LIVE SUSTAINABLY - ζήσε βιώσιμα

Πως αντιστρέφονται οι ασθένειες με την διατροφή - Τρώγοντας, 3η έκδοση

2012-02-01T08:16:00.010+02:00

Κάποιος πρέπει να τα λεει ή μάλλον να τα επαναλαμβάνει ανά τακτά διαστήματα γιατί η προπαγάνδα των κατεστημένων συμφερόντων είναι αδιάκοπη και οι άνθρωποι συνεχίζουν να ασθενούν, να υποφέρουν και να πεθαίνουν άδικα.

Η κλασσική ρήση του Ιπποκράτη «Η τροφή σου είναι το γιατρικό σου, και το γιατρικό σου είναι η τροφή σου» ξαναέρχεται για άλλη μια φορά στο προσκήνιο, και μάλιστα δικαιώνεται πλήρως στο ντοκιμαντέρ «Eating, 3^rd edition - (Τρώγοντας, 3η έκδοση)» το οποίο αναφέρεται στην θεραπευτική δύναμη της 100% φυτικά βασισμένης διατροφής. Ή όπως την ονομάζει ο δημιουργός του ντοκιμαντέρ Mike Anderson, δίαιτα RAVE, η οποία είναι τα αρχικά:

Η φυτοφαγία RAVE δεν είναι μια καινούργια διατροφή, αλλά ένα αμάλγαμα των αλλαγών του τρόπου ζωής από τα προγράμματα των γιατρών Ornish, McDougall, Barnard, Esselstyn, Fuhrman, και άλλων. Όλοι αυτοί οι γιατροί έχουν αποδείξει ότι η 100% φυτοφαγία είναι αποτελεσματική στην πρόληψη και στην αντιστροφή των καρδιακών παθήσεων καθώς και των υπόλοιπων εκφυλιστικών ασθενειών, όπως καρκίνος, διαβήτης, εγκεφαλικό, οστεοπόρωση, Πάρκινσον, Αλτσχάϊμερ, αυτοάνοσες νόσοι, κλπ.

Ο ίδιος ο δημιουργός της ταινίας Mike Anderson δεν είναι γιατρός ή διατροφολόγος, αλλά στην ταινία και στο βιβλίο του αποκαλύπτει μια ευρύτατη έρευνα η οποία αποδεικνύει την αποτελεσματικότητα της φυτοφαγίας. Δυστυχώς, πολλοί γιατροί δεν περιλαμβάνουν μια τέτοιου είδους διατροφική αλλαγή στο ρεπερτόριο τους αλλά προτείνουν μόνο φάρμακα και επεμβάσεις για να θεραπεύσουν τα αποτελέσματα των κακών συνηθειών των ασθενών τους.

Κάνοντας τις αυτονόητες διατροφικές αλλαγές, οι οποίες αποδίδουν ακριβώς γιατί είναι συμβατές με την ανατομία του ανθρώπινου σώματος - το οποίο εντάσσεται στην γενική κατηγορία των φυτοφάγων - αποφεύγουμε τις πλέον επίπονες χειρουργικές επεμβάσεις και αποκαθιστούμε σε σύντομο διάστημα την υγεία μας με μια απλή και εύκολη αλλαγή της διατροφής μας.

Το ντοκιμαντέρ περιλαμβάνει συνεντεύξεις με άτομα που έχουν ωφεληθεί από την μετάβαση σε μια διατροφή RAVE:

Ο Δρ Neal Pinckney είχε προγραμματιστεί για τριπλή επέμβαση bypass που του συνέστησαν τέσσερις ειδικοί καρδιολόγοι, αλλά αντ’ αυτής προτίμησε μια διατροφική λύση στο πρόβλημά του. Μετά από επτά μήνες σ’ αυτή την διατροφή, ήταν καλά, είχε χάσει 20 κιλά, και μπόρεσε να τρέξει και να τερματίσει στους μεσαίους σε έναν αγώνα δρόμου 14 χιλιομέτρων.

Η μαραθωνοδρόμος Ruth Heidrich μιλάει για τις προκλήσεις της με τον καρκίνο του μαστού. Συμφώνησε με την χειρουργική επέμβαση, αλλά απέρριψε την χημειοθεραπεία και την ακτινοβολία. Ευτυχώς, μία από τις πέντε "δεύτερες γνώμες" που πήρε, ήταν από τον Δρ John McDougall, ο οποίος την συμβούλευσε να αλλάξει την διατροφή της. Αφότου έγινε εντελώς φυτοφάγος, αυτή δεν είχε καμία επανεμφάνιση της επίφοβης ασθένειας.

Ο Δρ Joseph Crowe, ένας χειρουργός στην Cleveland Clinic, υπέστη καρδιακή προσβολή στην ηλικία των 44. Προς έκπληξή του, η χοληστερόλη 156 που είχε δεν του απέφερε προστασία από τις καρδιακές παθήσεις. Μετά από τις συμβουλές του Δρ Caldwell Esselstyn επίσης στην Cleveland Clinic, ο Crowe άρχισε μια φυτικά βασισμένη διατροφή με χαμηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά, και αντέστρεψε την καρδιακή του πάθηση σε 32 μήνες. Ο Δρ Crowe, ο οποίος δεν παίρνει φαρμακευτική αγωγή, τώρα έχει συνήθως χοληστερόλη κάτω από 100 και δεν έχει προβλήματα στην καρδιά.

Οι περιπτώσεις θεραπείας με αυτόν τον τρόπο είναι χιλιάδες και οι μαρτυρίες των ίδιων των ανθρώπων που έχουν θεραπευτεί, αναφέρονται σε πολλές σελίδες και φόρουμ στο αγγλόφωνο διαδίκτυο.

Το μόνο που χρειάζεται είναι να πιστέψουμε το απλό και θαυματουργό που τώρα ίσως φαίνεται απίστευτο: την δύναμη και την αποτελεσματικότητα της σωστής τροφής και άσκησης για το σώμα.

Και όπως λεει ο Mike Anderson, χρειάζονται μόλις 21 ημέρες για να εφαρμόσουμε μια νέα συνήθεια, στην προκειμένη περίπτωση, να αλλάξουμε την διατροφή μας, γιατί τόσο είναι το διάστημα που χρειάζεται για να επανεκπαιδεύσουμε τους γευστικούς μας κάλυκες να απεξαρτηθούν από τις επεξεργασμένες τροφές με το πολύ λίπος, την ζάχαρη, το αλάτι, και τα χημικά πρόσθετα και να ξανασυνηθίσουν την φυσική, ανεπεξέργαστη, φυτική διατροφή.

Ο Anderson συνοψίζει την διατροφή RAVE, προσφέροντας τις παρακάτω συμβουλές:

• Πάντα τρώτε τα τρόφιμα όσο πιο κοντά στην φυσική τους κατάσταση.
• Πάντα τρώτε πλήρη τρόφιμα.
• Τρώτε ποικιλία πολύχρωμων τροφών.
• Προσπαθήστε να τρώτε τουλάχιστον το μισό των τροφών σας ωμά.
• Μια σαλάτα είναι ένα ιδανικό γεύμα.
• Αποφύγετε τα συσκευασμένα "σνακ" σαν τον διάολο.
• Το νερό πρέπει πάντα να είναι το ποτό της επιλογής σας.
• Όταν τρώτε έξω, παραγγείλετε αυτό που υπάρχει στο μενού, αλλά ζητήστε να αφήσουν έξω τα κακά πράγματα, ακολουθώντας τους κανόνες της διατροφής RAVE.

Προγράμματα γιατρών που αντιστρέφουν τις εκφυλιστικές ασθένειες με την διατροφή:

Πρόγραμμα Dr Dean Ornish - http://www.everydiet.org/diet/ornish-diet
Πρόγραμμα Caldwell B. Esselstyn, Jr., M.D. - http://www.heartattackproof.com
Πρόγραμμα John A. McDougall, M.D. - http://www.drmcdougall.com
Πρόγραμμα Neal Barnard, M.D. - http://www.nealbarnard.org
Πρόγραμμα Joel Fuhrman, MD - http://www.drfuhrman.com

Τα περιεχόμενα του ντοκιμαντέρ

Εισαγωγή

Καρδιακές παθήσεις

Καρκίνος

Αντιστροφή του Διαβήτη

Κλασικοί διατροφικοί μύθοι

Η πλύση εγκεφάλου με το ασβέστιο

Ελαφρύτερα κρέατα

Γαλακτοκομικά προϊόντα

Διατροφική πολιτική

Τα οφέλη μιας φυτικά βασισμένης διατροφής

Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της Δυτικής διατροφής

Κτηνοτροφία (βιομηχανικές φάρμες)

Μεταδοτικές ασθένειες

Συμπέρασμα

Μερικές από τις οθόνες που βγαίνουν στην διάρκεια του ντοκιμαντέρ.

Για περισσότερες πληροφορίες http://www.ravediet.com/

………………

Αν αγοράσετε το ντοκιμαντέρ, επειδή δεν υπάρχουν ελληνικοί υπότιτλοι, μπορείτε να τους κατεβάσετε πατώντας εδώ.

Η μεθοδευόμενη εξαφάνιση των φυσικών σπόρων

2012-01-25T07:31:00.003+02:00

Ήταν απλά θέμα χρόνου οι ελληνικές ντόπιες ποικιλίες σπόρων να βρεθούν στο στόχαστρο της επίθεσης, όπως αυτή εξαπολύεται με την μορφή του κλεισίματος της Τράπεζας Διατήρησης Γενετικού Υλικού. (Δείτε εδώ κι εδώ.)

Η αλήθεια είναι ότι γενικά η συγκυρία δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερη για τις φυσικές, ντόπιες ποικιλίες σπόρων σε παγκόσμιο επίπεδο, οι οποίες με κάθε τρόπο επιχειρείται να εξαφανιστούν και να κυριαρχήσουν όχι απλά τα υβρίδια αλλά οι γενετικά τροποποιημένοι σπόροι.

Με τον ίδιο τρόπο που μέσα σε μόλις 3-4 δεκαετίες οι φυσικές τροφές ξεχάστηκαν σχεδόν εντελώς και μπήκαν στο περιθώριο και οι άνθρωποι πλέον τρέφονται με επεξεργασμένες τροφές γεμάτες κάθε είδους δηλητήρια, με αντίστοιχο τρόπο προχωράει ραγδαία και η εξαφάνιση των φυσικών σπόρων.

Το σχέδιο έχει σε μεγάλο βαθμό ολοκληρωθεί (5 εταιρείες ελέγχουν το εμπόριο σπόρων) και προωθείται με συντονισμένη εκστρατεία των εταιρειών βιοτεχνολογίας, των διεθνών νεοταξικών οργανισμών (με τα ολοκληρωτικά τους νομοθετήματα codex alimentarious, agenda 21) και των κυβερνήσεων πιόνια τους (με νόμους όπως ο S.510 στις ΗΠΑ).

Η νέα τάξη δείχνει μια πρωτοφανή εμμονή να επιβάλλει τους γενετικά τροποποιημένους (GMO) σπόρους και οργανισμούς με κάθε τρόπο, σε σημείο πλέον οι «ανθρωπιστικές» της επεμβάσεις να γίνονται με αυτόν ως έναν από τους κυρίαρχους λόγους. Γνωρίζουμε ότι στο Ιράκ ένας από τους πρώτους νόμους που πέρασε το κατοχικό καθεστώς ήταν η απαγόρευση στους αγρότες να διατηρούν σπόρους για να ξανασπείρουν την νέα σοδειά, όπως γινόταν για χιλιετίες. Και όταν αυτό αφορά την περιοχή της αρχαίας Μεσοποταμίας από όπου ξεκίνησε η γεωργία πριν 10 χιλιάδες χρόνια, τότε μια τέτοια ενέργεια είναι πολύ περισσότερο μια ξεκάθαρη δήλωση της νέας τάξης για το τέλος της γεωργίας και της τροφής όπως την ξέραμε.

Μέσα από την επιθετική και παραπλανητική δράση των εταιρειών βιοτεχνολογίας, οι γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες έχουν τώρα εξαπλωθεί σε πάνω από 25 χώρες, έναντι μόλις 3 χωρών (ΗΠΑ, Καναδάς, Αργεντινή) μέχρι πριν λίγα χρόνια. Χαρακτηριστικό και τραγικό παράδειγμα η Ινδία, όπου μέσω της εξαπάτησης των μικρών αγροτών για μεγαλύτερες σοδειές, αυτοί χρεώθηκαν για να αγοράσουν γενετικά τροποποιημένους σπόρους οι οποίοι όμως είχαν πολύ χειρότερη απόδοση από τις δικές τους ντόπιες ποικιλίες. Το αποτέλεσμα είναι οι χιλιάδες αυτοκτονίες αυτών των αγροτών.

Και η ΕΕ, το άλλοτε «ισχυρό» προπύργιο ενάντια στα μεταλλαγμένα, τώρα φαίνεται καθαρά τι ρόλο έπαιζε όλα αυτά τα χρόνια, αφού με συγκεκριμένα νομοθετήματα υποσκάπτει πλέον ενεργά την σταθερή αποστροφή των Ευρωπαίων πολιτών απέναντι στους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς.

Ένα ακόμη ύποπτο στοιχείο είναι ότι οι ίδιες οι εταιρείες που προσπαθούν με απόλυτη μανία να μας επιβάλλουν τα μεταλλαγμένα, φέρονται να έχουν χρηματοδοτήσει την παγκόσμια κιβωτό των σπόρων στο Σβαρμπαλντ της Νορβηγίας. Γιατί άραγε θα πρέπει να ταϊστεί η ανθρωπότητα με μεταλλαγμένα, με κάτι δηλαδή αφύσικο το οποίο δεν είναι τροφή, ενώ οι φυσικοί σπόροι θα είναι όλοι μαζεμένοι και υπό τον έλεγχο τους; Τι άραγε σχεδιάζουν και τι διακυβεύεται με την τροφή μας και την επιβίωση μας;

Όμως ας επανέλθουμε στην Ελλάδα, για την οποία ακούμε συνήθως να λέγεται ότι όλα αυτά που τώρα υφίσταται, είναι ένα μεγάλο πείραμα της νέας τάξης, το οποίο αναμένεται να εφαρμοστεί και αλλού αν πετύχει. Τίποτε δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την πραγματικότητα από όσο αυτή η άποψη. Και αυτό γιατί στην Ελλάδα δεν γίνεται κανένα πείραμα. Στην Ελλάδα εφαρμόζεται η δοκιμασμένη λύση σε πάνω από 30 χώρες στον κόσμο με συμβολικότερη περίπτωση αυτήν της Αργεντινής.

Αν θέλουμε να σώσουμε ότι μπορεί να σωθεί, ας μελετήσουμε προσεκτικά τι έγινε εκεί και πως η Αργεντινή από πλούσια και αυτάρκης χώρα βρέθηκε να πεινάει, να έχει ιδιωτικοποιηθεί ο πλούτος της και το νερό της και να τρώει μεταλλαγμένα.

Αυτή είναι η κληρονομιά του ΔΝΤ και εκεί σκοπεύουν να οδηγήσουν κι εμάς αν δεν μπλοκαριστούν από έξυπνες δικές μας πρωτοβουλίες, οι οποίες έχουν ήδη εμφανιστεί σε τοπικό επίπεδο, όμως θα πρέπει να επεκταθούν σε κάθε πλευρά της ζωής μας και πρώτιστα στον έλεγχο της τροφής.

Ας μην γελιόμαστε η τροφή μας είναι ήδη σοβαρότατα αλλοιωμένη και τα μεταλλαγμένα είναι ήδη εδώ σε κάποιο ποσοστό: στις μεταλλαγμένες ζωοτροφές που δίνονται στα ζώα, στην γλυκαντική ουσία ασπαρτάμη, η οποία προέρχεται από μεταλλαγμένο βακτήριο και είναι τοξική, και ποιος ξέρει που αλλού, αφού δεν υπάρχει σήμανση και έλεγχος.

Η κατάσταση είναι πάρα, μα πάρα πολύ σοβαρή και ανεξάρτητα από το αν το έχουμε αντιληφθεί ή όχι, το πρώτο βήμα άλωσης της τροφής μας έχει γίνει. Αν αύριο έκαναν το τελικό βήμα και προσπαθούσαν να μας επιβάλλουν την καλλιέργεια μεταλλαγμένων σπόρων, θα υπήρχε άραγε η απαιτούμενη γενική κατακραυγή και ενεργοποίηση ή θα πέρναγε κι αυτό όπως όλη η μέχρι τώρα κομπίνα του ψευδοχρέους;

Το ζήτημα της τροφής είναι κορυφαίας και ζωτικής σημασίας και δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο ζήτημα, όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν για δήθεν άλλες προτεραιότητες. Είναι το πρωτεύον γιατί έχει να κάνει με την υγεία και την επιβίωση, και ειδικά για την Ελλάδα, έχει να κάνει με την αυτάρκεια μέσω της βιοποικιλότητας, και την διατροφική ασφάλεια μας με φρέσκια, αγνή, φυσική τροφή.

Επίσης είναι το πρωτεύον γιατί τελικά η τροφή έχει να κάνει με τον έλεγχο του μυαλού μας, αφού ουσιαστικά μέσω αυτής επιχειρούν και καταφέρνουν να μας κάνουν να συναινέσουμε με το δικό τους σκεπτικό αντίληψης των πραγμάτων, το οποίο όμως αντανακλά τα δικά τους και μόνο συμφέροντα.

Με την «πράσινη επανάσταση» μας έκαναν να συναινέσουμε και να αποδεχθούμε ότι αυτό που θα τρώμε θα περιέχει δηλητήρια (φυτοφάρμακα). Με την βιομηχανική εκμετάλλευση των ζώων μας έκαναν να συναινέσουμε στην καταπίεση των άλλων αισθανόμενων όντων του πλανήτη και έτσι τελικά και εμάς των ίδιων. Τώρα με την «επανάσταση της βιοτεχνολογίας» μας παραπλανούν να συναινέσουμε, ούτε λίγο ούτε πολύ, στο ίδιο το τέλος της ζωής, πάντα μέσα από τις γνωστές, απατηλές κενολογίες περί ασφάλειας, αντιμετώπισης της πείνας, κλπ.

Με απλά λόγια λοιπόν, το κεφάλαιο των σπόρων είναι το τελικό και απόλυτα θεμελιώδες πεδίο αναμέτρησης, γιατί πάνω από όλα είναι ένα ιδεολογικό πεδίο, όπου θα πρέπει να χτυπηθεί μια για πάντα η αντίληψη ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, ότι δηλαδή με το πρόσχημα της παραγωγής τροφής μπορούν να επιδοθούν κάποιοι στην καταστροφή του οικοσυστήματος και στην καταπίεση της πλειοψηφίας των ανθρώπων και όλων των ζώων.

Η τρέχουσα συγκυρία επιθετικής προώθησης των γενετικά τροποποιημένων σπόρων και οργανισμών δεν είναι ούτε τυχαία, ούτε ουρανοκατέβατη, αλλά πατάει σε μια πολλή γερή βάση: στην ιδεολογική χειραγώγηση της ανθρωπότητας ότι είναι «φυσιολογικό» να δηλητηριάζουμε αυτό που θα φάμε, ύστερα από τις 5 και πλέον δεκαετίες συμβατικής, χημικής γεωργίας.

Αφού απέσπασαν την αποδοχή μας στο πρώτο κακό, αφού δηλαδή δεχθήκαμε τον τρόπο παραγωγής τους ο οποίος γεμίζει την τροφή μας με δηλητήρια, τώρα θεωρούν ότι είναι πλέον ανοιχτός ο δρόμος να επεκτείνουν αυτό το κακό εκθετικά, διατηρώντας τα δηλητηριώδη φυτοφάρμακα και επιπλέον προσθέτοντας μια κακόβουλη γενετική μετάλλαξη του DNA, η οποία δεν θα συνέβαινε ΠΟΤΕ στην φύση.

Επιμένουν δηλαδή στην απόλυτη ανωμαλία, η οποία αποδείχθηκε τραγικά αδιέξοδη, μη αειφόρος και καταστροφική, και την παρουσιάζουν ως μονόδρομο, ενώ αποσιωπούν με κάθε τρόπο τις πραγματικά αειφόρες και φιλικές μορφές καλλιέργειας, όπως η περμακουλτούρα, η φυσική καλλιέργεια, και η βιολογική veganic καλλιέργεια, οι οποίες είναι οι μόνες που μπορούν να διασφαλίσουν αυτό που πραγματικά θα αξίζει να αποκαλείται τροφή.

Το τελευταίο ύπουλο επιχείρημά τους είναι αυτό της δήθεν «συνύπαρξης» των μεταλλαγμένων και φυσικών σπόρων. Όμως, όπως πολύ εύστοχα είπε κάποιος, «δεν μπορεί να συνυπάρχει η εγκυμοσύνη με την παρθενία», και οι μεταλλαγμένοι σπόροι θα αλλοιώσουν και θα εξαφανίσουν τους φυσικούς σπόρους, με αποτέλεσμα να χαθεί η βιοποικιλότητα. Κι ενώ όλα τα άλλα ξαναγίνονται, και τα ψευδοχρέη πχ διαγράφονται, η βιοποικιλότητα που θα χαθεί, δεν επανέρχεται.

Αν μας πάρουν τους σπόρους, μας παίρνουν και τον τελευταίο έλεγχο στην ίδια μας την ζωή και τότε θα μιλάμε για την πλήρη μετάλλαξή μας, σε ένα άλλο, απόλυτα διαχειρίσιμο και αναλώσιμο είδος, έρμαιο στα κακόβουλα σχέδια της νέας τάξης.

Αν όμως ανατρέψουμε το σκεπτικό τους στο βασικό πεδίο της τροφής και τους αφαιρέσουμε κάθε νομιμότητα να μας ελέγχουν με το δήθεν πρόσχημα ότι παράγουν την τροφή μας, τότε ανοίγει ο δρόμος να τους αμφισβητήσουμε και στον έλεγχο της υγείας και σε κάθε άλλη πλευρά της ζωής μας και τότε φυσικά τα ψέματα θα έχουν τελειώσει για το ανοσιούργημα και την ανωμαλία που λέγεται σύστημα της νέας τάξης.

Η δυναμική της δίκαιης τροφής

2012-01-15T09:23:00.002+02:00

Μέσα σε ένα κόσμο ο οποίος κάθε μέρα που περνάει κατρακυλάει σε όλο και περισσότερη καταπίεση και αδικία, η δυναμική της δίκαιης τροφής υπόσχεται μια εκ βάθρων μεταμόρφωση της εικόνας και του τρόπου λειτουργίας αυτού του κόσμου. Η αναζήτηση και η εφαρμογή της δικαιοσύνης στην πιο θεμελιώδη πτυχή της ζωής, την τροφή, μπορούν να αποκαταστήσουν και πάλι την αξία της δικαιοσύνης στην κοινωνία και στο οικοσύστημα.

Το ανθρώπινο ον ως φυσιολογία αλλά και ως συνείδηση ποτέ στην μέχρι τώρα πορεία του δεν βρέθηκε σε τόση αποσύνδεση και απομάκρυνση με το οικοσύστημα που το δημιούργησε, του παρείχε τροφή, αλλά το σημαντικότερο, του παρείχε (μέσα από τους φυσικούς του νόμους) την φιλοσοφία να υπάρχει και να επιβιώνει μέσα σε αυτό με δικαιοσύνη και αειφορία.

Η επάνω φωτογραφία είναι από το καταφύγιο ζώων φάρμας Woodstock Sanctuary

Η περίοδος μετά τον 2^ο ΠΠ σημαδεύτηκε από την έντονη και σχεδόν τώρα πια ολοκληρωτική διείσδυση και άλωση του χώρου της τροφής από το σύστημα της καταπίεσης (ΣτΚ). Οι έξι δεκαετίες σφιχτού εναγκαλισμού του με τον χώρο της τροφής αλλοίωσαν πλήρως τόσο την έννοια της τροφής όσο και τις αρχές που θα πρέπει να την διέπουν.

Η πιο βασική πράξη αλληλεπίδρασης του ανθρώπου με τον κόσμο γύρω του, η πράξη που εξ ορισμού θα έπρεπε να μας ενώνει και να μας κάνει ένα με το οικοσύστημα, μεταλλάχτηκε από το ΣτΚ σε μια κατάσταση όπου το ανθρώπινο είδος στέκεται ενάντια στην Φύση ως δυνάστης και καταστροφέας της και ως μανιώδης εχθρός της ζωής.

Η συνεχής απομάκρυνση της έννοιας της τροφής από αυτό που πραγματικά είναι τροφή*, αλλά το πλέον τραγικό, η πλήρης αποσύνδεση και το χάσμα με την υπόλοιπη αισθανόμενη ζωή του πλανήτη, πάνε χέρι με χέρι με την ολοένα και περισσότερη βία και αδικία που το ΣτΚ εισάγει στο οικοσύστημα και στην κοινωνία με το πρόσχημα της κάλυψης της ανάγκης της τροφής.

Τώρα περισσότερο από ποτέ άλλοτε φαίνεται ο ρόλος και η δύναμη του ζητήματος της τροφής να καθορίζει το είδος του κόσμου που ζούμε.

Ειδικά στην τρέχουσα συγκυρία, η τροφή έχει όσο ποτέ άλλοτε καταλήξει να είναι το κομβικό σημείο τριβής και αντιπαλότητας με τους άλλους ανθρώπους, τα ζώα και το οικοσύστημα αντί να έχει εξελιχθεί στο πεδίο του σεβασμού και της συνύπαρξης μαζί τους.

Διατροφικό δόγμα

Eκ των υστέρων βλέπουμε ότι από το τέλος του 2^ου ΠΠ και μετά κυριάρχησε ένα διατροφικό δόγμα το οποίο βασίστηκε στον κορεσμό της κοινωνίας με το «ζωντανό» παράδειγμα της καταπίεσης των ζώων.

Το συγκεκριμένο δόγμα θέλει τον χώρο και το ζήτημα της τροφής υπό τον έλεγχο του ΣτΚ και την μετατροπή του σε όπλο ενάντια στους καταπιεζόμενους και μάλιστα επίσημα διακηρυγμένο από τον Henry Kissinger το 1970: «Έλεγξε το πετρέλαιο και ελέγχεις τα κράτη. Έλεγξε την τροφή και ελέγχεις τους ανθρώπους.»

Ως προσφορότερο μέσον ελέγχου κρίθηκε η μετατροπή της εκμετάλλευσης των ζώων σε βιομηχανία. Βάση αυτού του δόγματος, τα ζώα εμπλέκονται σε ένα νέου τύπου ολοκληρωτικό καθεστώς (το οποίο διαφέρει συντριπτικά από την έως τότε κατάσταση υποδούλωσής τους) και χρησιμοποιούνται ως ο πόρος και το μέσον για να επιτευχθεί η εκστρατεία επηρεασμού και ελέγχου και των αντίστοιχα καταπιεζομένων ανθρώπων. Με άλλα λόγια, για να επιτευχθεί η ιδεολογική ενίσχυση της καταπίεσης η οποία είναι και η «αρχή λειτουργίας» του ΣτΚ.

Η καταπίεση των ζώων γίνεται ο πυλώνας του ΣτΚ και η ιερή αγελάδα του που κανένας δεν επιτρέπεται να θίξει. Με το να περιπλέκεται σκόπιμα με την βασική ανάγκη της διατροφής και με το να συγκαλύπτεται ως η κάλυψη αυτής της ανάγκης, επιτυγχάνει τον πραγματικό σκοπό και λόγο ύπαρξής της: να περνά στην συλλογική συνείδηση όλα τα απαραίτητα συνειδητά και υποσυνείδητα μηνύματα ώστε να εξοικειώνει την κοινωνία με κάθε καταπιεστική συμπεριφορά που επιβάλλει το ΣτΚ προκειμένου να συνεχίσει να υπάρχει.

Έτσι ο χώρος της διατροφής μετατρέπεται στο καίριο και βασικό πεδίο όπου εξελίσσεται συγκαλυμμένη η πιο κρίσιμη ιδεολογική διαμάχη της εποχής μας, στην οποία μάχονται για επικράτηση δυο διαμετρικά αντίθετες αντιλήψεις:

Από την μια, η κυρίαρχη άποψη του ΣτΚ η οποία θέλει την τροφή μας να είναι προϊόν καταπίεσης και να αποκτιέται μέσω πρακτικών που εισάγουν την αδικία στο οικοσύστημα και στην κοινωνία.

Από την άλλη, η θέση του veganism, η οποία απορρίπτει την καταπίεση ως μέρος ενός ευρύτερου πολιτικού προτάγματος για περιεκτική δικαιοσύνη.

Η έκβαση αυτής της ιδεολογικής διαμάχης θα είναι καθοριστική, αφού όποια αντίληψη επικρατήσει στην διατροφή, μπορεί να κυριαρχήσει στην κοινωνία:

εάν στην διατροφή μας κυριαρχήσει η καταπίεση (όπως ακριβώς τώρα με την πλήρη άλωσή της από το ΣτΚ), τότε και η ανθρώπινη κοινωνία κατακλύζεται από καταπίεση. Αντίθετα εάν στην διατροφή μας κυριαρχήσει η δικαιοσύνη, αυτή τότε διαχέεται συνολικά προς κάθε κατεύθυνση και μεταβάλλει θετικά και συνολικά τον τρόπο οργάνωσης της ζωής μας.

