Επικείμενη έγκριση της καλλιέργειας ΓΤΟ (μεταλλαγμένων) στην Ευρώπη: να γίνει η σταγόνα που θα ξεχειλίσει το ποτήρι

Αυτή τη Πέμπτη 12 Ιούνη το ποτήρι της εξαπάτησης θα πρέπει κανονικά να ξεχειλίσει και να ξεσπάσει μια και καλή απέναντι στους δυνάστες της ανθρωπότητας που για αιώνες τώρα χειραγωγούν και θυματοποιούν την πλειοψηφία των ανθρώπων. Αυτή την Πέμπτη, χωρίς αναστολή και κατά την συνήθη καθιερωμένη πρακτική, 28 ανδρείκελα-υπουργοί περιβάλλοντος ετοιμάζονται να ψηφίσουν ένα προσχέδιο νόμου κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των εταιρειών βιοτεχνολογίας (όπως monsanto, syngenta, basf, bayer, κλπ) που τους δίνει το δικαίωμα να επιβάλλουν την καλλιέργεια ΓΤΟ (γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί) ακόμα και αν μια χώρα και οι κάτοικοι της είναι αντίθετοι στην καλλιέργειά τους.

Αναλογιστείτε το μέγεθος της απάτης της λεγόμενης αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας» όπου 28 άτομα θα πάρουν μιαν απόφαση που κυριολεκτικά έχει να κάνει με την ίδια την ζωή και την επιβίωση πάνω από 500 εκατομμυρίων ευρωπαίων πολιτών. Και φυσικά δεν πρόκειται να διστάσουν να νομοθετήσουν για άλλη μια φορά την εξόντωσή μας αφού δεν είναι η πρώτη φορά που κάνουν κάτι τέτοιο. Ήδη το έχουν κάνει για πάνω από 50 ΓΤ οργανισμούς (κυρίως μεταλλαγμένη σόγια και καλαμπόκι για ζωοτροφή, και για τα παράγωγά τους όπως σογιέλαιο που βρίσκονται στα επεξεργασμένα τρόφιμα, και φυσικά το γλυκαντικό χημικό ασπαρτάμη που προέχεται από ΓΤ βακτήρια) που ύπουλα έχουν εγκριθεί την τελευταία δεκαετία και κυκλοφορούν στην ΕΕ εν αγνοία μας αλλά και ενάντια στην θέλησή μας.

Αφού εξαπέλυσαν κάθε δυνατή προπαγάνδα αραδιάζοντας κάθε λογής ψεύδη, αφού απαξίωσαν κάθε πραγματικά επιστημονική έρευνα που αποδεικνύει την φονική επικινδυνότητα των ΓΤΟ (έρευνα Σεραλίνι), αφού δοκίμασαν κάθε μέσο και τρόπο και είδαν και αποείδαν ότι δεν μπορούν να αλλάξουν την δεδομένη αποστροφή της πλειοψηφίας των Ευρωπαίων πολιτών για τους ΓΤΟ (τα μεταλλαγμένα) τώρα ύπουλα και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας ετοιμάζονται να καταφύγουν στην πιο ελεεινά αντιδημοκρατική πτυχή του συστήματός τους, εφόσον ακόμα τους επιτρέπουμε να την χρησιμοποιούν και να μας εμπαίζουν: την πρακτική της δήθεν νομοθέτησης όπου ερήμην μας θα κυρώσουν ένα ακόμα «νόμο»: ένα έκτρωμα (βγαλμένο κατευθείαν από το συρτάρι του λόμπι της «βιοτεχνολογίας») το οποίο επιβάλλει τους ΓΤΟ και δίνει τη χαριστική βολή στο ζωτικής σημασίας ζήτημα της τροφής, το απόλυτα κορυφαίας σημασίας ζήτημα για τη συνέχιση της ζωής στη Γη.

                                                                                                                                                     

Όχι αυτό δεν είναι υπερβολή, ούτε κινδυνολογία όταν ανακαλύψουμε τον πραγματικό λόγο και την πραγματική ατζέντα πίσω από την δημιουργία και την φανατική εμμονή προώθησης των ΓΤΟ. Ο William Engdahl είναι από αυτούς που διεξοδικά έχουν μελετήσει και αναλύσει το φαινόμενο βιοτεχνολογία και ΓΤΟ και στο βιβλίο του Seeds of Destruction (Σπόροι της καταστροφής) αποκαλύπτει γιατί και από ποιους (δυναστεία Ροκφέλερ) στήθηκε η ιδέα της γενετικής τροποποίησης. Στο βιβλίο αποδεικνύεται καθαρά ότι η πρακτική αυτή είναι η σκόπιμη συνέχιση της ευγονικής και του ελέγχου του πληθυσμού και ο πραγματικός, απώτερος σκοπός της είναι η στείρωση και ο αργός θάνατος σε εκείνους που θεωρούνται «ακατάλληλοι»: οι φτωχοί και η μεσαία τάξη. Η γενετική είναι η μεταμφιεσμένη ευγονική της εποχής μας, η πρακτική δηλαδή μείωσης του ανθρώπινου πληθυσμού, η οποία είναι ο μόνιμος στόχος από την αρχαιότητα ακόμα, όλων εκείνων των άνομων, μαφιόζικων συμμοριών που αναρριχώνται στην κορυφή της εξουσίας και δυναστεύουν τον κόσμο.

με ελληνικούς υπότιτλους

Δεν υπάρχει κανένας μα κανένας λόγος να παίζουμε με τον γενετικό κώδικα της ζωής και η απελευθέρωση των οργανισμών Φρανκενστάϊν στο περιβάλλον είναι η απόλυτη ύβρις προς το μοναδικό οικοσύστημα στο σύμπαν που δημιούργησε, φιλοξενεί και εξελίσσει ζωή. Από ηθική άποψη είναι καταδικαστέο και κατακριτέο ως ανήθικο. Όμως ακόμη και αν το δούμε από την δήθεν άποψη της αναγκαιότητας που προσπαθούν να μας εγκλωβίσουν, ούτε και εκεί φυσικά υπάρχει η ανάγκη για κάτι τέτοιο: η φύση έχει δημιουργήσει τεράστια βιοποικιλότητα (πχ 4000 είδη καλαμποκιού, 8000 είδη ρυζιού, κλπ). Μιλάμε δηλαδή για έναν θησαυρό με τέτοιες κλίμακες ειδών προσαρμοσμένων σε κάθε τόπο και κλίμα της γης και η εγκληματική και φανατική επιμονή για την καθιέρωση ενός ΓΤ είδους (πχ καλαμποκιού) σημαίνει την καταστροφική μόλυνση και το τέλος αυτής της πλούσιας βιοποικιλότητας, την εξάρτηση από το άντρο που ελέγχει αυτόν τον μεταλλαγμένο σπόρο και την επανάληψη της περίπτωσης της Ιρλανδικής πείνας του 1840 (Irish potato famine) από την αποτυχία του ενός είδους πατάτας που καλλιεργούσαν και το μαζικό θάνατο των ανθρώπων από πείνα.

