13 December 2006

Η απίστευτη βαρβαρότητα
και ο
απερίγραπτος πόνος των ζώων

πίσω από το
"κρέας"


Δείτε τη ταινία
Meet your meat
της
PETA(Άνθρωποι για την ηθική μεταχείριση των ζώων)

που αποκαλύπτει όλη τη φρίκη του "κρέατος"

Εδώ:















"Σας παρακαλούμε σκεφτείτε όσα είδατε.

Κάθε φορα που καθόμαστε να φάμε,
κάνουμε μια επιλογή.

Σας παρακαλούμε γίνετε χορτοφάγοι.

Κάντε το για τα Ζώα.

Κάντε το για το Περιβάλλον.

Κάντε το για την Υγεία σας."


11 December 2006


Μερικά καταπληκτικά γεγονότα για το ανθρώπινο σώμα


Οι περισσότεροι από μας θα συμφωνούσαν ότι υπάρχουν θαύματα στη φύση, αλλά πόσοι από μας έχουν αίσθηση θαυμασμού για το καταπληκτικό πλάσμα που εμείς είμαστε;


Εξετάστε μονάχα το σώμα. Κοιτάξτε τα χέρια σας. Τίποτα που να έχει δημιουργήσει ο άνθρωπος δεν ξεπερνά σε επιδεξιότητα το ανθρώπινο χέρι. Έχετε σκεφτεί ότι υπάρχουν πάνω από 6,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι στο πλανήτη και ούτε δύο δακτυλικά αποτυπώματα δεν είναι ίδια; Καθένας είναι μοναδικός. Αυτό δε σημαίνει ότι είστε ξεχωριστοί;



Το σώμα έχει οργανωθεί σε τέσσερα διαφορετικά επίπεδα: κύτταρα, ιστοί, όργανα, και συστήματα. Το κύτταρο είναι η μικρότερη μονάδα της ζωής. Έχετε περίπου 100 τρισεκατομμύρια κύτταρα στο σώμα σας.


Σε ένα τετραγωνάκι δέρματος 2,5χ2,5 εκατ. υπάρχουν 3,6 μέτρα νευρικές ίνες, 1300 νευρικά κύτταρα, 100 αδένες ιδρώτα, 3 εκατομμύρια κυττάρα, και 2,7 μέτρα αιμοφόρα αγγεία.


Εκτός από τα κύτταρα του εγκεφάλου σας, 50.000.000 κύτταρα στο σώμα σας θα έχουν πεθάνει και θα έχουν αντικατασταθεί με άλλα, ενώ εσείς θα έχετε διαβάσει αυτήν την πρόταση.


Η καρδιά μας κτυπά περίπου 100.000 φορές κάθε ημέρα. Σε 1 ώρα η καρδιά δουλεύει τόσο σκληρά ώστε να παράγει αρκετή ενέργεια που θα μπορούσε να σηκώσει σχεδόν 1 τόνο βάρους 1 μέτρο από το έδαφος.


Το αίμα είναι ένα υγρό όργανο.


Οι πνεύμονες μας εισπνέουν πάνω από 2 εκατομμύρια λίτρα αέρα κάθε ημέρα, χωρίς καν να το σκεφτούν. Η επιφάνεια τους αν ξεδιπλωθεί είναι αρκετά μεγάλη για να καλύψει ένα γήπεδο τέννις.


Το συκώτι αποκαλείται συχνά το χημικό εργοστάσιο του σώματος. Οι επιστήμονες έχουν μετρήσει πάνω από 500 λειτουργίες του.


Το κεντρικό νευρικό σύστημα συνδέεται με κάθε μέρος του σώματος με 43 ζευγάρια νεύρων. 12 ζευγάρια πηγαίνουν σε και από τον εγκέφαλο, με 31 ζευγάρια που πηγαίνουν από το νωτιαίο μυελό. Υπάρχουν σχεδόν 72 χιλιόμετρα νεύρων που τρέχουν μέσα στον οργανισμό μας.


Η μύτη μας μπορεί να προσδιορίσει μέχρι 10.000 διαφορετικές μυρωδιές.


Υπάρχουν περισσότερα βακτηρίδια στο στόμα σας από τον ανθρώπινο πληθυσμό της Ευρώπης.


Τα μηνύματα ταξιδεύουν κατά μήκος των νεύρων ως ηλεκτρικές ωθήσεις. Ταξιδεύουν με ταχύτητες έως και 400 χλμ την ώρα.


Ο εγκέφαλος μας είναι πιό σύνθετος από τον ισχυρότερο υπολογιστή και έχει πάνω από 100 δισεκατομμύρια νευρικά κύτταρα.


Εάν και οι 600 μυς μας τραβούσαν μαζί προς μια κατεύθυνση, θα μπορούσαμε να σηκώσουμε τουλάχιστον 25 τόνους.


Κάθε ημέρα το αίμα μας ταξιδεύει 268 εκατομμύρια χλμ. Αυτό ισοδυναμεί με 6.720 φορές το γύρο του κόσμου.


Έχουμε αρκετό άνθρακα στο σώμα μας για 9.000 μολύβια και ικανοποιητικό ασβέστιο για να ασπρίσουμε τελείως ένα κοτέτσι.


Ασκούμε τουλάχιστον 30 μυς όταν χαμογελάμε.


Είμαστε περίπου 70 τοις εκατό νερό.


Παράγουμε 1 λίτρο σαλίου την ημέρα.


Το δέρμα είναι το μεγαλύτερο όργανο του ανθρώπινου σώματος και ζυγίζει 3.25 κιλά.


Κάθε 5 ημέρες, ολόκληρη η εντερική επένδυση μας ανανεώνεται.


Κάθε 11 ημέρες, η αναπνευστική επένδυση μας ανανεώνεται.


Κάθε 15 ημέρες, όλα τα λευκά αιμοσφαίρια μας αντικαθίστανται. Χρειάζονται120 ημέρες για τα ερυθρά αιμοσφαίρια.


Κάθε 6 μήνες, έχουμε ένα τελείως νέο αίμα.


Κάθε 11 μήνες, έχουμε μια νέα δομή κυττάρων, και έχουμε ένα νέο σύνολο οστών κάθε 2 χρόνια.


Ένα εξ ολοκλήρου νέο σώμα αναδημιουργείται κάθε 7 χρόνια.