Ο χώρος της τροφής έχει επιλεγεί λόγω της ιδιαιτερότητάς της, αφενός ως βασική βιολογική ανάγκη και αφετέρου επειδή σχετίζεται στενά και επηρεάζει όλες τις άλλες πτυχές της ζωής μας. Επιπλέον έχει να κάνει με τον Δούρειο Ίππο της απόλαυσης και της γεύσης, και έτσι προσφέρεται για συνολικό έλεγχο των ανθρώπων:

- στο ιδεολογικό και ηθικό επίπεδο (μπορεί να διαμορφώνει τις θεμελιώδεις πεποιθήσεις και αξίες μας)

- στο πνευματικό επίπεδο (μπορεί να δημιουργεί σύγχυση και την απαραίτητη μείωση της νοημοσύνης η οποία υποβαθμίζει τα ζώα από αισθανόμενα όντα σε αντικείμενα και «τροφή»)

- στο ψυχολογικό επίπεδο (μπορεί να οδηγεί σε αποσύνδεση, αδιαφορία, απάθεια, και μεταλλαγμένη συνείδηση η οποία διακατέχεται από ψυχρότητα, απονιά, απανθρωπιά, και αποστασιοποίηση από τους άλλους ανθρώπους, τα ζώα και τη φύση, ώστε να μένουμε διχασμένοι και απαθείς μπροστά στο δράμα και στην αδικία)

- στο κοινωνικό επίπεδο (μπορεί να προωθεί την ομογενοποίηση των συμπεριφορών: πχ την μαζική άρνηση της αισθανόμενης ζωής και την επακόλουθη διατροφή με ζωικά «προϊόντα»

- στο σωματικό επίπεδο (μπορεί να οδηγεί σε ασθένεια ή υγεία)

- στο επίπεδο της ποιότητας ζωής μας (μπορεί να οδηγεί στην οικολογική καταστροφή ή σε ακμή και ευημερία του οικοσυστήματος.

- στο επίπεδο των εθνών (μπορεί να οδηγεί σε πολιτικές εξάρτησης και σε συγκρούσεις για την εξασφάλιση πόρων -όπως νερό ή πετρέλαιο- ή σε ειρηνική συνύπαρξη)

Μέσω της παρέμβασης του ΣτΚ, η πράξη της τροφής αποσυνδέεται από αυτό που πραγματικά είναι, δηλαδή μια πολιτική πράξη, αφού συμβαίνει σε ένα συγκεκριμένο πολιτικό περιβάλλον και μπορεί:

- να στηρίζει ή να αποδοκιμάζει συγκεκριμένες πολιτικές

- να δημιουργεί ή να αποτρέπει συγκεκριμένες συνέπειες σε άλλους ανθρώπους, στα ζώα και στο περιβάλλον

- να μας συνδέει με πολύ βασικούς νόμους του οικοσυστήματος

- να οδηγεί τελικά τον κόσμο προς την μία ή την άλλη κατεύθυνση (καταπίεση ή δικαιοσύνη αντίστοιχα)

Η τροφή παρουσιάζεται από το ΣτΚ ως κάτι ουδέτερο, απολιτικό και αθώο που έχει να κάνει με το προσωπικό γούστο και την «ελευθερία επιλογής» μέσα στην «ελεύθερη αγορά» του.

Έτσι συγκαλύπτεται η καταπίεση που υπάρχει μέσα της και αναγορεύεται σε χώρο υπεράνω κριτικής όπου ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Με τον τρόπο αυτό παρακάμπτονται οι αξίες που θα έπρεπε να καθοδηγούν την διατροφή μας και τελικά οι μόνοι κανόνες που την διέπουν είναι αυτοί του ΣτΚ ώστε να μπορεί δικαιολογηθεί κάθε αδικοπραγία στο όνομά της.

Πέρα από την «διατροφή» του ΣτΚ

Η τρέχουσα, κυρίαρχη, επιβεβλημένη διατροφή η οποία έχει επικρατήσει λόγω συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών του ΣτΚ (επιδοτήσεις, οργανωμένη γιγάντωση πολυεθνικών, στημένες «έρευνες», πληρωμένοι «ειδικοί», διαφήμιση, κλπ), θα μπορούσε ίσως να χαρακτηριστεί ως η πιο τέλεια ψυχολογική επιχείρηση (psy op) όπου οι πραγματικοί στόχοι είναι άλλοι από αυτούς που εκ πρώτης ματιάς φαίνονται.

Όπως αναλύθηκε παραπάνω, το κεντρικό χαρακτηριστικό αυτής της επιχείρησης, δηλαδή η καταπίεση των ζώων, δεν υπάρχει τυχαία αλλά είναι πολιτική επιλογή και ο τρόπος που το ΣτΚ έχει επιλέξει για να προβάλλει, να προωθεί και να εντυπώνει στην συνείδηση των ανθρώπων την καταπίεση και για να δικαιολογεί γενικά την εκμετάλλευση και την αδικία που επιβάλλει προς κάθε κατεύθυνση.

Και αυτός είναι ο κυρίαρχος λόγος που η καταπίεση των ζώων βρίσκεται στην διατροφή μας, στην ένδυσή μας, στην διασκέδασή μας, στην επιστήμη μας και σε κάθε άλλη πλευρά της ζωής μας. Γι αυτό τα «προϊόντα» της εκμετάλλευσης των σωμάτων των ζώων βρίσκονται παντού!

Όμως η δίκαιη διατροφή έχει την δυναμική να οδηγήσει σε μια απελευθερωτική απλότητα, η οποία αυτόματα καθιστά περιττή την βασική δομή της καταπίεσης (η οποία υπάρχει ως αποτέλεσμα του διατροφικού δόγματος) και εν συνεχεία ως ντόμινο μπορεί να παρασύρει και όλα τα εναπομείναντα κατάλοιπά της.

Ο προσδιορισμός δίκαιη μπροστά από την τροφή μπορεί να κάνει την διαφορά και να απλουστεύσει την τρέχουσα παρασιτική πολυπλοκότητα, η οποία υπάρχει ως αποτέλεσμα της εφαρμογής της καταπίεσης προς κάθε αποδέκτη που αυτή είναι δυνατό να στραφεί: προς τα υποδουλωμένα (τα τελευταία 10 χιλιάδες χρόνια) στον άνθρωπο ζώα, προς τις σκόπιμα και τεχνητά αποδυναμωμένες ομάδες ανθρώπων, προς το συνολικό οικοσύστημα της Γης.

Έτσι ενώ το διατροφικό δόγμα θέλει την αποσύνδεση της τροφής από τις συνέπειές της και τον κορεσμό της κοινωνίας με το «ζωντανό» παράδειγμα της καταπίεσης των ζώων, η δίκαιη διατροφή μας φέρνει αντιμέτωπους με τις συνέπειες της τροφής μας, τις οποίες ως υπεύθυνα μέλη ενός ευρύτερου και αλληλένδετου ιστού της ζωής είμαστε υποχρεωμένοι να λάβουμε υπόψη.

Δεν χρειάζεται εμείς οι άνθρωποι να συμφωνήσουμε μονομιάς σε όλα. Απλά χρειάζεται να επαναπροσδιορίσουμε την τροφή μας στην βάση της δικαιοσύνης, να δούμε ποιος και τι κρύβεται στον χώρο της τροφής, και ποιος είναι ο ρόλος του κάθε εμπλεκόμενου σε αυτήν.

Τότε γίνεται φανερό ότι η ανθρωπότητα έχει μηδενική απαίτηση για την άδικη, γεμάτη καταπίεση και αλλοιωμένη «τροφή» του ΣτΚ και τεράστια απαίτηση για δίκαιη, παραγόμενη με βάση τις αξίες τροφή.

Η δυναμική μιας τέτοιας θεώρησης είναι τεράστια: μπορεί σαν ένα κύμα να «σαρώσει» το οικοδόμημα της αδικίας και να το εξαφανίσει από προσώπου γης. Γιατί αυτό το οικοδόμημα ουσιαστικά είναι ένα σχήμα εμφυτευμένο στο μυαλό, ένα κάστρο στην άμμο της συνείδησης, προστατευόμενο από διάφορους κυματοθραύστες επίσης φτιαγμένους από άμμο που δεν είναι άλλοι από τους διάφορους μύθους.

Όλο αυτό το σκηνικό δεν μπορεί να αντισταθεί για πολύ στο κύμα που φουσκώνει στα ανοιχτά και μαζεύει δύναμη καθοδόν προς τη ακτή. Το κύμα αυτό είναι η αλήθεια και η συνειδητοποίηση των γεγονότων:

- Τι επιβάλλουμε σε άλλα αισθανόμενα όντα, σε άλλους ανθρώπους και στο οικοσύστημα και γιατί τα επιβάλλουμε;

- Πως επιτρέπουμε να συμβαίνει κάτι τέτοιο; Γιατί έχουμε εφυσηχαστεί όλο αυτό το διάστημα; Πως αποχαυνωθήκαμε και βρεθήκαμε σε τέτοια σύγχυση ώστε να μην βλέπουμε τις συνέπειες της διατροφής που μας επιβλήθηκε;

- Γιατί έχουμε συνταχθεί με την αδικία και με την κουλτούρα του θανάτου και όχι με τις αξίες και την κουλτούρα της ζωής;

- Ποιος ο λόγος να συμμετέχουμε σε ένα τέτοιο σύστημα;

- Και ποιος σε τελική ανάλυση ωφελείται, ποιος και τι επιβραβεύεται και ποιος ζημιώνεται από μια τέτοια διατροφή;

Όλα τα παραπάνω μας οδηγούν τελικά στην επίγνωση ότι η καταπίεση των ζώων και η αντίστοιχη και σχετιζόμενη με αυτήν καταπίεση και των ανθρώπων είναι η ρίζα του κακού και έτσι από δύναμη και όπλο του ΣτΚ μπορεί να γίνει η Αχίλλειος πτέρνα του, αφού αυτό το μόνο πράγμα που τρέμει είναι η ιδεολογική καταδίκη και η αποκήρυξη της καταπίεσης η οποία ισοδυναμεί με την κατάρρευσή του.

Η απελευθέρωση από την αντίληψη της καταπίεσης (όσων λόγω των υπάρχοντος πλαισίου μπορούμε να καταπιέσουμε) απλοποιεί αλλά ταυτόχρονα αναβαθμίζει αισθητικά το τοπίο της σκέψης μας και της συνείδησής μας: καταργεί όλα τα εμφυτευμένα, περιττά, αρνητικά συναισθήματα, σκέψεις, και αντιλήψεις που δικαιολογούσαν την καταπίεση (και την μετακύλησή της σε άλλους) και στην θέση τους φέρνει τις αξίες του δικαίου, της ελευθερίας και του σεβασμού των αισθανόμενων όντων.

Επίσης αναβαθμίζει αισθητικά και το τοπίο της ζωής μας: ο πλανήτης καθαρίζει από το σκηνικό της τυραννίας και όλες αυτές τις εγκαταστάσεις και τις εικόνες του αίσχους, οι οποίες περνούν οριστικά εκεί που πάντα ανήκαν, δηλαδή στα σκουπίδια της ιστορίας.

Η ίδια η ιστορία της ανθρωπότητας μας δείχνει ότι ανέκαθεν έχει υπάρξει εναλλακτική στην καταπίεση. Μόνο που τώρα η τρέχουσα συγκυρία μας δείχνει ολοφάνερα ότι ο τρόπος για να το κάνουμε αυτό δεν είναι ο διχαστικός, ανθρωποκεντρικός τρόπος του παρελθόντος αλλά η ολοκληρωμένη προσέγγιση περιεκτικής δικαιοσύνης του veganism.

……………….

* Έχουμε πλέον φτάσει στο σημείο όπου χρειάζεται να κάνουμε την διάκριση μεταξύ τροφής και μη-τροφής.

Αυτό που αντικειμενικά είναι τροφή για τον άνθρωπο καλύπτει συγκεκριμένα κριτήρια:

- της φυσιολογίας (μόνο φυτική τροφή)

- της δικαιοσύνης (όλη η διαδικασία από την παραγωγή έως την διανομή γίνεται χωρίς αδικία και καταπίεση)

- της παραγωγής χωρίς αντίκτυπο για το οικοσύστημα – αειφορία (veganic βιολογική καλλιέργεια)

Μόνο με την ικανοποίηση των παραπάνω κριτηρίων μπορεί κάτι να θεωρείται τροφή ενώ σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση είναι απλά ένα υποκατάστατο και ένα ξένο υλικό - δέλεαρ που λειτουργεί ως εξαπάτηση και ως Δούρειος ίππος για την εξυπηρέτηση άλλων σχεδίων.

Επομένως άλλο πράγμα αυτό που αντικειμενικά είναι τροφή και άλλο πράγμα αυτό που εκπαιδευόμαστε από το ΣτΚ να θεωρούμε τροφή. Αυτό σημαίνει ότι η πλειοψηφία όσων μας σερβίρονται ως τροφή πολύ απλά είναι μη-τροφή.

Με βάση αυτή την διάκριση, σήμερα στην Γη παράγεται ελάχιστη πραγματική τροφή, και από την άλλη υπάρχει ο τεράστιος, κυρίαρχος μηχανισμός που ενώ δραστηριοποιείται στον χώρο της τροφής, παράγει τελικά μη-τροφή, και βρίσκεται σε μια συνεχή διαδικασία συγκάλυψης αυτής της πραγματικότητας.

Ένα απτό παράδειγμα συγκάλυψης της μη-τροφής είναι και η απομάκρυνση από την φυσική γεύση και η κυριαρχία της ψευδογεύσης μέσω χημικών και τοξικών διαδικασιών και πρόσθετων.

Η λεπτή γραμμή μεταξύ φόβου και ρεαλισμού

2012-01-03T08:17:00.004+02:00

ΠΗΓΗ: The Fine Line between Fear and Realism

Τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης συχνά επισημαίνουν την καπηλεία του φόβου και την προπαγάνδα από το κατεστημένο. Ωστόσο, συχνά, η αλήθεια πίσω από την κουρτίνα της προπαγάνδας μπορεί να είναι πολύ πιο τρομακτική από την ιστορία η οποία σκόπιμα προσπαθεί να μας φοβίσει.

Για παράδειγμα, το σύγχρονο κίνημα για την αλήθεια έχει ως αιχμή του δόρατος τους ερευνητές του τρομοκρατικού χτυπήματος της 11/ 9 οι οποίοι έχουν αποκαλύψει ότι απλά δεν υπάρχει καμία περίπτωση να συνέβη, όπως μεταδόθηκε. Λες και η εκδοχή των 19 μουσουλμάνων με κοπίδια να σκοτώνουν πάνω από τρεις χιλιάδες ανθρώπους δεν ήταν αρκετά τρομακτική, η απόδειξη ότι η περίπλοκη επίθεση διαπράχθηκε από σκιώδεις δυνάμεις στα υψηλότερα επίπεδα της διαπλεκόμενης με τις μεγαλοεταιρίες κυβέρνησης των ΗΠΑ είναι απείρως πιο τρομακτική.

Γιατί αν η 11/ 9 ήταν πράγματι μια εσωτερική δουλειά κάποιου είδους, αυτό σημαίνει ότι όλο το μοντέλο μας είναι, και πιθανότατα πάντα ήταν, χτισμένο στο ένα μεγάλο ψέμα μετά το άλλο. Σημαίνει επίσης ότι η ομάδα που το έφερε σε πέρας πραγματικά μπροστά σε όλο τον κόσμο είναι πολύ πιο ισχυρή, διεισδυτική, αδίστακτη, πανούργα, και τεχνολογικά προηγμένη από όσο οποιοδήποτε από μας ήξερε.

Στη συνέχεια, όταν συνειδητοποιούμε ότι το σύνολο της οικονομίας είναι επίσης μια πλήρης απάτη σχεδιασμένη να υποδουλώσει τον πλανήτη σε αυτούς που έχουν την εξουσία να τυπώνουν το χρήμα, τα συναισθήματα του φόβου και της αδυναμίας μπορεί μερικές φορές να είναι συντριπτικά. Ωστόσο, την ίδια στιγμή, κατέχοντας αυτή τη γνώση είναι πολύ πιο ενδυναμωτικό από ό,τι να ζούμε στην άγνοια.

Οι άνθρωποι στα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης αναγνωρίζουν ότι ο φόβος χρησιμοποιείται ως όπλο εναντίον της αλήθειας. Ωστόσο, είναι σαφές ότι ο μέσος άνθρωπος βρίσκει την αλήθεια τόσο τρομακτική που θα προτιμούσε να ζει σε μακάρια άγνοια. Με τη σειρά τους, πολλοί έχουν κατηγορήσει τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης ότι πουλάνε φόβο ή «πορνό-απαισιοδοξία» απλά με το να αποκαλύπτουν ανησυχητικές αλήθειες.

Ναι, ο πόλεμος είναι δικαιολογημένα τρομακτικός - ειδικά οι κατασκευασμένοι πόλεμοι. Ναι, η εσκεμμένη δηλητηρίαση των τροφίμων, του νερού, του αέρα, των εμβολίων και άλλων φαρμάκων είναι τρομακτική. Ναι, η αναμενόμενη οικονομική κατάρρευση (είτε εάν αυτοί τραβήξουν την πρίζα ή εάν εμείς επιβάλλουμε την αλλαγή), είναι τρομακτική. Ναι, το ότι η κάθε μας κίνηση παρακολουθείται, ανιχνεύεται και καταγράφεται από μια κακόβουλη κυβέρνηση είναι τρομακτικό. Ναι, το να χάσουμε τα δικαιώματά μας και, ενδεχομένως, να συλληφθούμε, να βασανιστούμε ή ακόμη και να δολοφονηθούμε για τις πεποιθήσεις μας είναι τρομακτικό.

Αλλά το να μην τους αποκαλύψουμε σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους είναι ακόμα πιο τρομακτικό, γιατί τότε δεν υπάρχει κυριολεκτικά καμία ελπίδα ότι αυτό το κακό θα σταματήσει. Η μεταφορά που χρησιμοποιείται συχνά είναι ότι αν δούμε να πλησιάζει μια θανάσιμη καταιγίδα, το ένστικτό μας δεν είναι μόνο να προετοιμαστούμε, αλλά και να προειδοποιήσουμε και να σώσουμε όσους περισσότερους ανθρώπους μπορούμε. Με άλλα λόγια, δεν προκαλούμε έναν ψεύτικο φόβο. Προειδοποιούμε για μια πολύ πραγματική και καταστροφική καταιγίδα.

Αυτή είναι η βασική διαφορά μεταξύ των κινδυνολόγων του κατεστημένου και των εναλλακτικών μέσων ενημέρωσης. Το κατεστημένο προωθεί ψευδείς φόβους για να πραγματοποιήσει καταστροφικές συνέπειες. Ρωτήστε τον εαυτό σας: Ποιος θέλει πόλεμο; Ποιος εγκρίνει και προωθεί τα δηλητήρια; Ποιος κερδίζει από την οικονομική κρίση; Ποιος φοβάται την ατομική ελευθερία;

Ενώ είναι αλήθεια ότι τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης χρησιμοποιούν τον φόβο για να αφυπνίσουν το κοινό στο βάθος των περιστάσεων της ανθρωπότητας, επιδιώκουν επίσης να φωτίσουν το δρόμο έξω από το τούνελ. Μερικές φορές μπορεί να φαίνεται αντιπαραγωγικό καθώς «ο ίδιος ο φόβος» φαίνεται να είναι ο εχθρός της θεμελιώδους αλήθειας - ότι η αγάπη μπορεί να νικήσει τα πάντα.

Ωστόσο, αν εμείς στα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης διασχίσουμε την λεπτή γραμμή της εξάπλωσης του φόβου για να πετύχουμε τον στόχο του να παρέχουμε ειλικρινή γνώση, ειρήνη, ελευθερία και δικαιοσύνη στον κόσμο, τότε ας είναι. Η ανθρωπότητα πρέπει να προειδοποιηθεί πριν η καταιγίδα μας κατακλύσει όλους.

Δωρεάν Ημερολόγιο 2012 για την περιεκτική δικαιοσύνη

2011-12-20T08:09:00.002+02:00

Εάν κάτι λείπει τόσο πολύ από τον σημερινό κόσμο, αυτό δεν είναι άλλο από την βασική αξία της δικαιοσύνης, η οποία στην εποχή που ζούμε έχει γίνει είδος υπό διωγμό και εξαφάνιση.

Γι αυτό και το Vegan Ημερολόγιο 2012 εστιάζει φέτος σε αυτό που είναι τελικά ο veganism, δηλαδή η περιεκτική δικαιοσύνη για όλα τα αισθανόμενα πλάσματα.

Έτσι σε κάθε μήνα του ερχόμενου έτους παρουσιάζονται αποσπάσματα από τα βιβλία εκλεκτών συγγραφέων μέσα από τα οποία αναδύεται μια έκκληση ζωτικής σημασίας για τις μελλοντικές εξελίξεις.

Είναι η έκκληση για περιεκτική δικαιοσύνη και για την μεταφορά της στο επίκεντρο της ζωής μας!

Κατεβάστε Δωρεάν το Vegan Ημερολόγιο 2012

Αφού εκτυπώσουμε, τρυπάμε τα φύλλα με μηχανή βιβλιοδεσίας, και περνάμε πλαστικό σπιράλ ή απλά τρυπάμε τα φύλλα στο κέντρο και τα δένουμε με σπάγκο τον οποίο κρεμάμε σε συνδετήρα για να μπορούμε να αλλάζουμε τους μήνες.

Το ημερολόγιο είναι έτοιμο να το κρεμάσoυμε ή να το δωρίσουμε!

Χτυπάτε τις σωστές πόρτες με το σωστό μήνυμα;

2011-12-12T09:06:00.002+02:00

ΠΗΓΗ: Are you knocking at the right doors with the right message?

Σήμερα μπορούμε να δούμε ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι εκεί έξω που διαμαρτύρονται ενάντια στον καπιταλισμό και το κάνουν αυτό μπροστά σε πολιτικούς και εταιρείες. Υπάρχει κάποια λογική σε αυτό. Αλλά πόση; Και χτυπούν πραγματικά οι πολίτες τις σωστές πόρτες με το σωστό μήνυμα;

Έφτιαξα ένα γράφημα, στο οποίο περιλαμβάνονται όλα τα κύρια στοιχεία της «δημοκρατίας» μας και ο τρόπος που συνδέονται μεταξύ τους.

Αναφερόμενος στον G. Edward Griffin ο οποίος έχει πολύ καλά περιγράψει τι είναι καπιταλισμός - μπορείτε να δείτε ότι υπάρχουν δύο είδη καπιταλισμού – ο καπιταλισμός της ελεύθερης αγοράς και ο καπιταλισμός της μονοπωλιακής αγοράς.

Όπως μπορείτε να δείτε οι επιχειρηματίες του καπιταλισμού της ελεύθερης αγοράς δεν επηρεάζουν την κυβέρνηση και το δικαστικό σύστημα. Δραστηριοποιούνται για να ικανοποιήσουν τις ατομικές ανάγκες και αυτός είναι ο τρόπος που προσπαθούν να επιβιώσουν στην ελεύθερη αγορά του καπιταλισμού. Αντίθετα, οι επιχειρηματίες του καπιταλισμού της μονοπωλιακής αγοράς και τα ανώτερα διοικητικά στελέχη των εταιριών, όχι μόνο δωροδοκούν πολιτικούς άμεσα, αλλά μπορούν να τους εξαγοράσουν χρηματοδοτώντας τα κόμματα, προκειμένου να κερδίσουν το ειδικό νομικό πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών. Έτσι, στην πραγματικότητα δεν μπορούμε να μιλάμε για καπιταλισμό της ελεύθερης αγοράς πια. Φυσικά, αυτά τα κόμματα χρηματοδοτούνται καλύτερα και έτσι έχουν περισσότερες ευκαιρίες να διαφημίζονται, προκειμένου να αυξήσουν τις πιθανότητες για να μπουν στο επίπεδο 1 του εν λόγω συστήματος.

Έτσι, εάν ένας πολιτικός έχει ψηφιστεί στο επίπεδο 1 χάρη στην χρηματοδότηση του μονοπωλιακού καπιταλιστική ή / και των ανώτερων διοικητικών στελεχών των εταιριών, τότε φυσικά αυτός θα εργαστεί για τα συμφέροντά τους και εσείς ως πολίτης δεν μπορείτε να αναμένετε να αλλάξετε την πορεία αυτού του πολιτικού με την διαμαρτυρία στην πόρτα του. Αυτός είναι σαν μια μαριονέτα που στέκεται απέναντί σας και κάνει ό,τι τον να αναγκάζει να κάνει ο παίκτης της μαριονέτας. Αν αηδιάσετε με αυτό το σκηνικό επαφής με αυτή την μαριονέτα - τότε ο παίκτης της μαριονέτας θα χρηματοδοτήσει μια νέα μάρκα με νέα συνθήματα που θα ψηφιστεί στο επίπεδο 1 και το παιχνίδι θα συνεχιστεί, με τον καλύτερο τρόπο για τους μονοπωλιακούς καπιταλιστές.

Και εάν δούμε τους πολιτικούς που ψηφίζονται στο επίπεδο 1 και δεν συνεργάζονται με τους μονοπωλιακούς καπιταλιστές – αυτοί όχι μόνο είναι λίγοι σε αριθμό, αλλά και πάλι εξακολουθούν να μην αντιπροσωπεύουν αυτό που θέλουν οι πολίτες - επειδή δεν υπάρχει άμεση δημοκρατία, εφόσον υπάρχουν πολιτικοί. Οι πολιτικοί δεν μπορούν να εγγυηθούν τις ατομικές σας ανάγκες να εκπροσωπείστε στο κυβερνητικό επίπεδο. Ποτέ δεν ψηφίσατε να κατασκευαστεί αυτή η πάρα πολύ ακριβή γέφυρα, όταν δεν υπάρχουν παιδικοί σταθμοί στην πόλη σας. Έτσι, επίσης, δεν είναι παρά αυταπάτη, ότι εάν όλοι οι πολιτικοί ήταν ειλικρινείς (αν είναι δυνατό) θα αντιπροσώπευαν τις ανάγκες όλων των πολιτών.

Πίσω στην εταιρική απληστία, λοιπόν - Επίπεδο 2 - θα υπήρχαν κάποιες πιθανότητες να επηρεάσετε αυτό το σύστημα, με το να διαμαρτύρεστε στις πόρτες των μονοπωλιακών καπιταλιστών και των ανώτερων διοικητικών στελεχών των εταιριών; Όχι βέβαια - θα ήταν πολύ πιο κοντά στους πραγματικούς "παίκτες" αυτού του συστήματος, αλλά και πάλι, αυτοί είναι μόνο μαριονέτες. Αυτοί, επίσης, διορίζονται από τους Διευθύνοντες Συμβούλους και έτσι μπορούν να αλλαχτούν αν είναι αναγκαίο από την προοπτική των καλύτερων Δημοσίων Σχέσεων(PR) - αλλά ακόμα δεν υπάρχουν συστήματα ψήφου για να αλλάξετε τον εκπρόσωπο μιας ιδιωτικής δομής. Ψηφίζετε για πολιτικούς, αλλά όχι για τους τραπεζίτες (banksters) που τους ελέγχουν. Η αποστολή τους είναι να δωροδοκούν και να ελέγχουν τους πολιτικούς και τους δικαστές στο επίπεδο λειτουργίας τους - ας πούμε στην βρώμικη δουλειά.

Υπάρχει ένα ακόμα υψηλότερο επίπεδο για να πάτε - Επίπεδο 3 – οι Διευθύνοντες Σύμβουλοι των εταιριών, των τραπεζών, των κεντρικών τραπεζών, των ταμείων, των οργανισμών όπως το ΔΝΤ και ο ΟΗΕ. Είναι η υψηλότερη δημόσια ελίτ που ελέγχει τα στελέχη του επίπεδου 2, έτσι ώστε να εκπληρώσουν τα σχέδια που απευθύνονται σε αυτούς από την παγκόσμια ελίτ. Και αν διαμαρτυρηθείτε στις πόρτες τους, είστε πολύ κοντά για να τρομάξετε τους πραγματικούς παίκτες - αλλά ακόμα δεν έχετε φτάσει εκεί. Επειδή, αυτοί επίσης, είναι απλώς δημόσιες μαριονέτες – οι οποίες παίζουν σε διαφορετικό επίπεδο - πολύ υψηλότερο από ό,τι οι προηγούμενες μαριονέτες. Παίζουν στο παγκόσμιο επίπεδο. Αλλά αυτοί δεν παίρνουν τις μεγάλες αποφάσεις, όπως εάν θα υπάρξει άλλος πόλεμος ή εάν θα υπάρξει άλλη μια οικονομική κρίση και «διάσωση» των τραπεζών. Αυτό γίνεται από το τελευταίο επίπεδο 4.

Στο επίπεδο 4 είναι οι λίγοι άνθρωποι οι οποίοι ελέγχουν σχεδόν τα πάντα σε αυτόν τον πλανήτη, παίρνουν όλες τις σημαντικές αποφάσεις σε παγκόσμιο επίπεδο σχετικά με το ποια κατεύθυνση θα πάρει ο κόσμος. Ελέγχουν σχεδόν όλες τις κυβερνήσεις και την στρατιωτική ισχύ των χωρών, εταιρείες, παγκόσμιους οργανισμούς, τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Στο μυαλό τους δεν έχουν σύνορα χωρών - νομίζουν ότι ο κόσμος τους ανήκει - έτσι γιατί να ασχολούνται με τα σύνορα; Αυτό είναι το πιο δύσκολο πράγμα να καταλάβει ο μέσος άνθρωπος. Δεν μπορεί να καταλάβει γιατί η δική του κυβέρνηση θα επιτιθόταν στους δικούς της ανθρώπους ή θα έκανε τρομοκρατικές πράξεις ή θα τους δηλητηρίαζε τους ή θα δημιουργούσε νέους ιούς, κλπ. Δεν υπάρχει λογική εκεί. Αλλά αν το δει κανείς από την προοπτική της παγκόσμιας ελίτ - τότε είναι πολύ λογικό το να ελέγχει κάποιος όλες τις πλευρές, για να καθοδηγήσει τον κόσμο προς την κατεύθυνση που αυτός θέλει. Αυτά τα άτομα δεν πρόκειται ποτέ να βρεθούν σε οποιαδήποτε λίστα των πλουσιότερων του κόσμου, επειδή δεν έχουν ανάγκη από ένα τέτοιο παθητικό τίτλο - δεν χρειάζονται τις ετικέτες του ιδιοκτήτη εφόσον ελέγχουν όλα αυτά τα στοιχεία στο σύστημα.