Έτσι η πίεση να αποδεχθούμε αυτόν τον ένα ΓΤΟ αλλοιωμένο Φρανκενστάϊν σπόρο ισοδυναμεί με το να καίμε την Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας με τον τεράστιο πλούτο βιβλίων και την ανυπολόγιστης αξίας γνώση της και να κρατάμε ένα και μόνο «βιβλίο»: το ντοκουμέντο της κατάπτυστης συμφωνίας που μας δένει χειροπόδαρα και μας εξαρτά από τα φασιστικά μορφώματα που λέγονται πολυεθνικές, τα οποία λειτουργούν ως οι μεραρχίες της νέας τάξης και ο μόνος λόγος που υπάρχουν είναι η αφαίρεση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Και η γενίκευση των ΓΤ αλλοιωμένων σπόρων Φρανκενστάϊν σημαίνει ότι αποδεχόμαστε την ευγονική στην τροφή μας (μεταμφιεσμένη φυσικά ως γενετική και καταξιωμένη με το κύρος δήθεν της «επιστήμης» και της «βιοτεχνολογίας») ως ένα ακόμα ύπουλο, μυστικό όπλο για τους σιωπηρούς πολέμους εναντίον μας. Ουσιαστικά πρόκειται για πόλεμο με βιολογικά μέσα ενάντια στη Φύση με σκοπό την οριζόντια μεταφορά των γονιδίων και την αλλοίωση του DNA κάθε είδους φυτού ώστε να μην μπορεί κανείς να ξεφύγει από την δηλητηριασμένη διατροφή που προωθείται και επιβάλλεται. Μόνο οι δράστες αυτού του κακουργήματος θα μπορούν να διαφύγουν και να τρώνε πραγματική τροφή από πραγματικούς σπόρους σε ειδικές, προστατευμένες περιοχές (ουσιαστικά κλειστά και απροσπέλαστα από την επιμόλυνση των ΓΤΟ θερμοκήπια και έχοντας διασφαλίσει για τον εαυτό τους πραγματικούς σπόρους). Όλοι οι υπόλοιποι καταδικαζόμαστε χωρίς μάλιστα να το γνωρίζουμε σε στείρωση και σε αργό, βασανιστικό θάνατο από την δηλητηρίαση και τις ολέθριες, φονικές παρενέργειες των ΓΤΟ.

Η μητέρα των μαχών

Η μάχη για την διατήρηση της βιοποικιλότητας και της πραγματικής τροφής είναι η μητέρα των μαχών. Είναι ψευδαίσθηση να νομίζουμε ότι η μάχη για την ανατροπή του τρέχοντος αδιέξοδου σκηνικού θα δοθεί στο επίπεδο της πολιτικής, της οικονομίας και του ψευδοχρέους τα οποία λειτουργούν ως αντιπερισπασμός. Η πραγματική μάχη ενάντια στους δυνάστες της ανθρωπότητας θα δοθεί στο επίπεδο της τροφής και συγκεκριμένα στο επίπεδο των σπόρων. Η Γη και το ευρύτερο οικοσύστημά της μαζί με τους φυσικούς πόρους και την τεράστια βιοποικιλότητά της είναι αυτά που πάση θυσία θα πρέπει να διαφυλαχθούν όχι μόνο από την αρπαγή αλλά και από την μόλυνση κάθε είδους που θα τα αχρηστεύσει και θα τα καταστρέψει ολοσχερώς. Γιατί τα ψευδοχρέη διαγράφονται (μόλις κατανοήσουν οι πολλοί την απάτη της έκδοσης του χρήματος) όμως η μόλυνση του γενετικού κώδικα των φυτών και η μόλυνση των σπόρων είναι πολύ πιο δύσκολο έως ακατόρθωτο να αντιστραφεί.

Βρισκόμαστε στην αποφασιστική, πιο κρίσιμη στιγμή που θα κρίνει το μέλλον. Το ντόμινο για την γενική απαγόρευση των ΓΤΟ έχει ξεκινήσει με χώρες όπως η Ρωσία που τα ποινικοποιούν (και όχι άδικα αφού οι ίδιες οι εταιρείες βιοτεχνολογίας σκόπιμα και ύπουλα τα απελευθερώνουν στο περιβάλλον για να πετύχουν την  γενετική μόλυνση και έτσι την εκβιαστική αποδοχή τους). Εμείς οι πολλοί, το 99% δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να εφησυχαστούμε και να εγκλωβιστούμε για άλλη μια φορά στην αθλιότητα της απόσπασης της προσοχής και του αποπροσανατολισμού μας που μας επιβάλλει το 1%. Έχουμε χρέος απέναντι στην ίδια τη ζωή και στα παιδιά μας να ιεραρχήσουμε τις προτεραιότητες (δεν είναι καιρός για μουντιάλ όταν το καράβι βουλιάζει) και να δώσουμε τη μάχη που θα βάλει τη ζωή μας σε μια δίκαιη και αειφόρο πορεία.

Ο πλανήτης Γη δεν χρειάζεται την αθλιότητα και την ανωμαλία των ΓΤΟ για να εξαλείψει δήθεν τη πείνα (το 1/3 έως και το μισό της παραγόμενης τροφής πετιέται). Ούτε επίσης χρειάζεται τους ΓΤΟ για να θρέψει τους ανθρώπους αφού ο πλανήτης μας παρέχει όλη εκείνη την βιοποικιλότητα για να ικανοποιήσουμε την βασική ανάγκη της τροφής πλουσιοπάροχα και ελεύθερα (χωρίς πατέντες και δικαιώματα επί των σπόρων). Και κόντρα στην παραπλάνηση,  οι αειφόρες καλλιέργειες (φυσική καλλιέργεια, περμακουλτούρα, βιολογική καλλιέργεια) είναι αυτές που ακόμα θρέφουν την πλειοψηφία των ανθρώπων στον πλανήτη* και όχι η καταστροφική και αδιέξοδη αγροβιομηχανία των χημικών και της μονοκαλλιέργειας.

Μέσα από τις χιλιετίες εφαρμογής αυτών των αειφόρων καλλιεργειών και της διατήρησης των σπόρων έχουμε συσσωρεύσει τη γνώση, την εμπειρία και τη σοφία για να λύσουμε το διατροφικό ζήτημα όχι μόνο των 7 δις ανθρώπων του σήμερα αλλά και των 9 δις του 2050. Αρκεί να φυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού αυτή την κληρονομιά σοφίας χιλιετιών και να αποτρέψουμε οριστικά αυτούς που εποφθαλμιούν και επιβουλεύονται την τροφή μας και θέλουν τον απόλυτο έλεγχό της. Και για να το καταφέρουμε αυτό χρειάζεται να γίνουμε κι εμείς μέρος αυτού του δυναμικού ντόμινο που απαιτεί την οριστική εξάλειψη του εφιάλτη των ΓΤΟ και το οποίο έχει τη δυναμική να χτυπήσει στη ρίζα την εξαπάτηση και να μας απαλλάξει συνολικά από την ανωμαλία που λέγεται νέα τάξη.