09 December 2006


Ερευνητική δημοσιογραφία και βιωσιμότητα


Ο Στέλιος Κούλογλου και η σειρά των ντοκυμαντέρ του
Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα
αποτελούν τρανό παράδειγμα ερευνητικής δημοσιογραφίας για τα ελληνικά δεδομένα.

Ο ίδιος και η εκπομπή του έχουν ήδη γίνει πρότυπο αλλά και θα εξακολουθήσουν να γίνονται και στο μέλλον για μια σειρά νέων δημοσιογράφων και εκπομπών που θα δημιουργήσουν και στην ελληνική δημοσιογραφία μια αντίστοιχη παράδοση που συναντούσαμε μέχρι πρότινος μόνο στο εξωτερικό.

Η ερευνητική δημοσιογραφία είναι πάντα επίκαιρη

Και δεν είναι μόνο καλό αλλά θα έλεγα και επιβεβλημμένο σήμερα, τέτοιου είδους εκπομπές να επαναλαμβάνονται ανά τακτά διαστήματα για να τις βλέπουν όσο γίνεται περισσότεροι και να αρχίζουν να γίνονται και οι ίδιοι ερευνητικοί και αναζητητές της αλήθειας σε όλους τους τομείς της ζωής τους και να στρέφονται σε πιο ενημερωμένες επιλογές με γνώμονα τη υγεία τους και τη βιωσιμότητα.

Αυτό είναι το ελάχιστο που μπορεί και πρέπει να κάνει η ελληνική τηλεόραση απέναντι μας ως έκφραση στοιχειώδους αμεροληψίας και αντικειμενικότητας.

Είναι ταυτόχρονα το χρέος και η απάντηση απέναντι στη πρόκληση της σημερινής πραγματικότητας του πλανήτη που απαιτεί από όλους μας τη μέγιστη υπευθυνότητα.

Μπορεί να ακούγεται αφελές να ζητάμε από ένα κυρίαρχο μαζικό μέσο(corporate media) με συγκεκριμένη ατζέντα, στόχους και οικονομικά συμφέροντα να λειτουργήσει όπως λειτουργούν τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης(alternative media), αλλά τουλάχιστον μπορούμε να απαιτούμε από αυτό να συμμορφώνεται σταδιακά με τις επιταγές των καιρών.



Αυτή τη στιγμή η τηλεόραση και η διαφήμιση είναι ο μεγάλος ένοχος για τη δεινή θέση που έχουμε φέρει το περιβάλλον του πλανήτη.

Η ήδη πανίσχυρη και ανελέητη ώθηση στον άκρατο και αλόγιστο καταναλωτισμό με ταυτόχρονη αποσιώπηση και άγνοια των συνεπειών του για την υγεία μας και την υγεία του πλανήτη είναι παντού και έχει διαποτίσει και δηλητηριάσει κάθε πτυχή της ζωής μας.

Μοιάζει με το εκτυφλωτικό φως χιλιάδων προβολέων που φέγγουν μονόπλευρα και εστιάζουν μόνιμα σε ένα κατασκευαμένο σκηνικό - βιτρίνα, όπως το σκηνικό σε μια ταινία γουέστερν όπου όλη η ζωή διαδραματίζεται εκεί.

Όταν η αναζήτηση της αλήθειας, η απομυθοποίηση και η αποκάλυψη πάνε μαζί

Η πραγματική ζωή όμως είναι πίσω από αυτό το στενό και περιοριστικό σκηνικό, στην απεραντωσύνη, το πλούτο και την ομορφιά που υπάρχει πέρα από αυτό.

Και αυτή την απεραντωσύνη προσπαθεί να τη φωτίσει με το ισχνό φως ενός κεριού η ερευνητική δημοσιογραφία, τα εναλλακτικά μέσα αλλά και γενικότερα η περιέργεια του ανθρώπου.

Είναι ένα Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα και μια απόπειρα πανοραμικής απεικόνισης της πλήρους εικόνας, που καταδεικνύει περίτρανα τη ματαιότητα του παραπάνω σκηνικού να εγκλωβίσει τη ζωή.

Ο συσχετισμός δυνάμεων συντριπτικός υπερ των κυρίαρχων μαζικών μέσων, η δύναμη επανάληψης και ενίσχυσης του μηνύματος τους ασύλληπτη, η χειραγώγηση και η κατευθυνόμενη συμπεριφορά αναμφισβήτητο γεγονός.

Αλλά όλο αυτό το πανίσχυρο οικοδόμημα είναι καταδικασμένο να καταρρεύσει μαζί με το καταστροφικό, μη βιώσιμο μοντέλο ζωής που πλασσάρει γιατί πολύ απλά δεν μπορεί να το υποστηρίξει άλλο ο πλανήτης.

Ο πλανήτης μας έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όρια του και δεν μπορεί πλεόν να υποστηρίξει το καταναλωτικό τρόπο ζωής ενός δυτικού ανθρώπου που καταναλώνει όσο 20 έως 50 άνθρωποι των φτωχών χωρών. Εκτός του ότι δεν είναι δίκαιο, δεν είναι πλέον και εφικτό, και όσο αυτό παρατείνεται, γίνεται με ανυπολόγιστες και μη αναστρέψιμες συνέπειες για το μέλλον μας.

Σ’αυτή λοιπόν την εποχή που ο ανεξέλεκτος καταναλωτισμός προκαλλεί ανεξέλεκτη επιδείνωση και καταστροφή στο πλανήτη η ελληνική τηλεόραση πρέπει να τεθεί προ των ευθυνών της απέναντι στο θεατή.

Ένα θεατή που ευαισθητοποιημένος και ενημερωμένος από τα πολλά Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα που έχουν ξεφυτρώσει δεν βολεύεται πια με τον εμπαιγμό της νοημοσύνης του που επιχειρείται μέσω των αθλιοτήτων που αποκαλούνται εκπομπές και ειδήσεις ή το καταιγισμό χιλιάδων διαφημίσεων που όλες τους προωθούν επιθετικά τον άκρατο καταναλωτισμό και τη καταρράκωση κάθε έννοιας βιωσιμότητας.

08 December 2006

Hλιακή ενέργεια:

Υποχρεωτική η χρήση της στα νέα κτίρια της Ισπανίας





Κάντε τη σύγκριση:


Πετάξαμε 9 δις ευρώ στην άχρηστη και επιζήμια για το περιβάλλον φιέστα των ολυμπιακών αγώνων ενώ θα μπορούσαμε να έχουμε κάνει ένα έργο ζωής για το περιβάλλον της χώρας, της ευρύτερης περιοχής και του πλανήτη γενικότερα.