Έτσι, εάν πραγματικά ενδιαφέρεστε να κάνετε την διαφορά όταν διαμαρτύρεστε για την υφιστάμενη κατάσταση στον κόσμο που ζούμε: Περάστε το μήνυμά σας ευθέως (ο καπιταλισμός της ελεύθερης αγοράς υποστηρίζει τους ανθρώπους - ο μονοπωλιακός καπιταλισμός όχι) και βρείτε τις σωστές πόρτες για να παραδώσετε αυτό το μήνυμα – την παγκόσμια ελίτ.

………………

ΣΗΜΕΙΩΣΗ «Ζήσε βιώσιμα»: Ο καπιταλισμός, όποια μορφή και να πάρει, είναι μια δομή που λειτουργεί με βάση την καταπίεση, και είναι μια ακόμη εκδοχή αυτού που ορίζεται ως σύστημα της καταπίεσης (ΣτΚ). Είναι αυταπάτη να θεωρείται ότι το οποιοδήποτε ΣτΚ μπορεί να μεταμορφωθεί σε κάτι θετικό και υπάρχει διαφορά από την διενέργεια της ιδιωτικής, ελεύθερης πρωτοβουλίας σε ένα πλαίσιο καταπίεσης, σε σχέση με την διενέργεια της σε ένα πλαίσιο περιεκτικής δικαιοσύνης.

Η συγκυρία που βρισκόμαστε δείχνει ότι δεν υπάρχει άλλο περιθώριο και η πολυτέλεια ανάλωσης δυνάμεων στην «βελτίωση» ενός αδιέξοδου ΣτΚ, όταν όλα τα συστατικά, ιδεολογικά και πρακτικά, και όλη η σοφία και η εμπειρία για να οργανώσουμε την ζωή μας στην βάση μιας περιεκτικής δικαιοσύνης είναι ήδη εδώ από πολύ καιρό.

Παρόλα αυτά, το άρθρο παρατίθεται γιατί πολύ εύστοχα μας εξηγεί τον αντιπερισπασμό και την μεταφορά του προβλήματος από την ρίζα σε άλλα άσχετα με αυτό επίπεδα και πως να παρακάμψουμε τα διαδοχικά επίπεδα συγκάλυψης για να φτάσουμε στους πραγματικά υπεύθυνους των δεινών της ανθρωπότητας.

Ο εγκλωβισμός σε άλλα επίπεδα από αυτά που δημιουργούν τα προβλήματα δείχνει την επιτυχία του ΣτΚ να συγχέει τα πράγματα και να αποπροσανατολίζει, ενώ η παραμονή σε αυτά τα επίπεδα τους δίνει κύρος και τα νομιμοποιεί. Κάθε επίπεδο μας εγκλωβίζει στο κοντόφθαλμο σκεπτικό του και όσο ποιο μακριά είμαστε από την πόρτα των υπευθύνων, τόσο πιο αποπροσανατολισμένο και άστοχο είναι το μήνυμά μας.

Όμως η παράκαμψη των ενδιάμεσων σταδίων και η στόχευση κατευθείαν στη ρίζα του προβλήματος, εστιάζει τις δυνάμεις και την προσπάθεια στην δομή που πρέπει να μετασχηματιστεί και όχι στους αχυρανθρώπους των ενδιάμεσων επιπέδων, σε άσχετα ζητήματα και στα ψευδο-διλήμματα απόσπασης της προσοχής. Έτσι η εστίαση παραμένει στον πλήρη τερματισμό της καταπίεσης.

Η αλαζονική παραδοχή εξελίξεων που έχουν δρομολογηθεί

2011-12-02T07:17:00.012+02:00

Οι πράξεις μιλούν δυνατότερα από τα λόγια και το σύστημα της καταπίεσης (ΣτΚ)* μιλάει με τις πράξεις του, αφού βήμα βήμα στήνει ένα βαρύ γκραν γκινιόλ σκηνικό, αποκαλυπτικό των εξελίξεων που μας επιφυλάσσει. Στο ελάχιστο χρονικό διάστημα των τελευταίων 4 ετών, η υπερεθνική ελίτ η οποία βρίσκεται στην κορυφή της ιεραρχίας του ΣτΚ, είναι απορροφημένη σε μια σκηνοθεσία γεγονότων τα οποία θα είναι καθοριστικά για την πορεία του κόσμου.

Το ξεκίνημα έγινε με την στημένη παγκόσμια οικονομική ψευδο-κρίση του 2008, η οποία πυροδότησε και δίνει τον παλμό σε μια πλειάδα γεγονότων τα οποία φτιάχνουν ένα ιδιαίτερα δυσοίωνο κλίμα, αφού με ελάχιστη χρονική απόσταση συμβαίνουν πολύ «χοντρά» και παγκόσμιας εμβέλειας γεγονότα. Γεγονότα που αν συνδεθούν δίνουν την κατεύθυνση προς την οποία το ΣτΚ κινεί τα πράγματα (όσο αφήνεται ανενόχλητο να δράσει) και ουσιαστικά ισοδυναμούν με παραδοχή εξελίξεων που έχουν δρομολογηθεί.

Συνοπτικά τα βασικά κομμάτια του παζλ που οδηγούν στην αποκάλυψη της εικόνας είναι:

1- η ψευδο-κρίση της αυθαίρετης, παρασιτικής, και συγκεντρωμένης στα χέρια λίγων και απόλυτα ελεγχόμενης από αυτούς οικονομίας του ΣτΚ, η οποία εκδηλώθηκε πρώτα στις ΗΠΑ και μετά εξαπλώνεται σαν φωτιά στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο

2- η διαρροή πετρελαίου στον Κόλπο του Μεξικού που δεν έχει κλείσει, απλά εξαγγέλθηκε ότι δήθεν την σταμάτησαν

3- η Φουκουσίμα που σκόπιμα παραμένει ανοιχτή, και ισοδυναμεί με τουλάχιστον 30 Τσερνομπίλ, δηλητηριάζοντας ασταμάτητα με ραδιενέργεια όλο το βόρειο ημισφαίριο του πλανήτη

4- η ωμή επίθεση στην Λιβύη (με εκτιμήσεις για 100 χιλιάδες νεκρούς) ως στρατιωτικά γυμνάσια και προεόρτια ενός γενικότερου πολέμου

5- η μανία να «σώσουν» την ανθρωπότητα με την επιβολή των εμβολίων (3^ης γενιάς με γενετικά μεταλλαγμένα εμβόλια DNA) η οποία παραπέμπει στην ευγονική

6- η εντατικοποίηση της γεωμηχανικής, δηλαδή του ελέγχου του καιρού και των φυσικών φαινομένων, μέσα από τεχνολογία μυστική που όμως παραδέχονται ότι διαθέτουν οι ισχυρές χώρες

7- η χωρίς πολλή δημοσιότητα επιτάχυνση της προώθησης του κώδικα αλιμεντάριους (Codex Alimentarius)και της ατζέντας 21, τα οποία με πρόσχημα όπως πάντα την ασφάλεια μας, έρχονται να επιβάλλουν μια ολοκληρωτική νομοθεσία ελέγχου κάθε πλευράς της ζωής μας και στέρηση και των τελευταίων δικαιωμάτων που μας έχουν απομείνει

8- Πολικό καταφύγιο διατήρησης των φυσικών σπόρων στο Σβάλμπαλντ της Νορβηγίας, την ίδια στιγμή που προωθούνται επιθετικά οι μεταλλαγμένοι σπόροι

Και πολλά ακόμη γεγονότα (όπως πχ οι μαζικοί θάνατοι πτηνών, ψαριών και άλλων ζώων) τα οποία συνολικά συνιστούν έναν προσχεδιασμένο καταιγισμό όπου κανένα από αυτά τα γεγονότα δεν πρέπει να θεωρείται αυθόρμητο, τυχαίο ή ασύνδετο με τα υπόλοιπα. Το σχέδιο ξεδιπλώνεται με τον ανελέητο ρυθμό του πολέμου αιφνιδιασμού (blitzkrieg), δημιουργώντας την απαραίτητη ατμόσφαιρα ανασφάλειας και σπασίματος του ηθικού και μια αναμπουμπούλα που εξυπηρετεί ιδιαίτερα την λυκοσυμμορία που το σχεδίασε και το υλοποιεί. Ενώ ο εκτυλισσόμενος καταιγισμός έχει τα διακριτικά των ψυχολογικών (psy ops)** ή μαύρων επιχειρήσεων (black ops)*** που με τη σειρά τους στοχεύουν στο να μας προετοιμάσουν νοητικά και ψυχολογικά (μέσα από συνειδητά και υποσυνείδητα μηνύματα) για το τι μέλει γενέσθαι.

Από τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι το στάδιο της συνομωσιολογίας έχει ξεπεραστεί από καιρό αφού τώρα είμαστε στη φάση του βιώματος πολλών από τις προειδοποιήσεις του παρελθόντος (whistle blowing) και το ήδη υπάρχον σκηνικό δημιουργεί έντονους συνειρμούς με μιαν άλλη ψευδοκρίση, αυτήν του περιβόητου κραχ του΄29, και την συμβολή της στον παγκόσμιο πόλεμο του΄39. Τα γεγονότα που τρέχουν, γεννούν φόβο, σοκ αλλά επίσης απάθεια, απελπισία και παραίτηση, ενώ ταυτόχρονα μας έχουν εισάγει ίσως στην πιο εχθρική συγκυρία για την ζωή στο οικοσύστημα της Γης.

Η βασική διαπίστωση είναι ότι το ΣτΚ είναι σε εγρήγορση 24/7/365, που σημαίνει ότι αυτό δεν επαναπαύεται ούτε δευτερόλεπτο στην επίθεση που εξαπολύει ενάντια στον αντίπαλο, δηλαδή στην συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων, τους οποίους θεωρεί ένα κοπάδι διαχειρίσιμο κατά την βούλησή του. Οι εκστρατείες του σε κάθε επίπεδο που μπορεί να πλήξει και να αποδυναμώσει αυτόν τον αντίπαλο τρέχουν σε μόνιμη βάση.

Η πλέον θεμελιώδης εκστρατεία είναι αυτή του ελέγχου της σκέψης των καταπιεζομένων και η εμφύτευση στα μυαλά τους της εντύπωσης και των αντιλήψεων που θέλει αυτό για τα πράγματα, με απόλυτα κρίσιμη παράμετρο τον έλεγχο της αντίδρασης και της διαφωνίας τους, οι οποίες σίγουρα προκύπτουν μέσα από τις αντι-κοινωνικές επιλογές που προωθούνται. Γι αυτό οι καταπιεζόμενοι εκπαιδεύονται στο να αναλώνονται σε εφήμερες και ανώδυνες για το ΣτΚ διαμαρτυρίες, μέσα από την δημιουργία ελεγχόμενων οργανώσεων και την διείσδυση και την άλωση όλων σχεδόν των φορέων που θα μπορούσαν δυνητικά να ορθώσουν εναλλακτικές προσεγγίσεις και πρακτικές.

Ομογενοποιείται έτσι μια ελεγχόμενη συμπεριφορά αντίδρασης, αντίστοιχη με άλλες ομογενοποιημένες συμπεριφορές, όπως πχ ο καταναλωτισμός. Αποκλειστικός στόχος είναι ο εγκλωβισμός της αντίδρασης σε σπασμωδικές εκτονώσεις της δυσαρέσκειας, κάτι σαν ένα πρόσκαιρο ναρκωτικό και σαν το «δίλεπτο μίσους» του μεγάλου αδελφού, μόνο που εδώ οι καταπιεζόμενοι απλά ντομπάρονται και εθίζονται σε μαζικές εκδηλώσεις αγανάκτησης ενώ όλο τον υπόλοιπο καιρό ζουν συντεταγμένα ως πειθήνια όντα σύμφωνα με τους όρους του ΣτΚ, καταναλώνοντας την τροφή, την ενημέρωση, την εκπαίδευση, την οικονομία, την διαχείριση υγείας, και ότι άλλο το ΣτΚ τους σερβίρει.

Επομένως απαιτείται μια μόνιμη απάντηση ενάντια στην μόνιμη επίθεση του ΣτΚ, αντί της συμπεριφοράς μόνιμης συμμόρφωσης η οποία οδηγεί σε συνεχή αποδυνάμωση. Αυτή η μόνιμη απάντηση λέγεται αποσύνδεση, κύρια ιδεολογική και εν συνεχεία πρακτική από το ΣτΚ. Αποσύνδεση από όλα όσα αυτό μας σερβίρει και από τον κυρίαρχο (mainstream) τρόπο ζωής του, και η αναζήτηση του εναλλακτικού τρόπου σε κάθε πλευρά της ζωής μας (διατροφή, υγεία, ενημέρωση, πολιτισμός, κλπ).

Μια ακόμη βασική διαπίστωση είναι ότι το ΣτΚ διευθύνεται και διοικείται με την πρακτική των μυστικών υπηρεσιών: ένας μηχανισμός πρακτόρων λύνει και δένει βάσει του μυστικού τους σχεδίου. Γι αυτό και σε όλα τα καίρια πόστα του παγκόσμιου σκηνικού βρίσκονται οι διορισμένοι πράκτορες αυτού του κλειστού, στεγανού μηχανισμού. Οι κυβερνήσεις και οι χώρες (με ελάχιστες εξαιρέσεις) είναι απλά το προκάλυμμα που διατηρεί ακόμα την ψευδαίσθηση ότι δήθεν οι χώρες οδηγούν αυτές τις εξελίξεις. Ουσιαστικά όμως οι χώρες είναι τα μεγάλα πιόνια που παίζονται έτσι το ένα απέναντι στο άλλο για να εγκλωβίζουν την αντίληψη του θέματος σε επίπεδο χωρών και όχι σε αυτό της υπερεθνικής ελίτ. Είναι οι μαριονέτες των οποίων τα αόρατα νήματα κατευθύνονται από αυτό το αθέατο παρασκήνιο και η πιο μεγάλη μαριονέτα σε αυτό είναι η στημένη «υπερδύναμη» ΗΠΑ ενώ ακολουθούν όλοι οι άλλοι χάρτινοι πύργοι, όπως Ευρώπη, Ρωσία, Κίνα, που με μια κίνηση αυτού που κινεί τα νήματα αυτών των μαριονετών θα καταρρεύσουν.

Μια τέτοια ερμηνεία της πραγματικότητας εξυπηρετεί απόλυτα το ΣτΚ αφού λειτουργεί ως ο απαραίτητος αντιπερισπασμός και η απόσπαση της προσοχής της κοινής γνώμης μακριά από την καρδιά του προβλήματος, σε απόσταση ασφαλείας από τους υπεύθυνους της κρίσης, και πολλά επίπεδα μακριά από το επίπεδο που δημιούργησε το πρόβλημα. Ως αποτέλεσμα αυτής της τακτικής συγκάλυψης και σύγχυσης, η κοινή γνώμη μετατοπίζεται αλλού και ασχολείται με άλλα, δηλαδή με τους πολιτικούς και τους άλλους αχυρανθρώπους του ΣτΚ και όχι με τις δύο ή τρεις οικογένειες που είναι το ΣτΚ και που κρύβονται πίσω από αυτούς, τις χώρες, άλλες οργανώσεις και θεσμούς ή αφηρημένες γενικότητες του στυλ «οι αγορές».

Με δεδομένες λοιπόν τις ως τώρα εξελίξεις αλλά και αυτές που σχεδιάζονται να ακολουθήσουν αν το ΣτΚ δεν ανακοπεί, το πλέον αναμενόμενο αποτέλεσμα που διαφαίνεται, το οποίο επίσης δεν κρύβεται από τους σχεδιαστές της κρίσης είναι το «κούρεμα» του πληθυσμού της ανθρωπότητας. Τα δισεκατομμύρια των ανθρώπων του πλανήτη πέρα από «άχρηστα στόματα» (useless eaters - φράση του Κίσινγκερ), θεωρούνται από αυτούς απειλή για την ύπαρξη του ΣτΚ. Έχουμε φτάσει στο σημείο που η προτεραιότητα του ελέγχου των καταπιεζομένων έχει παραμεριστεί από την προτεραιότητα της μείωσής τους με κάθε δυνατό τρόπο και μέσο σε έναν «βιώσιμο» και διαχειρίσιμο αριθμό. Βάσει αυτού του μισανθρωπικού σκεπτικού τα πάντα έχουν μετατραπεί σε όπλα μαζικής καταστροφής: η τροφή, η διατήρηση της υγείας, η οικονομία, η πολιτική, το περιβάλλον, ο καιρός και τα φυσικά φαινόμενα (με την παρέμβασης σε αυτά μέσω της γεωμηχανικής).

Είναι λάθος να θεωρούμε ότι το ΣτΚ είναι σε κρίση ή ότι αποδυναμώνεται και ότι θα πέσει έτσι κι αλλιώς από μόνο του, γιατί τώρα βρίσκεται σε φάση παντοδυναμίας και επελαύνει σαν οδοστρωτήρας που ισοπεδώνει τα πάντα στο πέρασμά του. Τώρα περισσότερο από ποτέ πριν στην ιστορία του έχει μεταλλαχτεί σε μια αποκρουστική, τερατώδη γεννήτρια καταπίεσης, η οποία αποκομμένη από την κοινωνία και το οικοσύστημα ξερνάει συνεχώς με φρενήρη ρυθμό και ένταση ανεξέλεγκτες δόσεις καταπίεσης, κρατώντας υπό ομηρία τους πάντες και μετατρέποντας την Γη σε παγίδα θανάτου.

Αυτή η τρομακτική και ψυχρή μάζα ανίκανου για αίσθηση και σκέψη μετάλλου που απαξιώνει και ακυρώνει την ζωή, προκειμένου να υπάρχει και να αναπαράγει την λειτουργία της, πρέπει να σταματήσει άμεσα.

Ο τρόπος υπάρχει και δεν μένει παρά να γίνεται αντιληπτός από όλο και μεγαλύτερη μερίδα ανθρώπων. Βασικό χαρακτηριστικό του είναι ότι απέναντι στην μόνιμη επίθεση αντιτάσσεται μια μόνιμη απάντηση με δύο σκέλη:

Πρώτον, την ιδεολογική αποκήρυξη του ΣτΚ.

Δεύτερον, την μεταφορά αυτής της αποκήρυξης στο πρακτικό επίπεδο ως μια διαδικασία πλήρους αποσύνδεσης από αυτό.

Η αποσύνδεση έχει την έννοια της υλοποίησης ενός συνόλου εναλλακτικών που οδηγούν σε οργάνωση της ζωής στην βάση μιας περιεκτικής δικαιοσύνης για τους ανθρώπους, τα ζώα και το οικοσύστημα.

Παραδείγματα αποσύνδεσης από το ΣτΚ είναι ο αντικαταναλωτισμός, η αυτάρκης επιβίωση, η αχρήματη ή με τοπικό νόμισμα οικονομία, ο veganism, και πολλά άλλα.

Όμως το στοιχείο κλειδί για την επιτυχία της μόνιμης απάντησης στο ΣτΚ είναι αφενός η ιδεολογική αποκήρυξη να μεταφράζεται σε αποσύνδεση και αφετέρου αυτή να είναι συνολική και όχι μερική.

Δηλαδή δεν φτάνει να είναι κάποιος για παράδειγμα μόνο αντικαταναλωτικός, ή μόνο vegan, ή μόνο ολιγαρκής, ή μόνο να μετέχει σε μια ανταλλακτική οικονομία, κλπ αλλά να είναι και να κάνει όλα αυτά μαζί, ώστε να αποσυνδεόμαστε σε όλο το φάσμα των σχέσεων μας με το τρέχον σύστημα. Γιατί ναι μεν αυτό είναι ισχυρό αλλά ο βασικός λόγος που το κρατάει στη θέση του, είναι η στήριξη που του παρέχει η πλειοψηφία με το να εγκλωβίζεται στον τρόπο ζωής που αυτό προωθεί.

Το ΣτΚ θα υπάρχει όσο θα παίζουμε το παιχνίδι του, δηλαδή όσο θα επιβραβεύουμε τις καταπιεστικές μεθόδους του και θα το ενισχύουμε οικονομικά μέσα από την ενσωμάτωση και την αφομοίωση στον αδιέξοδο τρόπο ζωής του.

Είναι καιρός η ανθρωπότητα να αποσύρει κάθε στήριξη και κάθε νομιμότητα από όλη αυτή την αντιδραστική, παλιά τάξη πραγμάτων που παρουσιάζεται ως «νέα» και να παίξει το δικό της εναλλακτικό παιχνίδι.

..................

* Το σύστημα της καταπίεσης (ΣτΚ) είναι μια ολοκληρωτική δομή με μια κυρίαρχη ελίτ και τις διάφορες ομάδες καταπιεζομένων. Καθιερώθηκε πριν 10 χιλιάδες περίπου χρόνια όταν με την εξημέρωση των ζώων δόθηκε η δυνατότητα για δημιουργία πλούτου στα χέρια λίγων.

Όπως αναφέρει σχετικά ο Will Tuttle, Ph.D. στο βιβλίο του The World Peace Diet (Παγκόσμια ειρηνική διατροφή) κεφάλαιο 2, σ.18-19:

«Τα πρώτα χρήματα και οι πρώτες μορφές κεφαλαίου ήταν τα πρόβατα, οι κατσίκες, και τα βοοειδή, επειδή ήταν αναλώσιμη περιουσία με χειροπιαστή αξία. Στην πραγματικότητα, η λέξη capital (κεφάλαιο) προέρχεται από το Λατινικό capita για «το κεφάλι», όπως το κεφάλι των βοοειδών και των προβάτων. Οι πρώτοι καπιταλιστές ήταν οι κάτοχοι κοπαδιών που πολεμούσαν μεταξύ τους για τη γη και το κεφάλαιο και δημιούργησαν τα πρώτα βασίλεια, στα οποία υπήρχε η δουλεία, οι συχνοί πόλεμοι, και η εξουσία ήταν συγκεντρωμένη στα χέρια μιας πλούσιας ελίτ ιδιοκτητών κοπαδιών.

Η λέξη pecuniary (χρηματικός) στα αγγλικά προέρχεται από τη λατινική λέξη pecus, που σημαίνει κοπάδι ζώων, και το αρχαίο ρωμαϊκό νόμισμα, το δηνάριο, ονομάστηκε έτσι επειδή άξιζε δέκα όνους. Η κτηνοτροφία στους αρχαίους πολιτισμούς που βασίστηκαν στα κοπάδια καθόριζε έτσι την αξία του χρυσού και του αργύρου – τα ζώα τροφής ήταν το θεμελιώδες πρότυπο του πλούτου και της εξουσίας. Το γεγονός αυτό μας δίνει μια εικόνα για την πολιτική δύναμη της κτηνοτροφικής και της γαλακτοκομικής βιομηχανίας που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.»

Η εξημέρωση των ζώων, η οποία είναι ευφημισμός αφού κυριολεκτικά σημαίνει την υποδούλωσή τους στα συμφέροντα του ανθρώπου, εισάγει την καταπίεση στο οικοσύστημα και κατά συνέπεια στην κοινωνία. Και σχεδόν ταυτόχρονα έχουμε και την πρώτη μαρτυρία πολέμου και την έναρξη και της ανθρώπινης δουλείας. Έτσι ξεκινάει αυτό που θα ονομάζαμε Περίοδος της Καταπίεσης αφού έκτοτε έχουμε την αναπαραγωγή του ΣτΚ με διάφορες μορφές: δουλοκτητικό, φεουδαρχικό, και στην τρέχουσα συγκυρία καπιταλιστικό.

Επομένως ο τερματισμός της καταπίεσης των ζώων είναι το ζήτημα κλειδί για τον τερματισμό της καταπίεσης και των ανθρώπων. Είναι η ρίζα του προβλήματος αφού σε αυτήν έχει επενδύσει το ΣτΚ για να διαφημίζει και να προωθεί την "αρχή λειτουργίας" του, συγκαλύπτοντάς την ως κάλυψη των αναγκών και των εξίσου καταπιεζομένων ανθρώπων.

** Οι ψυχολογικές επιχειρήσεις (PSYOP, PSYOPS=Psychological Operations) είναι τεχνικές που χρησιμοποιούνται από τις στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις για να επηρεάσουν το σύστημα αξιών και πεποιθήσεων ενός συγκεκριμένου κοινού-στόχου, τα συναισθήματα, τα κίνητρα, την λογική, και την συμπεριφορά του. Οι συγκεκριμένοι στόχοι μπορούν να είναι κυβερνήσεις, οργανώσεις, ομάδες, και άτομα. Οι ψυχολογικές επιχειρήσεις χρησιμοποιούνται προκειμένου να αποσπαστούν ομολογίες, ή να ενισχυθούν στάσεις και συμπεριφορές που θα είναι ευνοϊκές για τους στόχους αυτών που διενεργούν αυτές τις επιχειρήσεις. Οι ψυχολογικές επιχειρήσεις συνδυάζονται μερικές φορές με τις λεγόμενες μαύρες επιχειρήσεις (black operations) ή την τακτική της παραπλανητικής σημαίας (false flag operations)****.

*** Μια μαύρη επιχείρηση (black operation) είναι μια μυστική επιχείρηση που εμπεριέχει δραστηριότητες ιδιαίτερα παράνομες και συχνά έξω από την καθιερωμένο στρατιωτικό πρωτόκολλο ή ακόμα και ενάντια στο νόμο.

Οι αποστολές Μαύρων επιχειρήσεων συχνά εμπίπτουν στην κατηγορία της αληθοφανούς δυνατότητας άρνησης, στην οποία δεν υπάρχει ανάληψη ευθύνης για τη δράση. Ή μπορεί να χρησιμοποιείται μια επιχείρηση παραπλανητικής σημαίας για να δώσει την εντύπωση ότι κάποιος άλλος ήταν υπεύθυνος, ή - πολύ συχνά – οι μαύρες επιχειρήσεις έχουν έτσι σκηνοθετηθεί ώστε να είναι σε θέση να κρύψουν το γεγονός ότι συνέβησαν. Οι Μαύρες στρατιωτικές επιχειρήσεις, ή παραστρατιωτικές επιχειρήσεις, μπορεί να χρησιμοποιηθούν από διάφορες μυστικές υπηρεσίες για να επιτευχθεί ένας ασυνήθιστα ευαίσθητος στόχος και μπορούν να περιλαμβάνουν πράγματα όπως δολοφονία, σαμποτάζ, εκβιασμό, κατασκοπεία των συμμάχων χωρών ή των ίδιων των πολιτών ενός κράτους, απαγωγή, υποστήριξη κινημάτων αντίστασης, βασανιστήρια, τη χρήση απάτης για την απόκτηση κεφαλαίων, την χρήση παιδιών στρατιωτών, τον πειραματισμό με ανθρώπους, το λαθρεμπόριο, και επιχειρήσεις παραπλανητικής σημαίας, μεταξύ άλλων. (http://en.wikipedia.org/wiki/Black_operation)

**** Οι επιχειρήσεις παραπλανητικής σημαίας (False flag ή και Black Flag) είναι μυστικές επιχειρήσεις που αποβλέπουν στο να παραπλανήσουν το κοινό κατά τέτοιο τρόπο ώστε αυτές οι πράξεις να φαίνονται ότι έγιναν από άλλους. Ο όρος προέρχεται από την στρατιωτική ιδέα της πτήσης με ψευδή χρώματα, δηλαδή με σημαία άλλης χώρας από αυτήν που ανήκει κάποιος. Οι επιχειρήσεις παραπλανητικής σημαίας δεν περιορίζονται στον πόλεμο και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε καιρό ειρήνης.

Τα σταφύλια μιας οργής που όλο και πιο γρήγορα ωριμάζει

2011-11-22T08:21:00.004+02:00

Οι ανατριχιαστικές αναλογίες της Αμερικής μετά το ψευδο-κραχ του ’29 με την σημερινή παγκόσμια πραγματικότητα μετά την ψευδο-κρίση του 2008 έχουν αρχίσει να διαφαίνονται.

Ξανά λοιπόν στο προσκήνιο οι ίδιες σκηνές της αδικαιολόγητης εξαθλίωσης μεγάλου μέρους του πληθυσμού μέσα από τις ψευδοκρίσεις του συστήματος της καταπίεσης (ΣτΚ) κάθε φορά που η εγκληματική ελίτ που έχει παράνομα αναρριχηθεί στην κορυφή της ιεραρχίας αφήνεται ανενόχλητη να αναδιαρθρώνει το σκηνικό του κόσμου με βάση τα κοντόφθαλμα συμφέροντά της.

Το ίδιο έργο παίζεται ξανά με τα ίδια φτηνά σκηνικά και την ίδια φτηνή και ανενδοίαστα αποκαλυπτική των προθέσεων της σκηνοθεσία. Και οι βαριές συνέπειες αυτής της άθλιας παράστασης είναι ήδη εδώ όπως επίσης και η οργή, η οποία αυτή τη φορά οφείλει να βρει τον πραγματικό στόχο, δηλαδή το ΣτΚ και να το πλήξει καίρια ώστε να μην αναγεννηθεί και γίνει παντοδύναμο, όπως έγινε στο παρελθόν.

Στο απόσπασμα που ακολουθεί από το κλασικό αριστούργημα του Τζον Στάινμπεκ καταγράφεται πολύ συνοπτικά το κλίμα και η ατμόσφαιρα εκείνης της όχι και τόσο μακρινής εποχής όπου από την μια έχουμε την απόγνωση λόγω της εξαθλίωσης και της πείνας, ενώ από την άλλη έχουμε την απόλυτα δικαιολογημένη οργή των ανθρώπων.