……………………..

* Peasants feed the world today (ETC, 2009) 

Έκθεση από την ομάδα ETC το 2009 έδειξε ότι οι μικρής κλίμακας αγρότες θρέφουν το 70% του παγκόσμιου πληθυσμού.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Η ΕΕ προκαλεί: συντάσσεται με την Μονσάντο και τους ΓΤΟ αντί με το γενικό αίσθημα των Ευρωπαίων πολιτών

Η μεθοδευόμενη εξαφάνιση των φυσικών σπόρων

Ντοκιμαντέρ «Σπόροι της Ελευθερίας»

Οι σπόροι είναι η κόκκινη γραμμή μας

30-ετής μελέτη για την βιολογική γεωργία

Τοξική πολιορκία από τον ουρανό

Όλο το φάσμα του γήινου περιβάλλοντος (στεριά, θάλασσα και αέρας) είναι δεσμευμένο και σε τοξική πολιορκία από δυνάμεις εκτός κοινωνικού ελέγχου που χωρίς να έχουν το δικαίωμα, μας υποβάλλουν ύπουλα και εν αγνοία μας σε

ένα θανατηφόρο κοκτέιλ από επικίνδυνα χημικά.

Ιδιαίτερα στον αέρα το μυστικό αυτό πρόγραμμα (το οποίο σκόπιμα παρουσιάζεται ως συνομωσιολογία) αφορά ψεκασμούς στον ουρανό από αεροπλάνα που αφήνουν ουρές (chemtrails) και εκτελείται σε όλες τις χώρες του ΝΑΤΟ με ιδιαίτερη ένταση τα τελευταία χρόνια. Ανεξάρτητη ανάλυση αυτών των ιχνών έχει εντοπίσει τις παρακάτω 37 τοξικές χημικές ουσίες. Πολλές από αυτές ανιχνεύονται πλέον και στις αναλύσεις αίματος των ανθρώπων σε μεγάλες συγκεντρώσεις, όπως για παράδειγμα το αυξημένο αλουμίνιο που έχει εντοπιστεί και σε ανθρώπους στην Ελλάδα.

1 . Σωματίδια οξειδίου του αλουμινίου

2 . Αρσενικό

3 . Βάκιλοι και μούχλα

4 . Άλατα βαρίου

5 . Βάριο -τιτανικά

6 . Κάδμιο

7 . Ασβέστιο

8 . Χρώμιο

9 . Αφυδατωμένο ανθρώπινα ερυθρά αιμοσφαίρια

10 . Αιθυλενοδιβρωμίδιο

11 . Εντεροβακτηρίδιο Cloacal

12 . Eντεροβακτήρια

13 . Ανθρώπινα λευκά αιμοσφαίρια - A ( ένζυμο-περιοριστής που χρησιμοποιείται σε ερευνητικά εργαστήρια για τον συνδυασμό DNA)

14 . Μόλυβδος

15 . Υδράργυρος

16 . Mεθυλαλουμίνιο

17 . Σπόρια μούχλας

18 . Μυκόπλασμα

19 . Φάϊμπεργκλας επικαλυμένο με νανο - αλουμίνιο

20 . Τριφθοριούχο Άζωτο

21 . Υλικό γνωστό ως CHAFF

22 . Νικέλιο

23 . Ίνες Πολυμερών

24 . Ψευδομονάς η πυοκυανική ή αεριογόνος

25 . Ψευδομονάς Florescens

26 . Ραδιενεργό καίσιο

27 . Ραδιενεργό θόριο

28 . Σελήνιο

29 . Μικροοργανισμοί Serratia Marcscens

30 . Θραύσματα τιτανίου

31 . Άργυρος

32 . Στρεπτομύκητες

33 . Στρόντιο

34 . Υπο - μικρο σωματιδία (που περιέχουν ζωντανή βιολογική ύλη)

35 . Άγνωστα βακτήρια

36 . Ουράνιο

37 . Κίτρινες μυκητιακές μυκοτοξίνες

    Πηγή : Chemtrails - Τι Ψεκάζουν;

Στο μεταξύ ενώ εκεί ψηλά ρίχνουν ότι δηλητήριο θέλουν το οποίο θα φτάσει τελικά στο έδαφος, στο νερό αλλά και στα πνευμόνια μας, εδώ κάτω συνεχίζεται η υποκρισία των δήθεν μέτρων ενάντια στην ατμοσφαιρική ρύπανση (με το επινοημένο άλλοθι της κλιματικής αλλαγής) και με ντιρεκτίβες δήθεν για την μείωση των εκπομπών διοξειδίου των αυτοκινήτων, την προώθηση των «καθαρών» ΒΑΠΕ ενάντια στον «βρώμικο» λιγνίτη και άλλα τέτοια απόλυτα αποπροσανατολιστικά.

ΒΙΝΤΕΟ: Τεχνικός που δούλευε ως πολιτικό προσωπικό για τον στρατό (της Γερμανίας) αποκαλύπτει ότι εγκαθιστούσε συστήματα ψεκασμών στα αεροπλάνα.

...

Όταν είσαι στη Ρώμη, μην κάνεις ό,τι κάνουν οι Ρωμαίοι

Πριν υιοθετήσεις άκριτα τα ήθη των Ρωμαίων σκέψου ότι αυτοί δεν είναι ούτε το προπύργιο της ηθικής ούτε το πρότυπο αισθανόμενου ανθρώπου. Είναι αυτοί που γυρίζουν από αρένα σε αρένα πανηγυρίζοντας την βαρβαρότητα. Είναι τα άβουλα αυτόματα της καταπίεσης υποβαθμισμένα στο ρόλο του όχλου που άγεται και φέρεται, ως πλήθη που πανηγυρίζουν την καταπίεση της ζωής. Δεν είναι αυτόνομα σκεπτόμενα άτομα παρά κατευθυνόμενοι ιδιώτες και βέβαια δεν είναι το μοντέλο προς μίμηση.

Ούτε και η ρωμαϊκή δομή είναι το πρότυπο κοινωνικής οργάνωσης. Η Ρώμη είναι η μεγάλη αρένα της καταπίεσης και της κουλτούρας του θανάτου. Ο θεμέλιος λίθος της είναι η καταπίεση. Αυτή την έχτισε και η ρωμαϊκή αυτοκρατορία βασίστηκε σε αυτήν για να δημιουργηθεί και να εδραιωθεί. Άρα τι δουλειά μπορεί να έχει ο άνθρωπος μέσα σε μια τέτοια καταπιεστική δομή;

Η Ρώμη είναι ίσως το πιο συμβολικό παράδειγμα μια δομής που προήλθε ως αποτέλεσμα της ανωμαλίας που εισήγαγε στην ανθρωπότητα η «εξημέρωση» των ζώων. Η συγκεκριμένη πρακτική η οποία κυριολεκτικά σήμαινε υποδούλωση για τα ζώα ήταν η ανωμαλία μέσα στο οικοσύστημα της Γης που τα ανέτρεψε όλα και έθεσε τη βάση για τα συστήματα καταπίεσης.

