υπάρχει και δεν μένει παρά να γίνεται αντιληπτός από όλο και μεγαλύτερη μερίδα ανθρώπων. Βασικό χαρακτηριστικό του είναι ότι απέναντι στην μόνιμη επίθεση αντιτάσσεται μια μόνιμη απάντηση με δύο σκέλη:

Πρώτον, την ιδεολογική αποκήρυξη του ΣτΚ.

Δεύτερον, την μεταφορά αυτής της αποκήρυξης στο πρακτικό επίπεδο ως μια διαδικασία πλήρους αποσύνδεσης από αυτό.

Η αποσύνδεση έχει την έννοια της υλοποίησης ενός συνόλου εναλλακτικών που οδηγούν σε οργάνωση της ζωής στην βάση μιας περιεκτικής δικαιοσύνης για τους ανθρώπους, τα ζώα και το οικοσύστημα.

Παραδείγματα αποσύνδεσης από το ΣτΚ είναι ο αντικαταναλωτισμός, η αυτάρκης επιβίωση, η αχρήματη ή με τοπικό νόμισμα οικονομία, ο veganism, και πολλά άλλα.

Όμως το στοιχείο κλειδί για την επιτυχία της μόνιμης απάντησης στο ΣτΚ είναι αφενός η ιδεολογική αποκήρυξη να μεταφράζεται σε αποσύνδεση και αφετέρου αυτή να είναι συνολική και όχι μερική.

Δηλαδή δεν φτάνει να είναι κάποιος για παράδειγμα μόνο αντικαταναλωτικός, ή μόνο vegan, ή μόνο ολιγαρκής, ή μόνο να μετέχει σε μια ανταλλακτική οικονομία, κλπ αλλά να είναι και να κάνει όλα αυτά μαζί, ώστε να αποσυνδεόμαστε σε όλο το φάσμα των σχέσεων μας με το τρέχον σύστημα. Γιατί ναι μεν αυτό είναι ισχυρό αλλά ο βασικός λόγος που το κρατάει στη θέση του, είναι η στήριξη που του παρέχει η πλειοψηφία με το να εγκλωβίζεται στον τρόπο ζωής που αυτό προωθεί.

Το ΣτΚ θα υπάρχει όσο θα παίζουμε το παιχνίδι του, δηλαδή όσο θα επιβραβεύουμε τις καταπιεστικές μεθόδους του και θα το ενισχύουμε οικονομικά μέσα από την ενσωμάτωση και την αφομοίωση στον αδιέξοδο τρόπο ζωής του.

Είναι καιρός η ανθρωπότητα να αποσύρει κάθε στήριξη και κάθε νομιμότητα από όλη αυτή την αντιδραστική, παλιά τάξη πραγμάτων που παρουσιάζεται ως «νέα» και να παίξει το δικό της εναλλακτικό παιχνίδι.

..................

* Το σύστημα της καταπίεσης (ΣτΚ) είναι μια ολοκληρωτική δομή με μια κυρίαρχη ελίτ και τις διάφορες ομάδες καταπιεζομένων. Καθιερώθηκε πριν 10 χιλιάδες περίπου χρόνια όταν με την εξημέρωση των ζώων δόθηκε η δυνατότητα για δημιουργία πλούτου στα χέρια λίγων.

Όπως αναφέρει σχετικά ο Will Tuttle, Ph.D. στο βιβλίο του The World Peace Diet (Παγκόσμια ειρηνική διατροφή) κεφάλαιο 2, σ.18-19:

«Τα πρώτα χρήματα και οι πρώτες μορφές κεφαλαίου ήταν τα πρόβατα, οι κατσίκες, και τα βοοειδή, επειδή ήταν αναλώσιμη περιουσία με χειροπιαστή αξία. Στην πραγματικότητα, η λέξη capital (κεφάλαιο) προέρχεται από το Λατινικό capita για «το κεφάλι», όπως το κεφάλι των βοοειδών και των προβάτων. Οι πρώτοι καπιταλιστές ήταν οι κάτοχοι κοπαδιών που πολεμούσαν μεταξύ τους για τη γη και το κεφάλαιο και δημιούργησαν τα πρώτα βασίλεια, στα οποία υπήρχε η δουλεία, οι συχνοί πόλεμοι, και η εξουσία ήταν συγκεντρωμένη στα χέρια μιας πλούσιας ελίτ ιδιοκτητών κοπαδιών.

Η λέξη pecuniary (χρηματικός) στα αγγλικά προέρχεται από τη λατινική λέξη pecus, που σημαίνει κοπάδι ζώων, και το αρχαίο ρωμαϊκό νόμισμα, το δηνάριο, ονομάστηκε έτσι επειδή άξιζε δέκα όνους. Η κτηνοτροφία στους αρχαίους πολιτισμούς που βασίστηκαν στα κοπάδια καθόριζε έτσι την αξία του χρυσού και του αργύρου – τα ζώα τροφής ήταν το θεμελιώδες πρότυπο του πλούτου και της εξουσίας. Το γεγονός αυτό μας δίνει μια εικόνα για την πολιτική δύναμη της κτηνοτροφικής και της γαλακτοκομικής βιομηχανίας που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.»

