Γιατί επινοήθηκε ο «σαρκοφάγος» άνθρωπος

Ο μύθος του «σαρκοφάγου» ανθρώπου είναι αναπόσπαστος από την δυστοπία που μας επιβάλεται να ζούμε και που έχει ως βασικό χαρακτηριστικό την καταπίεση της αισθανόμενης ζωής και την κουλτούρα του θανάτου. Είναι ο βασικός μύθος ο οποίος ακυρώνοντας κάθε αξία (την αξία της ζωής, την δικαιοσύνη, την ελευθερία, την αειφορία) κάνει εφικτή την αποσύνδεση η οποία μπορεί να διαιωνίζει και να εντείνει την αχαλίνωτη βαρβαρότητα που επιβάλουμε πρώτιστα στα μη ανθρώπινα ζώα και στην φύση αλλά και στους ανθρώπους. Επιπλέον είναι ο μύθος που ταιριάζει απόλυτα με την φύση του τεχνητού (και στημένου από το κατώτερο κομμάτι του ανθρώπινου είδους) συστήματος της καταπίεσης το οποίο εμφανίστηκε με την «εξημέρωση» των ζώων και έκτοτε κυριαρχεί με διαφορετικές μορφές.

Αν θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι πιο ξένο και ασύμβατο με την φυσιολογία του ανθρώπινου οργανισμού αλλά και από τους νόμους και την ροή του οικοσυστήματος της Γης αυτό δεν θα ήταν άλλο παρά η τρέχουσα διατροφή η οποία φέρει ως σήμα κατατεθέν της τον «σαρκοφάγο» άνθρωπο. Αυτή η διατροφή η οποία απέχει απόλυτα από αυτό που αντιπροσωπεύει ο άνθρωπος έχει ένα μοναδικά σημαντικό χαρακτηριστικό για το τρέχον κυρίαρχο σύστημα: είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε μέσα από την προσφορά και ζήτηση για ζωικά προϊόντα να επιβραβεύονται όλα εκείνα τα αρνητικά (αντιλήψεις και πρακτικές οι οποίες αν συνέβαιναν σε ανθρώπους θα τις καταδικάζαμε ως εγκλήματα) και έτσι ουσιαστικά να ξεπλένονται και να «κατοχυρώνονται» και στην ανθρώπινη κοινωνία.

Ο μύθος του «σαρκοφάγου» ανθρώπου υπάρχει αποκλειστικά για να συντηρεί την δυσεκπαίδευσή μας μέσα από μια διατροφή που ισοπεδώνει την αλήθεια και την ομορφιά και μας κατακλύζει με το ψέμα και την ασχήμια. Είναι μια διατροφή ειδικά σχεδιασμένη για να μας μπλοκάρει σε κάθε επίπεδο (σωματικό, νοητικό, συναισθηματικό, συνειδησιακό, κοινωνικό) και να μην αφήνει να εκδηλωθεί αυθόρμητα η αλήθεια της ανατομικής μας κατασκευής ως φυτοφάγο πλάσμα αλλά και η αποδεδειγμένη επιστημονικά τάση του ανθρώπου για το καλό, το μη βίαιο και το ειρηνικό η οποία συνοδεύει ένα μη αρπακτικό πλάσμα.

Ο «σαρκοφάγος» άνθρωπος είναι ο ρόλος τον οποίο σκηνοθετείται ο άνθρωπος να παίξει και στην πορεία να καταντήσει η καρικατούρα του πραγματικού του εαυτού. Είναι ένας ξένος ρόλος ο οποίος μας κλειδώνει σε μια εκδοχή ζωής με κύριο χαρακτηριστικό την απάθεια και την αδιαφορία για την αισθανόμενη ζωή (ανθρώπινη και μη ανθρώπινη). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο τρόπος που τρεφόμαστε να καθορίζει όσο τίποτε άλλο την πορεία αυτού του κόσμου και κατά συνέπεια να δημιουργεί την μορφή και την εκδοχή κόσμου που έχουμε σήμερα. Οπότε γίνεται φανερό ότι με μιαν άλλη διατροφή (αυτήν που έχει προορίσει η φύση για μας) θα είχαμε μια τελείως διαφορετική εικόνα του κόσμου και βέβαια έναν άλλο κοινωνικό τρόπο οργάνωσης, δηλαδή ένα άλλο, εντελώς διαφορετικό σύστημα. Τέτοια είναι η αόρατη δύναμη της τροφής, είτε προς την κατεύθυνση της απαξίωσης της ζωής, της παρακμής και της καταστροφής, είτε προς την κατεύθυνση του σεβασμού της αξίας της ζωής, της ακμής, και της ευημερίας για όλα τα αισθανόμενα όντα.

Όμως ο μύθος του «σαρκοφάγου» ανθρώπου μας κρατά σταθερά προσκολλημένους στο αδιέξοδο μιας συνεχώς εντεινόμενης κρίσης στην οποία προδιαγράφονται μόνο αρνητικές εξελίξεις. Γιατί ο «σαρκοφάγος» άνθρωπος είναι ο αποκομμένος και ο ελεγχόμενος άνθρωπος, είναι αυτός του οποίου η συμπόνια και η ευαισθητοποίηση βρίσκονται σε σύγχυση (φιλία για κάποια είδη ζώων, καταδίκη για κάποια άλλα) ή έχουν απενεργοποιηθεί. Και στέκεται εκεί σαν μια θλιβερή φιγούρα που παίζει βιολί και διασκεδάζει την ίδια ώρα που με την διατροφή του ως «σαρκοφάγος» γενοκτονεί τα μη ανθρώπινα ζώα αδυνατώντας ουσιαστικά να δει ότι διασκεδάζει και με τη δική του συμφορά η οποία είτε συμβαίνει παράλληλα ή πρόκειται να ακολουθήσει. Είναι ο επιβάτης του Τιτανικού ο οποίος όμως σε πείσμα και σε άρνηση της πραγματικότητας εξακολουθεί άκριτα την ίδια μηχανική ρουτίνα που οδηγεί στο ναυάγιο.