Η Φύση δημιουργεί πλάσματα ελεύθερα και η ελευθερία είναι ο απαράβατος νόμος του οικοσυστήματος ώστε να υπάρχει όλη αυτή η βιοποικιλότητα ειδών, να ακμάζει και να εξελίσσεται. Πουθενά η Φύση δεν στερεί την ελευθερία κανενός είδους, όμως η «εξημέρωση» έκανε ακριβώς αυτό και μάλιστα όπως φαίνεται όχι για λόγους επιβίωσης (μιας και η ανακάλυψη της γεωργίας που είχε προηγηθεί είχε λύσει το πρόβλημα της πείνας παράγοντας περίσσεια τροφής.)

Η «εξημέρωση», το καθεστώς δηλαδή που πατάει στην καταπίεση των ζώων για να εγκαθιδρύσει την πλήρη καταπίεση της ζωής (συμπεριλαμβανομένων και των ανθρώπων), είναι όπως όλα δείχνουν η συνομωσία του κατώτερου είδους ανθρώπου που θέλησε να κυριαρχήσει και να εξουσιάσει τους πάντες. Έτσι σχεδόν άμεσα η καταπίεση πέρασε και στην ανθρώπινη κοινωνία με την κατάλυση της μητριαρχίας και την σταδιακή εδραίωση της πατριαρχίας. Και καθιερώθηκε δια πυρός και σιδήρου το καθεστώς καταπίεσης της αισθανόμενης ζωής ως η μια και μόνη κοινή διάλεκτος επικοινωνίας, η οποία έγινε η Lingua Franca της ανθρωπότητας και έθεσε τη βάση για τα συστήματα καταπίεσης τα οποία με διαφορετικές μορφές εναλλάσσονται από τότε.

Η συμμόρφωση λοιπόν σε μια τέτοια δομή και η ζωή στη Ρώμη είναι μια προβληματική και αδιέξοδη κατάσταση. Η διαβίωση ως Ρωμαίος είναι κυριολεκτικά μια καταδίκη: είσαι καταδικασμένος να ζεις για πάντα μέσα σε μια ρωμαϊκή αυτοκρατορία, μέσα σε ένα καθεστώς ξένο, που δεν είναι για σένα και δεν υπάρχει για το δικό σου όφελος: ένα ολιγαρχικό καθεστώς που συντρίβει την αξία της ζωής με διάφορα ψευδή προσχήματα (με το ψευδές πρόσχημα της κάλυψης της ανάγκης πρώτιστα της τροφής – και εν συνεχεία και των υπόλοιπων αναγκών - εκμηδενίζεται η ζωή των μη ανθρώπινων ζώων, ενώ με το πρόσχημα του ψευδοχρέους εκμηδενίζεται η ζωή των ανθρώπων).

Η ανατροφή ως Ρωμαίος είναι η καταδίκη του να ζεις με «άρτο και θεάματα», μέσα σε ένα καθεστώς που σκόπιμα συντρίβει τις αξίες και τον αισθανόμενο άνθρωπο προκειμένου να παραδειγματίζει και να δυσεκπαιδεύει στην αρρωστημένη αρχή του: την καταπίεση της αισθανόμενης ζωής. Μέσα σε ένα τέτοιο σύστημα πλήρους απαξίωσης της ζωής (και συνεπώς της πλήρους αβεβαιότητας), η πιθανότητα να βρεθείς από την κερκίδα στην αρένα είναι απλά θέμα χρόνου. Η ζωή μέσα στην ευφημιστικά αποκαλούμενη Pax Romana (Ρωμαϊκή Ειρήνη) δεν είναι παρά μια ζωή συνεχούς τρόμου όπου σε ανύποπτο χρόνο οποιοσδήποτε μπορεί να γίνει το «θέαμα» στο Κολοσσαίο.

Όμως το απόλυτα τραγικό, το οποίο η βυθισμένη στην αλαζονεία της Ρώμη αδυνατεί να δει, είναι ότι η ρωμαϊκή κοινωνία είναι μια κοινωνία παρακμής που οσονούπω θα καταρρεύσει και θα κατασπαραχτεί με τον ίδιο τρόπο που κατασπάραζε τους άλλους στην εποχή της δύναμής της. Είναι μια δομή αυτοκαταστροφική η οποία σπέρνοντας τον σπόρο της καταπίεσης είναι καταδικασμένη να τον εισπράξει αφού στην ουσία θρέφει το χέρι που θα την καταλύσει, εκπαιδεύει τον επόμενο καταπιεστή που θα γκρεμίσει την τρέχουσα αυτοκρατορία για να δημιουργήσει μιαν άλλη.

Έτσι μέσα από μια τέτοιου είδους διαδοχή όπου το ένα καταπιεστικό σύστημα καταλύεται από ένα άλλο, η ρωμαϊκή αυτοκρατορία της αρχαιότητας (αλλάζοντας μορφή) έφτασε να είναι η παγκοσμιοποίηση του σήμερα. Και μέσα σε αυτή την νέα αυτοκρατορία βλέπουμε πλέον ένα παγκοσμιοποιημένο σύστημα – Κολοσσαίο που στην αρένα του διαδραματίζεται μια ασταμάτητα κλιμακούμενη βαρβαρότητα και ύβρις απέναντι στη ζωή: δισεκατομμύρια μη ανθρώπινα ζώα θανατώνονται κάθε χρόνο με το ψέμα της τροφής ενώ την ίδια στιγμή ολόκληρα έθνη κατασπαράζονται προκειμένου να προχωρήσει και να ολοκληρωθεί το σχέδιο της πλήρους συγκέντρωσης της εξουσίας στα χέρια της κακόβουλης και άνομης συμμορίας που κρύβεται πίσω από την νέα αυτοκρατορία της παγκοσμιοποίησης.

Όταν είσαι στη Ρώμη, γίνε vegan

Από την εποχή της «εξημέρωσης» η ανθρωπότητα κυριολεκτικά καταναγκάστηκε να μιλάει την Lingua Franca της καταπίεσης: όλοι σχεδόν πλην των vegan, μιλούν την ίδια γλώσσα όταν πρόκειται για τα ζώα: τα αντιλαμβάνονται ως εκμεταλλεύσιμους και αναλώσιμους πόρους και όχι ως φορείς αισθανόμενης ζωής.

Όμως η καταπίεση των ζώων μας κρατάει στην Ρώμη της βαρβαρότητας. Και αυτή η Ρώμη διαιωνίζεται όταν κάποιος αυτόματα και χωρίς να το σκέφτεται περνά από το ένα γεύμα στο επόμενο το οποίο περιλαμβάνει τα σώματα ή τις εκκρίσεις των μη ανθρώπινων ζώων, επιβραβεύοντας και πανηγυρίζοντας εν αγνοία του την λεηλασία και την καταπίεση της ζωής.