Με το μέσο φωτοβολταικό σύστημα να κοστίζει 12.000 ευρώ και αν το επιδοτούσαμε με το 50%(όσο δηλαδή το επιδοτούν στην Ευρώπη και όχι με 500 ευρώ που προβλέπει ο νέος νόμος που ψηφίστηκε) τότε θα δίναμε σε 1,5 εκατομμύριο νοικοκυριά, σχεδόν το μισό των νοικοκυριών όλης της Ελλάδος, τη δυνατότητα να παράγουν το 30-50% της ηλεκτρικής ενέργεια τους δωρεάν από τον ήλιο.

Τι θα σήμαινε πρακτικά αυτό;

Λιγότερες εισαγωγές πετρελαίου(και λιγότερες θαλάσσιες και επίγειες μεταφορές του με ότι κινδύνους αυτό συνεπάγεται) και άρα λιγότερη κατανάλωση του εως και 50%.

Αν το παραπάνω σενάριο συνδυαζόταν και με καμπάνια εξοικονόμησης ενέργειας, το 25% της οποίας σήμερα σπαταλάται άσκοπα ή χάνεται στις απώλειες μεταφοράς, τότε θα προσεγγίζαμε πολύ κοντά την αυτάρκεια σε ενέργεια.

Αλλά το πιο σημαντικό θα ήταν οι λιγότερες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και άλλων ρύπων από τη καύση του πετρελαίου για παραγωγή ρεύματος, μέ αμέσο όφελος στην υγεία μας και στο κλίμα του πλανήτη μας.

Όχι μόνο δεν έγινε κάτι τέτοιο που θα ήταν πραγματικά πρωτοπόρο, βιώσιμο και αναγκαίο για τη σημερινή κατάσταση του πλανήτη αλλά επιλέχθηκε η προκλητική αδιαφορία και επίθεση στο περιβάλλον προς ικανοποίηση κοντόφθαλμων, ιδιοτελών στόχων.

Δέστε τώρα πως λειτουργούν οι γείτονες μας που έχουν συναίσθηση της πραγματικότητας και υπευθυνότητα αλλά και αποφασιστικότητα για τη προστασία του περιβάλλοντος.

Οι Ισπανοί λοιπόν ορθολογικά σκεπτόμενοι αποφάσισαν να αξιοποιήσουν το μεγάλο πλεονέκτημα της μεσογειακής τους θέσης που όπως και στη δική μας περίπτωση είναι η ηλιοφάνεια.

Τα τελευταία χρόνια έχουν επιδοθεί σε αγώνα δρόμου για την εκμετάλλευση των ήπιων μορφών ενέργειας και ήδη είναι δεύτεροι στην Ευρώπη μετά τη Γερμανία σε εγκατεστημένη ισχύ.

Αυτή τη στιγμή διαθέτουν και τη τεχνογνωσία αλλά αναπτύσσουν και τη δική τους τεχνολογία ούτως ώστε να επωφεληθούν από την επερχόμενη μαζική εφαρμογή των συστημάτων ηλιακής και αιολικής ενέργειας στο εγγύς μέλλον.

Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και ονέος οικοδομικός κώδικας που καθιστά τη χρήση συστημάτων ηλιακής ενέργειας υποχρεωτική στο εξής σε όλα τα νεόδμητα κτίρια της Ισπανίας.

Ο κώδικας θα τεθεί σε ισχύ το Μάρτιο και προβλέπει ότι τα νέα κτίρια που δεν προορίζονται για κατοικία, όπως τα εμπορικά κέντρα και τα νοσοκομεία, πρέπει υποχρεωτικά να εξοπλιστούν με φωτοβολταϊκά συστήματα για να καλύπτουν μέρος των ενεργειακών τους απαιτήσεων.

Όσον αφορά τα νέα σπίτια, η ηλιακή ενέργεια θα πρέπει να καλύπτει το 30 με 70 τοις εκατό της κατανάλωσης ρεύματος για ζεστό νερό, ανάλογα με την τοποθεσία και την αναμενόμενη κατανάλωση νερού.

Ο νέος οικοδομικός κώδικας προβλέπει επίσης καλύτερη μόνωση των κτιρίων, αυξημένη χρήση του φυσικού φωτός και συστηματικότερη συντήρηση των εγκαταστάσεων θέρμανσης και ψύξης.

Εκτιμάται ότι οι νέες προδιαγραφές θα προσφέρουν εξοικονόμηση ενέργειας κατά 30 με 40 τοις εκατό για κάθε κτίριο και μείωση της εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα κατά 40 με 55 τοις εκατό.

Επίσης η Ισπανία ανακοίνωσε πρόσφατα ότι θα κατασκευάσει στην Ανδαλουσία μια από τις μεγαλύτερες μονάδες ηλιακής ενέργειας στον κόσμο.

03 December 2006

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ - Μέρος 2ο

¶¶ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
(Μέρος 2ο)
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ του 2ου κεφαλαίου από το βιβλίο
THE FINAL EMPIRE
THE COLLAPSE OF CIVILIZATION AND THE SEED OF THE FUTURE
του
William H. Kotke
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΠΟ ΕΔΩ:

Μια κληρονομιά καταστροφής

Η ζωή στη γη έχει μια μακροχρόνια ιστορία. Τα βακτηριακά μικροαπολιθώματα έχουν ανακαλυφθεί ότι συνδέονται με μερικούς από τους παλαιότερους μη μεταμορφωμένους βράχους, οι οποίοι είναι 3,8 δισεκατομμυρίων ετών. Ξέρουμε ότι τουλάχιστον δύο φορές σε αυτήν την ιστορία, η ζωή έχει αντιμετωπίσει οικολογική καταστροφή κατά προσέγγιση ίση με αυτήν στην οποία είμαστε μέσα τώρα. Η πρώτη ογκώδης οικολογική καταστροφή ήταν όταν τα κυανοβακτήρια εξελίχθηκαν, αναδύοντας οξυγόνο, και δηλητηρίασαν απέραντους αριθμούς πλασμάτων. Η δεύτερη οικολογική καταστροφή, 65 εκατομμύρια χρόνια πριν, ήταν η καλά γνωστή περίοδος όταν εξαλείφθηκαν οι δεινόσαυροι.
Μετά από απέραντες χρονικές περιόδους στις οποίες η ζωή πολλαπλασιάστηκε, η ανθρώπινη μορφή εμφανίστηκε στη γη. Τα απολιθώματα, όπως ξεθάφτηκαν στο φαράγγι Oldavi στην Αφρική από την οικογένεια αρχαιολόγων Leakey, πάνε πίσω τρία εκατομμύρια χρόνια. Σύμφωνα με τους ανθρωπολόγους, για εκείνη την χρονική περίοδο, το 99 τοις εκατό της ανθρώπινης ύπρξης, ήμαστε τροφοσυλλέκτες-κυνηγοί. Ξαφνικά, και για ένα μόνο ανοιγόκλεισμα του ματιού στο χρόνο περίπου δέκα χιλιάδων ετών, μια διαφορετική κοινωνική μορφή εισέβαλε μεταξύ των ανθρώπων. Αυτή η μορφή είναι η μονολιθική και ιεραρχική κοινωνική μορφή γνωστή ως αυτοκρατορία.

Συγκεντρώνουμε τώρα πληροφορίες για ένα τρίτο κατακλυσμό που θα αντιμετωπίσει η ζωή στη Γη, την εποχή της ανθρώπινης αυτοκρατορίας και την τελική αποκάλυψή της.

Η κουλτούρα της αυτοκρατορίας, που είναι γνωστή επίσης και με τον ευφημισμό, πολιτισμός, είναι η αιτία του τρίτου γεγονότος. Η κουλτούρα της αυτοκρατορίας χαρακτηρίζεται από την οικολογική δυσαναλογία που προκαλείται από τις πόλεις, το συγκεντρωτισμό, την ιεραρχία, την πατριαρχία, το μιλιταρισμό και τον υλισμό. Βρίσκουμε πτυχές αυτής της πολιτιστικής μορφής μεταξύ των Αζδέκων και των Μάγια της μέσο-Αμερικής, στους Ίνκας του Περού, σε ορισμένα Αφρικανικά βασίλεια, στις Αιγυπτιακές δυναστείες και σε μερικές άλλες τοποθεσίες. Οι πιό επικίνδυνες μορφές αυτής της πολιτιστικής παθολογίας αναπτύχθηκαν στην Κίνα, στη κοιλάδα του ποταμού Ινδού και στην κεντρική Ασία μεταξύ των Ινδο-ευρωπαίων. Είναι η κληρονομιά αυτής της πολιτιστικής μορφής που καταστρέφει τη Γη.



Κίνα

Ο J. Russell Smith, συγγραφέας ενός κλασικού κειμένου περμακουλτούρας, Συγκομιδές Δέντρων: Μια μόνιμη γεωργία δίνει μια χαρακτηριστική εικόνα του εδάφους που καταλαμβάνεται από τις παλαιές ασιατικές αυτοκρατορίες:

"Στάθηκα στο μεγάλο τείχος της Κίνας ψηλά σε έναν λόφο κοντά στα σύνορα της Μογγολίας. Κάτω από μένα στην κοιλάδα, που στέκεται τετραγωνική και υψηλή, ήταν ένα τείχος που κάποτε περιέβαλε μια πόλη. Από την πόλη, μόνο μερικά σπίτια λάσπης παρέμεναν, μόλις μετά βίας αρκετά για να οδηγήσουν το μυαλό κάποιου πίσω στο χρόνο όταν οι άνθρωποι και η οικιακή βιομηχανία αφθονούσαν μέσα στο προστατευτικό τείχος.

"Η πλαγιά κάτω από το μεγάλο τείχος κοβόταν από νεροφαγώματα, μερικά από τα οποία ήταν ενάμισυ μέτρο βαθιά. Όσο το μάτι μπορούσε να δει ήταν νεροφαγώματα, νεροφαγώματα, ένα χαρακωμένο χαντακωμένο τοπίο. Το μικρό ρυάκι που έτρεχε μιά φορά στην πόλη ήταν τώρα ένα φαρδύ απομεινάρι χονδροειδούς άμμου και αμμοχάλικων τα οποία έφερναν τα νεροφαγώματα των βουνοπλαγιών γρηγορότερα από ότι το μικρό ρυάκι ήταν σε θέση να φέρει. Ως εκ τούτου, ολόκληρη η κοιλάδα, κάποτε ένα καλό καλλιεργήσιμο έδαφος, είχε γίνει μια έρημος άμμου και αμμοχάλικου, διαδοχικά υγρή και ξηρή, αλλά πάντα άκαρπη. Ήταν ακόμα πιό άχρηστη κι από τους λόφους. Η μόνη συγκομιδή της τώρα είναι η σκόνη που σηκώνεται από τους πικρούς ανέμους του χειμώνα που σαρώνουν όλη την ξερή επιφάνειά της σε αυτή τη χώρα των βροχερών καλοκαιριών και των ξηρών χειμώνων.

"Δίπλα μου ήταν ένα δέντρο, ένα απομονωμένο δέντρο. Εκείνο το δέντρο ήταν τοπικά διάσημο επειδή ήταν το μόνο δέντρο οπουδήποτε σε εκείνη την περιοχή. Και όμως η παρουσία του αποδείκνυε ότι κάποτε εκεί είχε υπάρξει ένα δάσος πάνω στο μεγαλύτερο μέρος εκείνου του εδάφους – που ήταν τώρα άδενδρο και ερημωμένο."

Κάποια εποχή σχεδόν η μισή Κίνα ήταν δασωμένη. Ο διάσημος γεωργικός μελετητής, Georg Borgstrom υπολογίζει ότι κάποτε καλύπτονταν 670 εκατομμύρια στρέμματα στη Κίνα.

Αυτό το δάσος, με το σύνθετο οικοσύστημά του εξαφανίστηκε σχεδόν πριν από τη γραπτή ιστορία. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι περιείχε πολλά είδη που εκλείψανε και για τα οποία δεν θα μάθουμε ποτέ. Μια σημαντική συνέπεια της γύμνωσης της βλάστησης της Κίνας είναι ότι οι κύριοι ποταμοί της φέρνουν τώρα περισσότερη ιλύ από οποιοδήποτε άλλο σύστημα ποταμών στον κόσμο και οι ιστορίες των πλημμυρών στην Κίνα είναι τόσο παλιές όσο και η κινεζική αυτοκρατορία.