Τελικά ο μύθος του «σαρκοφάγου» ανθρώπου μπλοκάροντας την πραγματική μας υπόσταση και ουσία, μας κρατά σε κατάσταση σύγχυσης και λάθους ανάγνωσης της πραγματικότητας. Έτσι εν μέσω ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος ζούμε με την ψευδαίσθηση της δημοκρατίας. Εν μέσω της αχαλίνωτης προπαγάνδας και του ψέματος ζούμε με την ψευδαίσθηση της αλήθειας. Εν μέσω της γενικευμένης τρομοκρατίας που εξαπολύει η νέα τάξη ζούμε με την ψευδαίσθηση της ασφάλειας. Εν μέσω της τοξικής πολιορκίας ζούμε με την ψευδαίσθηση της μη μόλυνσης. Εν μέσω της πλήρους διαφθοράς ζούμε με την ψευδαίσθηση της εντιμότητας και των καλών προθέσεων. Εν μέσω της κατάρρευσης και της κρίσης σε κάθε επίπεδο και πτυχή της ζωής μας ζούμε με την ψευδαίσθηση μιας εφήμερης κρίσης και ότι αύριο όλα πάλι θα είναι όπως πριν. Εν μέσω της αχαλίνωτης βαρβαρότητας ζούμε τελικά με την ψευδαίσθηση του πολιτισμού.

Η ανθρωπότητα είναι πλέον σαν να επιβαίνει σε ένα μαζικό μέσο μεταφοράς (το κυρίαρχο σύστημα) και να μεταφέρεται με αυτό προς ένα συγκεκριμένο προορισμό (αυτόν της καταπίεσης για την αισθανόμενη ζωή). Η διαδρομή που ακολουθείται δεν είναι άλλη παρά ο μεγάλος, απέραντα πλατύς μονόδρομος (μέσα στον οποίο επιχειρείται να εγκλωβιστεί η συντριπτική πλειοψηφία) προς αυτό που ορίζουμε ως κυρίαρχο τρόπο ζωής. Και ουσιαστικά το σύστημα δεν είναι τίποτε άλλο παρά αυτό το κυρίαρχο ρεύμα, αυτή η κυρίαρχη κουλτούρα και πρακτική, αυτός ο κυρίαρχος τρόπος του να γίνονται τα πράγματα και ο κυρίαρχος τρόπος του να διάγουμε τη ζωή μας με «άνωθεν» συνταγές. Και αυτό το πανίσχυρο κυρίαρχο ρεύμα της φερόμενης ανθρωπότητας, αυτή η ακάθεκτη μαζική ροή είναι η δύναμη που συντηρεί το τρέχον σύστημα μέσα από τις επιβεβλημένες συμπεριφορές και συνήθειες πρώτα και κύρια στην διατροφή και κατόπιν και στις άλλες πτυχές της ζωής μας.

Μέσα λοιπόν σε αυτό το μαζικό μέσο που μας κατευθύνει, ο μύθος του «σαρκοφάγου» ανθρώπου είναι ο οδηγός γι αυτό και βρίσκεται σε προεξέχουσα, περίοπτη, πρώτη θέση. Με το να κατακλυζόμαστε με ζωικά προϊόντα και την λεηλασία της ζωής των μη ανθρώπινων ζώων, αλωνόμαστε στο βασικό επίπεδο της τροφής και αποδεχόμαστε την βασική πλάνη μιας ξένης διατροφής. Μετά από μια τέτοια άλωσή μας στην απόλυτα βασική βιολογική ανάγκη της τροφής είναι πολύ εύκολο να αλωθούμε συνολικά και να αποδεχθούμε και όλα τα άλλα ψέματα του συστήματος και να του επιτρέπουμε να μονοπωλεί τον έλεγχο επί της ζωής μας. Έτσι ο μύθος του «σαρκοφάγου» ανθρώπου λειτουργεί ως φραγμός που δυσχεραίνει σημαντικά την αφύπνιση και την θέληση να εγκαταλείψουμε αυτό το μαζικό μέσο για να πορευτούμε προς μιαν άλλη κατεύθυνση.

Με κάποιο τρόπο όμως είμαστε υποχρεωμένοι να το κάνουμε γιατί ζώντας ως καρικατούρα σαρκοφάγου ουσιαστικά το μόνο που καταφέρνουμε είναι να εδραιώνουμε ένα ανώμαλο σύστημα καταπίεσης και καταναγκασμού. Η έξοδος από τον μύθο του «σαρκοφάγου» ανθρώπου προβάλει πλέον ως αυτή η μια και μόνη κίνηση ζωτικής σημασίας που θα ξεκινήσει το ντόμινο της ανατροπής. Και η ώθηση γι αυτή τη λυτρωτική κίνηση είναι η επαφή με την ιδέα της περιεκτικής δικαιοσύνης (veganism) η οποία έχει την δύναμη να αφυπνίσει και πάλι μέσα μας όλα όσα ο μύθος έχει υπνώσει και αδρανοποιήσει. Είναι μια απελευθερωτική εμπειρία που μπορεί να ξαναβάλει σε τάξη τα του οίκου μας: πρώτα στο ατομικό επίπεδο του να βρούμε τον πραγματικό μας εαυτό και εν συνεχεία στο ευρύτερο επίπεδο της επανασύνδεσής μας με το οικοσύστημα και με την ροή του μοναδικού μας πλανήτη της ζωής.

Η ιστορία μου

Έχει εδραιωθεί ένας κόσμος που στηρίζεται στην καταπίεση του άλλου, ένας κόσμος ανυπόφορος για την μη ανθρώπινη ζωή (τα ζώα) αλλά και για την ανθρώπινη. Είναι ένας κόσμος γεμάτος πόνο και οδύνη, κορεσμένος μέσα σε μια περιρρέουσα κουλτούρα απαξίωσης της ζωής. Αυτός ο κόσμος είναι θλιβερός και αδιέξοδος και δεν έχει να περιμένει καμία εξέλιξη ή βελτίωση όσο η καταπίεση θα παραμένει αδιαμφισβήτητη, όσο δηλαδή οι άνθρωποι θα κρατούνται στη καταστολή του ψεύδους, των αντιδραστικών αντιλήψεων και των επιβεβλημένων μονόδρομων στην διατροφή, στην υγεία, στην πολιτική, στην οικονομία και σε κάθε πτυχή της ζωής μας.