Έτσι η Ρώμη (αλλά και η κάθε Ρώμη που προηγήθηκε ή ακολούθησε μετά από αυτήν) μπορεί να αναπαράγεται μέσα από τον ύπουλο τρόπο του να μεταμφιέζει και να συγκαλύπτει την καταπίεση ως ανάγκη (ταυτίζοντας την πλασματικά με την ανάγκη της τροφής με ζωικά αλλά και όλες τις άλλες ανάγκες) και μέσα από τον «άρτο και θεάματα» να μπορεί να εκμαυλίζει, να αλώνει και τελικά να ελέγχει την συνείδηση.

Όμως ο άρτος και θεάματα με τις ζωές των άλλων, δηλαδή ο εθισμός και ο πανηγυρισμός της καταπίεσης της ζωής, είναι εκτός θέματος από την πραγματική φύση του ανθρώπου. Είναι προσβολή για την πεπτική ανατομία μας που είναι αυτή ενός φυτοφάγου πλάσματος να ζήσουμε όλη μας τη ζωή καταναλώνοντας τον θάνατο και τη μιζέρια της ζωής των άλλων. Είναι κατάντια να ζούμε στην σκοτεινή πλευρά ενός συστήματος που υπηρετεί το άδικο και κάνει κακό σε αθώα, ανυπεράσπιστα πλάσματα. Και το πλέον τραγικό είναι κατάντια για να ένα αισθανόμενο ον όπως ο άνθρωπος να ακυρώνεται και να ζει τη ζωή του με αυτό που του πλασάρει ως τροφή το σύστημα της καταπίεσης (κρέας, γάλα και αυγά και όλα τα άλλα παραπλανητικά αποκαλούμενα ζωικά προϊόντα) γιατί πολύ απλά δεν υπάρχουν προϊόντα που προέρχονται από ζωή. Αυτά τα δήθεν «προϊόντα» είναι το σήμα κατατεθέν αυτού του καταπιεστικού συστήματος και τα εργαλεία της υποδούλωσης και του ανθρώπου.

Βρισκόμαστε πλέον στην συγκυρία-κλειδί των εξελίξεων όπου είναι επιτακτικά ζωτικής σημασίας να καταδικάσουμε το Κολοσσαίο και την αρένα της καταπίεσης και να δικαιώσουμε το είναι μας και την πραγματική φύση του ανθρώπου, αυτό με το οποίο είμαστε κι εμείς φτιαγμένοι: την αισθανόμενη ζωή. Και αποδίδοντας τα του Καίσαρος τω Καίσαρι να καταδικάσουμε το σύστημα που μας μαθαίνει να απαξιώνουμε τη ζωή και να τερματίσουμε μια για πάντα τον κύκλο της αναπαραγωγής του με άλλη μορφή.

Και από την Lingua Franca της καταπίεσης να περάσουμε σε μια νέα κοινή διάλεκτο. Να καθιερώσουμε τη νέα γλώσσα του σεβασμού της ζωής, που δεν άλλη από την Lingua vegan, την γλώσσα που αποκαθιστά τις αξίες και υπερασπίζεται την αξία της ζωής στη πράξη.

Ο Homo Ρωμαίος, αυτός γενικά που είναι αποσυνδεμένος από την αισθανόμενη ζωή και από το γίγνεσθαι του πλανήτη της ζωής και των νόμων του, έχει από καιρό κάνει τον αιμοσταγή κύκλο του (κανονικά δεν θα έπρεπε να έχει εμφανιστεί καθόλου) και θα έπρεπε ήδη να είναι κλειδωμένος στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Η πραγματική μας φύση ψάχνει διακαώς τη διέξοδο, να βγει οριστικά και αμετάκλητα στο προσκήνιο. Ας μη κρατάμε άλλο καταπιεσμένο το πραγματικό μας εαυτό: ας απελευθερώσουμε τον Homo vegan από μέσα μας. 

Γιατί επινοήθηκε ο «σαρκοφάγος» άνθρωπος

Ο μύθος του «σαρκοφάγου» ανθρώπου είναι αναπόσπαστος από την δυστοπία που μας επιβάλεται να ζούμε και που έχει ως βασικό χαρακτηριστικό την καταπίεση της αισθανόμενης ζωής και την κουλτούρα του θανάτου. Είναι ο βασικός μύθος ο οποίος ακυρώνοντας κάθε αξία (την αξία της ζωής, την δικαιοσύνη, την ελευθερία, την αειφορία) κάνει εφικτή την αποσύνδεση η οποία μπορεί να διαιωνίζει και να εντείνει την αχαλίνωτη βαρβαρότητα που επιβάλουμε πρώτιστα στα μη ανθρώπινα ζώα και στην φύση αλλά και στους ανθρώπους. Επιπλέον είναι ο μύθος που ταιριάζει απόλυτα με την φύση του τεχνητού (και στημένου από το κατώτερο κομμάτι του ανθρώπινου είδους) συστήματος της καταπίεσης το οποίο εμφανίστηκε με την «εξημέρωση» των ζώων και έκτοτε κυριαρχεί με διαφορετικές μορφές.

Αν θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι πιο ξένο και ασύμβατο με την φυσιολογία του ανθρώπινου οργανισμού αλλά και από τους νόμους και την ροή του οικοσυστήματος της Γης αυτό δεν θα ήταν άλλο παρά η τρέχουσα διατροφή η οποία φέρει ως σήμα κατατεθέν της τον «σαρκοφάγο» άνθρωπο. Αυτή η διατροφή η οποία απέχει απόλυτα από αυτό που αντιπροσωπεύει ο άνθρωπος έχει ένα μοναδικά σημαντικό χαρακτηριστικό για το τρέχον κυρίαρχο σύστημα: είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε μέσα από την προσφορά και ζήτηση για ζωικά προϊόντα να επιβραβεύονται όλα εκείνα τα αρνητικά (αντιλήψεις και πρακτικές οι οποίες αν συνέβαιναν σε ανθρώπους θα τις καταδικάζαμε ως εγκλήματα) και έτσι ουσιαστικά να ξεπλένονται και να «κατοχυρώνονται» και στην ανθρώπινη κοινωνία.

Ο μύθος του «σαρκοφάγου» ανθρώπου υπάρχει αποκλειστικά για να συντηρεί την δυσεκπαίδευσή μας μέσα από μια διατροφή που ισοπεδώνει την αλήθεια και την ομορφιά και μας κατακλύζει με το ψέμα και την ασχήμια. Είναι μια διατροφή ειδικά σχεδιασμένη για να μας μπλοκάρει σε κάθε επίπεδο (σωματικό, νοητικό, συναισθηματικό, συνειδησιακό, κοινωνικό) και να μην αφήνει να εκδηλωθεί αυθόρμητα η αλήθεια της ανατομικής μας κατασκευής ως φυτοφάγο πλάσμα αλλά και η αποδεδειγμένη επιστημονικά τάση του ανθρώπου για το καλό, το μη βίαιο και το ειρηνικό η οποία συνοδεύει ένα μη αρπακτικό πλάσμα.