Κοιλάδα του ποταμού Ινδού

Η κοιλάδα του ποταμού Ινδού της δυτικής Ινδίας φιλοξένησε κάποτε μια αυτοκρατορία. Περίπου χίλια χρόνια προτού αρχίσουν οι Κινέζοι την οικολογική καταστροφή της Κίνας μια αυτοκρατορία υπήρξε σε αυτήν την περιοχή που χρονολογείται μεταξύ του 2.500 Π.Χ. και 1.500 Π.Χ. Τα στοιχεία δείχνουν ότι αυτή ήταν μια δασική περιοχή με μια οικολογία που περιείχε μεταξύ άλλων τον ελέφαντα, το ρινόκερο, νεροβούβαλους, τίγρη, κροκόδειλο, αρκούδα, χήνα, σαύρα και χελώνα.

Ο Edward Hyams, στη μελέτη του, Χώμα και Πολιτισμός δείχνει ότι το δάσος αποψιλώθηκε για τη γεωργία, για το καύσιμο που χρειάστηκε για την θέρμανση των τούβλων λάσπης και τη ρευστοποίηση των μετάλλων. Αυτό συν την εδαφολογική εξάντληση δημιούργησε την καταστροφή της οικολογίας και την κατάρρευση της αυτοκρατορίας. Αυτό σημαίνει ότι ένα μεγάλο μέρος της περιοχής της προηγούμενης αυτοκρατορίας της κοιλάδας του ποταμού Ινδού ήταν δασωμένο και είναι τώρα ημιάγονη έρημος. Ενώ αυτό εκ πρώτης φαίνεται ως μια απίθανη αλλαγή, ο Hyams δείχνει τα παραδείγματα από την Αυστραλία όπου εκείνη η αλλαγή συνέβη τα προηγούμενα εκατό χρόνια. Λέει:

"Η παρούσα βλάστηση του Sind είναι ταμάριξ(μικρό δέντρο) και θάμνοι. Σε μη ανόμοιες κλιματολογικές συνθήκες στην Αυστραλία της εποχής μας, μια τέτοια βλάστηση έχει ξεπηδήσει επάνω από τα χώματα που τα κατέστησαν ημιάγονα από τη δασική εκκαθάριση, από τη υπερβολική συγκέντρωση βοοειδών, ή από την εξόρυξη ‘χώματος-γονιμότητας’ μέσω του σταριού."

Οι Ινδο-ευρωπαίοι της κεντρικής Ασίας

Κάπου επτά χιλιάδες χρόνια πριν, ο πολιτισμός προέλευσης αυτού που αποκαλούμε τώρα ινδοευρωπαϊκή ομάδα γλωσσών, εξημέρωσε το στάρι και το κριθάρι, τα οποία ήταν άγρια φυτά της περιοχής των βουνών του Καύκασου. Εξημέρωσαν επίσης τα πρόβατα και τις κατσίκες. Αυτό ήταν η αρχή του πολιτισμού της αυτοκρατορίας στην κεντρική Ασία. Η ιστορία αυτού του πολιτισμού μαζί με τον πολιτισμό των κινέζων Han οδηγεί μέχρι σημέρα.

Από το Αφγανιστάν, μέσω της βόρειας Περσίας ως την κεντρική Τουρκία οι περιοχές βουνών έχουν αποδασωθεί και διαβρωθεί σε σημείο που να είναι τώρα απλά γυμνές, ξηρές οροσειρές. Η βοσκή, η αποδάσωση για καμίνια μετάλλων, η θέρμανση και το μαγείρεμα, και τα δέντρα που αφαιρέθηκαν για τη γεωργία είναι οι κύριοι ένοχοι που έχουν καταστρέψει τα χώματα και την οικολογία. Τα χώματα της κεντρικής Ασίας και του μέσου της Ανατολής έχουν πάει στον ωκεανό. Η ογκώδης διάβρωση των χωμάτων στις λεκάνες απορροής του συστήματος ποταμών Τίγρη-Εφράτη δημιουργήθηκε από τουλάχιστον πέντε χιλιάδες χρόνια αυτοκρατορικής κατάχρησης. Οι μελετητές υπολογίζουν ότι το υλικό διάβρωσης από αυτή τη λεκάνη απορροής έχει γεμίσει τον Περσικό Κόλπο για 290 χιλιόμετρα τα τελευταία 4.500 χρόνια. Μια περιοχή μεγαλύτερη από 3.200 τετραγωνικά χιλιόμετρα έχει γεμίσει. Πριν από τις αυτοκρατορίες, ο Τίγρης και ο Εφράτης είχαν χωριστές εκβολές που έβγαιναν στον Περσικό Κόλπο. Σε όλη αυτήν την περιοχή μπορούμε να δούμε ποια θα είναι τα τελικά στάδια του συνόλου του πολιτισμού.

Όταν κοπούν τα δάση και υπερβοσκηθούν τα λιβάδια, φυτά από τα ξηρότερα περιβαλλόντα μετακομίζουν εκεί. Ακανθωτοί και ακανθώδεις θάμνοι μετακομίζουν εκεί μαζί με τις πιό σκληραγωγημένες, πιό σκληρές χλόες. Δεδομένου ότι η περιοχή συνεχίζει να ρημάζεται για τα καυσόξυλα και τη χορτονομή κατσικιών, τα σκληρότερα στρώματα του υπεδάφους έρχονται στο φως. Τέλος, οι σκληρές επιφάνειες των βράχων της ερήμου έρχονται στο φως. Τελικά, σχηματίζονται τα σκληρά υπεδάφη βράχου της ερήμου. Όταν το σκληρό υπόχωμα και το βραχώδες υπόστρωμα εμφανιστούν, δημιουργείται ένα σεληνιακό τοπίο από το οποίο καμία αποκατάσταση δεν είναι δυνατή.