Γι αυτό και βίντεο όπως το παραπάνω είναι ανεκτίμητης αξίας για να ξαναξεκινήσουμε τη ζωή μας στη σωστή και δίκαιη βάση του σεβασμού της αξίας της ζωής και σε ένα μέλλον περιεκτικής δικαιοσύνης (veganism) για όλα τα πλάσματα. Η εικαστική καλλιτέχνης Gretchen Ryan μαζί με την οργάνωση Mercy For Animals μας μεταφέρουν μέσα σε 3 λεπτά στο αδιανόητο παρασκήνιο της «παραγωγής» γάλακτος που είναι γεμάτο τραυματικές εμπειρίες, πολλαπλές κακοποιήσεις, ποδοπάτηση της αξίας της μητρότητας και καταπίεσης του θηλυκού. Το βίντεο με τίτλο «Η ιστορία μου» είναι φτιαγμένο στο στυλ των βίντεο που καταγράφουν την κακομεταχείριση ατόμων κατά την εφηβεία όπου το βιωμένο σοκ έχει κάνει τα άτομα αυτά σχεδόν να χάσουν τη φωνή τους και η εξιστόρηση του δράματός τους γίνεται με γραπτά σημειώματα. Μέσα από αυτά τα σημειώματα αλλά ακόμα περισσότερο μέσα από το εκφραστικό και συναισθηματικά φορτισμένο βλέμμα της Gretchen μεταφερόμαστε στον κόσμο της απομόνωσης και της συντριβής που καταναγκάζεται να βιώσει μια μη ανθρώπινη μητέρα.

Και η λυτρωτική δύναμη της αλήθειας μας δείχνει ότι κανένας άνθρωπος δεν αξίζει να γίνεται πιόνι και αυτόματο της καταπίεσης που μηχανικά συντρίβει τις αξίες και την αισθανόμενη ζωή γύρω του και τελικά και την δική του. Η λυτρωτική δύναμη της αλήθειας επίσης μας λέει ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε οτιδήποτε θετικό από την παγιωμένη στην συγκυρία μας ρουτίνα της καταπίεσης των ζώων (πρώτα και κύρια των θηλυκών – για γάλα και αυγά) η οποία ακυρώνει τον αισθανόμενο άνθρωπο.

Είναι απόλυτα τραγική κατάληξη για την γυναίκα (φορέα και η ίδια της μητρότητας) να συνηγορεί στην καταπίεση της μητρότητας και του θηλυκού. Οι περισσότερες από αυτές ήδη μητέρες που έχουν θηλάσει τα δικά τους παιδιά, που έχουν νοιώσει αυτόν το μοναδικό, απόλυτα στενό, προσωπικό δεσμό μεταξύ μητέρας και μωρού, που γνωρίζουν ότι το μητρικό τους γάλα προορίζεται για το δικό τους μωρό, και που τέλος έχουν βιώσει την φυσική διαδικασία του απογαλακτισμού, είναι τραγικό να αναζητούν το γάλα μιας άλλης μητέρας, το γάλα που δεν τους ανήκει. Είναι τραγική ειρωνεία να αναζητούν να πιούν οι ίδιες ή να δώσουν στα παιδιά τους ένα φορτισμένο με απέραντη οδύνη, λευκό, ψυχρό υγρό που προέρχεται από ένα πλάσμα που δυσφορεί, από μια μητέρα που θρηνεί την απώλεια του μωρού της και που βιώνει το απόλυτο δράμα.

Το κάλεσμα λοιπόν έχει γίνει και απευθύνεται πρώτα και κύρια στις γυναίκες. Αυτές είναι που θα πρέπει άμεσα να συνειδητοποιήσουν και να πάψουν να συμμετέχουν στην καταπίεσή τους, μέσα από την καταπίεση του θηλυκού στα μη ανθρώπινα ζώα και να αποκαταστήσουν έτσι και πάλι την κυρίαρχη αξία της μητρότητας. Και εν συνεχεία να θέσουν το μήνυμα παντού, σε ολόκληρη τη κοινωνία, ώστε να γίνει φανερή στον καθένα η αδικία και η καταπίεση των ζώων και το αποκρουστικό έκτρωμά της να εξαφανιστεί για πάντα από προσώπου γης.

 

Η εναγώνια κραυγή των αμνών που πρέπει οπωσδήποτε να ακούσουμε

Ξαφνικά οι Σειρήνες της ύπνωσης που μας κρατούσαν εγκλωβισμένους σε αιμοσταγή «έθιμα» σωπαίνουν. Οι παρεμβολές και τα παράσιτα ενός ανώμαλου συστήματος που μας ωθεί σε μια διατροφή που συντρίβει τη ζωή υποχωρούν και σβήνουν.

Τώρα ακούγονται καθαρά στη συνείδηση οι φωνές αυτών που συστηματικά και σκόπιμα φιμώνονταν. Είναι οι φωνές από τα νεογέννητα μωρά που πίνουν ακόμα το γάλα της μάνας τους. Είναι οι εναγώνιες κραυγές των δισεκατομμυρίων αισθανόμενων όντων που απεγνωσμένα μας καλούν σε βοήθεια αλλά και επίγνωση. Είναι η ύστατη έκκληση να δούμε ξεκάθαρα την αλήθεια.