Όμως αυτή τελικά βρίσκει λανθασμένη διέξοδο, αφού αντί να γίνει μπούμερανγκ για το ΣτΚ, καταλήγει σε ένα επιτυχημένο για το κατεστημένο «διαίρει και βασίλευε» όπου οι καταπιεζόμενες ομάδες στρέφονται η μία εναντίον της άλλης.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21 από το βιβλίο «Τα σταφύλια της οργής» του Τζον Στάινμπεκ

Οι μετακινούμενοι, αναζητούντες άνθρωποι ήταν τώρα μετανάστες. Οικογένειες που είχαν ζήσει σε ένα μικρό κομμάτι γης, που είχαν ζήσει και πεθάνει στο κλήρο τους, είχαν φαει ή πεινάσει από την παραγωγή του, είχαν πλέον όλη την Δύση να περιφέρονται. Και έτρεχαν δεξιά-αριστερά, ψάχνοντας για δουλειά· και οι εθνικές οδοί ήταν ρυάκια ανθρώπων, και οι όχθες ήταν οι γραμμές των ανθρώπων. Πίσω από αυτούς έρχονταν περισσότεροι. Οι μεγάλες λεωφόροι ήταν σε συνεχή ροή με μετακινούμενους ανθρώπους. Εκεί στις Μέσο και Νοτιοδυτικές Πολιτείες ζούσε ένας απλός αγροτικός πληθυσμός που δεν είχε αλλάξει με τη βιομηχανία, δεν καλλιεργούσε με μηχανήματα ούτε γνώριζε τη δύναμη και τον κίνδυνο των μηχανημάτων σε ιδιωτικά χέρια. Δεν είχε μεγαλώσει μέσα στα παράδοξα της βιομηχανίας. Η αίσθηση του ήταν ακόμα οξεία στην γελοιότητα της βιομηχανικής ζωής.

Και μετά ξαφνικά τα μηχανήματα τους έδιωξαν βίαια και αυτοί όρμησαν στους αυτοκινητοδρόμους. Η μετακίνηση τους άλλαξε· οι αυτοκινητόδρομοι, οι καταυλισμοί κατά μήκος του δρόμου, ο φόβος της πείνας και η ίδια πείνα, τους άλλαξαν. Τα παιδιά χωρίς φαγητό τους άλλαξαν, η ατελείωτη μετακίνηση τους άλλαξε. Ήταν μετανάστες. Και η εχθρότητα τους άλλαξε, τους έφερε κοντά, τους ένωσε - εχθρότητα που έκανε τις μικρές πόλεις να συσπειρώνονται και να οπλίζονται σαν να πρόκειται να αποκρούσουν τον εισβολέα, ομάδες με αξίνες, υπάλληλοι και καταστηματάρχες με κυνηγετικά όπλα, φύλαγαν τον κόσμο εναντία στους δικούς τους ανθρώπους.

Στη Δύση υπήρξε πανικός, όταν οι μετανάστες πολλαπλασιάστηκαν στις εθνικές οδούς. Οι κατέχοντες ιδιοκτησία ήταν τρομοκρατημένοι για την ιδιοκτησία τους. Άνθρωποι που ποτέ δεν είχαν πεινάσει είδαν τα μάτια των πεινασμένων. Άνθρωποι που ποτέ δεν τους έλειψε κάτι πολύ είδαν την αναλαμπή της στέρησης στα μάτια των μεταναστών. Και οι άντρες των πόλεων και των ήπιων προαστιακών περιοχών συγκεντρώθηκαν για να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους· και διαβεβαίωσαν τους εαυτούς τους ότι ήταν οι καλοί και οι εισβολείς κακοί, όπως πρέπει να κάνει ένας άντρας πριν πολεμήσει. Είπαν, αυτοί οι καταραμένοι Okies (οι καταγόμενοι από την Οκλαχόμα) είναι βρώμικοι και ανίδεοι. Είναι εκφυλισμένοι, μανιακοί σεξουαλικά. Οι καταραμένοι Okies είναι κλέφτες. Θα κλέψουν τα πάντα. Δεν έχουν καμία αίσθηση των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας.

Και το τελευταίο ήταν αλήθεια, γιατί πώς μπορεί ένας άνθρωπος χωρίς ιδιοκτησία να ξέρει τον πόνο της ιδιοκτησίας; Και οι υπερασπιζόμενοι είπαν, Φέρνουν ασθένεια, είναι βρώμικοι. Δεν μπορούμε να τους έχουμε στα σχολεία. Είναι ξένοι. Πως θα σου φαινόταν να έχεις την αδερφή σου να βγαίνει με έναν από αυτούς;

Οι ντόπιοι μπήκαν γρήγορα στο καλούπι της σκληρότητας. Έπειτα σχημάτισαν μονάδες, αποσπάσματα και τα όπλισαν –με ρόπαλα, με βενζίνη, με όπλα. Μας ανήκει η περιοχή. Δεν μπορούμε να αφήσουμε αυτούς τους Okies να ξεφύγουν από τον έλεγχο. Και οι άνδρες που ήταν οπλισμένοι δεν κατείχαν τη γη, αλλά νόμιζαν ότι την κατείχαν. Και οι υπάλληλοι που έκαναν περιπολίες τη νύχτα δεν κατείχαν τίποτα, και οι μικροί καταστηματάρχες κατείχαν μόνο ένα συρτάρι γεμάτο χρέη. Αλλά ακόμη και ένα χρέος είναι κάτι, ακόμα και μια θέση εργασίας είναι κάτι. Ο υπάλληλος σκεφτόταν, έχω δεκαπέντε δολάρια την εβδομάδα. Εάν ένας καταραμένος okie δούλευε για δώδεκα; Και ο μικρός καταστηματάρχες σκεφτόταν, πώς θα μπορούσα να ανταγωνιστώ κάποιον που δεν έχει χρέος;

Και οι μετανάστες ξεχύνονταν στις εθνικές οδούς και η πείνα τους, ήταν στα μάτια τους, και η ανάγκη τους ήταν στα μάτια τους. Δεν είχαν κανένα επιχείρημα, κανένα σύστημα, παρά μόνο τον αριθμό τους και τις ανάγκες τους. Όταν υπήρχε δουλειά για έναν άνθρωπο, δέκα άνδρες πολεμούσαν γι αυτήν - πολεμούσαν με το χαμηλό μεροκάματο. Αν αυτός ο τύπος δουλεύει για τριάντα σεντς, θα δουλέψω για είκοσι πέντε. Αν θα πάρει είκοσι πέντε, θα το κάνω για είκοσι.

Όχι, εγώ, είμαι πεινασμένος. Δουλεύω για δεκαπέντε. Δουλεύω για φαγητό. Τα παιδιά. Θάπρεπε να τα δείτε. Όλο βγάζουν σπυριά, και δεν μπορούν να τρέξουν. Δώστους κάποια απροσδόκητα φρούτα, και φουσκώνουν. Εγώ, θα δουλέψω για ένα μικρό κομμάτι κρέας.

Και αυτό ήταν καλό, γιατί οι μισθοί μειώνονταν και οι τιμές έμεναν ψηλά. Οι μεγαλοϊδιοκτήτες ήταν ευτυχείς και έστελναν περισσότερα φεϊγβολάν για να φέρουν περισσότερους ανθρώπους και οι μισθοί μειώνονταν και οι τιμές παρέμεναν πάνω. Και πολύ σύντομα τώρα θα έχουμε και πάλι δουλοπάροικους.

Και τώρα οι μεγαλοϊδιοκτήτες και οι εταιρείες εφεύραν μια νέα μέθοδο. Ένας μεγαλοϊδιοκτήτης αγόραζε ένα κονσερβοποιείο. Και όταν τα ροδάκινα και τα αχλάδια ήταν ώριμα έκοβε την τιμή των φρούτων κάτω από το κόστος παραγωγής τους. Και ως ιδιοκτήτης κονσερβοποιείου πλήρωνε ο ίδιος μια χαμηλή τιμή για τα φρούτα και διατηρούσε την τιμή των κονσερβοποιημένων προϊόντων ψηλά και έπαιρνε το κέρδος του. Και οι μικροί αγρότες οι οποίοι δεν είχαν κονσερβοποιία έχαναν τα χωράφια τους, και τους τα έπαιρναν οι μεγαλοϊδιοκτήτες, οι τράπεζες και οι εταιρείες οι οποίες, επίσης, είχαν τις κονσερβοποιίες. Καθώς περνούσε ο καιρός, υπήρχαν λιγότερες φάρμες. Οι μικροί αγρότες μετακόμιζαν στην πόλη για λίγο και εξαντλούσαν το βερεσέ τους, εξαντλούσαν τους φίλους τους, τους συγγενείς τους. Κι ύστερα κι αυτοί πήγαιναν στις εθνικές οδούς. Και οι δρόμοι ήταν γεμάτοι με άνδρες λιμασμένους για δουλειά, δολοφονικούς για δουλειά.

Και οι εταιρείες, οι τράπεζες εργάζονταν για την δική τους καταδίκη και δεν το ήξεραν. Τα χωράφια ήταν γεμάτα φρούτα, και άνθρωποι που πέθαιναν από την πείνα κινούνταν στους δρόμους. Οι σιταποθήκες ήταν γεμάτες και τα παιδιά των φτωχών μεγάλωναν ραχιτικά, και τα σπυριά της πελλάγρας διογκώνονταν στα πλευρά τους. Οι μεγάλες εταιρείες δεν γνώριζαν ότι η διαχωριστική γραμμή μεταξύ της πείνας και της οργής είναι μια λεπτή γραμμή. Και χρήματα που θα μπορούσαν να έχουν πάει σε μεροκάματα πήγαιναν για βενζίνη, για όπλα, για πράκτορες και κατασκόπους, για μαύρες λίστες, για περιπολίες. Στις εθνικές οδούς οι άνθρωποι κινούνταν σαν τα μυρμήγκια και έψαχναν για δουλειά, για φαΐ. Και η οργή άρχισε να αναβράζει.

Η μεταφορά του βιβλίου στην κλασική ταινία του 1940

με ελληνικούς υπότιτλους

Παρουσίαση του veganism στην Κατερίνη

2011-11-15T07:11:00.002+02:00

Το Σάββατο 5 Νοεμβρίου, με αφορμή τα 67 χρόνια από την εμφάνιση του veganism (ηθική φυτοφαγία), διοργανώθηκε από την Οικολογική Ομάδα Κατερίνης «Μητέρα Γη» εκδήλωση στο Συνεδριακό Κέντρο «Εκάβη» με καλεσμένο ομιλητή τον Χρήστο Γεωργιάδη ο οποίος έκανε εισήγηση με θέμα: Veganism : ένα σύστημα δικαιοσύνης για τον άνθρωπο, τα μη ανθρώπινα ζώα, το οικοσύστημα.

Η εισήγηση ανέδειξε τον ρόλο και την δύναμη του ζητήματος της τροφής να καθορίζει το είδος του κόσμου που ζούμε, και ειδικά στην τρέχουσα συγκυρία να γίνεται όσο ποτέ άλλοτε το κομβικό σημείο τριβής και αντιπαλότητας με τους άλλους ανθρώπους, τα ζώα και το οικοσύστημα αντί του σεβασμού και της συνύπαρξης μαζί τους.

Επιπλέον επισημάνθηκε ότι στο πεδίο της διατροφής εξελίσσεται συγκαλυμμένη η πιο κρίσιμη ιδεολογική διαμάχη στην οποία μάχονται για επικράτηση δυο διαμετρικά αντίθετες αντιλήψεις. Από την μια, η κυρίαρχη άποψη του Συστήματος της Καταπίεσης (ΣτΚ) η οποία θέλει την τροφή μας να είναι προϊόν καταπίεσης και να αποκτιέται μέσω πρακτικών που εισάγουν την αδικία στο οικοσύστημα και στην κοινωνία. Από την άλλη, η θέση του veganism, η οποία απορρίπτει την καταπίεση ως μέρος ενός ευρύτερου πολιτικού προτάγματος για ένα σύστημα δικαιοσύνης.

Η εισήγηση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο veganism, οδηγώντας σε έναν τρόπο ζωής ο οποίος στο ατομικό επίπεδο τερματίζει στην πράξη την καταπίεση των ζώων, μπορεί στο συλλογικό επίπεδο να οδηγήσει σε ένα σύστημα δικαιοσύνης για τον άνθρωπο, τα ζώα και το οικοσύστημα.

Περιεχόμενα παρουσίασης

Εισαγωγή

Ιστορία του Veganism

Η τροφή υπό τον έλεγχο του ΣτΚ

Στόχος: ο τερματισμός της καταπίεσης

Από την κουλτούρα του θανάτου στην κουλτούρα της ζωής

Η διάρκεια της παρουσίασης είναι 1ώρα και 30 λεπτά και μπορείτε να την κατεβάσετε σε PDF παρακάτω:

.....

Γιατί δεν υπάρχει περισσότερη αντίδραση στην εκμετάλλευση των μη ανθρώπινων ζώων;

2011-11-09T07:12:00.004+02:00

των Δρ Matthew Cole & Δρ Karen Morgan

Ένα βασικό στοιχείο της δουλειάς μας ως κοινωνιολόγοι είναι να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε πως η εκμετάλλευση των άλλων ζώων συνεχίζεται χωρίς περισσότερη εναντίωση από τους ανθρώπους. Δεν πιστεύουμε ότι τα ανθρώπινα όντα είναι από τη φύση τους αδιάφορα για τα βάσανα των άλλων. Αντ' αυτού θεωρούμε ότι η εκμετάλλευση καθίσταται δυνατή από δύο αλληλένδετες διαδικασίες: την απόκρυψη και την αντικειμενοποίηση.

Κρύβοντας τα ζώα

Ο πόνος και ο θάνατος των ζώων εκτροφής κυριολεκτικά κρύβεται από τα μάτια των περισσότερων ανθρώπων τον περισσότερο καιρό. Ταυτόχρονα, τα εκτρεφόμενα ζώα κρύβονται από τη γλώσσα που χρησιμοποιείται για να παραποιήσει τις εμπειρίες τους. Τα βιβλία και τα παιχνίδια που δόθηκαν στους περισσότερους από εμάς στην παιδική ηλικία, μας ενθάρρυναν να πιστέψουμε ότι τα εκτρεφόμενα ζώα είναι ευχαριστημένα και πρόθυμα «δίνουν» το γάλα, τα αυγά ή ακόμα και τη σάρκα τους σε μας. Με αυτούς τους τρόπους, η πραγματική ζωή των εκτρεφόμενων ζώων γίνεται αθέατη. Αυτό το κενό καθιστά πολύ πιο δύσκολη την αναγνώριση της εκμετάλλευσης, και εάν οι άνθρωποι δεν αναγνωρίζουν ότι υπάρχει ηθικό ζήτημα, δεν είναι έκπληξη το γεγονός ότι αυτοί δεν έχουν το κίνητρο να στραφούν στον veganism.

Αντικειμενοποίηση των ζώων

Η αντικειμενοποίηση ενός ζώου (ανθρώπινου ή μη) είναι η αντιμετώπισή του ως ένα μέσο για έναν σκοπό, ως ένα κομμάτι εργαστηριακού εξοπλισμού για τον ζωοτόμο, ή ως «μηχανή κρέατος» για την βιομηχανική φάρμα. Η άρνηση ότι τα άλλα ζώα υποφέρουν ως άμεσο αποτέλεσμα της επιλογής κάποιου να μην είναι vegan γίνεται πιο εύκολη από την έλλειψη επαφής που οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν με τα εκτρεφόμενα ή ζωοτομούμενα ζώα. Ακόμα και καθημερινή γλώσσα αντικειμενοποιεί τα άλλα ζώα και αρνείται την ικανότητά τους για νοημοσύνη ή συναίσθημα, για παράδειγμα σε εκφράσεις όπως «κοκορόμυαλος» ή «βόδι». Αυτές οι ψευδείς πεποιθήσεις για τα άλλα ζώα επιτρέπουν στους ανθρώπους να τα αντικειμενοποιούν, ακόμη και όταν βρίσκονται σε στενή επαφή μαζί τους.

Είμαστε υπεύθυνοι

Η αντικειμενοποίηση και η απόκρυψη των άλλων ζώων είναι το αποτέλεσμα του τρόπου που οι άνθρωποι μεταχειρίζονται, σκέφτονται, μιλάνε και αντιπροσωπεύουν τα ζώα – και πραγματικά δεν έχει καμία σχέση με τα ίδια τα ζώα. Παίρνοντας τα κουνέλια ως παράδειγμα, γνωρίζουμε ότι θανατώνονται για την σάρκα τους, εξοντώνονται ως «παράσιτα», ζωοτομούνται, περιορίζονται ως «κατοικίδια ζώα», κλπ.

Δεν υπάρχει τίποτα στη «φύση» του να είσαι κουνέλι που να τα προορίζει για οποιεσδήποτε από αυτές τις τύχες. Το ζήτημα αυτό είναι προφανές στους vegan, αλλά η δικαιολογία ότι η μοίρα ενός ζώου είναι να υφίσταται εκμετάλλευση, είναι ένας από τους πιο κοινούς τρόπους που οι μη vegan δικαιολογούν τις επιλογές τους στον εαυτό τους και σε μας. Το ακούμε αυτό σε κοινότοπα «ανέκδοτα» για τα ζώα ότι ο «σκοπός» τους είναι να τρώγονται επειδή είναι φτιαγμένα «από κρέας», και ούτω καθεξής.

Η σύνδεση με την ανθρώπινη καταπίεση

Γνωρίζουμε ότι πολλοί άνθρωποι, επίσης, αντιμετωπίζονται ως αντικείμενα, με την εκμετάλλευση και τα βάσανά τους να είναι κρυμμένα. Η ίδια διαδικασία της απόκρυψης και της αντικειμενοποίησης εμπλέκεται στην καταπίεση των ανθρώπων με βάση το φύλο, την εθνότητα, τη θρησκεία, τη σεξουαλικότητα, την τάξη, την αναπηρία, την ηλικία και κ.ο.κ. Αυτές οι διαδικασίες είναι συχνά αλληλένδετες, όπως όταν οι καταπιεσμένοι άνθρωποι συγκρίνονται με τα καταπιεσμένα μη ανθρώπινα ζώα (για παράδειγμα, «παράσιτα»), ως τρόπος για να δικαιολογηθεί η καταπίεσή τους. Η αύξηση των επιπέδων της αντικειμενοποίησης έχει την τάση να πηγαίνει χέρι-χέρι με τη μείωση της δυνατότητας να θεαθούν αυτές οι καταστάσεις. Είναι δύσκολο να βρει κανείς και να αποκτήσει πρόσβαση σε βιομηχανικές φάρμες ή στα sweat shops (εργοστάσια όπου οι εργαζόμενοι είναι ουσιαστικά σκλάβοι - δουλεύουν υπό άθλιες συνθήκες, χωρίς ωράριο, και με μηδαμινή αμοιβή).

Αυτό υποδηλώνει ότι εμείς ως κοινωνία έχουμε πάντα πολύ καλή επίγνωση ότι είναι ηθικά λάθος να εκμεταλλευόμαστε τους άλλους. Αν δεν αισθανόμασταν ντροπή, γιατί τότε τα σφαγεία δεν έχουν γυάλινους τοίχους; Αυτό το επίπεδο της ντροπής, μας δίνει την ελπίδα ότι με την αποκάλυψη αυτού που έχει αποκρυφτεί, μπορούμε να διεγείρουμε την συμπόνια και το θυμό που θα κινητοποιήσει τον κόσμο να αρνηθεί να δεχτεί την εκμετάλλευση. Ως εκ τούτου η αποκάλυψη της πραγματικότητας της εκμετάλλευσης και η αμφισβήτηση την αντικειμενοποίησης παραμένουν ζωτικής σημασίας τακτικές για τον veganism.

ΠΗΓΗ: Περιοδικό The Vegan, άνοιξη 2010

Κάνοντας τη σύνδεση

2011-11-01T13:46:00.001+02:00

Με αφορμή την 1^η Νοέμβρη: Παγκόσμια ημέρα veganism (Ηθική Φυτοφαγία για ένα σύστημα δικαιοσύνης προς όλη την αισθανόμενη ζωή) παρουσιάζεται μια περιεκτική ταινία για το θέμα.

Making the connection

Ταινία της Vegan Society που παρουσιάζει σφαιρικά το θέμα της διατροφής, της εκμετάλλευσης των ζώων, της αειφορίας, της βιολογικής καλλιέργειας χωρίς ζωικά συστατικά (stockfree ή veganic), και του veganism.

Παραγωγή 2010. Διάρκεια 30 λεπτά.

Με ελληνικούς υπότιτλους, πατώντας CC και επιλέγοντας greek.

Μεταξύ των ομιλητών είναι:

- η διατροφολόγος Sandra Hood, η οποία έχει γράψει το βιβλίο Feeding your vegan infant with confidence

- η μαραθωνοδρόμος Fiona Oakes

- ο συγγραφέας και ποιητής Benjamin Zephaniah

Η μουσική που ακούγεται είναι:

- Promoe - Long Distance Runner
http://www.youtube.com/watch?v=er1oj0tZiHQ

- Jah Sun - No Bones No Blood (ft. Lutan Fyah & Ras Attitude)
http://www.youtube.com/watch?v=P9Cmt8E1NYI

Τα ανταλλακτικά παζάρια της Αργεντινής

2011-10-20T12:32:00.002+03:00

Τα ανταλλακτικά παζάρια και το τοπικό νόμισμα – κουπόνι creditos είναι τα βασικά στοιχεία μιας παράλληλης οικονομίας που έχει ανθίσει στην Αργεντινή.

Η συνεχώς διευρυνόμενη αυτή τάση αριθμεί περισσότερα από 1400 ανταλλακτικά παζάρια στα οποία συμμετέχουν πάνω από μισό εκατομμύριο άνθρωποι.

Και όπως λεει στο τέλος του βίντεο:

«... σε μέρη σαν κι αυτά θα πρέπει να κοιτάξουμε για το αμυδρό φως της ελπίδας για την Αργεντινή, αντί για τις τράπεζες και τους διεθνείς επενδυτές. Γιατί τα ανταλλακτικά παζάρια αντανακλούν την παράδοση της χώρας να αντιπαλεύει τις δυσκολίες και αν η οικονομία πρόκειται να επανέλθει, θα οφείλεται στην ενέργεια των απλών ανθρώπων παρά στην παγκοσμιοποίηση, η οποία μέχρι τώρα δεν τους έφερε τίποτα παρά μιζέρια.

Και καθώς αυτό είναι το μόνο κομμάτι της οικονομίας που πραγματικά μεγαλώνει, όπως εξελίσσονται τα πράγματα, η Αργεντινή δείχνει ότι θα γίνει ένα μεγάλο ανταλλακτικό παζάρι.»

Πηγή: http://www.realecontv.com/videos/post-collapse/after-the-it-hits-the-fan-.html

Εμβόλια: Το πλήρες ιστορικό

2011-10-12T09:48:00.028+03:00

Το Διεθνές Ιατρικό Συμβούλιο για τους εμβολιασμούς (www.VaccinationCouncil.org) κυκλοφόρησε, αποκλειστικά μέσω του NaturalNews.com, ένα πρωτοποριακό έγγραφο που περιέχει τις υπογραφές πάνω από 80 οικογενειακών γιατρών, χειρουργών του εγκεφάλου και καθηγητών της παθολογίας, της χημείας και της ανοσίας, εκ των οποίων όλοι έχουν υπογράψει ένα έγγραφο το οποίο αναφέρεται, επίσημα, ότι τα εμβόλια αποτελούν σημαντικό κίνδυνο βλάβης για την υγεία των παιδιών και ότι δεν υπάρχει πραγματική επιστήμη η οποία να υποστηρίζει την «μυθολογία των εμβολίων», που ισχυρίζεται ότι τα εμβόλια είναι κατά κάποιο τρόπο καλά για τα παιδιά.

Κατεβάστε την αναφορά σε PDF

...........................

Προστατεύστε το παιδί σας και τον εαυτό σας.

Οι παραπάνω υπογράφοντες αντιπροσωπεύουν ένα φάσμα που περιλαμβάνει παιδιάτρους, νευροχειρουργούς, καθώς και καθηγητές της παθολογίας, της χημείας, της βιολογίας και της ανοσολογίας, από 13 χώρες. Όλοι έχουν πραγματοποιήσει ανεξάρτητες επιστημονικές έρευνες και έχουν καταλήξει στα συμπεράσματα που θα διαβάσετε στην παρακάτω παρουσίαση.

Τα αρχικά MD, DO, MB, MBBCH σημαίνουν ειδικότητες της ιατρικής.

Τα αρχικά ND σημαίνουν γιατρούς εκπαιδευμένους, που έχουν άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος σε ορισμένες μόνο Πολιτείες των ΗΠΑ.

Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί οι γιατροί δεν μπορούν να βρουν την αιτία πολλών ασθενειών; Είναι επειδή έχουν μάθει να αγνοούν την σχέση των εμβολίων με αυτές τις ασθένειες. Έχει τεκμηριωθεί ότι οι παρακάτω ασθένειες έχουν άμεση σχέση με τα εμβόλια.

· Αλλεργίες και έκζεμα

· Αρθρίτιδα

· Άσθμα

· Αυτισμό

· Όξινη παλινδρόμηση σε βρέφη, που η αντιμετώπισή της με αντιόξινα δημιουργεί πολλές παρενέργειες

· Καρκίνος

· Διαβήτης (βρεφική και παιδική ηλικία)

· Νεφρική νόσος

· Αποβολές

· Μακρά λίστα νευρολογικών και αυτοάνοσων νοσημάτων

· Αιφνίδιος βρεφικός θάνατος (SIDS)

· Και πολλά, πολλά άλλα

Αυτές είναι μερικές από τις παρενέργειες των εμβολίων, οι οποίες τεκμηριώνονται στην ιατρική βιβλιογραφία και σε έντυπα στις συσκευασίες τους:

• Αρθρίτιδα, αιμορραγικές διαταραχές, θρόμβους αίματος, καρδιακή προσβολή, σήψη

• μολύνσεις αυτιών

• Λιποθυμία (με αναφορές για σπασμένα οστά)

• Νεφρική ανεπάρκεια που χρειάζεται αιμοκάθαρση

• Κρίσεις / επιληψία

• Σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις, όπως κνίδωση και αναφυλαξία

• Αιφνίδιος θάνατος

• Πολλές από τις πιο συχνές διαγνώσεις που δίνονται για εισαγωγές στο νοσοκομείο.

•Το National Vaccine Injury Compensation Program, (NVICP) (Εθνικό πρόγραμμα αποζημιώσεων για βλάβες από τα εμβόλια) έχει δώσει πάνω από 1,2 δις δολάρια σε αποζημιώσεις σε παιδιά και ενήλικες για βλάβες στην υγεία τους από εμβολιασμούς.

Ο αυτισμός σχετίζεται με εμβόλια.

• Ο αυτισμός ήταν σπάνιος, μέχρις ότου τα προγράμματα εμβολιασμού εντάθηκαν το 1991, με την εισαγωγή του εμβολίου κατά της ηπατίτιδας Β και του εμβολίου Hib (μηνιγγίτιδα). Δεκάδες χιλιάδες γονείς θα βεβαιώσουν ότι ο αυτισμός εμφανίστηκε πολύ σύντομα μετά τον εμβολιασμό των παιδιών τους.

• Μελετήστε τις πληροφορίες στην ιστοσελίδα www.fourteenstudies.org. Θα διαπιστώσετε ότι οι μελέτες που αντικρούουν τη σχέση μεταξύ του αυτισμού και των εμβολίων είναι εξαιρετικά αμφίβολες.

Οι φαρμακευτικές εταιρείες, οι ασφαλιστικές εταιρείες και το ιατρικό σύστημα πλουτίζουν όταν αρρωσταίνετε.

• Τα εμβόλια δεν παρέχουν τη δια βίου ανοσία, πράγμα που σημαίνει ότι συνιστώνται επαναληπτικά εμβόλια.

• Κάθε επαναληπτικό εμβόλιο αυξάνει τον κίνδυνο για περισσότερες παρενέργειες.

• Οι παρενέργειες των εμβολίων μπορεί να σας αρρωστήσουν για το υπόλοιπο της ζωής σας.

Παρεμπιπτόντως, υπάρχουν πολλά φάρμακα για τη θεραπεία των παρενεργειών των εμβολίων.

• Στις ΗΠΑ, δεν μπορείτε να μηνύσετε την εταιρεία φαρμάκων ή το γιατρό σας, εάν κάτι προκύψει από έναν εμβολιασμό. Και οι δύο προστατεύονται από το 1986, με τον Νόμο National Child Vaccine Injury Act.

Ο νόμος αυτός, που υπογράφηκε από τον τότε πρόεδρο Ρόναλντ Ρέιγκαν ξεκάθαρα λέει: "Κανένας παρασκευαστήs εμβολίου δεν μπορεί να διωχθεί με αστική αγωγή με σκοπό την αποζημίωση για βλάβες, τραυματισμό ή θάνατο που προέκυψαν από εμβολιασμό." (Public Law 99 ‐ 660)

Πολλοί γιατροί και άλλοι εκπαιδευμένοι σε παραϊατρικά επαγγέλματα δεν κάνουν οι ίδιοι εμβόλια και δεν εμβολιάζουν τα παιδιά τους. Γιατί συμβαίνει αυτό;

• Γνωρίζουν ότι τα εμβόλια δεν είναι αποδεδειγμένα ασφαλή ή αποτελεσματικά.

• Γνωρίζουν ότι τα εμβόλια περιέχουν επικίνδυνες ουσίες.

• Γνωρίζουν ότι τα εμβόλια προκαλούν σοβαρά προβλήματα υγείας.