Ο «σαρκοφάγος» άνθρωπος είναι ο ρόλος τον οποίο σκηνοθετείται ο άνθρωπος να παίξει και στην πορεία να καταντήσει η καρικατούρα του πραγματικού του εαυτού. Είναι ένας ξένος ρόλος ο οποίος μας κλειδώνει σε μια εκδοχή ζωής με κύριο χαρακτηριστικό την απάθεια και την αδιαφορία για την αισθανόμενη ζωή (ανθρώπινη και μη ανθρώπινη). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο τρόπος που τρεφόμαστε να καθορίζει όσο τίποτε άλλο την πορεία αυτού του κόσμου και κατά συνέπεια να δημιουργεί την μορφή και την εκδοχή κόσμου που έχουμε σήμερα. Οπότε γίνεται φανερό ότι με μιαν άλλη διατροφή (αυτήν που έχει προορίσει η φύση για μας) θα είχαμε μια τελείως διαφορετική εικόνα του κόσμου και βέβαια έναν άλλο κοινωνικό τρόπο οργάνωσης, δηλαδή ένα άλλο, εντελώς διαφορετικό σύστημα. Τέτοια είναι η αόρατη δύναμη της τροφής, είτε προς την κατεύθυνση της απαξίωσης της ζωής, της παρακμής και της καταστροφής, είτε προς την κατεύθυνση του σεβασμού της αξίας της ζωής, της ακμής, και της ευημερίας για όλα τα αισθανόμενα όντα.

Όμως ο μύθος του «σαρκοφάγου» ανθρώπου μας κρατά σταθερά προσκολλημένους στο αδιέξοδο μιας συνεχώς εντεινόμενης κρίσης στην οποία προδιαγράφονται μόνο αρνητικές εξελίξεις. Γιατί ο «σαρκοφάγος» άνθρωπος είναι ο αποκομμένος και ο ελεγχόμενος άνθρωπος, είναι αυτός του οποίου η συμπόνια και η ευαισθητοποίηση βρίσκονται σε σύγχυση (φιλία για κάποια είδη ζώων, καταδίκη για κάποια άλλα) ή έχουν απενεργοποιηθεί. Και στέκεται εκεί σαν μια θλιβερή φιγούρα που παίζει βιολί και διασκεδάζει την ίδια ώρα που με την διατροφή του ως «σαρκοφάγος» γενοκτονεί τα μη ανθρώπινα ζώα αδυνατώντας ουσιαστικά να δει ότι διασκεδάζει και με τη δική του συμφορά η οποία είτε συμβαίνει παράλληλα ή πρόκειται να ακολουθήσει. Είναι ο επιβάτης του Τιτανικού ο οποίος όμως σε πείσμα και σε άρνηση της πραγματικότητας εξακολουθεί άκριτα την ίδια μηχανική ρουτίνα που οδηγεί στο ναυάγιο.

Τελικά ο μύθος του «σαρκοφάγου» ανθρώπου μπλοκάροντας την πραγματική μας υπόσταση και ουσία, μας κρατά σε κατάσταση σύγχυσης και λάθους ανάγνωσης της πραγματικότητας. Έτσι εν μέσω ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος ζούμε με την ψευδαίσθηση της δημοκρατίας. Εν μέσω της αχαλίνωτης προπαγάνδας και του ψέματος ζούμε με την ψευδαίσθηση της αλήθειας. Εν μέσω της γενικευμένης τρομοκρατίας που εξαπολύει η νέα τάξη ζούμε με την ψευδαίσθηση της ασφάλειας. Εν μέσω της τοξικής πολιορκίας ζούμε με την ψευδαίσθηση της μη μόλυνσης. Εν μέσω της πλήρους διαφθοράς ζούμε με την ψευδαίσθηση της εντιμότητας και των καλών προθέσεων. Εν μέσω της κατάρρευσης και της κρίσης σε κάθε επίπεδο και πτυχή της ζωής μας ζούμε με την ψευδαίσθηση μιας εφήμερης κρίσης και ότι αύριο όλα πάλι θα είναι όπως πριν. Εν μέσω της αχαλίνωτης βαρβαρότητας ζούμε τελικά με την ψευδαίσθηση του πολιτισμού.

Η ανθρωπότητα είναι πλέον σαν να επιβαίνει σε ένα μαζικό μέσο μεταφοράς (το κυρίαρχο σύστημα) και να μεταφέρεται με αυτό προς ένα συγκεκριμένο προορισμό (αυτόν της καταπίεσης για την αισθανόμενη ζωή). Η διαδρομή που ακολουθείται δεν είναι άλλη παρά ο μεγάλος, απέραντα πλατύς μονόδρομος (μέσα στον οποίο επιχειρείται να εγκλωβιστεί η συντριπτική πλειοψηφία) προς αυτό που ορίζουμε ως κυρίαρχο τρόπο ζωής. Και ουσιαστικά το σύστημα δεν είναι τίποτε άλλο παρά αυτό το κυρίαρχο ρεύμα, αυτή η κυρίαρχη κουλτούρα και πρακτική, αυτός ο κυρίαρχος τρόπος του να γίνονται τα πράγματα και ο κυρίαρχος τρόπος του να διάγουμε τη ζωή μας με «άνωθεν» συνταγές. Και αυτό το πανίσχυρο κυρίαρχο ρεύμα της φερόμενης ανθρωπότητας, αυτή η ακάθεκτη μαζική ροή είναι η δύναμη που συντηρεί το τρέχον σύστημα μέσα από τις επιβεβλημένες συμπεριφορές και συνήθειες πρώτα και κύρια στην διατροφή και κατόπιν και στις άλλες πτυχές της ζωής μας.

Μέσα λοιπόν σε αυτό το μαζικό μέσο που μας κατευθύνει, ο μύθος του «σαρκοφάγου» ανθρώπου είναι ο οδηγός γι αυτό και βρίσκεται σε προεξέχουσα, περίοπτη, πρώτη θέση. Με το να κατακλυζόμαστε με ζωικά προϊόντα και την λεηλασία της ζωής των μη ανθρώπινων ζώων, αλωνόμαστε στο βασικό επίπεδο της τροφής και αποδεχόμαστε την βασική πλάνη μιας ξένης διατροφής. Μετά από μια τέτοια άλωσή μας στην απόλυτα βασική βιολογική ανάγκη της τροφής είναι πολύ εύκολο να αλωθούμε συνολικά και να αποδεχθούμε και όλα τα άλλα ψέματα του συστήματος και να του επιτρέπουμε να μονοπωλεί τον έλεγχο επί της ζωής μας. Έτσι ο μύθος του «σαρκοφάγου» ανθρώπου λειτουργεί ως φραγμός που δυσχεραίνει σημαντικά την αφύπνιση και την θέληση να εγκαταλείψουμε αυτό το μαζικό μέσο για να πορευτούμε προς μιαν άλλη κατεύθυνση.