Είναι οι φωνές που μας επαναφέρουν στην πραγματικότητα της άδικης μοίρας που επιβάλουμε στα ζώα, με τα οποία ως αισθανόμενα όντα, συνδεόμαστε άρρηκτα αφού κι εμείς είμαστε φορείς αισθανόμενης ζωής. Είναι φωνές, λίγο πριν τις πνίξει μέσα στην μονότονη οχλοβοή της αιμοσταγούς διατροφής, το σύστημα που ισοπεδώνει γενικά την ζωή ως αξία. Είναι οι φωνές των μελλοθάνατων, αυτών που αυθαίρετα καταδικάζουμε να τερματιστεί η ζωή με μηχανική, δολοφονική μανία για να εκτεθούν ως "κρέας" στις "αγορές" (με τον ίδιο ακριβώς ψευδή λόγο που βγάζουν ολόκληρα έθνη ως βορά σε άλλες, "σαρκοβόρες" αγορές). Είναι οι φωνές όντων που σφύζουν από ζωή, πλασμάτων μοναδικά όμορφων, όπως το θαύμα της ζωής, που όμως το κακόβουλο σύστημα-τέρας θα μετατρέψει σε αποκρουστικά κακοποιημένα πτώματα. Είναι φωνές που δεν θα ξανα-ακουστούν και που η μοναδική τους ακρόαση οφείλει να μας σοκάρει, να μας ταρακουνήσει και να συγκλονίσει συθέμελα το είναι μας.

Γιατί αυτές οι φωνές απευθύνονται κατευθείαν στον αισθανόμενο άνθρωπο που κρύβεις μέσα σου και τον καλούν να επιληφθεί μια για πάντα του μέγιστου ζητήματος που πρέπει τώρα να διευθετηθεί: την αποκατάσταση της αξίας της ζωής αφού όλη η ζωή στη Γη είναι ιερή.

Η απόλυτα θλιβερή και τραγική φάρσα της διατροφής με ζώα δεν μπορεί να συνεχίζεται και προκλητικά να πλημμυρίζει τον Πλανήτη της Ζωής με τη χυδαία κουλτούρα του θανάτου. Δεν πρέπει να της επιτρέψουμε να δηλητηριάσει κι άλλο το κόσμο μας, γεμίζοντάς τον με την δυστυχία και την αρνητική ενέργεια της ζωής (μη ανθρώπινης αλλά και ανθρώπινης) που χαραμίζεται με κύριο λόγο την ιδεολογική κατήχηση και την εξοικείωση των κοινωνιών στην καταπίεση. Το μεγαλύτερο έγκλημα στη Γη πρέπει τώρα να σταματήσει και η ύβρης που λέγεται καταπίεση των ζώων να εξαλειφθεί οριστικά. (Γιατί όσο αυτό δεν γίνεται, η μεγάλη μάζα της ανθρωπότητας θα είναι κι αυτή ένας "αμνός" που θα σφαγίαζεται από μια αποκομμένη, ανάλγητη και αναίσθητη εξουσιαστική δομή.)

Το νέο ήθος του σεβασμού της ζωής μας καλεί να εορτάζουμε και να τιμούμε την αξία της ζωής μέσα από ένα στοχαστικό τρόπο ζωής που έχει στο επίκεντρό του την περιεκτική δικαιοσύνη (veganism) και ο οποίος ευθυγραμμίζεται με τους φυσικούς νόμους και δικαιώνει την φυτοφάγο ανατομία μας αλλά και την έμφυτη τάση μας για το καλό, το συμπονετικό και το δίκαιο.

Τώρα λοιπόν που το έγκλημα, η αδικία και η βαρβαρότητα βγαίνει απροκάλυπτα στο φως και προκαλεί την ηθική και την συνείδησή μας, απέδειξε έμπρακτα ότι ο αισθανόμενος άνθρωπος μέσα σου δεν έχει ακυρωθεί. Τώρα που αυτόματα πάλι ετοιμάζονται να σε ξαναβάλουν και φέτος σε ένα μακάβριο τυπικό «εορτασμού», αναλογίσου:

Αναλογίσου ποιος πραγματικά είσαι και γιατί πρέπει να ζεις παρασιτικά ισοπεδώνοντας τις ζωές των ζώων και σκέψου ότι δεν είσαι εδώ για να περάσεις το διάστημα της ζωής σου με εχθρότητα προς άλλες ζωές και με το να ζεις εις βάρος τους.

Αναλογίσου ποιος και γιατί σου δίνει την απατηλή επιλογή να ορίζεις τις ζωές των άλλων, να παραγγέλνεις το φονικό των αθώων και ποιος τελικά σου βάφει τα χέρια με αίμα.

Αναλογίσου αν υπάρχει το παραμικρό ανατομικό χαρακτηριστικό επάνω σου που σε θέλει σε ένα τέτοιο ρόλο.

Αναλογίσου τι σημαίνει η φυσικοποίηση και η αυτοματοποίηση της βαρβαρότητας προς τα ζώα (η οποία συγκαλύπτεται δόλια ως διατροφή για να σε εξαπατά) και δες που μας έχει οδηγήσει.

Αναλογίσου τι μήνυμα δίνεις στα παιδιά σου όταν τα εκθέτεις στο τυπικό της φρίκης που ονομάζεται πασχαλινό τραπέζι, η οποιαδήποτε άλλο γεύμα με ζωικά «προϊόντα».

Αναλογίσου ποιον ωφελείς όταν απαξιώνεις το θαύμα της ζωής και ποιος θέλει γενικά την αξία της ζωής στο Ναδίρ.

Αναλογίσου ότι έχεις την ευκαιρία: να κάνεις την λυτρωτική σύνδεση που είναι η μόνη που μπορεί πραγματικά να σε «αναστήσει» από την ζωή ενός αυτόματου της καταπίεσης που δόλια σε έχει εγκλωβίσει το κακόβουλο σύστημα της καταπίεσης.

Αναλογίσου την ευθύνη και κάνε το χρέος σου προς τη ζωή!

Βασική προϋπόθεση ελευθερίας η ανάκτηση της Διατροφικής Ελευθερίας

Η Διατροφική Ελευθερία είναι η ελευθερία κάθε είδους να εκφράζει την φυσική του προδιάθεση όπως καθορίζεται από την πεπτική του ανατομία και να εναρμονίζεται κατ΄ αυτό τον τρόπο με το μητρικό οικοσύστημα. Με αυτή την έννοια η Διατροφική Ελευθερία είναι ένα φυσικό δικαίωμα και αποτελεί το βασικό μέρος της ελευθερίας των ειδών αλλά και του ατόμου, αφού είναι η ελευθερία που συνδέεται με την βιολογική ύπαρξη και την επιβίωση σε μια υγιή κατάσταση.