Η εξημέρωση των ζώων, η οποία είναι ευφημισμός αφού κυριολεκτικά σημαίνει την υποδούλωσή τους στα συμφέροντα του ανθρώπου, εισάγει την καταπίεση στο οικοσύστημα και κατά συνέπεια στην κοινωνία. Και σχεδόν ταυτόχρονα έχουμε και την πρώτη μαρτυρία πολέμου και την έναρξη και της ανθρώπινης δουλείας. Έτσι ξεκινάει αυτό που θα ονομάζαμε Περίοδος της Καταπίεσης αφού έκτοτε έχουμε την αναπαραγωγή του ΣτΚ με διάφορες μορφές: δουλοκτητικό, φεουδαρχικό, και στην τρέχουσα συγκυρία καπιταλιστικό.

Επομένως ο τερματισμός της καταπίεσης των ζώων είναι το ζήτημα κλειδί για τον τερματισμό της καταπίεσης και των ανθρώπων. Είναι η ρίζα του προβλήματος αφού σε αυτήν έχει επενδύσει το ΣτΚ για να διαφημίζει και να προωθεί την "αρχή λειτουργίας" του, συγκαλύπτοντάς την ως κάλυψη των αναγκών και των εξίσου καταπιεζομένων ανθρώπων.

** Οι ψυχολογικές επιχειρήσεις (PSYOP, PSYOPS=Psychological Operations) είναι τεχνικές που χρησιμοποιούνται από τις στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις για να επηρεάσουν το σύστημα αξιών και πεποιθήσεων ενός συγκεκριμένου κοινού-στόχου, τα συναισθήματα, τα κίνητρα, την λογική, και την συμπεριφορά του. Οι συγκεκριμένοι στόχοι μπορούν να είναι κυβερνήσεις, οργανώσεις, ομάδες, και άτομα. Οι ψυχολογικές επιχειρήσεις χρησιμοποιούνται προκειμένου να αποσπαστούν ομολογίες, ή να ενισχυθούν στάσεις και συμπεριφορές που θα είναι ευνοϊκές για τους στόχους αυτών που διενεργούν αυτές τις επιχειρήσεις. Οι ψυχολογικές επιχειρήσεις συνδυάζονται μερικές φορές με τις λεγόμενες μαύρες επιχειρήσεις (black operations) ή την τακτική της παραπλανητικής σημαίας (false flag operations)****.

*** Μια μαύρη επιχείρηση (black operation) είναι μια μυστική επιχείρηση που εμπεριέχει δραστηριότητες ιδιαίτερα παράνομες και συχνά έξω από την καθιερωμένο στρατιωτικό πρωτόκολλο ή ακόμα και ενάντια στο νόμο.

Οι αποστολές Μαύρων επιχειρήσεων συχνά εμπίπτουν στην κατηγορία της αληθοφανούς δυνατότητας άρνησης, στην οποία δεν υπάρχει ανάληψη ευθύνης για τη δράση. Ή μπορεί να χρησιμοποιείται μια επιχείρηση παραπλανητικής σημαίας για να δώσει την εντύπωση ότι κάποιος άλλος ήταν υπεύθυνος, ή - πολύ συχνά – οι μαύρες επιχειρήσεις έχουν έτσι σκηνοθετηθεί ώστε να είναι σε θέση να κρύψουν το γεγονός ότι συνέβησαν. Οι Μαύρες στρατιωτικές επιχειρήσεις, ή παραστρατιωτικές επιχειρήσεις, μπορεί να χρησιμοποιηθούν από διάφορες μυστικές υπηρεσίες για να επιτευχθεί ένας ασυνήθιστα ευαίσθητος στόχος και μπορούν να περιλαμβάνουν πράγματα όπως δολοφονία, σαμποτάζ, εκβιασμό, κατασκοπεία των συμμάχων χωρών ή των ίδιων των πολιτών ενός κράτους, απαγωγή, υποστήριξη κινημάτων αντίστασης, βασανιστήρια, τη χρήση απάτης για την απόκτηση κεφαλαίων, την χρήση παιδιών στρατιωτών, τον πειραματισμό με ανθρώπους, το λαθρεμπόριο, και επιχειρήσεις παραπλανητικής σημαίας, μεταξύ άλλων. (http://en.wikipedia.org/wiki/Black_operation)

**** Οι επιχειρήσεις παραπλανητικής σημαίας (False flag ή και Black Flag) είναι μυστικές επιχειρήσεις που αποβλέπουν στο να παραπλανήσουν το κοινό κατά τέτοιο τρόπο ώστε αυτές οι πράξεις να φαίνονται ότι έγιναν από άλλους. Ο όρος προέρχεται από την στρατιωτική ιδέα της πτήσης με ψευδή χρώματα, δηλαδή με σημαία άλλης χώρας από αυτήν που ανήκει κάποιος. Οι επιχειρήσεις παραπλανητικής σημαίας δεν περιορίζονται στον πόλεμο και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε καιρό ειρήνης.