Οι αυτοκρατορίες της Ελλάδας και της Ρώμης

Καθώς ακολουθούμε την απογύμνωση της μεσογειακής περιοχής, βλέπουμε ότι η Ελλάδα ήταν πολύ καλά προχωρημένη προς την οικολογική καταστροφή νωρίς στην ιμπεριαλιστική σταδιοδρομία της. Πολλοί από τους πολέμους κατάκτησης ήταν απλά για να κερδηθούν νέα δάση για τη χρήση στην οικοδόμηση των πολεμικών πλοίων. Ο συγγραφέας David Attenborough περιγράφει τον τύπο συνεπεών που προκλήθηκαν από την απογύμνωση της ελληνικής ηπειρωτικής χώρας:
"Οι Θερμοπύλες στην ελληνική ακτή, ήταν η τοποθεσία το 480 Π.Χ. μιας από τις πιό ηρωικές μάχες στην αρχαία ιστορία. Ένα μικροσκοπικό απόσπασμα ελλήνων στρατιωτών, διοικούμενο από το βασιλιά της Σπάρτης, κράτησε ένα στενό πέρασμα μεταξύ της θάλασσας για τρεις ημέρες ενάντια σε έναν τεράστιο περσικό στρατό. Σήμερα, το πέρασμα δεν υπάρχει πλέον. Το χώμα από τους επάνω λόφους έχει ξεπλυθεί από τους ποταμούς και έχει αποτεθεί στην άκρη της θάλασσας σε τέτοιες ποσότητες που το πέρασμα έχει μετασχηματιστεί σε μια ευρεία πεδιάδα."

Μια από τις αποικίες που χρησιμοποιήθηκε για να κερδίσουν ξυλεία ναυπηγικής ήταν η Έφεσος στη δυτική ακτή της Τουρκίας. Μέχρι τον τέταρτο αιώνα, Π.Χ. το λιμάνι είχε φράξει τόσο πολύ με ιλύ λόγω της αποδάσωσης και της εδαφολογικής κατάχρησης στα υψίπεδα ώστε το λιμάνι έπρεπε να κινηθεί παρακάτω κατά μήκος της ακτής. Το νέο λιμάνι γέμισε γρήγορα και η θέση τώρα είναι 5 χιλιόμετρα από τη Μεσόγειο.

Στην Ιταλία και τη Σικελία η καταστροφή του εδάφους είναι επιδημική. "Η ιταλική ακτή από το νότο της Ραβένας, βόρεια και ανατολικά σχεδόν ως τη Τεργέστη έχει επεκταθεί στην Αδριατική θάλασσα για τουλάχιστον είκοσι αιώνες, "αναφέρει ένας μελετητής. Η πόλη της Ραβένας, κάποτε στην ακτή είναι τώρα 11 χιλιόμετρα εσωτερικά.

Ο αντίκτυπος των διαδοχικών αυτοκρατοριών στην εύφορη περιοχή της βόρειας Αφρικής ήταν να καταστραφεί. Και η Ελλάδα και η Ρώμη χρησιμοποίησαν την αφθονία της βόρειας Αφρική ως στήριγμα της αυτοκρατορίας. Τελικά οι Άραβες, οι Οθωμανοί Τούρκοι και άλλες δευτερεύουσες αυτοκρατορίες κατέστρεψαν τα τελευταία απομεινάρια της οικολογίας. Κάποια εποχή εξακόσιες αποικιακές πόλεις εκτείνονταν από την Αίγυπτο ως το Μαρόκο και η περιοχή παρείχε στη Ρώμη τα δύο τρίτα του προϋπολογισμού σταριού της. Τώρα το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής είναι άγονο, διαβρωμένο και μετά βίας μπορεί να υποστηρίξει κατσίκες.

Δεν είναι τυχαίο που τώρα η διατροφή αυτών των προηγούμενων αυτοκρατοριών είναι βασισμένη στις κατσίκες, τα σταφύλια και τις ελιές. Αυτά είναι οικολογικά τρόφιμα ένδειας. Δεδομένου ότι αυτοί οι πολιτισμοί έχουν καταστρέψει τα εδάφη τους, τα φυτά και τα ζώα που παραμένουν όπως οι κατσίκες, τα σταφύλια και οι ελιές είναι αυτά που μπορούν να υπάρξουν στα απογυμνωμένα και ξερά χώματα.
Αυτή η συνοπτική αναθεώρηση των αρχικών περιοχών του πολιτισμού μπορεί να μας βοηθήσει να απεικονίσουμε με τι θα μοιάσει η Γη τελικά στις περισσότερες περιοχές, όπου αυτός ο ανθρώπινος πολιτισμός έχει διαδοθεί.

Αλλά, λόγω του ογκώδους σύγχρονου πληθυσμού και της τεχνολογίας μας, η καταστροφή που πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια χιλιάδων ετών ολοκληρώνεται τώρα σε πολύ συνοπτικές χρονικές περιόδους.

Η οικολογική καταστροφή δεν έχει σταματήσει ακόμα και τώρα,
αλλά στο παρόν συνεχίζεται ακόμα,
κατευθυνόμενη προς το
βραχώδες υπόστρωμα.

01 December 2006

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ - Μέρος 1ο

¶¶ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
(Μέρος 1ο)
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ του 2ου κεφαλαίου από το βιβλίο
THE FINAL EMPIRE
THE COLLAPSE OF CIVILIZATION AND THE SEED OF THE FUTURE
του
William H. Kotke
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΠΟ ΕΔΩ:
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗ: Το κείμενο δεν επιλέχθηκε για να κινδυνολογήσει αλλά για να καταδείξει τη καταστρεπτική φύση του μοντέλου ζωής που ζούμε και την αναγκαιότητα επαναπροσδιορισμού της ζωής μας σε βιώσιμη βάση.


Εάν ο πλανήτης και το ανθρώπινο είδος πρόκειται να επιζήσουν εμείς πρέπει να δημιουργήσουμε τον παράδεισο. Πρέπει να αποκαταστήσουμε τη ζωή της Γης. Ο μόνος τρόπος που ο πλανήτης μπορεί να αυτοθεραπευτεί είναι να αποκατασταθούν τα εδάφη της Γης μαζί με τα οικοσυστήματα που θα διατηρήσουν αυτά τα εδάφη. Για να γίνει αυτό, ο ανθρώπινος πολιτισμός πρέπει να μετασχηματιστεί από έναν πολιτισμό της αυτοκτονίας και της άμεσης ικανοποίησης ανώριμων παρορμήσεων για υλικά αγαθά σε έναν πολιτισμό που θα εστιάζει στη ζωή και τη φρόνηση, ένα πολιτισμό του παραδείσου.