Μέσα από την Διατροφική Ελευθερία πηγάζει ο πραγματικός ρόλος που παίζει το κάθε είδος στο οικοσύστημα και η πορεία και ο τρόπος ζωής που ακολουθεί μέσα σ’ αυτό. Ο βασικός καταμερισμός ορίζει ότι τα φυτά είναι οι παραγωγοί τροφής, τα φυτοφάγα είδη οι πρωτογενείς καταναλωτές ενώ τα σαρκοφάγα οι δευτερογενείς. Αυτή η βασική τάξη έχει τη θέση γενικού κανόνα και δεν μπορεί να διασαλευτεί – δεν μπορούμε δηλαδή να μετατρέψουμε τα φυτά σε καταναλωτές ή τα φυτοφάγα είδη σε σαρκοφάγα και το ανάποδο.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η Διατροφική Ελευθερία είναι αυτή που διαμορφώνει εκείνη την ενστικτώδη συμπεριφορά στα είδη. Όμως στον άνθρωπο, ως ον συνειδητό, αυτή αναβαθμίζεται σε κάτι κορυφαίο: η Διατροφική Ελευθερία γίνεται πλέον οδηγός της συνείδησης που την κατευθύνει να ευθυγραμμίζεται με τους αέναους νόμους του οικοσυστήματος μέσα από την διαμόρφωση μιας θεώρησης που μετουσιώνει αυτούς τους νόμους σε θεμελιώδεις αξίες. Και επομένως η Διατροφική Ελευθερία (ως βασικό μέρος του γενικού νόμου της ελευθερίας που κυριαρχεί στο οικοσύστημα), όταν εκφράζεται ανεμπόδιστα, είναι η βασική προϋπόθεση ισορροπίας του οικοσυστήματος και της ροής της αειφορίας του η οποία με αυτό τον τρόπο μπορεί να ανανεώνει συνεχώς τις συνθήκες που ευνοούν την ύπαρξη της ζωής. 

Όμως στην συγκυρία που διανύουμε το ανθρώπινο είδος αλλά και όλα εκείνα τα είδη που αυθαίρετα βρέθηκαν υπό την κυριαρχία του ουσιαστικά έχουν χάσει το δικαίωμα της Διατροφικής ελευθερίας. Κατά έναν τραγικό τρόπο ο άνθρωπος από μόνος του  εντάχθηκε σε ένα καθεστώς Διατροφικής Δουλείας όταν πριν 10 χιλιάδες περίπου χρόνια «εξημέρωσε» (κυριολεκτικά υποδούλωσε) τα πρώτα ζώα, αλλάζοντας έτσι αυθαίρετα τη θέση του μέσα στο οικοσύστημα από φυτοφάγο σε σαρκοφάγο πλάσμα. Η συνέπεια μιας τέτοιας αλλαγής ήταν κοσμογονική αφού το πέρασμά του σε έναν ξένο ρόλο θα δημιουργούσε τεράστια ανισορροπία στο οικοσύστημα και θα οδηγούσε στην τεράστια ανωμαλία της δημιουργίας ενός καταπιεστικού, ιεραρχικού συστήματος που έκτοτε αναπαράγεται με διαφορετικές μορφές για να φτάσει τελικά ως το σήμερα.

Μέσα στο συγκεκριμένο σύστημα η αισθανόμενη ζωή (και φυσικά ο ίδιος ο άνθρωπος) υφίσταται καταπίεση μόνο και μόνο για να στηρίζεται η ιεραρχία αυτής της δομής που ευνοεί εκείνους τους πολύ λίγους που βρέθηκαν στην κορυφή της και αποκομίζουν τα προνόμια από την δυνάστευση της πλειοψηφίας των ανθρώπων, των μη ανθρώπινων ζώων και του οικοσυστήματος.

Απόλυτη προτεραιότητα αυτής της καταπιεστικής δομής είναι η στέρηση της Διατροφικής Ελευθερίας. Η κατάλυση αυτής της ελευθερίας και η άλωση της τροφής είναι το βασικό, καταλυτικό βήμα για την συνολική άλωση του ανθρώπου. Όταν ο άνθρωπος πείθεται για μια πεπτική ανατομία που δεν έχει και ελκύεται σε μια δόλια διατροφή από την λεηλασία της ζωής των μη ανθρώπινων ζώων, τότε αυτό ισοδυναμεί με καίριο πλήγμα στην καρδιά της οντότητας που λέγεται άνθρωπος. Είναι το συντριπτικό πλήγμα που ακυρώνει τον αισθανόμενο άνθρωπο. Είναι μια επέμβαση τόσο συγκλονιστική όπως η αλλαγή φύλου με την διαφορά όμως ότι αυτή η ριζική αλλοίωση διαφθείρει εσωτερικά και ύπουλα την συνείδηση χωρίς να γίνεται αντιληπτή. Είναι η δραστική επέμβαση που αποκόπτει βίαια τον άνθρωπο από την σοφία του μητρικού οικοσυστήματος και τον παραδίδει άνευ όρων στην δικαιοδοσία ενός καταπιεστικού συστήματος και στον ξένο ρόλο που αυτό του επιφυλάσσει: αυτόν του αυτόματου της καταπίεσης. Και στη συνεχεία, όταν πλέον αποδέχεται την μη-τροφή ως τροφή, τότε ανοίγει ο δρόμος για να δεχτεί όλα τα μετέπειτα ψεύδη και τις ανώμαλες αντιλήψεις αυτού του συστήματος.

Εξ ου και η σπουδή να συνδεθεί εκ γενετής ο άνθρωπος με κάτι ξένο με την πεπτική του ανατομία που καταχρηστικά ονομάζεται τροφή. Αυτή παραπέμπει σε μια επεξεργασμένη, τοξική ύλη η οποία έχει ως συστατικά της όλο και περισσότερα δηλητήρια, μεταλλαγμένους οργανισμούς και φυσικά τα σώματα και τις εκκρίσεις των ζώων. Πρόκειται κυριολεκτικά για ένα τεχνητό διατροφικό σύμπαν όπου αυτή η τοξική ύλη (μη τροφή) περιφέρεται με εκατοντάδες χιλιάδες μορφές και συσκευασίες και έχει κατακλύσει την «ελεύθερη» αγορά από την οποία μετά μανίας διώκεται η πραγματική, φυσική τροφή. Μάλιστα έχει επινοηθεί ακόμα μία ψευδής διαταραχή που ακούει στο όνομα Νευρική Ορθορεξία (Orthorexia nervosa) ώστε να μπλοκάρει και να στιγματίζει όλους εκείνους που απαιτούν το δικαίωμα στην πραγματική τροφή.