• Έχουν αντιμετωπίσει ασθενείς που παρουσίασαν σοβαρές παρενέργειες από τα εμβόλια.

Τα μόνα πρόσωπα που έχουν όφελος από την καλή σας υγεία είστε εσείς οι ίδιοι και οι δικοί σας.

• Οι φαρμακευτικές εταιρείες έχουν διεισδύσει και καταλάβει τον έλεγχο ολόκληρου του συστήματος υγείας και περίθαλψης, συμπεριλαμβανομένων των ιατρικών σχολών, ιατρικά περιοδικά, νοσοκομεία, κλινικές και τα τοπικά φαρμακεία. Η ίδια η επαγγελματική ζωή του γιατρού εξαρτάται, από την τυφλή εμπιστοσύνη, χωρίς καμμία αμφισβήτηση για οποιαδήποτε πτυχή του εμβολιασμού. Ακόμα και όταν παρουσιάζονται οφθαλμοφανείς παρενέργειες στον ασθενή, οι γιατροί συνήθως είναι απρόθυμοι έστω και να θεωρήσουν τα εμβόλια ως την πιθανή αιτία. Αν και η μη διεφθαρμένη επιστήμη και ιατρική υποστηρίζουν την απόρριψη των εμβολίων, το να το εφαρμόσει ανοιχτά ένας γιατρός, θεωρείται επαγγελματική αυτοκτονία. Οι υπογράφοντες το παρόν έγγραφο ρισκάρουν με τόλμη για την ασφάλεια την δική σας και του παιδιού σας.

• Νοσοκομεία επωφελούνται οικονομικά από νοσηλεία και εξετάσεις.

• Οι φαρμακευτικές εταιρείες κερδίζουν δισεκατομμύρια δολάρια από εμβόλια.

• Οι φαρμακευτικές εταιρείες κερδίζουν δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια από φάρμακα για τη θεραπεία ανεπιθύμητων παρενεργειών από εμβόλια σε ασθενείς.

• Τα εμβόλια αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του συστήματος υγείας. Χωρίς εμβόλια, το κόστος της υγειονομικής περίθαλψης θα μειωνόταν, διότι θα είχαμε μια πιο υγιή συνολικά κοινωνία.

Έχουμε αντικαταστήσει την ανεμοβλογιά με τον αυτισμό, τη γρίπη με το άσθμα, λοιμώξεις του αυτιού με τον διαβήτη. Και η λίστα συνεχίζεται. Από ζήλο για την εξάλειψη σχετικά ήπιων μικροβίων, έχουμε ανταλλάξει προσωρινές ασθένειες για επίμονες, ισόβιες ασθένειες, διαταραχές, δυσλειτουργίες και αναπηρίες.

Πόσα εμβόλια υπάρχουν;

• Εάν τα παιδιά της Αμερικής λάβουν όλες τις δόσεις όλων των εμβολίων, λαμβάνουν μέχρι 35 εμβολιασμούς και τους εγχέονται με ένεση 113 διαφορετικά είδη σωματιδίων ασθενειών, 59 διαφορετικά χημικά, 4 διαφορετικοί τύποι κυττάρων και DNA ζώων και ανθρώπινο DNA από ιστούς εμβρύων και ανθρώπινο λεύκωμα.

• Αν νομίζετε ότι δεν έχετε να ανησυχείτε για τα εμβόλια, διότι τα παιδιά σας είναι μεγάλα, να το ξανασκεφτείτε. Υπάρχουν τουλάχιστον 20 ακόμα εμβόλια στο στάδιο της έρευνας, που θα κυκλοφορήσουν στα προσεχή έτη, με στόχο κυρίως τους εφήβους και ενήλικες.

Μερικά από τα Συστατικά των Εμβολίων: Πώς είναι δυνατόν τα εμβόλια να μην είναι επιβλαβή για την υγεία σας;

• Αδέσποτοι ιοί και βακτηρίδια από τις καλλιέργειες, όπου παρασκευάζονται τα εμβόλια.

• Ο υδράργυρος, ένα πολύ γνωστό δηλητήριο, βρίσκεται ακόμη σε φιαλίδια πολλαπλών δόσεων εμβολίων κατά της γρίπης. Ίχνη υπάρχουν και σε εμβόλια κατά άλλων ασθενειών.

• Το Αλουμίνιο, ένα δηλητήριο που μπορεί να προκαλέσει εκφυλισμό στα οστά, στον μυελό των οστών και στον εγκέφαλο.

• Ζωικά κύτταρα από πιθήκους, νεφρά σκύλου, κοτόπουλου, αγελάδας, και ανθρώπου.

• Η φορμαλδεΰδη (υγρό ταρίχευσης), ένα γνωστό καρκινογόνο.

• Πολυσορβικό 80, το οποίο προκαλεί στειρότητα σε ποντίκια.

• Ζελατίνη από γουρούνια και αγελάδες, που μπορεί να προκαλέσει αναφυλαξία, βρίσκεται σε μεγάλες ποσότητες στα εμβόλια για MMR και ανεμοβλογιά.

•Μονογλουταμινικό νάτριο (MSG) στο εισπνεόμενο εμβόλιο της γρίπης, που μπορεί να προκαλέσει μεταβολικές διαταραχές (π.χ. διαβήτης), και άλλες νευρολογικές διαταραχές.

Σύγκρουση συμφερόντων

• Οι ίδιοι άνθρωποι που κάνουν τους κανόνες και τις συστάσεις για τον εμβολιασμό κερδίζουν από την πώληση των εμβολίων. Για παράδειγμα, ο Δρ Julie Gerberding, ο οποίος ήταν επικεφαλής του Κέντρο Ελέγχου Νοσημάτων (CDC) για οκτώ χρόνια, είναι τώρα Πρόεδρος της Merck Vaccines. Ο Δρ Paul Offit, μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής για την Εφαρμογή της Ανοσίας (Advisory Committee on Immunization Practice ‐ ACIP), δημιούργησε και πατεντάρισε τα δικά του εμβόλια.

• Σύμφωνα με το Κέντρο Ελέγχου Νοσημάτων (CDC) μια συνήθης ομάδα 10 παιδιάτρων των ΗΠΑ έχει απόθεμα εμβολίων αξίας πάνω από $ 100.000 στο ιατρείο τους. Οι ίδιοι αυτοί γιατροί κερδίζουν χρήματα από τις επισκέψεις, δίνοντας στα παιδιά σας εμβόλια.

• Οι παιδίατροι στις ΗΠΑ δέχονται κάθε τρίμηνο μπόνους από τις ασφάλειες (HMOs) για τις οποίες εργάζονται, για να διατηρούν υψηλά ποσοστά εμβολιασμών. Τους επιπλήττουν οι ασφαλιστικές εταιρείες, όταν υπάρχει πτώση αυτών των ποσοστών.

Υπάρχει κάποια έρευνα που δείχνει κάποια διαφορά μεταξύ των εμβολιασμένων και των ανεμβολίαστων παιδιών;

Το έργο Cal‐Oregon, που επιχορηγείται από την οργάνωση Generation Rescue, έκανε έρευνα σε γονείς εμβολιασμένων και μη εμβολιασμένων παιδιών των ΗΠΑ. Από τα 17.674 παιδιά που περιλαμβάνονται στην έρευνα, τα αποτελέσματα έδειξαν:

• τα εμβολιασμένα παιδιά είχαν 120% περισσότερο άσθμα.

• τα εμβολιασμένα αγόρια είχαν 317% περισσότερο ADHD.

• τα αγόρια εμβολιασμένα είχαν 185% περισσότερες νευρολογικές διαταραχές.

• τα αγόρια εμβολιασμένα είχαν 146% περισσότερο αυτισμό.

Τα κορίτσια αντιπροσώπευαν μόνο το 20% του συνολικού αριθμού των παιδιών που συμμετείχαν στην έρευνα. Για να διαβάσετε την πλήρη αυτή μελέτη μόνοι σας, πηγαίνετε στο www.generationrescue.org/pdf /survey.pdf.

Για να διαβάσετε μια έκθεση σχετικά με τη χαμηλή συχνότητα του αυτισμού μεταξύ των ανεμβολίαστων Amish τα παιδιά πηγαίνετε στο www.imcv.info/quick‐compare.html .

Οι περισσότερες μελέτες σχετικά με τον αυτισμό βρίσκονται εδώ http://childhealthsafety.wordpress.com/2009/06/03/japvaxautism/ και εδώ http://childhealthsafety.wordpress.com/2010/02/08/britvaxautism/

Εξαιρέσεις Εμβολίων στις ΗΠΑ

• Έχετε το δικαίωμα να αρνηθείτε τον εμβολιασμό. Χρησιμοποιείστε αυτό σας το δικαίωμα.

• Το παιδί σας δεν είναι υποχρεωμένο να εμβολιαστεί για να φοιτά σε δημόσια σχολεία.

• Κάθε πολιτεία έχει εξαιρέσεις και έχετε το δικαίωμα να αρνηθείτε οποιαδήποτε ανεπιθύμητα εμβόλια. http://exemptmychild.com/10752/

• Βρείτε έναν γιατρό που συμφωνεί με την επιλογή σας να μην εμβολιάζεστε και να σας σέβεται στο www.vaccinationcouncil.org/providers.pdf

Πολλοί επιλέγουν την υγεία και την ασφάλεια, λέγοντας όχι στα εμβόλια.

• Ομάδες που γενικά δεν εφαρμόζουν τον εμβολιασμό συμπεριλαμβάνουν γιατρούς και επαγγελματίες υγείας εναλλακτικής ιατρικής, χειροπράκτες, γονείς που διδάσκουν στο σπίτι, καθώς και εκείνους που ανήκουν σε ιδιαίτερες θρησκείες.

• Χιλιάδες μαρτυρίες που γράφτηκαν από τους γονείς των μη εμβολιασμένων παιδιών σχετικά με τη αρκετά καλή κατάσταση της υγείας των παιδιών τους είναι διαθέσιμα στο internet.

• Η απόφαση για εμβολιασμό ή όχι αφορά μόνο εσάς και τον/την σύζυγός σας. Δεν χρειάζεται κανείς άλλος να ξέρει. Δεν αφορά κανέναν άλλον.

Για να έχετε καλή υγεία, θα πρέπει να αναλάβετε την πρωτοβουλία να ενημερωθείτε για κάποια νέα θέματα.

• Η ασφαλής επιλογή είναι να πείτε όχι στα εμβόλια. Έχετε τον έλεγχο για την επιλογή σας στα θέματα υγείας για τον εαυτό σας και τα παιδιά σας. Δεν έχετε κανέναν έλεγχο για το αποτέλεσμα ενός εμβολιασμού.

• Δεν χρειάζεστε ένα παιδίατρο απλά και μόνο για να ζυγίσει και να μετρήσει το παιδί σας και να δώσει ενέσεις. Προτιμείστε έναν Φυσιοπαθητικό (naturopathic) γιατρό (στις ΗΠΑ και τον Καναδά, επισκεφθείτε www.naturopathic.org), έναν παιδίατρο ‐ χειροπράκτη ή έναν ομοιοπαθητικό γιατρό. Μπορείτε να διαπιστώσετε ότι οι Οστεοπαθητικοί οικογενειακοί γιατροί είναι πιο ανοιχτόμυαλοι για την ελεύθερη επιλογή εμβολίων.

• Τα μωρά γεννιούνται με φυσικά ισχυρό αμυντικό σύστημα. Εάν δεν συνέβαινε αυτό, όλα θα πέθαιναν λίγο μετά τη γέννηση. Τεράστιες πολύπλοκες διεργασίες του ανοσοποιητικού ξεκινάνε με την πρώτη κραυγή. Αυτό πρέπει να συμβεί φυσικά, χωρίς τη διακοπή που προκαλείται από την έγχυση τοξικών ουσιών.

• Ενημερωθείτε για τις ασθένειες που «αποτρέπονται» από τα εμβόλια. Τα παιδιά σας δεν θα έρθουν ποτέ σε επαφή με τις περισσότερες από αυτές και αν συμβεί, σχεδόν όλα τα υγιή και ανεμβολίαστα παιδιά τις ξεπερνούν χωρίς πρόβλημα.

• Μάθετε για τη σημασία του πυρετού, πώς να τον αντιμετωπίσετε στο σπίτι και πότε είναι η ώρα να καλέσετε τον γιατρό. Οι περισσότεροι πυρετοί επιλύονται μόνοι τους, με φροντίδα και υποστήριξη, σε μερικές ώρες. www.drtenpenny.com/fever.aspx

• Καταλάβετε ότι, ακόμα και να εμβολιαστεί, το παιδί σας μπορεί να αρρωστήσει από την ασθένεια που προσπαθείτε να αποτρέψετε. Τα εμβόλια μπορεί να μην παρέχουν την προστασία που οι άνθρωποι υποθέτουν ότι έχουν. Η υγεία δεν έρχεται μέσα από μία βελόνα.

• Μάθετε ότι τα πρωτεύοντα κλειδιά για την υγεία είναι η καλή διατροφή, καθαρό νερό, επαρκής ύπνος, άσκηση και ευτυχία.

• Μάθετε μερικές απλές πληροφορίες σχετικά με τις βιταμίνες, ιδιαίτερα πληροφορίες σχετικά με την εξέχουσας σημασίας βιταμίνη D3. Μάθετε για την χρήση των βασικών βοτάνων και τα βασική ομοιοπαθητική για την αντιμετώπιση ελαφρών η συνήθων ασθενειών.

• Ενημερωθείτε σχετικά με τα εμβόλια καλύτερα από το γιατρό σας. Πιθανώς o ιατρός σας να μην έχει διαβάσει ποτέ τίποτα για τα εμβόλια, εκτός από περιοδικά και δημοσιεύσεις φαρμακευτικών εταιριών και του CDC, που επιχορηγούνται για να προπαγανδίζουν τη χρήση τους.

• Καταλάβετε ότι η φροντίδα της υγείας είναι κάτι που εσείς το πληρώνετε, ενώ η φροντίδα της ασθένειας καλύπτεται από τις ασφάλειες. Η ασφαλιστική σας θα πληρώσει για φάρμακα και εμβόλια.

• Κανονίστε τα οικονομικά σας για να παραμείνετε υγιείς. Η ζωή σας εξαρτάται από αυτό.

Πηγές Web για περισσότερες πληροφορίες και βοήθεια.

• Διεθνές Ιατρικό Συμβούλιο σχετικά με τον εμβολιασμό
(δωρεάν webinars): www.vaccinationcouncil.org

• Παράδειγμα IMCV περιφερειακά sites:
www.imcv, www.wi.org, www.imcv‐me.org

• Δρ Sherri Tenpenny: www.drtenpenny.com ,
Facebook www.facebook.com/vaccineinfo

•ThinkTwice Παγκόσμιο Ινστιτούτο Εμβολίου:
www.thinktwice.com www.vaclib.org www.novaxdoctors.webs.com

• Εμβολιασμός Απελευθέρωση: www.vaclib.org

• Γιατροί στις ΗΠΑ οι οποίοι δεν εμβολιάζουν: www.novaxdoctors.webs.com

• Ολιστικές Mητέρες: www.holisticmoms.org

• Mητέρες σαν και εμένα: www.momslikeme.com

Βιβλία για περισσότερες πληροφορίες και για αρχή

• Όχι Στα Εμβόλια ‐ Tenpenny Sherri, DO

• Κάντε μια τεκμηριωμένη απόφαση εμβόλιου για την υγεία του παιδιού σας ‐ Αϊζενστάιν Mayer, MD, JD, MPH

• Εμβόλια: είναι πράγματι ασφαλή και αποτελεσματικά; - του Neil Miller

• Οδηγός Υγείας του Παιδιού, Randall Neustaedter

• Παιδικοί εμβολιασμοί: Ερωτήσεις που όλοι οι γονείς πρέπει να ρωτήσουν ‐ Tedd Koren, DC

• Πως να αναθρέψετε ένα υγειές παιδί, παρά το γιατρό σας ‐ Robert Mendelsohn, MD

• Jabs, Jenner και Juggernauts ‐ Craig Jennifer, PhD, BSN, MA, Dhom

• Φυσικές εναλλακτικές λύσεις για τους εμβολιασμούς, Ρόνα Ζόλταν, MD

• Το Έγκλημα του εμβολιασμού ‐ Deane Tenison, MD

• Η Ιερότητα του Ανθρώπινου Αίματος: Ο Εμβολιασμός Δεν Είναι Ανοσοποίηση ‐ Tim O'Shea, DC

• Ο Εμβολιασμός ‐ Buchwald Gerhard, MD

• Ο Εμβολιασμός: 100 χρόνια ορθόδοξης έρευνας, Viera Schiebner

Medical doctors(MD,DO, 4yr ND), Doctors of Chiropractic, health care workers who work in a conventional setting, and holistic practitioners wishing to participate in future versions of this document or who would like to join our group, please send an e‐mail to sayno@vaccinationcouncil.org

International Medical Council on Vaccination

http://www.vaccinationcouncil.org/

www.facebook.com/vaccinationcouncil

1 Φεβρ. 2011
.................................

Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα περιεκτικό ντοκυμαντέρ διάρκειας 2,5 ωρών για την ιστορία των εμβολιασμών:

Lethal Injection: The Story Of Vaccination

(Θανάσιμη ένεση: Η ιστορία των εμβολιασμών)

Νεοδουλεία

2011-10-04T11:15:00.000+03:00

Η δουλεία στον 21ο αιώνα

ΠΗΓΗ: http://www.freedomcenter.org/slavery-today/

Η δουλεία εξακολουθεί να υφίσταται σήμερα. Είτε αυτό ονομάζεται η εμπορία ανθρώπων, δεσμευτική εργασία λόγω γραπτής συμφωνίας, καταναγκαστική εργασία, ή σωματεμπορία, είναι παρούσα σε όλο τον κόσμο, ακόμα και στο εσωτερικό των ΗΠΑ και, όλο και περισσότερο, στην τοπική σας κοινότητα.

Υπολογίζεται ότι 12 με 27 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν πιαστεί στην μία ή την άλλη μορφή δουλείας. Μεταξύ 600.000 και 800.000 διακινούνται διεθνώς, με περίπου 17.500 άνθρωποι να διακινούνται παράνομα στις ΗΠΑ. Σχεδόν τα τρία στα τέσσερα θύματα είναι γυναίκες. Οι μισοί από τους σύγχρονους σκλάβους είναι παιδιά.

Ορισμός της Δουλείας

Ενώ οι ορισμοί διαφέρουν για το τι συνιστά δουλεία στη σύγχρονη κοινωνία, αυτοί οι παράγοντες είναι συνήθως παρόντες:

• Το θύμα παρασύρεται σε εκμετάλλευση τύπου δουλείας μέσω της απάτης, της βίας ή του εξαναγκασμού

• Οι σκλαβωμένοι υπόκεινται σε σωματική κακοποίηση και / ή ψυχολογικό εκφοβισμό

• Τα θύματα δεν είναι άμεσα σε θέση να απελευθερωθούν από την κατάστασή τους.

Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες κρίσιμες διαφορές μεταξύ των ιστορικών και των σύγχρονων μορφών δουλείας:

• Δεν υπάρχει πλέον ανάγκη για νομική ιδιοκτησία. Οι άνθρωποι μπορούν να αγοράζονται, να πωλούνται και να ανταλλάσσονται μεταξύ των «ιδιοκτητών» που έχουν την προσωρινή κατοχή

• Τα άτομα που παγιδεύονται στην δουλεία σήμερα μπορεί να αγοραστούν και να πωληθούν για μόλις $ 100 (σε σύγκριση με 10 φορές περισσότερο από ότι στην δεκαετία του 1850). Ως αποτέλεσμα, οι άνθρωποι γίνονται "αναλώσιμοι", δηλαδή, εύκολα αντικαθιστάμενοι.

• Η δουλεία δεν γνωρίζει όρια στην υπηκοότητα, στη φυλή, στην εθνικότητα, στο φύλο, στην ηλικία, στην τάξη, στο επίπεδο εκπαίδευσης, καθώς και άλλα δημογραφικά χαρακτηριστικά

• Η επιχειρησιακή πλευρά της δουλείας --- η διακίνηση και εμπορία ανθρώπων --- είναι μια παγκόσμια επιχείρηση που μπορεί να περιλαμβάνει όχι μόνο εγκληματικές συμμορίες, αλλά και διεφθαρμένες αρχές επιβολής του νόμου, εμπόρους ναρκωτικών, ακόμα και οικογένειες.

Τα οικονομικά της σύγχρονης δουλείας

Γιατί εξακολουθεί να υπάρχει η δουλεία;

Στο επίκεντρό της, η δουλεία είναι μια απάνθρωπη διαστροφή μιας απλής οικονομικής αρχής: ο καλύτερος τρόπος για να μεγιστοποιηθούν τα κέρδη είναι με την ελαχιστοποίηση του κόστους της εργασίας. Στη σημερινή παγκόσμια οικονομία, η φαινομενικά αστείρευτη ζήτηση για φθηνά αγαθά και υπηρεσίες έχει δημιουργήσει μια τεράστια, σε μεγάλο βαθμό αόρατη αγορά για εύκολα ανανεωνόμενες προμήθειες ανδρών, γυναικών και παιδιών που αναγκάζονται να εργάζονται παρά τη θέλησή τους, για ελάχιστη ή καμία αμοιβή, και υπό την διαρκή απειλή της βίας ή του εκφοβισμού.

Τι είδους δουλειά κάνουν οι υποδουλωμένοι;

Η καταναγκαστική εργασία είναι παρούσα σε όλο τον κόσμο και έχει πολλές μορφές. Οι υποδουλωμένοι εργάζονται χειρονακτικά στον τομέα συγκομιδής των καλλιεργειών, ως ράφτρες στα φασονάδικα του πίσω δρόμου, ως απαχθέντες αλιείς ή παιδιά-στρατιώτες, και ως κοινοί εργάτες τόσο βαθιά στο χρέος ώστε η οφειλή τους να μην μπορεί να επιστραφεί ποτέ. Όλο και περισσότερο, οι υποδουλωμένοι είναι γυναίκες και παιδιά - ως επί το πλείστον έφηβες, και οι νεότερες - μπλεγμένες στην παγκόσμια σεξουαλική βιομηχανία της πορνείας, της πορνογραφίας και την παιδεραστίας.

Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Εργασίας (ΔΟΕ), υπάρχουν τουλάχιστον 12.3 εκατομμύρια άνθρωποι σε κάποια μορφή καταναγκαστικής εργασίας --- Με άλλα λόγια, περίπου τέσσερα στα 1.000 άτομα στο παγκόσμιο εργατικό δυναμικό είναι υποδουλωμένα. Περίπου το 12% αυτών (1,4 εκατ.) εμπλέκονται στην εμπορική σεξουαλική εκμετάλλευση.

Πού είναι η δουλεία σήμερα;

Το μεγαλύτερο μέρος της εκτίμησης του ΔΟΕ των 12,3 εκατομμυρίων σε καταναγκαστική εργασία είναι στην Ασία, όπου περίπου 9,5 εκατομμύρια άτομα βρίσκονται σε κάποια μορφή εκμεταλλευόμενης γεωργικής, βιομηχανικής ή σεξουαλικής εργασίας. Η δουλεία είναι επίσης παρούσα στη Λατινική και τη Νότια Αμερική, στην υποσαχάρια Αφρική, στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική. Η βιομηχανική και γεωργική δουλεία είναι επίσης παρούσα στις δυτικές βιομηχανικές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, αλλά αυτές οι χώρες περιβάλλονται ολοένα και περισσότερο από την εμπορική σεξουαλική δουλεία.

Αγοράζονται και πωλούνται πραγματικά οι άνθρωποι ως σκλάβοι;

Μια παράνομη και σε μεγάλο βαθμό αόρατη αγορά σε θύματα εμπορίας ανθρώπων υπάρχει σε όλο τον κόσμο, η οποία τροφοδοτείται από τον χρηματισμό και την διαφθορά, τα πορώδη εθνικά σύνορα, την αναποτελεσματική εφαρμογή του νόμου και - όλο και περισσότερο - από την ακόρεστη ζήτηση για σεξ.

Η εμπορία ανθρώπων --- ο σύγχρονος όρος για το εμπόριο σκλάβων --- είναι μια επιχείρηση δισεκατομμυρίων δολαρίων που τροφοδοτείται όλο και περισσότερο από την σεξουαλική εκμετάλλευση. Το 2005, ο ΔΟΕ εκτιμά ότι το σύνολο των κερδών από την εμπορική βιομηχανία του σεξ πλησίασε λίγο κάτω από τα 28 δισεκατομμύρια δολάρια, και ότι, συνολικά, η εμπορία ανθρώπων έχει εξελιχθεί σε μια επιχείρηση $ 32 δισεκατομμυρίων, δεύτερη μόνο μετά την παράνομη πώληση ναρκωτικών.

Συνολικά, σύμφωνα με τον ΔΟΕ, περίπου 2.45 εκατομμύρια άνθρωποι διακινούνται στον κόσμο σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή. Σχεδόν οι μισοί από αυτούς είναι θύματα εμπορίας για εμπορική σεξουαλική εκμετάλλευση και, όλο και περισσότερο, τα θύματα είναι κορίτσια ηλικίας 18 ετών ή νεότερα.

Ποιος βρίσκεται πίσω από τη δουλεία;

Από την στιγμή που τα κέρδη που προέρχονται από την καταναγκαστική εργασία μπορεί να είναι αρκετά, δεν υπάρχει καμία έλλειψη των «επιχειρηματιών» που ενδιαφέρονται να μπουν σ’ αυτήν την επιχείρηση. Σε πολλές περιπτώσεις, το δουλεμπόριο θεωρείται ως ένα κερδοφόρο επιπρόσθετο για τις υφιστάμενες επιχειρήσεις σε παράνομες συναλλαγές ναρκωτικών και εμπορίας οργάνων σώματος.

Αν και εμπλέκονται οργανωμένες εγκληματικές συμμορίες στην διακίνηση, το μεγάλο μέρος του εμπορίου σε ανθρώπους ασκείται από άτομα και μικρές ομάδες εγκληματιών. Πάντα σε εγρήγορση για να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες, οι έμποροι ήταν απασχολημένοι στον απόηχο του τσουνάμι στη Νότια Ασία το 2003, εξαφανίζοντας ξαφνικά τα ορφανά παιδιά, και το ίδιο στην Αϊτή, σύμφωνα με την UNICEF και άλλες ανθρωπιστικές οργανώσεις, μέσα σε λίγες ώρες από τον καταστροφικό σεισμό στις αρχές του 2010.

Οι αδίστακτοι έμποροι εργασίας διπλαρώνουν απελπισμένους εργάτες στο Μεξικό και την Κεντρική Αμερική και τους βοηθούν να εισέλθουν στις ΗΠΑ, όπου στη συνέχεια τους παγιδεύσουν σε καταστάσεις δεσμευτικής εργασίας. Στη Λατινική και τη Νότια Αμερική, οι αυτόχθονες άνθρωποι είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι να παγιδευτούν ως εργάτες σε επικίνδυνη γεωργική ή βιομηχανική εργασία. Όλο και περισσότερο, οι έμποροι σκλάβων ειδικεύονται σε «εξειδικευμένες» επιχειρήσεις: σεξουαλικός τουρισμός στη Νοτιοανατολική Ασία, πορνεία στην Ανατολική Ευρώπη, παιδιά από την Αμερική ως «ηθοποιοί» σε πορνό βίντεο.

Η εμπορία απορρέει επίσης από την ακραία φτώχεια. Μπορεί να ειδωθεί, με συντριβή, σε οικογένειες που πωλούν τα παιδιά τους επειδή δεν μπορούν να αντέξουν άλλο στόμα που πρέπει να θρέψουν. Οικογενειακά προβλήματα δημιουργούν μια πηγή συνεχούς προσφοράς για έμπειρους εμπόρους, ειδικά κατά τη διάρκεια της οικονομικής ύφεσης. Οι διακινητές, συχνά με τη συνενοχή της αστυνομίας, είναι γνωστό ότι εκμεταλλεύονται απελπισμένους γονείς με την υπόσχεση να κανονίσουν καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας για τα παιδιά τους ή την ευκαιρία να μάθουν ένα επάγγελμα ή μια τέχνη. Με τον τρόπο αυτό, χιλιάδες ευάλωτα παιδιά έχουν εξαφανιστεί μέσω της υπόσχεσης μιας καλύτερης ζωής.

Τι θα τερματίσει την δουλεία;

Οι περισσότεροι ειδικοί πιστεύουν ότι η δουλεία θα υφίσταται όσο θα υπάρχουν οικονομικές ανισότητες - και αδίστακτα άτομα που επιθυμούν να εκμεταλλευτούν τους άλλους για το κέρδος. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η αποτελεσματική δράση δεν είναι δυνατή. Η άσχημη παρουσία της δουλείας μπορεί να μειωθεί ή να εξαλειφθεί μέσω των παρακάτω βημάτων:

• Ευαισθητοποίηση του κοινού για την ύπαρξη της δουλείας στην παγκόσμια οικονομία, για παράδειγμα, με την αναφορά των προϊόντων ή των υπηρεσιών που απορρέουν από την καταναγκαστική εργασία

• Πιέζοντας για εθνική νομοθεσία και τοπικά νομοθετήματα που καθιστούν την εμπορία ανθρώπων ένα ξεχωριστό και ιδιαίτερο έγκλημα

• Μείωση της ζήτησης για εμπορικό σεξ με την αύξηση της υπαιτιότητας για εκείνους που αγοράζουν σεξ

• Υλοποίηση των υφιστάμενων εθνικών απαγορεύσεων κατά της δουλείας και της εμπορίας ανθρώπων μέσω της αυξημένης στήριξης στην διακρατική διερευνητική εργασία, στην συλλογή δεδομένων και στην κοινή χρήση τους.