Πρέπει να κατέβουμε κάτω από το κατώφλι της συνείδησης του πολιτισμού και να εξετάσουμε την πραγματική βάση της ζωής της Γης - το έδαφος. Όλοι μας πρέπει να παλέψουμε να διώξουμε την πνευματική επιρροή που έχουμε λάβει από τον πολιτισμό. Η σχηματοποιημένη πραγματικότητα μας μας κάνει να πιστεύουμε ότι υπάρχουν περιβαλλοντικά προβλήματα όπως οι τοξικές χημικές ουσίες, η ακτινοβολία και η όξινη βροχή. Το γεγονός είναι ότι η κρίση της ζωής μας άρχισε με την αυτοκρατορία ή αλλιώς το πολιτισμό. Η περιβαλλοντική κρίση άρχισε εκατοντάδες χρόνια πριν, όταν οι Κινέζοι
Han άρχισαν να καταστρέφουν τα απέραντα δάση της Κίνας και όταν οι Ινδοευρωπαίοι άρχισαν την υπερβόσκηση της βλάστησης και την εξάντληση των εδαφών της κεντρικής Ασίας. Για 2 έως 3 εκατομμύρια χρόνια οι άνθρωποι έζησαν στον πλανήτη σε μια σταθερή κατάσταση. Κατόπιν ξαφνικά με την πολιτιστική αντιστροφή στο πολιτισμό, η γη άρχισε να πεθαίνει. Ο πολιτισμός είναι η περιβαλλοντική κρίση και η απώλεια του ανώτατου στρώματος χώματος(topsoil) είναι το μέτρο μας για την αιτιολογία της ασθένειας.

Οι υλιστικές αξίες του πολιτισμού μας διδάσκουν ότι η συσσώρευση πλούτου είναι πρόοδος. Ο υλικός πλούτος του πολιτισμού προέρχεται από το θάνατο της Γης, των εδαφών, των δασών, των αποθεμάτων ψαριών, των "ελεύθερων πόρων" της χλωρίδας και της πανίδας. Το έσχατο τέλος αυτού είναι όλο το ανθρώπινο είδος να τερματίσει σε γιγαντιαίες παρασιτικές πόλεις τσιμέντου και μετάλλου ενώ θα περιβάλλεται από ερήμους εξαντλημένων εδαφών. Οι¶Οι απλές πολικές αντιθέσεις είναι η αφθονία και ο πλούτος της φυσικής ζωής της Γης εναντίον του υλικού πλούτου των ανθρώπων που ζουν τις ζωές τους σε τεχνητά περιβάλλοντα.

Προκειμένου να αξιολογηθεί με ακρίβεια η κατάσταση του πλανήτη, η οικολογική έρευνα που ακολουθεί θα εστιάσει αρχικά στη βασική πραγματικότητα, το χώμα. Θα εξετάσει έπειτα την υγεία των δασών του πλανήτη. Κατόπιν θα ακολουθήσει η εξέταση της μέγιστης οικολογικής καταστροφής, της γεωργίας. Θα εστιάσουμε σε αυτά τα θέματα επειδή αυτές είναι οι βασικές και συνεχιζόμενες ζημίες και αν δεν επιδιορθωθούν, δεν μπορεί να υπάρξει καμία αποκατάσταση. Κατόπιν η εστίαση θα γυρίσει στην τελευταία φάση του πολιτισμού, τη καταστροφή που προκαλείται από την εκβιομηχάνιση. Η εκβιομηχάνιση θέτει κινδύνους που εκτείνονται από τα δηλητήρια έως τις ευρείες ανισορροπίες του πλανήτη όπως το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Εδώ θα δούμε λεπτομερώς πώς οι επιλογές στενεύουν γρήγορα για την ανθρώπινη οικογένεια δεδομένου ότι η εδαφολογική διάβρωση, η υπερβόσκηση και η αποδάσωση συνεχίζουν την αδυσώπητη διάδοσή τους σε όλο τον πολιτισμό. Στους λίγους περασμένους αιώνες, η βιομηχανική κοινωνία έχει δόσει μια γρήγορη ώθηση προς την αποκορύφωση της κρίσης. Η δημιουργική μελέτη, Όρια στην Ανάπτυξη: Η έκθεση για τη λέσχη του προγράμματος της Ρώμης για τη δυσάρεστη κατάσταση της ανθρωπότητας, επιδεικνύει πώς η δυναμική της βιομηχανικής κοινωνίας μας κατευθύνει προς τον τελικό παροξυσμό.
Η μελέτη, Όρια στην Ανάπτυξη έγινε στις αρχές της δεκαετίας του '70 από μια διεθνή ομάδα μελετητών στο Ίνστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (MIT). Η ομάδα, που προέρχονταν από πολλές διαφορετικές επιστήμες, απομόνωσε τις δυναμικές και αλληλεπιδραστικές κινήσεις των πέντε βασικών παραγόντων της βιομηχανικής κοινωνίας: πόροι, τρόφιμα κατά κεφαλήν, πληθυσμός, ρύπανση και βιομηχανική παραγωγή ανά άτομο.

Τα τυποποιημένο τρέξιμο του μοντέλου αυτού στον υπολογιστή με όλους αυτούς τους παράγοντες δείχνει ότι η βιομηχανική κοινωνία θα αρχίσει τη γρήγορη κατάρρευσή της κάπου στη δεκαετία του 2020. Εδώ αναφέρουμε τη δήλωση των επιστημόνων σχετικά με το " τυποποιημένο τρέξιμο του Παγκόσμιου μοντέλου:"