Με κάποιο τρόπο όμως είμαστε υποχρεωμένοι να το κάνουμε γιατί ζώντας ως καρικατούρα σαρκοφάγου ουσιαστικά το μόνο που καταφέρνουμε είναι να εδραιώνουμε ένα ανώμαλο σύστημα καταπίεσης και καταναγκασμού. Η έξοδος από τον μύθο του «σαρκοφάγου» ανθρώπου προβάλει πλέον ως αυτή η μια και μόνη κίνηση ζωτικής σημασίας που θα ξεκινήσει το ντόμινο της ανατροπής. Και η ώθηση γι αυτή τη λυτρωτική κίνηση είναι η επαφή με την ιδέα της περιεκτικής δικαιοσύνης (veganism) η οποία έχει την δύναμη να αφυπνίσει και πάλι μέσα μας όλα όσα ο μύθος έχει υπνώσει και αδρανοποιήσει. Είναι μια απελευθερωτική εμπειρία που μπορεί να ξαναβάλει σε τάξη τα του οίκου μας: πρώτα στο ατομικό επίπεδο του να βρούμε τον πραγματικό μας εαυτό και εν συνεχεία στο ευρύτερο επίπεδο της επανασύνδεσής μας με το οικοσύστημα και με την ροή του μοναδικού μας πλανήτη της ζωής.

Η ιστορία μου

Έχει εδραιωθεί ένας κόσμος που στηρίζεται στην καταπίεση του άλλου, ένας κόσμος ανυπόφορος για την μη ανθρώπινη ζωή (τα ζώα) αλλά και για την ανθρώπινη. Είναι ένας κόσμος γεμάτος πόνο και οδύνη, κορεσμένος μέσα σε μια περιρρέουσα κουλτούρα απαξίωσης της ζωής. Αυτός ο κόσμος είναι θλιβερός και αδιέξοδος και δεν έχει να περιμένει καμία εξέλιξη ή βελτίωση όσο η καταπίεση θα παραμένει αδιαμφισβήτητη, όσο δηλαδή οι άνθρωποι θα κρατούνται στη καταστολή του ψεύδους, των αντιδραστικών αντιλήψεων και των επιβεβλημένων μονόδρομων στην διατροφή, στην υγεία, στην πολιτική, στην οικονομία και σε κάθε πτυχή της ζωής μας.

Γι αυτό και βίντεο όπως το παραπάνω είναι ανεκτίμητης αξίας για να ξαναξεκινήσουμε τη ζωή μας στη σωστή και δίκαιη βάση του σεβασμού της αξίας της ζωής και σε ένα μέλλον περιεκτικής δικαιοσύνης (veganism) για όλα τα πλάσματα. Η εικαστική καλλιτέχνης Gretchen Ryan μαζί με την οργάνωση Mercy For Animals μας μεταφέρουν μέσα σε 3 λεπτά στο αδιανόητο παρασκήνιο της «παραγωγής» γάλακτος που είναι γεμάτο τραυματικές εμπειρίες, πολλαπλές κακοποιήσεις, ποδοπάτηση της αξίας της μητρότητας και καταπίεσης του θηλυκού. Το βίντεο με τίτλο «Η ιστορία μου» είναι φτιαγμένο στο στυλ των βίντεο που καταγράφουν την κακομεταχείριση ατόμων κατά την εφηβεία όπου το βιωμένο σοκ έχει κάνει τα άτομα αυτά σχεδόν να χάσουν τη φωνή τους και η εξιστόρηση του δράματός τους γίνεται με γραπτά σημειώματα. Μέσα από αυτά τα σημειώματα αλλά ακόμα περισσότερο μέσα από το εκφραστικό και συναισθηματικά φορτισμένο βλέμμα της Gretchen μεταφερόμαστε στον κόσμο της απομόνωσης και της συντριβής που καταναγκάζεται να βιώσει μια μη ανθρώπινη μητέρα.

Και η λυτρωτική δύναμη της αλήθειας μας δείχνει ότι κανένας άνθρωπος δεν αξίζει να γίνεται πιόνι και αυτόματο της καταπίεσης που μηχανικά συντρίβει τις αξίες και την αισθανόμενη ζωή γύρω του και τελικά και την δική του. Η λυτρωτική δύναμη της αλήθειας επίσης μας λέει ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε οτιδήποτε θετικό από την παγιωμένη στην συγκυρία μας ρουτίνα της καταπίεσης των ζώων (πρώτα και κύρια των θηλυκών – για γάλα και αυγά) η οποία ακυρώνει τον αισθανόμενο άνθρωπο.

Είναι απόλυτα τραγική κατάληξη για την γυναίκα (φορέα και η ίδια της μητρότητας) να συνηγορεί στην καταπίεση της μητρότητας και του θηλυκού. Οι περισσότερες από αυτές ήδη μητέρες που έχουν θηλάσει τα δικά τους παιδιά, που έχουν νοιώσει αυτόν το μοναδικό, απόλυτα στενό, προσωπικό δεσμό μεταξύ μητέρας και μωρού, που γνωρίζουν ότι το μητρικό τους γάλα προορίζεται για το δικό τους μωρό, και που τέλος έχουν βιώσει την φυσική διαδικασία του απογαλακτισμού, είναι τραγικό να αναζητούν το γάλα μιας άλλης μητέρας, το γάλα που δεν τους ανήκει. Είναι τραγική ειρωνεία να αναζητούν να πιούν οι ίδιες ή να δώσουν στα παιδιά τους ένα φορτισμένο με απέραντη οδύνη, λευκό, ψυχρό υγρό που προέρχεται από ένα πλάσμα που δυσφορεί, από μια μητέρα που θρηνεί την απώλεια του μωρού της και που βιώνει το απόλυτο δράμα.

Το κάλεσμα λοιπόν έχει γίνει και απευθύνεται πρώτα και κύρια στις γυναίκες. Αυτές είναι που θα πρέπει άμεσα να συνειδητοποιήσουν και να πάψουν να συμμετέχουν στην καταπίεσή τους, μέσα από την καταπίεση του θηλυκού στα μη ανθρώπινα ζώα και να αποκαταστήσουν έτσι και πάλι την κυρίαρχη αξία της μητρότητας. Και εν συνεχεία να θέσουν το μήνυμα παντού, σε ολόκληρη τη κοινωνία, ώστε να γίνει φανερή στον καθένα η αδικία και η καταπίεση των ζώων και το αποκρουστικό έκτρωμά της να εξαφανιστεί για πάντα από προσώπου γης.