Αντίστοιχα με μια ανάλογη μανία έχει στερηθεί η Διατροφική Ελευθερία των υπό κατοχή ζώων (ιδιαίτερα των ζώων φάρμας τα οποία είναι τα πολυπληθέστερα σε εκμετάλλευση ζώα – πάνω από 55 δις σφαγιάζονται κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο) τα οποία έχουν μετατραπεί από φυτοφάγα σε σαρκοφάγα και ακόμα πιο τραγικά εν αγνοία τους σε κανίβαλους (αφού σε αρκετές περιπτώσεις καταναγκάζονται να φάνε ως κρεατάλευρα άλλα μέλη του είδους τους και ακόμα και τα ίδια τους τα παιδιά ή τους γονείς τους).

Η στέρηση της Διατροφικής Ελευθερίας είναι υπεύθυνη για την τεράστια ανισορροπία, το χάος και την σύγχυση στον σημερινό κόσμο και μεταφράζεται σε κλιμακούμενη αδικία προς την αισθανόμενη ζωή. Γιατί όταν δεν ικανοποιείται η ελευθερία στο απόλυτα βασικό βιολογικό επίπεδο της ύπαρξης, τότε η βάση των υπολοίπων ελευθεριών έχει καταστραφεί.

Το οικοδόμημα των ελευθεριών πατάει στην Διατροφική Ελευθερία και όταν η βασικότερη των ελευθεριών έχει ακυρωθεί ή κουτσουρευτεί, τότε και οι υπόλοιπες ελευθερίες περικόπτονται και εκφυλίζονται αφού ο άνθρωπος είναι πρώτα απ’ όλα βιολογικό ον και μετά πολίτης: δεν είναι δυνατόν κάποιος να έχει στερηθεί την Διατροφική του Ελευθερία και να έχει ακέραιες και πραγματικές όλες τις υπόλοιπες. Αν στο βασικό βιολογικό επίπεδο δεν είμαστε ελεύθεροι να ακολουθήσουμε την διατροφική μας ανατομία, τότε δεν είμαστε πουθενά ελεύθεροι. Και χωρίς δικαιώματα στο βασικό επίπεδο της βιολογικής ύπαρξης, τα όποια δήθεν άλλα δικαιώματα είναι κενό γράμμα και άνευ ουσίας, ευτελισμένα και αφομοιωμένα μέσα σε ένα κακόβουλο σύστημα.

Ως εκ τούτου δεν μπορούμε να μιλάμε για ελεύθερο άνθρωπο αλλά για κάποιον που έχει ψευδαίσθηση ελευθερίας η οποία ουσιαστικά μεταφράζεται σε μια κατευθυνόμενη ανοχή προς οτιδήποτε κακό, άδικο και αρνητικό ενώ ταυτόχρονα παρεμποδίζονται και χλευάζονται οι αξίες και οι δίκαιες συμπεριφορές. Πρόκειται για ένα φτηνό υποκατάστατο-απομίμηση ελευθερίας που ταιριάζει σε ένα ον εκφυλισμένο αλλά όχι στον πραγματικό άνθρωπο. Γιατί αν η πραγματική τροφή είναι η έκφραση της σύνδεσης με το μητρικό οικοσύστημα, αντίθετα η μη-τροφή μας υποτάσσει και μας κάνει σκλάβους και πιόνια ενός ανώμαλου συστήματος εχθρικού προς τη ζωή.

Η καθοριστική σημασία της Διατροφικής Ελευθερίας και το γεγονός ότι το σύστημα έχει ριχτεί με όλες του τις δυνάμεις στη μάχη για την άλωση της τροφής, μας αποκαλύπτουν ότι το πεδίο της διατροφής είναι η μητέρα των μαχών, παρόλο που έντεχνα παραμένει μακριά από την δημοσιότητα. Εκεί είναι ο Αρμαγεδδών όπου θα διεξαχθεί η τελική αναμέτρηση του καλού με το κακό και θα κρίνει τη μοίρα του ανθρώπου και την επιβίωση στον πλανήτη Γη. 

Η μάχη για την άλωση της τροφής είναι σε εξέλιξη και εκτυλίσσεται πίσω από το παρασκήνιο της «οικονομίας», της ψευδοκρίσης και του ψευδοχρέους. Το πεδίο της «οικονομίας» ήδη κατειλημμένο από το σύστημα (μέσα από τον έλεγχο της έκδοσης του χρήματος) προϊδεάζει τι πρόκειται να συμβεί και με το πεδίο της τροφής. Και δυστυχώς ο αντιπερισπασμός της ψευδοκρίσης αποσπά το μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας από το να αντιμετωπίσει την άλωση της τροφής και έτσι αυτή έχει σε μεγάλο βαθμό συντελεστεί, ιδιαίτερα στον δυτικό κόσμο. Γι αυτό και η καθημερινότητα μας κατακλύζεται όλο και περισσότερο με το «ζωντανό» παράδειγμα της καταπίεσης των ζώων και φυσικά με το σύμβολο της μη-τροφής, τα γενετικά τροποποιημένα, που ραγδαία πλέον καθιερώνονται και στην Ευρώπη.