......................

«Όταν οι άνθρωποι τρώνε σοκολάτα τρώνε τη σάρκα μου.»

Ο Drissa, ένα πρόσφατα απελευθερωμένο παιδί - σκλάβος σε φυτείες κακάου το οποίο δεν έχει καν δοκιμάσει σοκολάτα, βίωσε παρόμοιες περιστάσεις και όταν ρωτήθηκε τι θα έλεγε στους ανθρώπους που τρώνε σοκολάτα η οποία παρασκευάζεται από καταναγκαστική εργασία, απάντησε ότι οι άνθρωποι απολαμβάνουν κάτι για το οποίο υπέφερε να παράγει, προσθέτοντας: "όταν οι άνθρωποι τρώνε σοκολάτα τρώνε τη σάρκα μου.

Οι πληγές του Drissa από το ξυλοκόπημα που υπέστη

όταν προσπάθησε να δραπετεύσει.

Ο Drissa είναι ένα από τα 200 χιλιάδες παιδιά σκλάβους στις φυτείες κακάου στην Ακτή του Ελεφαντοστού, στην Δυτική Αφρική.

Παίζουν με τις ζωές μας και την νοημοσύνη μας

2011-09-26T07:49:00.009+03:00

Το παιχνίδι των στημένων «εξελίξεων και κρίσεων» που ζούμε κλιμακώνεται επικίνδυνα και ανεξέλεγκτα. Η νέα τάξη επελαύνει και σαρώνει αδιάκριτα τις ζωές στο πέρασμά της, έχοντας εξαπολύσει έναν ολοκληρωτικό πόλεμο εξόντωσης του αντιπάλου (δηλαδή της συντριπτικής πλειοψηφίας των ανθρώπων του πλανήτη) είτε με οικονομικά όπλα, όπως με το ψευδοχρέος στην Ελλάδα, είτε με πραγματικά όπλα όπως στη Λιβύη, μέσα από μια εγκληματική εκστρατεία εναντίον ενός κυρίαρχου κράτους και του λαού του.

Αμοντάριστα πλάνα: η Σύρτη βομβαρδίζεται
με απαγορευμένες βόμβες διασποράς

Και οι δύο εκστρατείες αποσταθεροποίησης κατευθύνονται από τον ίδιο πυρήνα δημιουργίας «κρίσεων» και προβλημάτων, με σκοπό την απόσπαση οφελών για το σύστημα και διενεργήθηκαν με τον συνήθη τρόπο του inside job, όπου την δουλειά αναλαμβάνει να φέρει σε πέρας ένας εσωτερικός πυρήνας πρόθυμων προδοτών, οι οποίοι είναι τα αφοσιωμένα πιόνια της νέας τάξης.

Για το ποιος είναι ο πυρήνας δημιουργίας των «κρίσεων», όλοι λίγο πολύ καταλαβαίνουν ότι πρόκειται για την ένωση των πιο ισχυρών οικονομικά ανθρώπων του πλανήτη, οι οποίοι έχουν την διαχείριση ολόκληρου του τωρινού συστήματος (δηλαδή του καπιταλισμού της νέας τάξης), κυρίως μέσω του απόλυτου σχεδόν ελέγχου του χρήματος και του τραπεζικού συστήματος.

Αυτό σημαίνει ότι κάθε δολάριο ή ευρώ τυπώνεται από αυτούς τους ιδιώτες (κρυμμένους πίσω από παραπλανητικές λέξεις που δίνουν την εντύπωση ότι αυτό γίνεται από κράτη) και βγαίνει στην «αγορά» και στην «οικονομία» ως χρέος και εργαλείο τοκογλυφίας, έτοιμο να υποδουλώσει και να εξαρτήσει.

Κάποιοι λοιπόν έχουν επισήμως το δικαίωμα να τυπώνουν απλά χαρτιά από το πουθενά (ή απλά να πληκτρολογούν τα ποσά στο σύστημα) και κατόπιν αυτά τα άνευ αντικρίσματος και αξίας χαρτιά (ή πληκτρολογημένα ποσά) να μας τα δανείζουν με τόκο και έτσι να πλουτίζουν αυθαίρετα και να αποκτούν δύναμη και εξουσία πάνω στις ζωές μας.

Πρόκειται για μια μεγαλοφυή κομπίνα όπου κυριολεκτικά με αέρα (πλασματικό χρήμα) δημιουργούν αληθινά κέρδη μέσα από την αρπαγή πραγματικών περιουσιακών στοιχείων και όλος ο πλανήτης γίνεται σταδιακά ιδιωτική τους περιουσία, ενώ ταυτόχρονα κάθε άνθρωπος, από την στιγμή που γεννιέται, είναι φορτωμένος με χρέος.

Κάποτε όλη αυτή η διαδικασία έκδοσης του χρήματος γινόταν από το ίδιο το κράτος χωρίς τόκο και χωρίς να μεσολαβούν μεσάζοντες, και γίνεται ακόμα σε κάποιες λίγες χώρες οι οποίες διατηρούν το δικό τους νόμισμα (όπως πχ η Λιβύη). Σε μια τέτοια περίπτωση δεν υπάρχουν «κρίσεις», δηλαδή ο κύκλος του να υπάρχει άφθονο χρήμα και κατόπιν να μαζεύεται, αφού ο δημόσιος έλεγχος στο χρήμα κρατάει πάντα την σωστή ποσότητα χρήματος στην οικονομία έτσι ώστε αυτή να λειτουργεί ομαλά.

Αντίθετα το ψεύτικο και τοκογλυφικό χρήμα διψάει για «κρίσεις» τις οποίες δημιουργεί σε τακτά χρονικά διαστήματα, μέσα από τον έλεγχο που έχουν κατοχυρώσει αυτοί οι ιδιώτες πάνω στον κύκλο του χρήματος.

Απαραίτητη προϋπόθεση επιτυχίας αυτών των «κρίσεων» βάσει των σχεδιαστών τους, είναι ότι πρέπει πάντοτε να παρουσιάζονται και να συζητώνται σε άλλα επίπεδα, μακριά από το βασικό επίπεδο στο οποίο δημιουργήθηκαν (αυτό δηλαδή της ιδιωτικής και τοκογλυφικής έκδοσης του χρήματος ως χρέος).

Και επειδή αυτά τα απομακρυσμένα από το πρόβλημα επίπεδα θεώρησης του κόσμου και της πραγματικότητας εξυπηρετούν τα συγκεκριμένα κατεστημένα συμφέροντα, καταλήγουν στα γνωστά υποκειμενικά, αντιεπιστημονικά, ιδιοτελή και αυθαίρετα συμπεράσματα.

Με άλλα λόγια για να λειτουργήσουν αυτές οι «κρίσεις» χρειάζεται η μαζική απόσπαση της προσοχής και ο αποπροσανατολισμός του υποψήφιου θύματος, δηλαδή των λαών.

Γι αυτό και τα απομακρυσμένα επίπεδα λειτουργούν ως επίπεδα εξαπάτησης, και η γλώσσα και οι όροι που χρησιμοποιούνται είναι πάντα παραπλανητικοί και πάντα μέσα στο πλαίσιο της βασικής ιδεολογίας του συστήματος ή όπως πολύ σωστά το περιέγραψε ο George Orwell:

«Η πολιτική γλώσσα είναι σχεδιασμένη για να κάνει τα ψέματα να ακούγονται αληθοφανή, τον φόνο αξιοπρεπή, και να δίνει στον αέρα την εντύπωση της σταθερότητας.»

Οι «κρίσεις» στην Ελλάδα και στην Λιβύη είναι τα πιο πρόσφατα δείγματα αυτής της στρατηγικής, και βέβαια δεν είναι οι μόνες, αφού το ίδιο μοντέλο ακολουθήθηκε στο παρελθόν και σε άλλες χώρες (πχ Γιουγκοσλαβία και Αργεντινή) και σχεδιάζεται να ακολουθηθεί και σε πολλές ακόμη.

Το δυστύχημα για την συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων του πλανήτη είναι ότι το σύστημα μέχρι τώρα έχει αποδειχτεί τρομερά αποτελεσματικό στον αντιπερισπασμό και στο να παρασύρει την όποια αντίδραση μακριά από την ουσία.

Γι αυτό και οι συζητήσεις αλλά και οι δράσεις των τελευταίων δεκαετιών απηχούν αυτό που έλεγε ο Henry David Thoreau: «Υπάρχουν χίλιοι που πελεκάνε τα κλαδιά του κακού σε σχέση με τον έναν που χτυπάει τη ρίζα.»

Η απομάκρυνση από την «ρίζα» και η συγκέντρωση σχεδόν όλων των προσπαθειών στα «κλαδιά» είναι ο σίγουρος τρόπος να μην αλλάξει ποτέ τίποτα, αφού τα κλαδιά που χτυπιούνται και κόβονται θα αντικατασταθούν με άλλα εφόσον η ρίζα παραμένει ανενόχλητη και ακλόνητη.

Άρα το κρίσιμο ζήτημα είναι ότι «η κρίση ή το πρόβλημα» θα πρέπει να αντιμετωπιστεί και να λυθεί στο επίπεδο που δημιουργείται (ρίζα) και όχι στα άλλα πλασματικά, δευτερεύοντα και υπερκείμενα σε αυτό επίπεδα (κλαδιά), τα οποία το συγκαλύπτουν και απομακρύνονται από αυτό και είναι υπό τον έλεγχο του συστήματος που δημιούργησε το πρόβλημα.

Είναι ζωτικής σημασίας να παραμεριστούν όλα αυτά τα περιττά επίπεδα, ώστε να παραμεριστεί η θολούρα και η σύγχυση που αυτά κουβαλούν. Και ακόμη να παραμεριστούν όλα τα πρόσωπα-μαριονέτες που δρουν σε αυτά τα επίπεδα (πολιτικοί και άλλοι «ειδικοί» της νέας τάξης) και να χάσουν και τα τελευταία ίχνη αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης που απολάμβαναν μέχρι τώρα, ώστε να γίνει ξεκάθαρο ότι είναι μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης.

Έτσι όταν φτάσουμε στο επίπεδο που δημιουργήθηκε το πρόβλημα, τότε βλέπουμε ότι αυτό το δήθεν πρόβλημα ή κρίση είναι καθαρά προϊόν αδικίας: κάποιος αδικεί σκόπιμα και καταπιέζει κάποιους άλλους για να ικανοποιήσει τους δικούς του ιδιοτελείς προδιαγεγραμμένους στόχους και συμφέροντα.

Και τότε επίσης κατανοούμε την σοφία της ρήσης του Αϊνστάιν που λεει ότι «δεν μπορούμε να λύσουμε ένα πρόβλημα στο πλαίσιο το οποίο το δημιούργησε».

Με άλλα λόγια, κατανοούμε ότι είναι αδύνατη η όποια λύση μέσα στο τρέχον, μεροληπτικά διαμορφωμένο πλαίσιο του καπιταλισμού της νέας τάξης και ότι θα πρέπει να βγούμε από την οπτική και την ιδεολογία του η οποία στηρίζεται στην εκμετάλλευση και στην αδικία.

Αυτό που έλειπε σκόπιμα από το τρέχον σύστημα, δηλαδή η δικαιοσύνη, θα πρέπει να γίνει το βασικό συστατικό της προσέγγισής μας.

Ουσιαστικά μιλάμε για μιαν άλλη οπτική και θεώρηση των πραγμάτων, η οποία θα στηρίζεται στις αρχές της δικαιοσύνης και της μη εκμετάλλευσης. Μια τέτοια προσέγγιση έχει πραγματικά την δυνατότητα να διευθετήσει τις μεγάλες προκλήσεις και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε.

Η σύγχυση είναι η αιτία της ανθρώπινης δυστυχίας

2011-09-14T18:15:00.013+03:00

Προμηθευτές της σύγχυσης και της δουλείας

Η σύγχυση είναι η αιτία της ανθρώπινης δυστυχίας: κατασκευάζοντας την δουλεία

ΠΗΓΗ: prayerdance.wordpress.com

Η ανθρώπινη σύγχυση προκαλείται από κακούς ανθρώπους με σκοπό να χειραγωγήσουν. Αν θεωρήσουμε ότι ο ανθρώπινος πόνος είναι ανεπιθύμητος, κακός, αρνητικός, ή ανήθικος, τότε η σύγχυση πρέπει να αντιστραφεί. Αυτοί που συγχέουν σκόπιμα τους ανθρώπους για να τους χειραγωγήσουν θα μπορούσαν έτσι να χαρακτηριστούν κακοί με βάση τους ανωτέρω ορισμούς του καλού και του κακού.

Το μάρκετινγκ, η διαφήμιση, ή η χρήση της τέχνης των "δημόσιων σχέσεων" ενός προϊόντος, πρόσωπου, ιδέας ή πεποίθησης είναι ένα πράγμα, αλλά ο δόλος είναι ένα άλλο. Κανείς δεν θα διαφωνήσει ότι η προπαγάνδα, τα ψέματα, ο προγραμματισμός, ή η εξαπάτηση είναι χειραγώγηση. Συχνά χρησιμοποιούνται για να εκμεταλλευτούν τους άλλους ανθρώπους.

Η σύγχυση, επίσης, όχι μόνο προκαλεί απάθεια, εφησυχασμό, και υπακοή, αλλά και δουλοπρέπεια, υποταγή, ανικανότητα, και νοοτροπία σκλάβου. Ένας άνθρωπος όταν απογυμνωθεί από τη γνώση και τη σαφήνεια, καθώς και την εμπιστοσύνη ότι μπορεί να διευθετήσει τα πράγματα ο ίδιος μέσω των έμφυτων ικανοτήτων του ατόμου και την δύναμη της διορατικότητας (κριτική σκέψη), τότε τις περισσότερες φορές ποθεί / επιδιώκει έναν ενισχυμένο αυταρχισμό και τον φονταμενταλισμό. Αν όμως ο κόσμος συνειδητοποίησε ότι ήταν ψέματα, ότι ξεγελάστηκαν, εξαπατήθηκαν, και χειραγωγήθηκαν, τότε υπάρχει μια πιθανότητα οι δούλοι να στασιάσουν. Η νοοτροπία του σκλάβου (αν και κατασκευάζεται), ωστόσο, μπορεί επίσης να τροποποιηθεί ακόμα περισσότερο για να πείσει τους ανθρώπους ότι δεν έχουν άλλη εναλλακτική λύση από την τυφλή συμπόρευση με ένα σύστημα πεποιθήσεων που πλασάρεται ως αυθεντία είτε πρόκειται για το κατεστημένο ή για μια επαναστατική ιδεολογία, αρκεί να αντικαθιστά τη σύγχυση με ένα προβλέψιμο σχέδιο ή με ένα ομαλό πλαίσιο που έχει νόημα. Καθώς οι μέθοδοι της προπαγάνδας έχουν γίνει πιο πολύπλοκες, μια ιδιαίτερα ύπουλη μεθοδολογία είναι οι προπαγανδιστές να εκμεταλλεύονται την αίσθηση του θύματος ότι υφίσταται εκμετάλλευση, ότι του πλασάρονται ψέματα, και ότι εξαπατάται. Ο προπαγανδιστής στη συνέχεια προσποιείται ότι παίρνει το μέρος των θυμάτων του ενάντια σε έναν φανταστικό "καταπιεστή", σε μια προσπάθεια να κερδίσει την εμπιστοσύνη των θυμάτων και την πίστη. Συνήθως, εάν το θύμα ρωτήσει την "λάθος" ερώτηση, υφίσταται επίθεση και τίθεται σε αμυντική θέση, αξιοποιώντας τη στρατηγική ότι η καλύτερη άμυνα είναι μια ακόμη πιο μειωτική μεταχείριση. Ως εκ τούτου, η ειλικρινής έρευνα αποθαρρύνεται, και το ερώτημα ποτέ δεν απαντάται, ενώ ο ερωτών αισθάνεται τιμωρημένος, ταπεινωμένος, και εκτεθειμένος σε αμυντική θέση.

Οι τύραννοι επιθυμούν να ελέγχουν την πληροφορία και / ή την πρόσβαση σε αυτήν, ούτως ώστε να διατηρήσουν τη θέση εξουσίας τους. Μια προκατειλημμένη ιδιοτελής ομάδα που επιδιώκει την δική της εξουσία και έλεγχο, θα θέλει τον έλεγχο της ροής των πληροφοριών όσον αφορά την ανεξαρτησία των μέσων ενημέρωσης, τα πανεπιστήμια, τα σχολεία, τις τέχνες, τις εκδόσεις, το διαδίκτυο, τις δημόσιες συγκεντρώσεις, και άλλες πηγές πληροφοριών, ενώ θα καταστέλλει τους αντιφρονούντες και την ελεύθερη ανεξάρτητη σκέψη. Αυτό έχει γίνει ένα μακροπρόθεσμο πρόγραμμα για την ελίτ της εξουσίας σε όλη την γραπτή ιστορία, ενώ τέτοιες τακτικές ελέγχου βρισκόταν κάτω από το κυνήγι μαγισσών, την καταστροφή των βιβλιοθηκών, την ιδεολογική διαμάχη και τους θρησκευτικούς πολέμους.

Νοοτροπία σκλάβου:

Γιατί οι άνθρωποι συναινούν με την δική τους καταπίεση, χειραγώγηση, και προσβλητική συμπεριφορά; Οι τεχνικές προπαγάνδας έχουν εξελιχθεί πολύ πέρα από το «διαίρει και βασίλευε», τις τεχνικές αποδιοπομπαίων τράγων, και την αξιοποίηση της ξενοφοβίας (υποστήριξη της φυλετικής, εθνικιστικής, τραϊμπαλιστικής ή θρησκευτικής υπερηφάνειας και ανταγωνισμού).

Μια περίληψη των συνηθισμένων μεθόδων που χρησιμοποιούνται σήμερα, γενικά:

1. Η δημιουργία σύγχυσης / άγνοιας, φόβου, ή μίσους (κρατώντας τους ανθρώπους αποβλακωμένους και κάνοντάς τους να νιώθουν αβοήθητοι). Η κατασκευή των μεγάλων περισπασμών (διασπάσεων της προσοχής), των πλαστών θεμάτων, και μορφών αποδιοπομπαίων τράγων, που τραβούν την προσοχή.

2. Τρέφοντας την απληστία και / ή την επιθυμία για ανταμοιβή με περισσότερο «χυλό» αν εξυπηρετούν τον τύραννο ή / και την επιθυμία τους να ενταχθούν στην ελίτ παίζοντας το παιχνίδι ή με το να είναι πολύτιμοι για την άρχουσα τάξη. Εδώ, επίσης, παίζονται και τα θέματα της επιβίωσης.

3. Ο φόβος, ο εξαναγκασμός, ή η τιμωρία επειδή δεν συμμορφώνονται, δηλαδή, ανυπακοή.

4. Η υπόσχεση ανεβασμένου στάτους, προνομίου, ή της υπερηφάνειας της τάξης, τα οποία είναι ανύπαρκτα, ιδιαίτερα σε συγχυσμένους και φοβισμένους ανθρώπους. Η υπόσχεση σε αυτούς της εκπλήρωσης ενός αρχετυπικού ονείρου, το οποίο όμως τελικά δεν τους προσφέρουν.

5. Πείθοντας τους ανθρώπους για ένα ψέμα μέσα από την επανάληψη του ψέματος (είτε με λέξεις ή σύμβολα - είτε άμεσα ή / και έμμεσα), το οποίο πείθει τους δούλους ότι είναι οι αφέντες των σκλάβων, βασιλιάδες, ή βασίλισσες, αντί για σκλάβοι.

6. Χειραγωγώντας την πίεση των άλλων (του περίγυρου) ως εξουσία, δηλαδή, μέσα από μαζικές εκστρατείες παραπληροφόρησης οι οποίες δημιουργούν μια μαζική ψευδαίσθηση ή παραπλάνηση την οποία «ο καθένας αναγνωρίζει ως αληθινή». Ως εκ τούτου, εάν κάποιος δεν «την δέχεται», τότε ταμπελάρεται ως παραπληροφορημένος, ηλίθιος, ή εκτός τόπου.

7. Η λιγότερο δαπανηρή μέθοδος είναι να ξεγελάσουν το δούλο / θύμα ότι η τρέχουσα κατάστασή τους ως θύμα είναι προς όφελός τους, δηλαδή, να υμνούν την δουλοπρέπεια, τη συμμόρφωση, τη παθητικότητα, την υποταγή, και την θυματοποίηση ως συνεργασία και «ομαδική εργασία», ενώ να δαιμονοποιούν ή να περιθωριοποιούν τον επαναστάτη, τον παραπονιάρη, τον αντάρτη, τον μη κονφορμιστή, ή τον ελεύθερο στοχαστή, ως δυσαρεστημένους, όχλο, ταραχοποιούς, εχθρούς, απειλές, ή επικίνδυνους τρελούς. Εν ολίγοις, να έχουν κάνει τα θύματα να διαδίδουν ενεργά το ψέμα / την εξαπάτηση, χωρίς να χρειάζεται να τους εξαγοράσουν, καλοπιάσουν, ανταμείψουν, ή να τους ταΐσουν. Αυτό λειτουργεί άριστα σε συνδυασμό με το # 1 και # 3 παραπάνω.

Κάθε ένα από αυτά τα τεχνάσματα έχουν λεπτά συνακόλουθα. Μπορούν να αναχθούν σε μια επιστήμη, καθώς και μια τέχνη, αλλά ο βασικός παράγοντας είναι η προγραμματισμένη σύγχυση, δηλαδή, οι άνθρωποι οι οποίοι βρίσκονται σε σύγχυση εύκολα χειραγωγούνται, ενώ εκείνοι οι άνθρωποι που γνωρίζουν οι ίδιοι, που γνωρίζουν το μυαλό τους, και αυτό που θέλουν είναι πολύ πιο δύσκολο να τους μεταπείσεις, να τους αποσπάσεις την προσοχή, να τους προκαλέσεις περισπασμό, ή να τους χειριστείς. Αυτά δεν είναι γεγονότα για χάσιμο από τους νέους πολιτικούς προπαγανδιστές, τους ειδικούς του μάρκετινγκ, τις εταιρίες δημοσίων σχέσεων, τις στρατιωτικές ψυχολογικές επιχειρήσεις, και τις κυβερνητικές μαύρες επιχειρήσεις τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Οι «παραστάσεις» ηθικής οργής και αγανάκτησης, η καταδίκη, οι τακτικές εκτροπής (όπως ο αποπροσανατολισμός), η κατασκευή πλαστών διαμαχών, η χειραγώγηση της πίεσης των άλλων - του περίγυρου (συμβατική πραγματικότητα), ο κακοχαρακτηρισμός, τα επιχειρήματα των αχυρανθρώπων, η συκοφαντική δυσφήμηση καθώς και ολόκληρο το πλήθος από πλάνες της λογικής γίνονται οι συγκεκαλυμμένες στρατηγικές για τον εξαπατητή. Όλα τα παιδιά πρέπει να εκπαιδεύονται στην κριτική σκέψη, ενώ μαθαίνουν πώς να αναγνωρίζουν μια τέτοια τακτική και να μην αποσπούν την προσοχή τους.

Μεταβίβαση στην αναζήτηση για νόημα, σκοπό, προβλεψιμότητα και ασφάλεια

Μπορούμε να αναγνωρίσουμε ένα βασικό χαρακτηριστικό περιέργειας με το οποίο γεννιούνται όλοι οι άνθρωποι. Αυτό συχνά καταπατάται σε νεαρή ηλικία, σε μια προσπάθεια από τους γονείς, τους ιερείς, τους συμμαθητές, τους δάσκαλους, τις θρησκείες, ή την κοινωνία να εξαναγκάσουν την συμμόρφωση με εξωτερικούς κανόνες. Δεύτερον αδύναμες μορφές πατέρα, κακοποίηση, και χαοτικές ή τραυματικές εμπειρίες της πρώιμης παιδικής ηλικίας μπορεί να συμβάλουν σε μια επιθυμία για εξωτερική τάξη και έναν κόσμο προβλεψιμότητας. Οι μορφές πατέρα ή οι φονταμενταλιστικά αυταρχικες δομές μπορεί έτσι να φαίνονται ότι είναι ελκυστικές. Τέτοιες δομές και μορφές μεταβίβασης μπορούν έτσι να επιβάλλουν την υπακοή και την πίστη σε αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι μπορεί να τείνουν να συμμορφώνονται πεισματικά, να υπακούουν και να είναι πιστοί σε αυτές τις δομές. Αυτό που κάνει αυτό το περιβάλλον χειρότερο είναι ότι ο σκλάβος συχνά βλέπει το αφεντικό του ως προστάτη (εφ 'όσον αυτός είναι ένας πολύτιμος δούλος). Η υπακοή στην εντολή του αφέντη, το να είναι δουλοπρεπής, πιστός, πατριωτικός (συγκαταβατικός στον προστάτη), ευχάριστος, και / ή το να κερδίζει την εύνοια στα μάτια του αφεντικού συνδέονται με την προστασία, την επιβίωση και την ασφάλεια, αλλά και μια αίσθηση ντροπής, σαν ο δούλος να χρωστάει στο αφεντικό την ζωή του, την πίστη, ή σαν να είναι υποχρεωμένος σε αυτόν. Στην πραγματικότητα, το αίσθημα της ντροπής και της έλλειψης αξιοπρέπειας συνοδεύεται με μια ακόμα μεγαλύτερη αίσθηση ανικανότητας και έλλειψης προσωπικής αξίας, έτσι η ντροπή μεγαλώνει πραγματικά, καθώς ο δούλος ταυτίζεται με μια σταθερή αίσθηση ντροπής και μίσους για τον εαυτό του. Ένας φαύλος κύκλος έτσι ενισχύεται. Η έλλειψη προσωπικής αξίας γίνεται ένα ερέθισμα για να αναζητήσει την αξία και το νόημα έξω από τον εαυτό του σε μια πράξη μεταβίβασης σε μια εξωτερική αυθεντία (το καθεστώς, τα προνόμια, την αρχή), η οποία την χορηγεί μέσω της πιστής υπακοής κάποιου, αλλά την ίδια στιγμή αυτή η δουλικότητα αυξάνει την έλλειψη προσωπικής αξίας κάποιου, το μίσος για τον εαυτό του, είναι υποτιμητική, και ούτω καθεξής. Δημιουργείται μια εθιστική σχέση όπου ο σκλάβος ποθεί / χρειάζεται τον αφέντη να πει στον δούλο τι να κάνει.

Όσοι από τους άλλους σκλάβους θα μπορούσαν να θυμίσουν σε έναν σκλάβο την επαίσχυντη ή υποβαθμισμένη κατάστασή τους υφίστανται επίθεση ή εξευτελίζονται σαν να ενεργούν σε ένα εξευτελιστικό τρόπο. Ως εκ τούτου, η αλήθεια της πραγματικής παρακμιακής κατάστασης κάποιου συνεχίζει να παραμένει καλυμμένη, κρυφή, ή μεταμφιεσμένη. Η θεσμοθέτηση της υπακοής και της δουλοπρέπειας είναι έτσι ένας κρυφός παράγοντας στη σύγχρονη κοινωνία. Καλύπτεται εν μέρει από το «στυλ», τον καταναλωτισμό, τις μανίες, τα φετίχ, την ομαλότητα, και την συμμόρφωση ... «όλοι οι άλλοι το ίδιο κάνουν», «Δεν το είδα στην τηλεόραση, άρα αυτό είναι περίεργο, τρελό, εκτός ελέγχου, κτλ.»

Η ιδεαλιστική μορφή του αφέντη, του Φύρερ, του αυταρχικού Πατέρα, και ο κυριαρχικός Πατριωτισμός

Αυτό η δουλική, ανήμπορη, απαθής, και εφυσηχασμένη / υπάκουη κατάσταση είναι πραγματικά το πρόσφορο έδαφος για ολοκληρωτικούς τυράννους, δικτάτορες, δημαγωγούς, τον ιδεαλιστικό κυριαρχισμό, και το αστυνομικό κράτος. Κάποιος μπορεί να ρωτήσει πώς η παθητικότητα και η υπακοή θα μπορούσαν να μετατραπούν σε ένα επιθετικό πατριωτικό κίνημα. Ο ναζισμός είναι ένα σύγχρονο παράδειγμα. Αν και κάποιος θα μπορούσε να αναλύσει την μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο Γερμανία αποκλειστικά και μόνο από οικονομική άποψη, οι ψυχολογικοί παράγοντες που γέννησαν τον ναζισμό ήταν μια αίσθηση αδυναμίας και άγχους αν και εν μέρει οφειλόμενη στην ήττα της Γερμανίας στον Α 'Παγκόσμιο Πόλεμο και στην επακόλουθη οικονομική ύφεσή του. Όμως, ολόκληρος ο κόσμος ήταν σε οικονομική ύφεση, αν θυμόμαστε. Μοναδικά στη Γερμανία, οι Ναζί πρόσφεραν την παγκόσμια κυριαρχία, σαν πίστη / πατριωτισμό σ ένα φυλετικό και εθνικό μοντέλο. Ο Χίτλερ ανέλαβε το ρόλο της φιγούρας του παππού / του ηγέτη, και το μόνο που χρειαζόταν ήταν τυφλή υπακοή στο σχέδιο του. Οι πιο άνανδρες, ανθρωπογενείς μαζικές καταστροφές όπως οι θρησκευτικοί, εθνικιστικοί, φυλετικοί, και τραϊμπαλιστικοί πολέμοι και γενοκτονίες τροφοδοτούνται από τέτοια νοοτροπία. Αν και κάτω από αυτά τα νοητικά τεχνάσματα βρίσκεται η απληστία, η εξουσία και ο έλεγχος από τους αφέντες των σκλάβων. Μια εύκολη και γρήγορη λύση για την ντροπή είναι η υπεροχή(κυριαρχικότητα), όπως και η εύκολη λύση για τα συμπλέγματα κατωτερότητας είναι τα συμπλέγματα ανωτερότητας, όπου και τα δύο είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Ένας υγιής πληθυσμός δεν εξαρτάται από αυτά τα τεχνάσματα. Δεν μπορούν να χειραγωγηθούν από δημαγωγούς, μισαλλόδοξους, από την καταδίκη των άλλων, την ξενοφοβία, το μίσος για τους άλλους, την κατηγορία, ή την συνέργια στην πατριωτική πίστη, στην υπακοή, ή στην συμμόρφωση, όπου η αξία κάποιου εξαρτάται από το να κάνει το καθήκον του – αυτό που αναμένεται από κάποιον από τον περίγυρό του, τον ηγέτη, ή την εξωτερική μορφή αυθεντίας. Σε κάθε κρίσιμη συγκυρία, βλέπουμε ότι τέτοιες ολοκληρωτικές και συχνά φονταμενταλιστικές παγίδες εξαρτώνται από ανθρώπινα όντα που βρίσκονται σε σύγχυση και τους έχει αφαιρεθεί η ικανότητά τους να σκέφτονται για τον εαυτό τους.