"Το `τυποποιημένο΄τρέξιμο του παγκόσμιου μοντέλου δεν υποθέτει καμία σημαντική αλλαγή στις φυσικές, οικονομικές, ή κοινωνικές σχέσεις που έχουν καθορίσει ιστορικά την ανάπτυξη του παγκόσμιου συστήματος. Η τροφή¶Η τροφή, η βιομηχανική παραγωγή, και ο πληθυσμός αυξάνονται εκθετικά έως ότου η γρήγορα ελαττούμενη βάση των πόρων εξαναγκάσει μια επιβράδυνση στη βιομηχανική αύξηση. Λόγω των φυσικών καθυστερήσεων στο σύστημα, και ο πληθυσμός και η ρύπανση συνεχίζουν να αυξάνονται για κάποιο χρόνο μετά από την αιχμή της εκβιομηχάνισης. Η αύξηση πληθυσμού σταματιέται τελικά από μια άνοδο στο ποσοστό θανάτων λόγω μειωμένων τροφίμων και ιατρικών υπηρεσιών."
¶Ο
Ο τυποποιημένος υπολογισμός κατά προσέγγιση των καμπυλών αύξησης από τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα μπορεί εύκολα να συνεχιστεί ως στο τέλος, αν και υπάρχουν πολλές πιθανότητες ότι ο πόλεμος, η ύφεση, η πυρηνική καταστροφή, ή η οικο-καταστροφή θα εμφανιστούν κάποια χρονική στιγμή νωρίτερα. Ζούμε σε έναν υλικό πολιτισμό. Μπορούμε να μετρήσουμε τα βαρέλια του πετρελαίου, μπορούμε να μετρήσουμε τα στρέμματα των καλλιεργειών σταριού, και μπορούμε να μετρήσουμε τον αριθμό των ανθρώπων. ¶τοΤο μόνο που έκαναν οι μελετητές που δημιούργησαν τη μελέτη στο
MIT, ήταν να βάλουν όλους τους αριθμούς από όλους τους τομείς στους υπολογιστές και να τους υπολογίσουν κατά προσέγγιση. ¶Α Αυτό που δεν μπορεί να κάνει ο υπολογιστής είναι να προβλέψει τις απρόβλεπτες διακοπές στο παγκόσμιο σύστημα.

Οι μελετητές εξέτασαν τις δυνατότητες αποτροπής της καταστροφής (που υποθέτει μια πολύ απίθανη παγκόσμια ένωση, αρκετά ευκίνητη να συντονίσει μια στρατηγική επιβίωσης). Οι μελετητές προγραμμάτισαν τους υπολογιστές ώστε να διπλασιαστεί η κατ' εκτίμηση βάση των πόρων, δημιούργησαν ένα πρότυπο που υπέθετε "απεριόριστους" πόρους, ελέγχους της ρύπανσης, αυξημένη γεωργική παραγωγικότητα και "τέλειο" έλεγχο γεννήσεων. Καμία από αυτές ή άλλες στρατηγικές αποτροπής δεν θα μπορούσε να πάει το παγκόσμιο σύστημα πέρα από το 2100.

Ο λόγος που το παγκόσμιο σύστημα δεν μπορεί να συνεχιστεί με απεριόριστη αύξηση είναι επειδή κάθε ένας από τους πέντε παράγοντες είναι διαδραστικός. Εάν υποθέτουμε απεριόριστα καύσιμα όπως από μια απλή διαδικασία συντήξης, αυτό απλά οδηγεί τις καμπύλες αύξησης γρηγορότερα. Υπάρχουν περισσότερα φτηνά καύσιμα έτσι οι ρόδες της βιομηχανίας στρέφονται γρηγορότερα και η εξαγωγή των πόρων έρχεται γρηγορότερα, ο πληθυσμός συνεχίζει να αναρριχείται και η ρύπανση αναρριχείται. Εάν υπάρχει περισσότερη παραγωγή τροφίμων, τότε ο πληθυσμός αναρριχείται και οι πόροι εξαντλούνται γρηγορότερα. Εάν ο πληθυσμός σταθεροποιηθεί, οι πόροι εξακολουθούν να μειώνονται και η ρύπανση αυξάνεται λόγω της αυξανόμενης κατανάλωσης. Εάν οι παράγοντες των πόρων, των τροφίμων, και της βιομηχανικής παραγωγής αυξάνονται τότε ο πληθυσμός αυξάνεται αλλά η προκύπτουσα ρύπανση δημιουργεί την αρνητική ανατροφοδότηση του να είμαστε υποχρεωμένοι να διατηρούμε νοσοκομεία για το καρκίνο και ιδρύματα για τις γεννετικές μεταλλαγές που προκλήθηκαν από τη ρύπανση καθώς επίσης και τη ζημία που κάνει η ρύπανση σε παράγοντες όπως οι αγροτικές συγκομιδές.

Η επέκταση ήταν το θεμελιώδες πρότυπο της κουλτούρας του πολιτισμού πολύ πριν κατακτήσει ο Αλέξανδρος το "γνωστό κόσμο." Η διαφορά τώρα είναι ότι η επέκταση πλησιάζει τα εξωτερικά όριά της και σύντομα δεν θα αφήσει τίποτα για να τροφοδοτηθεί. Έχουμε έρθει στον τελικό κύκλο στον οποίο ο πολιτισμός θα εμπέσει στην εντροπία επειδή δεν μπορεί άλλο να στηριχτεί. Δεν υπάρχουν πλέον παρθένες ήπειροι για να εκμεταλλευτεί. Υπάρχουν λίγα υπόλοιπα δάση να κόψει έτσι ώστε νέα εδάφη να μπορούν να χρησιμοποιηθούν και να εξαντληθούν. Εκτός από αυτό, ο παγκόσμιος πληθυσμός μετριέται τώρα σε δισεκατομμύρια. Ο κόσμος ποτέ πριν δεν είχει γνωρίσει αυτού του είδους εκθετικά αυξανόμενο όγκο ροής και κατανάλωσης τροφίμων, πόρων και βιομηχανικών δηλητήριων.

Λόγω αυτών των διαδραστικών δυνάμεων η παγκόσμια κοινωνία είναι παγιδευμένη μέσα σε ένα σύστημα πολιτιστικών υποθέσεων και προτύπων συμπεριφοράς από τις οποίες δεν μπορεί να απεγκλωβιστεί.
Δεν υπάρχει καμία έξοδος. Θα υπάρξει μια κατάρρευση του πολιτισμού. Δεν γεννάται θέμα ότι θα υπάρξουν μελλοντικά λιμοί στην οικολογικά κατεστραμμένη και ερημοποιημένη περιοχή της Αιθιοπίας με τον εκρηκτικά αυξανόμενο ανθρώπινο πληθυσμό της, ακριβώς όπως δεν γεννάται θέμα ότι ο πολιτισμός που καταβροχθίζει τους πόρους του και δηλητηριάζει τη γη, θα καταρρεύσει. Εξετάζουμε τη διαδικασία τώρα προκειμένου να αποκτήσουμε τη γνώση, επειδή είμαστε οι άνθρωποι που θα προσπαθήσουν να ζήσουν μέσα σ’αυτό το αποκορύφωμα.