 

Η εναγώνια κραυγή των αμνών που πρέπει οπωσδήποτε να ακούσουμε

Ξαφνικά οι Σειρήνες της ύπνωσης που μας κρατούσαν εγκλωβισμένους σε αιμοσταγή «έθιμα» σωπαίνουν. Οι παρεμβολές και τα παράσιτα ενός ανώμαλου συστήματος που μας ωθεί σε μια διατροφή που συντρίβει τη ζωή υποχωρούν και σβήνουν.

Τώρα ακούγονται καθαρά στη συνείδηση οι φωνές αυτών που συστηματικά και σκόπιμα φιμώνονταν. Είναι οι φωνές από τα νεογέννητα μωρά που πίνουν ακόμα το γάλα της μάνας τους. Είναι οι εναγώνιες κραυγές των δισεκατομμυρίων αισθανόμενων όντων που απεγνωσμένα μας καλούν σε βοήθεια αλλά και επίγνωση. Είναι η ύστατη έκκληση να δούμε ξεκάθαρα την αλήθεια.

Είναι οι φωνές που μας επαναφέρουν στην πραγματικότητα της άδικης μοίρας που επιβάλουμε στα ζώα, με τα οποία ως αισθανόμενα όντα, συνδεόμαστε άρρηκτα αφού κι εμείς είμαστε φορείς αισθανόμενης ζωής. Είναι φωνές, λίγο πριν τις πνίξει μέσα στην μονότονη οχλοβοή της αιμοσταγούς διατροφής, το σύστημα που ισοπεδώνει γενικά την ζωή ως αξία. Είναι οι φωνές των μελλοθάνατων, αυτών που αυθαίρετα καταδικάζουμε να τερματιστεί η ζωή με μηχανική, δολοφονική μανία για να εκτεθούν ως "κρέας" στις "αγορές" (με τον ίδιο ακριβώς ψευδή λόγο που βγάζουν ολόκληρα έθνη ως βορά σε άλλες, "σαρκοβόρες" αγορές). Είναι οι φωνές όντων που σφύζουν από ζωή, πλασμάτων μοναδικά όμορφων, όπως το θαύμα της ζωής, που όμως το κακόβουλο σύστημα-τέρας θα μετατρέψει σε αποκρουστικά κακοποιημένα πτώματα. Είναι φωνές που δεν θα ξανα-ακουστούν και που η μοναδική τους ακρόαση οφείλει να μας σοκάρει, να μας ταρακουνήσει και να συγκλονίσει συθέμελα το είναι μας.

Γιατί αυτές οι φωνές απευθύνονται κατευθείαν στον αισθανόμενο άνθρωπο που κρύβεις μέσα σου και τον καλούν να επιληφθεί μια για πάντα του μέγιστου ζητήματος που πρέπει τώρα να διευθετηθεί: την αποκατάσταση της αξίας της ζωής αφού όλη η ζωή στη Γη είναι ιερή.

Η απόλυτα θλιβερή και τραγική φάρσα της διατροφής με ζώα δεν μπορεί να συνεχίζεται και προκλητικά να πλημμυρίζει τον Πλανήτη της Ζωής με τη χυδαία κουλτούρα του θανάτου. Δεν πρέπει να της επιτρέψουμε να δηλητηριάσει κι άλλο το κόσμο μας, γεμίζοντάς τον με την δυστυχία και την αρνητική ενέργεια της ζωής (μη ανθρώπινης αλλά και ανθρώπινης) που χαραμίζεται με κύριο λόγο την ιδεολογική κατήχηση και την εξοικείωση των κοινωνιών στην καταπίεση. Το μεγαλύτερο έγκλημα στη Γη πρέπει τώρα να σταματήσει και η ύβρης που λέγεται καταπίεση των ζώων να εξαλειφθεί οριστικά. (Γιατί όσο αυτό δεν γίνεται, η μεγάλη μάζα της ανθρωπότητας θα είναι κι αυτή ένας "αμνός" που θα σφαγίαζεται από μια αποκομμένη, ανάλγητη και αναίσθητη εξουσιαστική δομή.)

Το νέο ήθος του σεβασμού της ζωής μας καλεί να εορτάζουμε και να τιμούμε την αξία της ζωής μέσα από ένα στοχαστικό τρόπο ζωής που έχει στο επίκεντρό του την περιεκτική δικαιοσύνη (veganism) και ο οποίος ευθυγραμμίζεται με τους φυσικούς νόμους και δικαιώνει την φυτοφάγο ανατομία μας αλλά και την έμφυτη τάση μας για το καλό, το συμπονετικό και το δίκαιο.

Τώρα λοιπόν που το έγκλημα, η αδικία και η βαρβαρότητα βγαίνει απροκάλυπτα στο φως και προκαλεί την ηθική και την συνείδησή μας, απέδειξε έμπρακτα ότι ο αισθανόμενος άνθρωπος μέσα σου δεν έχει ακυρωθεί. Τώρα που αυτόματα πάλι ετοιμάζονται να σε ξαναβάλουν και φέτος σε ένα μακάβριο τυπικό «εορτασμού», αναλογίσου:

Αναλογίσου ποιος πραγματικά είσαι και γιατί πρέπει να ζεις παρασιτικά ισοπεδώνοντας τις ζωές των ζώων και σκέψου ότι δεν είσαι εδώ για να περάσεις το διάστημα της ζωής σου με εχθρότητα προς άλλες ζωές και με το να ζεις εις βάρος τους.

Αναλογίσου ποιος και γιατί σου δίνει την απατηλή επιλογή να ορίζεις τις ζωές των άλλων, να παραγγέλνεις το φονικό των αθώων και ποιος τελικά σου βάφει τα χέρια με αίμα.

Αναλογίσου αν υπάρχει το παραμικρό ανατομικό χαρακτηριστικό επάνω σου που σε θέλει σε ένα τέτοιο ρόλο.

Αναλογίσου τι σημαίνει η φυσικοποίηση και η αυτοματοποίηση της βαρβαρότητας προς τα ζώα (η οποία συγκαλύπτεται δόλια ως διατροφή για να σε εξαπατά) και δες που μας έχει οδηγήσει.

Αναλογίσου τι μήνυμα δίνεις στα παιδιά σου όταν τα εκθέτεις στο τυπικό της φρίκης που ονομάζεται πασχαλινό τραπέζι, η οποιαδήποτε άλλο γεύμα με ζωικά «προϊόντα».

Αναλογίσου ποιον ωφελείς όταν απαξιώνεις το θαύμα της ζωής και ποιος θέλει γενικά την αξία της ζωής στο Ναδίρ.

Αναλογίσου ότι έχεις την ευκαιρία: να κάνεις την λυτρωτική σύνδεση που είναι η μόνη που μπορεί πραγματικά να σε «αναστήσει» από την ζωή ενός αυτόματου της καταπίεσης που δόλια σε έχει εγκλωβίσει το κακόβουλο σύστημα της καταπίεσης.

Αναλογίσου την ευθύνη και κάνε το χρέος σου προς τη ζωή!