Τι να ψάξουμε

Οι τελευταίες τακτικές είναι από κινδυνολόγους που ισχυρίζονται ότι απελευθερώνουν τα θύματα από τον φόβο. Λένε, «Μην πανικοβάλλεστε», ενώ δημιουργούν περισσότερο πανικό. Ομοίως, εκείνοι που ισχυρίζονται ότι εκθέτουν τις συνωμοσίες είναι συχνά μέρος μιας άλλης συνωμοσίας. OK αποκαλέστε τους απλά συνεργάτες με ειδικού ενδιαφέροντος επιχειρήσεις, χα χα!

Να είστε σε επιφυλακή για όσους συνεχεία λένε: «Είμαι μπερδεμένος, αυτό προκαλεί σύγχυση, τα πράγματα φαίνονται να είναι αντιφατικά, αυτή είναι μια πολύ περίπλοκη κατάσταση, οι ειδικοί πρέπει να γνωρίζουν τι κάνουν, το μέσο άτομο δεν είναι σε θέση να κατανοήσει την αλήθεια, δεν θα μπορούσατε να χειριστείτε την αλήθεια», και ούτω καθ 'εξής σε αυτό το πνεύμα της μοιρολατρικής άγνοιας και σύγχυσης. Αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να είναι πράκτορες της παραπληροφόρησης.

Η χρήση ναρκωτικών για την παθητικότητα, την υποταγή, και τον εφησυχασμό

Ο καθένας ξέρει ότι τα ηρεμιστικά έχουν σχεδιαστεί για να δημιουργούν την ηρεμία και την παθητικότητα. Τα νεότερα φάρμακα, επίσης, κάνουν τη ζωή πιο ανεκτή. Ένα υψηλό ποσοστό των παιδιών μας αυτή τη στιγμή διαγνώνονται με διαταραχές διάθεσης ή γνωστικές και έχουν γίνει εξαρτημένα (όπως και ένα μεγάλο ποσοστό ενηλίκων). Επιπλέον, υπάρχουν πολλές νοητικές παρενέργειες των ιατρικών φαρμάκων και εμβολίων, τα οποία έχουν σχεδιαστεί για την αντιμετώπιση σωματικών διαταραχών. Λίγες είναι οι μακροπρόθεσμες μελέτες που έχουν γίνει σχετικά με τη μακροπρόθεσμη χρήση, ιδίως από την άποψη του να γινόμαστε απαθείς και εφησυχασμένοι καθώς και επίσης παθητικοί και υπάκουοι κομφορμιστές.

Με λίγα λόγια, τα τρόφιμα, τα ναρκωτικά, η προπαγάνδα των μέσων, η καθιστική ζωή, ο φόβος και η ανασφάλεια, όλα μπορούν να γίνουν παράγοντες για τη δημιουργία της δουλικής διάθεσης της μπλαζέ απάθειας στην αδιαφορία που επιδεικνύουν οι Αμερικανοί για την μακροπρόθεσμη ευημερία και το μέλλον τους, πόσο μάλλον αυτό των παιδιών τους. Συμφωνώ ότι αυτή η έρευνα παραμένει επιφανειακή, ενώ ταυτόχρονα καλεί για μια μεγαλύτερη έρευνα σχετικά με τις μάσκες της υπακοής, της υποτακτικότητας, της ντροπής, της περηφάνιας, του καθήκοντος, του αυταρχισμού, της ευθύνης, και της ικανότητας του ατόμου για ελευθερία.

Σήμερα αξίζει να εξετάζουμε το σύνολο του τομέα της ψυχολογίας του σκλάβου. Αυτό λέγεται, λόγω της γενικής έλλειψης ανταπόκρισης από τους Αμερικανούς, η οποία υπαγορεύει ένα τέτοιο συμπέρασμα. Η τραγική ιστορία της ανθρώπινης υποταγής στην εξωτερική εξουσία και ο έλεγχος δεν είναι βέβαια νέα. Οι ψυχολογικοί μηχανισμοί προσαρμογής από τους σκλάβους ώστε να εξαπατήσουν τους εαυτούς τους σε μια μάταιη προσπάθεια να ζουν με τον πόνο και την υποβάθμισή τους συχνά είναι κρυμμένοι και υπό άρνηση, επειδή η αναγνώριση όχι μόνο μπορεί να είναι επώδυνη, αλλά μπορεί επίσης να θέσει κάποιον στον κίνδυνο να παραβιάσει ένα κοινωνικό ταμπού και έθιμο. Τα πολιτιστικά, κοινωνικά, και τα θρησκευτικά έθιμα, οι αξίες, τα ήθη και τα πρωτόκολλα, συμμετέχουν επίσης ενώ οι μηχανισμοί του κοινωνικού εξοστρακισμού, ο εξαναγκασμός, η εξορία, και ο εξορκισμός, είναι επίσης παράγοντες για να εξετάσουμε. Τα θέματα αυτο-μίσους, αυτο-υποτίμησης, αυτο-τιμωρίας, κατάθλιψης, ντροπής, και έλλειψης αυτοσεβασμού είναι επίσης κοινοί παράγοντες, ως εκ τούτου, υπάρχει η επιθυμία να κρυφτεί ή να αποφύγει κάποιος την αυτο-αποδοχή των πραγματικών ή βαθύτερων συναισθημάτων του. Αυτό δεν σημαίνει ότι η διαδικασία είναι περίπλοκη, αλλά είναι συχνά κρυμμένη και καταλήγει να είναι επιφανειακή, εξωτερικευμένη, ή ανύπαρκτη εξαιτίας εξωτερικών πιέσεων.

Οι πρώην σκλάβοι κάνουν «καλά» και πρόθυμα μεσαία στελέχη-αφεντικά σκλάβων, γιατί ξέρουν πώς να χειριστούν την ψυχολογία των υφισταμένων τους. Αυτά τα αφεντικά εξυπηρετούν τους αφέντες ως μανιώδεις μαριονέτες, όχι μόνο από την ανάγκη να επιβραβευτούν, ή λόγω των ζητημάτων αυτοαξίας, προνομίου, εξουσίας, ασφάλειας, ή απληστίας, αλλά και για να απαλλαγούν / διώξουν το αυτομίσος και το θυμό τους πάνω στους κατωτέρους τους, τα θύματα. Έχουν ανάγκη να καταδυναστεύουν τους άλλους, λόγω της δικής τους προϋπάρχουσας αίσθησης ντροπής και της έλλειψης προσωπικής αξίας, αποδεικνύοντας έτσι την αίσθηση της ανωτερότητας στους εαυτούς τους εις βάρος των άλλων σκλάβων.

Η διέξοδος από τη δουλεία είναι να φτάσει κάποιος στην δική του αυθεντία / αυτογνωσία

Ανάμεσα στα σημαντικότερα εμπόδια είναι οι δικές μας ιερές αγελάδες, η απροθυμία μας να αμφισβητήσουμε την αυθεντία, και ειδικά αυτές τις πεποιθήσεις, τις οποίες θεωρούμε πιο ιερές και αγαπητές. Αυτό μπορεί να φαίνεται ειρωνικό, ότι η εμπιστοσύνη και αυτοπεποίθηση θα έρθουν αφού αμφισβητήσουμε τις βασικές πεποιθήσεις μας, αλλά αυτό έτσι λειτουργεί. Μόνο τότε θα είμαστε βέβαιοι. Μόνο τότε θα έχουν αναπτύξει κριτική σκέψη και την ικανότητα να κάνουμε τις δικές μας σκέψεις, να διαμορφώνουμε τις δικές του απόψεις μας, και να ζήσουμε σε μια ελεύθερη κοινωνία, η οποία προάγει την ελευθερία για όλους. Η δημιουργική σκέψη θα έρθει φυσικά.

Με λίγα λόγια, η σύγχυση που προκαλείται από την αποβλάκωση ενός πληθυσμού σκλάβων μέσω του θεσμοθετημένου προγραμματισμού είναι η νούμερο ένα αιτία για το σύνδρομο της νοοτροπίας του σκλάβου. Οι άνθρωποι πρέπει να διεκδικήσουν εκ νέου το κληρονομικό τους δικαίωμα και το βασικό τους ένστικτο να διακρίνουν την αλήθεια από το ψέμα, τον δόλο, τα ψέματα, και την εξαπάτηση από το πραγματικό πράγμα.

Αυτό δεν είναι ένα κάλεσμα για δημοκρατία, αλλά μάλλον μια πρόσκληση να αποτινάξουμε την νοοτροπία του σκλάβου. Μόνο αφότου η νοοτροπία του σκλάβου δεν είναι η πλειοψηφία, μία ελεύθερη κοινωνία θα έχει την δύναμη να ανθίσει. Η δημοκρατία, η ίδια θα μπορούσε να χειραγωγηθεί ως ένα κυριαρχικό ιδανικό και ως εκ τούτου να βρεθεί σε θέση να διαπράξει εγκλήματα και καταστροφές εξίσου καταπιεστικά, όπως ο ναζισμός. Μια υγιής κοινωνία πρέπει πρώτα να νικήσει τη νοοτροπία του σκλάβου και τους πολλούς δυσδιάκριτους και πανούργους υπηρέτες της, όπως η ανθρώπινη σύγχυση, ο φόβος, και οι δυνάμεις του αυτο-μίσους και της αυτοκαταστροφής.

Τα ανθρώπινα όντα πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη για τις δικές τους σκέψεις, λόγια, και δράσεις. Χωρίς μια τέτοια αυτο-ευθύνη, δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατία και ελεύθερη κοινωνία. Πώς έτσι; Επειδή έχει ειπωθεί παραπάνω, εάν τα ανθρώπινα όντα δεν αναλάβουν την ευθύνη, τότε κάποιος άλλος θα το κάνει για αυτούς. Εάν οι άνθρωποι δεν σκέφτονται για τον εαυτό τους στη συνέχεια οι χειραγωγούντες τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, οι πολιτικοί και θρησκευτικοί «ηγέτες» ή άλλες ελίτ θα σκέπτονται και θα μιλάνε γι 'αυτούς στη θέση τους. Όταν η πλειοψηφία των ανθρώπων σε μια κοινωνία δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να σκέπτεται, να μιλά, ή να ενεργεί στη θέση τους, τότε αυτοί οι άνθρωποι μόνοι τους είναι σε θέση να συμμετέχουν σε μια δημοκρατία. Διαφορετικά, είναι μια δημοκρατία μόνο στο όνομα, μια κατασκευασμένη αυταπάτη, μια εξαπάτηση, και ένα ψέμα, το οποίο λέγεται ως ένα παραμύθι του κρεβατιού σε ανόητους και παιδιά από τα παραπλανητικά μέσα.

Έτσι, το πρώτο βήμα της αφύπνισης είναι η κριτική σκέψη, η οποία είναι η δυνατότητα να κάνουμε ερωτήσεις, να αμφισβητούμε την αυθεντία/εξουσία, καθώς και τις συμβατικές πεποιθήσεις. Χρειάζεται δύναμη και θάρρος, και κάποια έμπνευση, αλλά αυτή δεν βρίσκεται πουθενά αλλού, παρά βαθιά μέσα μας. Γνωρίζοντας πως λειτουργεί το μυαλό το δικό μας (το όργανο της γνώσης) είναι ένα απαραίτητο εργαλείο για να ανακαλύψουμε ποιοι είμαστε, πώς φτάσαμε ως εδώ, και στη συνέχεια να αποφασίσουμε προς ποια κατεύθυνση θα πρέπει κάποιος να πάει ως μέλος μιας μεγαλύτερης κοινότητας και της κοινωνίας. Στη συνέχεια μπορούμε να αρχίσουμε να εκφράσουμε και να εκδηλώσουμε το κοινό μας όραμα, ξεκινώντας από τις ρίζες μας, την αυτογνωσία, το φυσικό περιβάλλον, την κοινότητα, το έθνος, και κινούμενοι με αρμονία να δημιουργήσουμε ένα λειτουργικό αμοιβαία επωφελές παγκόσμιο σύστημα, το οποίο είναι βαθιά ουσιαστικό και αξίζει τον κόπο.

Η ζωή / η εξέλιξη είναι η μητέρα μας

Ποιος έχει τον έλεγχο και γιατί υπάρχει η ανάγκη να ελέγχουμε και να κατέχουμε πράγματα; Τα πράγματα μας κατέχουν όσο και εμείς αυτά. Σε ένα θεμελιώδες επίπεδο το γρασίδι, οι οδοί του νερού, ο πλανήτης, το φυσικό περιβάλλον, ο ήλιος, τα αστέρια, και το σύμπαν μας κατέχουν. Διαφορετικά τα ανθρώπινα όντα δεν θα ήταν στον εξελικτικό κύκλο, χωρίς αυτήν τη σχέση στον ιστό της ζωής. Σε μια ευρύτερη έννοια, η ιδιοκτησία αυτή αφορά την αναγνώριση μιας διαδικασίας. Εμείς, ως ανθρώπινα όντα, είμαστε μέρος μιας ευφυούς εξελικτικής διαδικασίας που πηγαίνει τέρμα πίσω στο άναρχο αγέννητο. Είναι η αρχέγονη διεργασία. Το να αρνηθούμε την ανθρώπινη ιδιότητά μας είναι όχι μόνο περιττό για την υλοποίηση του περικαλλούς βαθέος μεγαλείου της ζωής και της εξέλιξης, αντίθετα είναι απαραίτητο να αναγνωρίσουμε, να σεβαστούμε, και να αγκαλιάσουμε τη ζωή και την ύπαρξη έτσι ώστε να ενσωματώνουμε και να εκφράσουμε αυτήν τη σοφία. Όπου αυτή η σοφία της αγάπης αναγνωρίζεται ως πανταχού παρούσα, δεν βιώνεται κανένα μαρτύριο. Το ότι αυτό το μήνυμα πρέπει να επαναλαμβάνεται, είναι ένα σημάδι μιας προϋπάρχουσας μεγάλης αποξένωσης / άγνοιας - μια λήθη της αληθινής καταγωγής μας και της εξελικτικής κατάστασης της ύπαρξης. Όταν βιώσουμε την εμπειρία ότι είμαστε συνδεδεμένοι, τότε όλα γύρω μας είναι μέλη της οικογένειας. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει μοναξιά. Αυτό φέρνει τους πάντες μέσα και δεν αφήνει έξω κανέναν. Είναι ένα πλήρες συναίσθημα - που τα περικλείει όλα. Kanyini είναι το αυτόχθονο όνομα για την άνευ όρων σύνδεση (συνεκτικότητα) με τη γη ως μητέρα. Περιλαμβάνει την εγγενή αρχέγονη καταγωγή κάποιου –την ταυτότητά του και το νόημα της ζωής - την ανοικτή αλήθεια. Έχουμε όλα όσα χρειαζόμαστε, όλο το είναι. Σε περίπτωση που η αυτή η καταγωγή / σύνδεση αγνοείται, απομακρύνεται, κομματιάζεται, σκίζεται, ή διασπάται, τότε έχουμε άγνοια, καταγωγές υποκατάστατα, και ψεύτικες ταυτοποιήσεις. Στη συνέχεια έχουμε τη δουλεία. Προσοχή στις καλά ενορχηστρωμένες εξαπατήσεις, οι οποίες χρησιμεύουν ως σοβαροί περισπασμοί. Προσοχή, αν υπάρξουν προσπάθειες να υποσκαφτεί το ηθικό και να υποτιμήσουν αυτήν την φοβισμένη ευκαιρία να ζήσουμε σε αρμονία με ό,τι υπάρχει. Δείτε αυτό το απλό αλλά βαθύ βίντεο σχετικά με τους αυτόχθονες Kanyini.

http://www.youtube.com/watch?v=u5infho-6nQ&NR=1

Ελευθερία δεν είναι η αυτονομία

Η ελευθερία της σκέψης δεν είναι τόσο επιφανειακή όπως η προσποίηση (η ελευθερία να υποκρίνεσαι και να εξαπατάς τους άλλους ή τον εαυτό σου). Αυτή είναι απλώς μια άλλη μορφή αυτο-εξαπάτησης. Η ελεύθερη σκέψη είναι το αντίθετο. Είναι η ικανότητα να σκεφτόμαστε έξω από ότι μας έχουν πει να σκεπτόμαστε, έξω από το κουτί, χωρίς δόγμα, ιδεολογία, ή τεχνητό προγραμματισμό.

Η ελευθερία να σκεπτόμαστε ό, τι θέλουμε, ανεξάρτητα αν είναι αλήθεια ή ψέματα, υποστηρίζει την σύγχυση. Σε αυτή την μηδενιστική δήλωση, τα ίδια τα θύματα στερούν από τον εαυτό τους το πραγματικό νόημα, δημιουργώντας παράλληλα μια φάρσα στον εαυτό τους. Δηλώσεις όπως δεν υπάρχει αλήθεια, η αλήθεια μου είναι δική μου, κράτα την αλήθεια σου για τον εαυτό σου, δεν υπάρχει τίποτα πραγματικό, κλπ., είναι οι κυνικές δηλώσεις της αυτό-εξαπάτησης / παραίσθησης. Συνήθως μια τέτοια αντίδραση συχνά προκαλείται από κάποιον άλλο που προσπαθεί να επιβάλει την εξουσία του, το συμπέρασμά του, ή τις πεποιθήσεις πάνω σε κάποιο θύμα, αλλά υπολείπεται της κριτικής και δημιουργικής σκέψης, και μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Στην καλύτερη περίπτωση, τέτοιες μηδενιστικές δηλώσεις είναι η απελπισμένη προσπάθεια να δηλώσουμε, ότι έχουμε το δικαίωμα να σκεπτόμαστε οτιδήποτε θέλουμε. Εάν αφεθεί απεριόριστη, αυτή η δήθεν λεγόμενη ελευθερία είναι μια άλλη μορφή αυταπάτης (εγώ απλά θα νομίζω ότι είμαι ο Πάπας, κλπ). Η αυταπάτη είναι μια πτυχή της σύγχυσης και οδηγεί σε δυστυχία, όχι ευτυχία. Ακόμα και η σκέψη ότι η ευτυχία είναι όλη στο μυαλό, μπορεί να είναι απατηλή, χωρίς να συνοδεύεται από την αλήθεια ή την αληθινή σοφία - χωρίς να απελευθερώσουμε πρώτα τον εαυτό μας από την σύγχυση. Η ανθρώπινη ελευθερία οφείλεται στην αφύπνιση από την σύγχυση. Η πραγματικότητα δεν βασίζεται σε ένα ψέμα που λέμε στον εαυτό μας, σε μια άρνηση, και δεν είναι μια προσποίηση. Δεν μπορούμε να «μπούμε στην πραγματικότητα» μέσω της αυταπάτης.

Συμπέρασμα

Η παραπληροφόρηση, η σύγχυση, η καπηλεία του φόβου, η υπονόμευση του ηθικού, και η αποβλάκωση των μαζών για να εξυπηρετηθούν οι εκμεταλλευτές της απληστίας, του ελέγχου και της εξουσίας είναι μια παλιά ιστορία. Η έξυπνη απάντηση είναι να μην επιτρέψουμε σε αυτούς τους δημοσιευτές της παραπληροφόρησης να είναι επιτυχείς στην προσπάθεια πλύσης του εγκεφάλου. Εάν ως έθνος, οι άνθρωποί του εξαπατηθούν ευρέως, τότε θα κάνουν λάθη. Αν δεν δούμε τα σαμαράκια στο δρόμο, μπορεί κάλλιστα να έχουμε μια ανώμαλη διαδρομή.

Η ευθύνη (σε μια δημοκρατία), στηρίζεται στην ικανότητα του λαού να διακρίνει (την αλήθεια από το ψέμα). Όταν αυτή η έμφυτη ικανότητα αναστέλλεται, διαστρέφεται, καταστέλλεται, ή παραδίνεται, τότε τα παρασιτικά, ληστρικά, εκμεταλλευτικά φρικιά του ελέγχου λαίμαργα θα ανταγωνιστούν να σκεφτούν αντί γι 'αυτόν. «Μη ρωτάς, μη μπαίνεις σε πειρασμό, να είσαι πιστός και πατριωτικός, ακολούθα τις εντολές και τις οδηγίες, και μη μπαίνεις στην αμφιβολία». Η ιστορία έχει καταγράψει μια μακρά σειρά από παραπλανητικές φάρσες που διαιωνίζονται στις μάζες. Για παράδειγμα, το πρόσφατο εμβόλιο κατά του H1N1 «Διεθνής κίνδυνος πανδημίας» δεν είναι μια ανωμαλία που συμβαίνει πρώτη φορά, αλλά μάλλον, μία από μια μακρά σειρά από φάρσες για να δημιουργήσουν φόβο, πανικό, υστερία, ισχυρή πίστη, σύγχυση, και κατά συνέπεια εξάρτηση από την ολοκληρωτική και ηγεμονική ολιγαρχία.

Υπάρχουν πολλά παραδείγματα, αλλά σε γενικές γραμμές η «επίσημη επείγουσα εθνική πανδημία H1N1», λειτουργεί ως ακριβώς ακόμη ένα παράδειγμα του πόσο μη κριτικοί, εφησυχασμένοι, και απαθείς έχουν γίνει οι περισσότεροι άνθρωποι. Φαίνονται να εμπιστεύονται τους ειδικούς «αυθεντίες», παρά τις εκπληκτικές πρόσφατες, πολύ δαπανηρές, απάτες ρεκόρ και το αυξανόμενο χρέος στους φορολογούμενους. Αυτό το χρέος «φαίνεται» στην επιφάνεια να είναι αβλαβές, δεδομένου ότι οι φόροι δεν θα αυξηθούν ανάλογα, αλλά ο δανεισμός για το χρέος απλά καθυστερεί την αναπόφευκτη πληρωμή. Κάποιος πρέπει επίσης να αναρωτηθεί ποιος είναι ιδιοκτήτης του 11 τρισεκατομμυρίων δολαρίων Ομοσπονδιακού χρέους και των συγκλονιστικών χρεών των πόλεων, των νομών, των κρατών, και των προσωπικών χρεών; Εάν κάποιος είναι σε χρέος, τότε ο δούλος πληρώνει τον κάτοχο του χρέους, προφανώς.

Αυτό είναι δουλεία του χρέους, μια άλλη μορφή σκλαβιάς, όπου, οι άνθρωποι υποθηκεύουν με λύτρα το μέλλον τους ή το μέλλον των παιδιών. Αυτό δεν αποτελεί λύση, ούτε οι άλλες αφελείς λύσεις που λένε: «Πες μου τι να κάνω, και θα το κάνω». Τέτοια υπνωτική τυφλή υπακοή θα δημιουργήσει τις συνθήκες για μελλοντική εκμετάλλευση. Από την άλλη πλευρά, οι υπό σύγχυση άνθρωποι μπορούν να καταφύγουν σε μια απλοϊκή λύση όπως να ΚΑΤΗΓΟΡΗΣΟΥΝ κάποιον άλλο, ορισμένους που το πρόσωπό τους δείχνει ξένο, μια άλλη θρησκεία, ένα άλλο έθνος, το άλλο πολιτικό κόμμα, να εισβάλουν σε μια ξένη χώρα, να αγοράζουν περισσότερα φανταχτερά όπλα, ή άλλες παρόμοιες αντιδράσεις που εκτονώνουν τις πολλές απογοητεύσεις που προέρχονται από την υπερηφάνεια, τον φόβο, τον θυμό, την άγνοια και την σύγχυση που οι συγχυσμένοι άνθρωποι επικαλούνται προκειμένου να προστατέψουν τις προϋπάρχουσες πεποιθήσεις τους για τον εαυτό τους, οι οποίες φαίνονται να δέχονται επίθεση. Με λίγα λόγια, η ψυχολογία της οργανωμένης σύγχυσης πρέπει να θεωρείται ως ένας μεγάλος παράγοντας σε αυτά τα γεγονότα. Όντας ο αιτιώδης παράγοντας για την θεσμοθετημένη μαζική σύγχυση, αυτός είναι ο λόγος που οι εκλογές είναι προς πώληση στον υψηλότερο πλειοδότη, επειδή κοστίζει πολλά χρήματα για να αναπτυχτούν στρατηγικές, να αγοραστούν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, και να προωθηθούν οι άδειες εικόνες, η εξαπάτηση, και οι εμφανίσεις.

Η αφύπνιση είναι προς την αντίθετη κατεύθυνση του παιχνιδιού «αφέντης των ανδρεικέλων» η οποία αποβλακώνει τους ανθρώπους, φυσικά. Η αντίφαση, η υποκρισία, και η υποκριτική αφέλεια μπορεί να είναι τα αποτελέσματα μια τίμιας εσωτερικής σύγχυσης, αλλά είναι πιο χρήσιμο να γίνει διάκριση μεταξύ της απλής ειρωνείας από τα ψέματα και την παραπληροφόρηση. Θα μπορούσε κανείς να συμπεράνει ότι οι υψηλά αμειβόμενοι εκπρόσωποι, οι μέσου επιπέδου διευθυντές και οι αξιωματούχοι των περιστρεφόμενων θυρών είναι ειλικρινά συγχυσμένοι και ως εκ τούτου είναι απλά υποκριτές, ή μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι αυτοί συγχέουν σκόπιμα τους ανθρώπους.

Ως εκ τούτου, πρέπει να γίνει μια ερώτηση? Ποιος ωφελείται; Η «Εθνική έκτακτη ανάγκη για τον H1N1», ο νόμος Patriot Act, η ενεργειακή κρίση, ο συνεχής πόλεμος στον αμερικανικό λαό, είναι απλά η διεφθαρμένη επιρροή των μεγάλων φαρμακευτικών(Big Pharma), των εταιρειών πετρελαιοειδών, των απατεώνων του ασφαλιστικού και χρηματοοικονομικού τομέα, είναι μόνο το αποτέλεσμα αιμομικτικών επιχειρηματικών σχέσεων; Μπορούμε να τα χρεώσουμε αυτά στους ανθρώπους από το Αφγανιστάν, στον ιρακινό λαό, στους αλλοδαπούς μετανάστες, στους ακτιβιστές για την άμβλωση, ή στο άλλο κόμμα; Ποιος είναι πραγματικά πίσω από / έχει επενδύσει στην Big Pharma, στις εταιρείες πετρελαίου, στον χρηματοπιστωτικό τομέα, στα μέσα ενημέρωσης, στο βιομηχανικό στρατιωτικό σύμπλεγμα, στο σύστημα των φυλακών και σε τι έχουν επενδύσει οι γραφειοκρατίες των περιστρεφόμενων θυρών; Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται να σκεφτούν για τίποτε από αυτά, έτσι έχουν παραιτηθεί. Η δημοκρατία μπορεί να είναι πολύ απαιτητική για τους σύγχρονους τύπους του καναπέ που παίρνουν καθημερινά την δόση τους από την προπαγάνδα των κυρίαρχων (εταιρικών) μέσων ενημέρωσης. Ωστόσο, εγώ θα βγάλω τον ελέφαντα από την τσάντα πάνω στο τραπέζι της τραπεζαρίας. Θα σας πω ποιος είναι υπεύθυνος. Είσαι ΕΣΥ.

Η σύγχυση τρέφει την ανικανότητα, ενώ η συνείδηση του σκλάβου είναι το πιο αιτιώδες πρόβλημα. Το «Ακολουθήστε τον ηγέτη και πληρώστε τα παρκόμετρά σας» λειτουργεί μόνο μέχρι έναν περιορισμένο βαθμό (ευχαριστώ τον Bob Dylan). «Είμαστε νεότεροι από αυτό τώρα». Για να μπερδέψουν τον κόσμο όλο και να τους κάνουν να αισθάνονται αβοήθητοι, απαθείς, και εφησυχασμένοι, οι αφέντες των σκλάβων προσπαθούν να υποσκάψουν εντελώς το ηθικό και να τους κάνουν να αισθάνονται ντροπή. Για να μπορέσει η ατζέντα τους να κυριεύσει το μυαλό και τις καρδιές των μαζών, οι μάζες πρέπει να ωθηθούν να αισθάνονται ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση εκτός από την υπακοή και την πίστη. Πρέπει να πείσουν τους δούλους ότι δεν μπορούν να γνωρίζουν τίποτα για τον εαυτό τους, δηλαδή, ότι όλη η αυθεντία εκπορεύεται από τον αφέντη των ανδρεικέλων. Οι ερωτήσεις, οι οποίες φαίνεται απειλητικές, αντιμετωπίζονται επιθετικά, προσπαθώντας να κρατήσουν τους σκλάβους συνεχώς σε θέση άμυνας. Όταν αυτό αποτύχει, τότε ασκούνται οι πολλές παραλλαγές από τις ad hominem (σπιλωτικές) επιθέσεις οι οποίες αποβλέπουν στο να απορρίψουν, να υποτιμήσουν, ή να γελοιοποιήσουν τον αμφισβητία, σαν να ήταν είτε ηλίθιος, ο εχθρός, ή το κακό, ή και τα τρία. Μια άλλη παρόμοια τακτική είναι η χρήση ενός επιχειρήματος αχυρανθρώπου, που κακοχαρακτηρίζει την αντίθετη άποψη μέσα από την παραποίησή της ως ανόητη ή παράλογη. Μια άλλη ανέντιμη τακτική σχεδιασμένη να συγχέει την σοβαρή συζήτηση είναι η χρήση του τεχνάσματος του αποπροσανατολισμού, όπου ο πλάνος αλλάζει το θέμα / αντικείμενο ξαφνικά οδηγώντας το σε ένα εντελώς ξεχωριστό θέμα στην σκόπιμη προσπάθεια του να εκτρέψει μια γνήσια διαδικασία έρευνας της αλήθειας, ενώ αποφεύγει την άμεση απάντηση με την αλλαγή του θέματος.