Επιπλέον πρέπει να είναι καθαρό ότι μέσα σε αυτή την αδυσώπητη μάχη, η καταστροφή του οικοσυστήματος δεν είναι δήθεν «παράπλευρη απώλεια», αλλά σκόπιμη εκστρατεία καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος και αποκοπής του ανθρώπου από τις ρίζες του και ένταξής του στο «έξυπνο, πράσινο», τεχνητό περιβάλλον των τερατουπόλεων που επιδιώκει το σύστημα. Και η άλωση της τροφής είναι η καίρια παρέμβαση για την μετάλλαξη του ανθρώπου σε ένα πλήρως διαχειριζόμενο υποκείμενο που θα έχει τα επιθυμητά γνωρίσματα των κυριάρχων του. Προετοιμάζεται δηλαδή ένα ζοφερό μέλλον χωρίς ανθρώπους αλλά με μετα-ανθρώπους (όπως κυνικά προπαγανδίζεται με τον μετανθρωπισμό (Transhumanism), μια νέα μορφή ευγονικής που θέλει τον άνθρωπο να συγχωνεύεται με την τεχνολογία με πρόσχημα πάντα το καλό του).

Μέσα από την στέρηση της Διατροφικής Ελευθερίας ουσιαστικά μας απαγορεύεται η συμπόρευση με την ροή του οικοσυστήματος και η αειφορία και μας επιβάλλεται μια πορεία συνεχούς, αδιέξοδης και καταστροφικής κόντρας προς αυτή τη φυσική ροή. Ουσιαστικά μέσα από μια τέτοια στέρηση, μας απαγορεύεται να διατηρήσουμε την ανατομική μας ταυτότητα και να παραμείνουμε άνθρωποι.

Γι αυτό και η τροφή είναι ο χώρος που θα πρέπει να δοθεί η μάχη για την ελευθερία και την απελευθέρωση: απελευθέρωση πρώτιστα από την σύγχυση, τις εμφυτευμένες, αντιδραστικές αντιλήψεις, τους μύθους, την ισοπέδωση και την κατάργηση της σκέψης. Πρέπει άμεσα να καταστεί σαφές ότι η καταπίεση των ζώων δεν έχει καμία σχέση με όλα αυτά τα ψεύδη και τα άλλοθι που μας σερβίρονται: δεν γίνεται σε καμία περίπτωση για την κάλυψη της ανάγκης της τροφής μας, ούτε δήθεν για την επιβίωση ή την υγεία.

Αντικειμενικά όλη η τωρινή παραγωγή και διατροφή του συστήματος δεν απαντά σε καμία πραγματική ανάγκη και όσο περνάει ο καιρός όλο και πιο απροκάλυπτα μας δείχνει την μεροληψία της και ότι το μόνο που αποσκοπεί είναι ο έλεγχος των ανθρώπων. Το σύστημα μας λέει: δεν μπορείς να φας τροφή που σέβεται την αισθανόμενη ζωή και την πεπτική σου ανατομία - μπορείς να φας μόνο τροφή που στηρίζει την καταπίεση των ζώων, των ανθρώπων και τους οικοσυστήματος. Με άλλα λόγια, δεν μπορείς να φας πραγματική τροφή – η μόνη επιλογή που σου δίνεται είναι να τρως μη-τροφή.

Έτσι, όλη αυτή η τοξική ύλη και η μη-τροφή μας προσδένει όλο και πιο πολύ και μας κάνει σκλάβους και πιόνια ενός ανώμαλου συστήματος εχθρικού προς τη ζωή. Η Διατροφική μας Ελευθερία καταλύεται ραγδαία στο περιοριστικό πλαίσιο του συστήματος-εκτροφείου (κατά τραγική αναλογία με το σύστημα-εκτροφείο των ζώων) όπου ο άνθρωπος είναι απόλυτα διαχειριζόμενος και ανελεύθερος.

Αλλά αν δεν είμαστε ελεύθεροι στο βασικό βιολογικό επίπεδο να ακολουθήσουμε την διατροφική μας ανατομία, τότε δεν είμαστε πουθενά ελεύθεροι. Ο ξένος ρόλος ενός ανελεύθερου όντος που δρα ως αυτόματο της καταπίεσης είναι η παραποίηση του ανθρώπου. Η πραγματική μας ταυτότητα είναι ο αισθανόμενος άνθρωπος: αυτός που ζει και υπάρχει με συνειδητό και αδιάλειπτο σεβασμό της αξίας της ζωής.

Τώρα πλέον βρισκόμαστε στο οριακό εκείνο σημείο όπου όλα γύρω μας ολοφάνερα και επιτακτικά αναδεικνύουν την ανάγκη μιας ρήξης με τον ξένο ρόλο που μας έχει επιβληθεί. Η πορεία προς τον αισθανόμενο άνθρωπο είναι το ζητούμενο της συγκυρίας. Και αυτός ο απελευθερωτικός στόχος βρίσκει την κορυφαία έκφραση του στην φιλοσοφία του Veganism, μια φιλοσοφία που σημαίνει ανάκτηση της Διατροφικής μας Ελευθερίας: του φυσικού δικαιώματος να τρεφόμαστε με βάση την πεπτική ανατομία του είδους μας και να συνδεόμαστε με την ροή και την αειφορία του μητρικού οικοσυστήματος. Γιατί τελικά η πορεία προς την πραγματική τροφή είναι η πορεία προς την Διατροφική Ελευθερία και την συνάντηση με τον πραγματικό μας εαυτό.

Ντοκιμαντέρ: Σπόροι της Περμακουλτούρας

Σπόροι της Περμακουλτούρας – Τροπική Περμακουλτούρα

Το Seeds of Permaculture είναι ένα καινούργιο ντοκιμαντέρ από μια σειρά με δωρεάν - Open Source ντοκιμαντέρ περμακουλτούρας (αεικαλλιέργειας) που μας δίνει εμπνευσμένο, εκπαιδευτικό υλικό για την αεικαλλιέργεια από όλο τον κόσμο. Είναι ένα ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους για τις στρατηγικές της περμακουλτούρας σε τροπικά κλίματα, γυρισμένο σε διάφορες όμορφες τοποθεσίες στη Νοτιοανατολική Ασία, και περιέχει άφθονες διαδραστικές πληροφορίες και ειδικά αφιερώματα.

"Αν είναι όμορφο, είναι καλύτερο" λέει ο Christian Shearer, Ιδρυτής της Terra Genesis και του Panya Project, καθώς δείχνει ο ίδιος τις αρχές και τις πρακτικές της αεικαλλιέργειας στα όμορφα τοπία της ΝΑ Ασίας.

Με γυρίσματα κυρίως στην Ταϊλάνδη, η ομορφιά είναι το έντονο χαρακτηριστικό αυτής της ταινίας. Από τα καταπράσινα δάση τροφής, στις καλλιτεχνικές φυσικές δομές αεικαλλιέργειας και τις ανοιχτές καρδιές των ανθρώπων που τις δημιουργούν και τις κατοικούν, αυτό το ντοκιμαντέρ είναι βέβαιο ότι θα σας ενθουσιάσει.

Η οικονομική βοήθεια προήλθε από αρκετούς γενναιόδωρους φορείς και μια επιτυχημένη εκστρατεία χρηματοδότησης από το κοινό στη νέα πλατφόρμα permaculture crowdfunding, www.WeTheTrees.com, και έτσι η ομάδα παραγωγής AHOOHA ανταποδίδει και ξεπληρώσει τη γενναιοδωρία της κοινότητας περμακουλτούρας με την παρουσίαση αυτής της νέας ταινίας και του διαδραστικού της περιεχομένου.

Η AHOOHA πιστεύει ότι η περμακουλτούρα είναι ο τρόπος για να λύσουμε πολλά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κόσμος σήμερα. Παρέχοντας μια προσβάσιμη μορφή έμπνευσης και εκπαίδευσης σε όλους δωρεάν, η AHOOHA ανοίγει ένα μονοπάτι σε ένα πολλά υποσχόμενο νέο μέλλον για την ανθρωπότητα. Με το όραμα να κάνει την περμακουλτούρα προσιτή στον κόσμο, οι σκηνοθέτες της AHOOHA εργάζονται ήδη για τις μελλοντικές δόσεις αυτής της σειράς ντοκιμαντέρ.

Περιεχόμενα Ντοκιμαντέρ

Εισαγωγή

Άφιξη στο Rak Tamachat

Βασικό σχέδιο 1

Κομπόστ

Εισαγωγή στο Panya Project

Kings έργου Mae Sa

Ηλιακοί Θερμοσίφωνες

Βασικό σχέδιο 2

Τροφικός Ιστός εδάφους

Ένα Φρούτο-Δάσος

Συναιτερισμός στο Moo Baan Mae Jo

Κηπουρική

Κύκλοι με Μπανανιές

Τουαλέτα Humanure

Κομπόστ με σκουλίκια

Permaculture σκέψης

Φυσικό Δόμηση

Φούρνος με πηλό

Οι κάτοικοι και οι μαθητές του σεμιναρίου

Να απαγορευτεί το ΓΤΟ καλαμπόκι 1507 της Pioneer

Παρά τις 19 χώρες που ψήφισαν εναντίον του ΓΤ αραβόσιτου Pioneer 1507 (μόνο 5 ήταν υπέρ, και οι υπόλοιπες απείχαν) η ΕΕ ετοιμάζεται να το εγκρίνει, μετά φυσικά τις Ευρωεκλογές του Μαΐου.

Αν εγκριθεί θα είναι το πρώτο γενετικά τροποποιημένο καλαμπόκι που επιτρέπεται για καλλιέργεια στην Ευρώπη από το 1998. Τότε, ήταν το διαβόητο καλαμπόκι Bt της Monsanto (ΜΟΝ810), το οποίο παράγει το δικό του εντομοκτόνο. Αυτή τη φορά είναι επίσης ένα καλαμπόκι Bt κατασκευασμένο από την Pioneer και το οποίο όμως έχει επιπλέον ανοχή ως προς ένα ισχυρό ζιζανιοκτόνο (με βάση το glufosinate). Αυτό το ζιζανιοκτόνο έχει ταξινομηθεί ως άκρως τοξικό από την Ευρωπαϊκή Ένωση .

Υπάρχουν πολλά προβλήματα με αυτό το γενετικώς τροποποιημένο καλαμπόκι. Επειδή παράγει το δικό του εντομοκτόνο, θα μπορούσε να δημιουργήσει κινδύνους για τις πεταλούδες και τις νυχτοπεταλούδες και δεν έχει υπάρξει καμία έρευνα για τις επιπτώσεις του σε άλλα ωφέλιμα έντομα όπως οι μέλισσες και άλλοι επικονιαστές. Σε αντίθεση με τους κανόνες της ΕΕ, η απαιτούμενη αξιολόγηση της ασφάλειας που συνδέεται με τη χρήση του ζιζανιοκτόνου δεν έχει γίνει. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον αραβόσιτο της Pioneer 1507 διαβάστε την μελέτη των Φίλων της Γης εδώ.

Βρισκόμαστε σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή όπου ο αντιπερισπασμός και οι πραγματικές συνέπειες της ψευδοκρίσης και του ψευδοχρέους έχουν αποσπάσει την προσοχή των κοινωνιών από το ζωτικό αυτό ζήτημα που απειλεί την βιοποικιλότητα, την υγεία μας και την ίδια μας την επιβίωση. Όμως δεν πρέπει να εφησυχάσουμε μέχρι την τελική και πλήρη απαγόρευση του φιάσκου που λέγεται βιοτεχνολογία.

Ο William Engdahl είναι από αυτούς που διεξοδικά έχουν μελετήσει και ερμηνεύσει το φαινόμενο βιοτεχνολογία και ΓΤΟ και στο βιβλίο του Seeds of Destruction (Σπόροι της καταστροφής) αποκαλύπτει γιατί και από ποιους στήθηκε η ιδέα της γενετικής τροποποίησης. Στο βιβλίο αποδεικνύεται καθαρά ότι η τεχνολογία αυτή είναι η σκόπιμη συνέχιση της ευγονικής και του ελέγχου του πληθυσμού και ο πραγματικός, απώτερος σκοπός της είναι η στείρωση και ο αργός θάνατος σε εκείνους που θεωρούνται «ακατάλληλοι»: οι φτωχοί και η μεσαία τάξη.

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ

                               Με ελληνικούς υπότιτλους

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: stopthecrop.org