Η αυθεντική ελευθερία εξαρτάται από τους ανθρώπους της, όχι μόνο να είναι ενημερωμένοι, αλλά μάλλον να μην παραπληροφορούνται σκόπιμα, με το τελευταίο να είναι πιο συχνό. Η ελεύθερη και ειλικρινής έρευνα θεωρείται ως απειλή, και περιορίζεται λόγω των ενδοιασμών της κυρίαρχης τάξης. Αυτός ο φόβος δεν αγνοείται από τους αφέντες των σκλάβων. Η δημοκρατία δεν εξαρτάται μόνο από την πρόσβαση σε αμερόληπτα δεδομένα, αλλά επίσης περιορίζεται από την ικανότητά μας να επεξεργαζόμαστε τα δεδομένα με έξυπνο τρόπο. Ως εκ τούτου, η οργανωμένη σύγχυση παρέχει μια διπλή ανικανότητα (τόσο εσωτερικές / ψυχολογικές ανικανότητες αλλά και εξωτερικές ανικανότητες σε σχέση με τον αρνητικό προγραμματισμό μέσω των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, των μέσων μαζικής ενημέρωσης, καθώς και παρόμοιων μεθόδων κατήχησης). Τα σημαντικότερα εργαλεία που χρησιμοποιούν οι αφέντες των σκλάβων έχουν περιγραφεί, αλλά η ικανότητα του αφέντη των σκλάβων να δημιουργήσει όπλα μαζικής απόσπασης της προσοχής και υπονόμευσης του ηθικού, είναι αυτή που τις περισσότερες φορές παραμένει απαρατήρητη ή αγνοείται (σκόπιμα). Τα επιλεγμένα γεγονότα φιλτράρονται, ενώ οι πολιτικά ορθές και σωστές γνώμες των «αυθεντιών» επαναλαμβάνονται έτσι ώστε ακόμη και ο περίγυρος κάποιου να επαναλαμβάνει την ίδια παραπληροφόρηση.

Παρόλα αυτά, μία ακατάσχετη έμφυτη ομορφιά μας παροτρύνει συνεχώς (σε όσους είμαστε ζωντανοί να την αναγνωρίσουμε και να την σεβαστούμε) και στη συνέχεια να την εκφράσουμε. Αν δεν γνωρίζουμε ότι είμαστε μέρος του ιστού της ζωής, τότε θα πρέπει να μελετήσουμε τον εαυτό μας πιο βαθιά - γνώθι σ’ αυτόν και γνώρισε την ζωή πλήρως και απολύτως. Τότε μπορούμε να ενεργήσουμε έξυπνα και με υπέρτατη αυτοπεποίθηση, ανεξάρτητα με ότι γίνεται απαγορευμένο ή ταμπού.

Ο ψυχικός πόλεμος δεν είναι τίποτε άλλο από δυνάμεις αντι-ζωής που είναι προμηθευτές της σύγχυσης, του ψέματος, της εκμετάλλευσης, της δουλείας, και του θανάτου σε αντιδιαστολή με αυτούς που αφυπνίστηκαν και αφυπνίζονται. Στη συνέχεια, μπορείτε να γιορτάσετε τη ζωή, να τιμήσετε τη ζωή, να διασκεδάσετε, να αγαπάτε περισσότερο, και να είστε φυσικά ανοιχτοί, έντιμοι, ειλικρινείς και παθιασμένοι, ακριβώς επειδή δεν έχετε κλείσει την όμορφη καρδιά σας - γιατί είσαστε μέρος του ιστού όλης της ζωής, τον αναγνωρίζετε, τον σέβεστε και τον τιμάτε ως το συλλογικό και κοινό καθολικό δυναμικό μας. Αυτό το παράδειγμα στη δική μας ζωή, δεν θα χαθεί από τα παιδιά. Μπορούν να το δουν και να το αισθανθούν!

Και πάλι, το αντίθετο της σύγχυσης είναι η επίγνωση, η σοφία, η σαφήνεια, και η αλήθεια. Αυτό εκφράζεται ελεύθερα και αποτελεσματικά σε σχέσεις αγάπης, στην θεραπεία, και στον πανηγυρισμό. Υπάρχει ένας πόλεμος σε εξέλιξη.

"Αυτοί που δεν μαθαίνουν από την ιστορία είναι καταδικασμένοι να την επαναλάβουν"

George Santayana

Εποχή βαρβαρότητας και τρόμου

2011-09-05T19:14:00.002+03:00

Τίποτε ουσιαστικά δεν έχει αλλάξει από τις αρχαίες ή τις μετέπειτα αυτοκρατορίες όπου ο ισχυρός εκμηδενίζει κυριολεκτικά τον αδύναμο προκειμένου να τον υποτάξει.

Ότι πιο αρνητικό, σκοτεινό και αρρωστημένο έχει επινοήσει ο άνθρωπος σε αυτήν την μακάβρια πορεία επανέρχεται συνεχώς με ολοένα μεγαλύτερη ένταση και μένος, μόνο που τώρα συνοδεύεται από μια προκλητική, οργουελική ρητορική περί «απελευθέρωσης» και «ανθρωπιστικής» αποστολής.

Όμως, κάθε φορά που το ίδιο έργο ξαναπαίζεται, αποκτά μιαν όλο και πιο γκραν γκινιόλ εκδοχή, αφού η βαρβαρότητα, η φρίκη, και η καταστροφή εκτοξεύονται σε νέα ύψη.

Ότι θετικό δημιούργησε το ανθρώπινο πνεύμα ισοπεδώνεται βάναυσα από την παρανοϊκή μανία αυτής της μάταιης και ανούσιας διαδικασίας, η οποία θα έπρεπε προ πολλού να έχει εκλείψει από τον όμορφο αυτόν πλανήτη που φιλοξενεί και προσπαθεί να διαφυλάξει την ζωή.

Και μόνο το γεγονός ότι ο πιο ισχυρός στρατός του κόσμου τα βάζει με μια από τις πιο αδύναμες χώρες και οι άνθρωποι αυτού του πλανήτη παραμένουν θεατές, χωρίς να μπορούν να σταματήσουν το κακό, δείχνει την εντελώς παθητική κατάσταση που έχουμε κατρακυλήσει ως ανθρωπότητα.

Εάν η ανθρωπότητα στον 21^ο αιώνα δεν μπορεί να σταματήσει την πιο εξόφθαλμη ιμπεριαλιστική επιδρομή, τότε ίσως δεν υπάρχει ιδιαίτερη ελπίδα, δεν υπάρχει μέλλον, γιατί η ίδια βαρβαρότητα μπορεί να εξαπολυθεί ανά πάσα στιγμή προς όλους μας.

Κάθε φορά που εξαπολύεται μια τέτοια αγριότητα, δεν πληγώνεται μόνο ο επιλεγμένος στόχος αλλά συνολικά η ανθρωπότητα. Είναι ένα ύπουλο πλήγμα και μια πληγή που αν δεν την αντιληφθούμε και την επουλώσουμε, θα αποβεί μοιραία.

Την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές οι άνθρωποι στη Λιβύη, βιώνουν την απόλυτη φρίκη καθώς η χώρα τους και ιδιαίτερα η Τρίπολη, βομβαρδίζονται αδιάκριτα από την μισητή και αδίστακτη συμμαχία.

Πρόκειται για βομβαρδισμούς χαλί που ισοπεδώνουν σπίτια και γειτονιές και όσοι ζήσουν έχουν να αντιμετωπίσουν τους μισθοφόρους (βλέπε πληρωμένους δολοφόνους) της συμμαχίας, οι οποίοι βασανίζουν, βιάζουν, αποκεφαλίζουν και σκοτώνουν εν ψυχρώ. Η σφαγή μεγεθύνεται ανεξέλεγκτη και γίνεται λόγος για 60 χιλιάδες νεκρούς από την έναρξη αυτής της «ανθρωπιστικής» βαρβαρότητας.

Χωρίς ρεύμα, νερό, τροφή, βενζίνη, σε μια χώρα που μέχρι πριν λίγους μήνες τα είχε όλα αυτά σε αφθονία, και με αποκομμένο τον πληθυσμό από το τι πραγματικά συμβαίνει, αφού δεν υπάρχει πλέον τηλεόραση ή άλλα μέσα, οι άνθρωποι ζουν την κάθε τους στιγμή υπό το καθεστώς του τρόμου και της προπαγάνδας του εισβολέα και κατανοούν με τραγικό τρόπο το νόημα της «απελευθέρωσης».

Είναι ο απόλυτος εφιάλτης που δεν θα έπρεπε να βιώνει κανένας άνθρωπος στον πλανήτη, αλλά που όμως όλο και πιο συχνά επιβάλλεται στους λαούς από τους ίδιους, σεσημασμένους δράστες.

Η Λιβύη πληρώνει το τίμημα να θέλει να είναι ανεξάρτητη και ελεύθερη μέσα στο διευρυνόμενο, παγκοσμιοποιημένο σκηνικό της υποτέλειας. Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος της εισβολής και δυστυχώς δίνει σχεδόν μόνη της τον αγώνα ενάντια στην αυτοκρατορία.

Και είναι ένας αγώνας αποφασιστικής σημασίας, γιατί αυτό που διακυβεύεται στην Λιβύη δεν είναι μόνο η κατάκτηση της χώρας, αλλά το ίδιο το δικαίωμα των λαών για πραγματική ελευθερία, δημοκρατία, και αυτοδιάθεση.

Ο λαός της Λιβύης υφίσταται γενοκτονία από τους απρόσκλητους «σωτήρες» του

2011-08-29T13:26:00.004+03:00

Την ώρα που η ανθρωπότητα παρακολουθεί τις ψυχολογικές επιχειρήσεις και τα στημένα επικοινωνιακά παιχνίδια και βίντεο των κυριάρχων, ο ηρωικός λαός της Λιβύης ο οποίος για πάνω από 6 μήνες αντιστέκεται στην ιμπεριαλιστική και αποικιοκρατική εισβολή, ζει ένα απερίγραπτο δράμα, έχοντας βρεθεί στο μάτι ενός κυκλώνα που εξαπολύεται από την μεγαλύτερη πολεμική μηχανή του πλανήτη, αυτήν της νέας τάξης.

Η αλήθεια για την Λιβύη δεν είναι αυτή που παρουσιάζουν τα κυρίαρχα μέσα και αναπαράγουν τα κατά τόπους φερέφωνά τους.

Εάν πραγματικά θέλουμε να μάθουμε τι συμβαίνει στην Λιβύη, θα πρέπει να στραφούμε στις ανεξάρτητες πηγές ενημέρωσης και να διαδώσουμε την αλήθεια. Ίσως αυτό είναι το μόνο που μπορούμε να προσφέρουμε στον αγώνα του Λιβυκού λαού σε αυτήν την ιδιαίτερα σκοτεινή συγκυρία του παγκόσμιου εφησυχασμού μπροστά στην λαίλαπα της νέας τάξης.

Γιατί το σχέδιο της είναι το ίδιο (η υποταγή των λαών) και μόνο τα μέσα αλλάζουν (είτε απροκάλυπτος γκανγκστερισμός όπως στην Λιβύη είτε οι σκηνοθετημένες οικονομικές κρίσεις και χρεοκοπίες όπως στην Ελλάδα).

Συνδέσεις στα ελληνικά

http://overdisinformation.wordpress.com/

http://sancho7.blogspot.com/
http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/

Συνδέσεις στα αγγλικά

http://libyasos.blogspot.com/

http://www.mathaba.net/

http://www.youtube.com/user/108morris108

http://www.globalresearch.ca/

http://www.rense.com/

http://whatreallyhappened.com/

http://www.facebook.com/profile.php?id=1794314455#!/pages/Stop-the-aggression-in-Libya/186296531416909

Και ένα βίντεο στα αγγλικά που εξηγεί γιατί έγινε η εισβολή στην Λιβύη

Λαϊκό παντοπωλείο

2011-08-24T09:33:00.002+03:00

Ένα βίντεο για την ενεργοποίηση και την οργάνωση της τοπικής κοινωνίας στην παραγωγή της τροφής της με βιολογικό τρόπο. Δυστυχώς στο βίντεο δεν υπάρχουν υπότιτλοι στα ελληνικά, αλλά υπάρχουν στα αγγλικά και σε αρκετές άλλες γλώσσες, πηγαίνοντας στο μενού choose a language.

Σύνοψη

Στο Δυτικό Όκλαντ, της Καλιφόρνιας, όπου οι κάβες έχουν αντικαταστήσει τις αγορές, το λαϊκό παντοπωλείο δημιουργεί μια υγιή εναλλακτική λύση, που προσφέρει πρόσβαση σε βιολογικά προϊόντα. Μέσω των αστικών κήπων και των τοπικών αγροκτημάτων, το λαϊκό παντοπωλείο υποστηρίζει μια κουλτούρα βασισμένη στη σύνδεση με τη γη, τις βιώσιμες γεωργικές πρακτικές, και την αναγέννηση της κοινότητας.

Ο Μπραμ Ahmadi, συν-ιδρυτής και διευθύνων το λαϊκό παντοπωλείο, έχει πτυχίο στην Κοινωνιολογία και στο συγκεκριμένο εγχείρημα ο Μπραμ συνδυάζει την κοινωνική επιχείρηση, την συνεργατική οικονομία, την αστική γεωργία, την δημόσια εκπαίδευση και την ανάπτυξη της νεολαίας για τη δημιουργία υγιών και σταθερών κοινοτήτων στα κέντρα των πόλεων.

The Global Oneness Project

Η Global Oneness Project (πρόγραμμα παγκόσμια ενότητα) παράγει ταινίες, οπτικοακουστικό και εκπαιδευτικό υλικό που εξερευνούν το πώς η απλή έννοια της διασύνδεσης μπορεί να βιωθεί στον σημερινό πολύπλοκο κόσμο.

Φυλή συναντά τον λευκό άνθρωπο για πρώτη φορά*

2011-08-17T08:26:00.002+03:00

Ένα ιδιαίτερο φιλμ του κινηματογραφιστή Jean-Pierre Dutilleux το οποίο δείχνει την φυλή Toulambi στην Παπούα Νέα Γουινέα να συναντά τον λευκό άνθρωπο για πρώτη φορά.

Το παρελθόν του ανθρώπου συναντά το μέλλον του, ή μάλλον αυτήν την μία από τις πολλές πιθανές εκδοχές εξέλιξης που επικράτησε.

Αντίστοιχα το μέλλον του ανθρώπου συναντά το ένα και μοναδικό παρελθόν του από το οποίο προήλθε και εξελίχθηκε.

Και παρόλο που είναι μια συνάντηση μελών του ίδιου είδους, ουσιαστικά πρόκειται για την συνάντηση δύο διαφορετικών κόσμων: του πρωτόγονου και του «πολιτισμένου», του ανθρώπου της ζούγκλας και του ανθρώπου της «πολιτισμού» ή όπως το χαρακτηρίζει ο Daniel Quinn στο βιβλίο του Ismael, η συνάντηση μεταξύ leavers (αφήνοντες δηλαδή βιώσιμοι και συνετοί) και takers (άρπαγες δηλαδή άπληστοι και μη βιώσιμοι).

Γιατί τελικά αυτό είναι το βασικό που χωρίζει αυτά τα δύο στάδια του ανθρώπου που απεικονίζονται στο φιλμ: η ύπαρξη ή μη ενός βιώσιμου τρόπου ζωής σε αντιστοιχία με το οικοσύστημα, αφού ο πρωτόγονος άνθρωπος υπάρχει και επιβιώνει για σχεδόν 6 εκατομμύρια ενώ ο άνθρωπος του πολιτισμού σε μόλις 10 χιλιάδες χρόνια κοντεύει να καταστρέψει το σπίτι που τον φιλοξενεί δηλαδή το οικοσύστημα της Γης.

Αυτό δεν σημαίνει την επάνοδο στο πρωτόγονο στάδιο αλλά την απαραίτητη αλλαγή και την επανευθυγράμμιση με τους νόμους, τους περιορισμούς και τις ιδιαιτερότητες του οικοσυστήματος που μας δημιούργησε, μας περιβάλλει και μας επιτρέπει να επιβιώνουμε.

......................

* Υπάρχει σκεπτικισμός για το κατά πόσο αυτή πραγματικά είναι η πρώτη φορά που οι άνθρωποι των φυλών της Παπούας Νέας Γουινέας συναντούν λευκούς αφού η πρώτη επαφή έγινε στην δεκαετία του 1950. Ίσως όμως να είναι η πρώτη κινηματογραφική καταγραφή μιας τέτοιας συνάντησης.

Μπούμερανγκ ή χαρακίρι;

2011-08-02T10:01:00.001+03:00

Αρκετά παίξαμε και ρισκάραμε τα πάντα σε αυτόν τον γύρο του θανάτου για δεκαετίες τώρα.

Η Φουκουσίμα δείχνει επιτακτικά και ως μονόδρομο το τέλος εποχής για την πυρηνική ενέργεια και ολόκληρη την πυρηνική βιομηχανία, όχι μόνο την λεγόμενη «ειρηνική» αλλά πρώτα και κύρια την πολεμική, η οποία είναι και το “big boss” και αυτή ουσιαστικά που κινεί τα νήματα ολόκληρης της πυρηνικής βιομηχανίας(και όχι μόνο) και για την οποία υπάρχει απόλυτη και πλήρης μυστικότητα για τις δραστηριότητες της αλλά και τα «ατυχήματα» για τα οποία είναι υπεύθυνη.

Μετά την Φουκουσίμα δεν χωράνε πλέον άλλα λόγια ή συζητήσεις, οι οποίες – ω, τι βολικό! - καταλήγουν συνήθως να γίνονται μέσα στο περιοριστικό και κατευθυνόμενο πλαίσιο του συστήματος της εκμετάλλευσης. Χρειάζεται μια στάση ευθύνης και δικαιοσύνης προς ολόκληρη την ανθρωπότητα και το οικοσύστημα του πλανήτη Γη. Γιατί κανείς δεν έχει το δικαίωμα στο όνομα οποιασδήποτε παραγωγής να διακυβεύει και να καταστρέφει ανεπανόρθωτα την βάση πάνω στην οποία στηρίζεται και υπάρχει η ζωή.

Το έγκλημα κατά της ζωής που συντελείται στη Φουκουσίμα (και θα συντελείται για εκατοντάδες πλέον χρόνια) ή θα γίνει το μπούμερανγκ που θα καταρρεύσει όλη την πυρηνική βιομηχανία και θα την στείλει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας ως εφιάλτη και ύπουλο καταστροφέα της ζωής στη Γη, ή θα οδηγήσει την ανθρωπότητα σε μαζικό χαρακίρι που θα παρασύρει στην καταστροφή και ένα πολύ μεγάλο μέρος της υπόλοιπης ζωής του πλανήτη.

ΠΗΓΗ: IEA, 2007

Η σαρκοφάγος να μπει σε ολόκληρο το σύστημα της εκμετάλλευσης

Καμία «παραγωγή», καμία «οικονομία», και καμία «αγορά» δεν είναι παραπάνω από την ζωή. Είναι ολοφάνερο ότι ο πλανήτης δεν σηκώνει μια τέτοια «ανάπτυξη» όπως η τρέχουσα αλλά ούτε όπως και η διάδοχη κατάσταση της δήθεν «πράσινης» ανάπτυξης που ετοιμάζουν (στην οποία παρεμπιπτόντως εντάσσεται και η πυρηνική ενέργεια).

Η βιόσφαιρα της Γης, είτε το θέλουμε είτε όχι, υπακούει στους δικούς της νόμους και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να στριμωχτεί στα κοντόφθαλμα τεχνοκρατικά, άκρως αναποτελεσματικά και αντι-επιστημονικά σχέδια του συστήματος της εκμετάλλευσης. Με άλλα λόγια, η οικονομική ολιγαρχία δεν θα πρέπει να αφεθεί να επιβάλλει το αρρωστημένο δόγμα της πάνω σε ένα οικοσύστημα που φιλοξενεί την ζωή εκατομμυρίων ειδών.

Όλη η υπάρχουσα «ανάπτυξη» είναι προϊόν της καταπίεσης και άρα ως τέτοια δεν έχει θέση σε μια νέα και δίκαιη τάξη πραγμάτων για όλα τα πλάσματα αυτού του πλανήτη. Οι εξελίξεις από εδώ και πέρα οφείλουν να συμβαδίσουν με τα συμφέροντα της ζωής και του πλανήτη της ζωής και όχι με τα κατεστημένα συμφέροντα αυτής της ολιγαρχίας.

Έχουμε επομένως προσεγγίσει τη στιγμή που η «σαρκοφάγος» θα πρέπει να μπει όχι μόνο πάνω σε ολόκληρη την πυρηνική βιομηχανία αλλά συνολικά σε ολόκληρο το οικοδόμημα της εκμετάλλευσης. Εάν χαθεί και αυτή η ευκαιρία, οι επερχόμενες εξελίξεις προμηνύονται απείρως δριμύτερες.

Η σαρκοφάγος σημαίνει ότι χρειάζεται να επιτευχθεί ο παγκόσμιος κοινωνικός έλεγχος σε ολόκληρη την διαδικασία παραγωγής. Η κοινωνία είναι αυτή η οποία θα πρέπει να έχει τον τελικό λόγο για το αν π.χ. θα γίνει ένα φράγμα, μια γεώτρηση πετρελαίου, μια ξενοδοχειακή μονάδα, ένα εργοστάσιο αυτοκινήτων κλπ. Εάν δεν συμβαίνει αυτό τότε έχουμε αυθαίρετη παραγωγή εις βάρος της κοινωνίας, δηλαδή το γνωστό: ιδιωτικοποίηση των κερδών και κοινωνικοποίηση των ζημιών όταν τελικά είναι η κοινωνία αυτή που καλείται να επωμιστεί τις αρνητικές συνέπειες αυτής της παραγωγής.

Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται να αλλάξουν οι κανόνες που διέπουν την όποια παραγωγή, η οποία θα πρέπει να γίνεται με κοινωνικά κριτήρια προσφοράς και χρησιμότητας. Μια παραγωγή που θα καθοδηγείται από αξίες και θα γίνεται κάτω από εθελοντικές συνθήκες εργασίας όπως π.χ. το open source, και όπου θα έχει ατονήσει πλήρως η αντίληψη του οικονομικού κέρδους ως κινήτρου.

Επίσης σημαίνει μια συνολική αναδιάρθρωση γιατί στο σύστημα της εκμετάλλευσης η διαδικασία παραγωγής και ανάπτυξης υπηρεσιών υπακούει όχι σε ανάγκες αλλά στους δικούς της νόμους περί «επιχειρηματικότητας», «κέρδους», και «ελέγχου» και καταλήγει σε μια «ανάπτυξη» που δεν ανταποκρίνεται και δεν είναι συμβατή με το οικοσύστημα του πλανήτη και φυσικά δεν είναι αειφόρος αλλά όπως τραγικά διαπιστώνουμε μας οδηγεί όλο και πιο γρήγορα στο αδιέξοδο.

Τέλος χρειάζεται μια εκ βάθρων αναθεώρηση της έννοιας της εργασίας, η οποία θα πρέπει να γίνεται όχι υποχρεωτικά όπως σήμερα για να βιοποριστεί κάποιος αλλά μόνο όταν είναι πραγματικά αναγκαία για το κοινωνικό σύνολο και το οικοσύστημα.

Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι μια μελλοντική δίκαιη τάξη πραγμάτων θα πρέπει επιτέλους να κάνει το αυτονόητο: να απελευθερώσει τον άνθρωπο από την καταναγκαστική εργασία και να επιδοτεί την μη εργασία αφού οι περισσότεροι κλάδοι του συστήματος της εκμετάλλευσης είναι περιττοί και σε μια ορθολογική και δίκαιη κοινωνία δεν θα υπήρχαν όπως π.χ. η πολεμική βιομηχανία, η καπνοβιομηχανία, το μεγαλύτερο μέρος της βιομηχανίας διατροφής, της χημικής βιομηχανίας, της φαρμακοβιομηχανίας, κλπ.

Επομένως πολύ λιγότεροι άνθρωποι θα χρειάζεται να δουλέψουν μιας και το μέγιστο ποσοστό της σημερινής εργασίας είναι περιττό. Και είναι προτιμότερο να δουλεύουν μόνο όσοι είναι απαραίτητο να δουλέψουν αλλά όμως να είναι όλοι εξασφαλισμένοι αντί να εξαναγκάζονται όπως στο τρέχον σύστημα σε εργασία που τελικά «τρώει» τη Γη αφού καταστρέφει την ισορροπία και την αειφορία του ευρύτερου οικοσυστήματος της που αποτελεί και την βάση της ζωής.

Οι φαρμακευτικές δεν υπηρετούν την υγεία, την ίαση, τις θεραπείες, την ευεξία

2011-07-18T10:41:00.004+03:00

Μια πρώην αντιπρόσωπος πωλήσεων φαρμάκων μιλά ανοιχτά

Η Gwen Olsen πέρασε δεκαπέντε χρόνια ως αντιπρόσωπος πωλήσεων φαρμάκων, έχοντας εργαστεί σε γίγαντες του τομέα υγειονομικής περίθαλψης, όπως η Johnson & Johnson, η Bristol-Myers Squibb, και η Abbott Laboratories. Απολάμβανε μια επιτυχή και γρήγορη καριέρα μέχρι ότου αρκετές εμπειρίες, από εκείνες που αλλάζουν τη συνείδηση, άρχισαν να την αφυπνίζουν σχετικά με τους κινδύνους που παραμονεύουν σε κάθε συρτάρι με φάρμακα. Τα πιο οδυνηρά μαθήματά της, όμως, προέκυψαν ως θύμα αλλά και ως επιζών από τις απειλητικές για τη ζωή δυσμενείς ενέργειες των φαρμάκων. Αφού εγκατέλειψε τις φαρμακευτικές πωλήσεις το 2000, η Gwen εργάστηκε στην βιομηχανία φυσικών τροφίμων. Σήμερα είναι συγγραφέας, ομιλητής, και φυσικά σύμβουλος υγείας.

Το σύστημα υγείας των ΗΠΑ σκοτώνει τους Αμερικανούς με ανησυχητικό ρυθμό, παρόλο που δαπανούμε πάνω από 15% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ) για την υγειονομική περίθαλψη. Σύμφωνα με το περιοδικό της Αμερικανικής Ιατρικής Ένωσης, τα αποτελέσματα της υγειονομικής περίθαλψης κατετάγησαν μόλις στην δέκατη πέμπτη θέση μεταξύ των είκοσι πέντε βιομηχανικών χωρών σε όλο τον κόσμο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες από τα συνταγογραφούμενα φάρμακα έχουν γίνει η τρίτη κύρια αιτία θανάτου των Αμερικανών. Μόνο οι καρδιακές παθήσεις και ο καρκίνος αφαιρούν περισσότερες ζωές. Εμπιστευόμαστε τους γιατρούς μας για να μας ενημερώνουν και την κυβέρνησή μας για να μας προστατεύσει από την ιατρική αδικοπραγία που μπορεί να θέσει τα κέρδη μπροστά από την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών. Όμως, η λεπτή γραμμή που περπάτα η FDA (Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ) μεταξύ των συμφερόντων των παρασκευαστών φαρμακευτικών προϊόντων και του αμερικανικού κοινού έχει συνεχώς παραβιαστεί. Το αποτέλεσμα είναι η απελευθέρωση ενός πρωτοφανούς αριθμού θανατηφόρων φαρμάκων στην αγορά των ΗΠΑ!

Η ιστοσελίδα της Gwen Olsen:

http://www.gwenolsen.com/

Στο βίντεο έχουν προστεθεί ελληνικοί υπότιτλοι, τους οποίους μπορείτε να εμφανίσετε πηγαίνοντας τον κέρσορα του ποντικιού πάνω από το κόκκινο κουμπί CC και επιλέγοντας Greek.

……………………………

Σύμφωνα με τις επίσημες στατιστικές των ΗΠΑ, πάνω από 100 χιλιάδες θάνατοι κάθε χρόνο προκαλούνται από τα συνταγογραφούμενα φάρμακα. Όμως, ο πραγματικός αριθμός θεωρείται ότι είναι 7 ή 8 φορές μεγαλύτερος, δηλαδή γύρω στα 800 χιλιάδες άτομα επειδή τα πιο πολλά περιστατικά δεν αναφέρονται. Στην Ελλάδα όπου δεν έχουμε στατιστικές για το θέμα και με δεδομένη την ακατάσχετη χορήγηση και χρήση φαρμάκων, πόσα είναι άραγε τα θύματα; Μια κατά προσέγγιση αναγωγή με βάση τους πληθυσμούς των δύο χωρών θα μας έδινε έναν επίσημο αριθμό 3,5 χιλιάδων και έναν ανεπίσημο αριθμό 25 χιλιάδων θανάτων αντίστοιχα. Εάν μια τέτοια στατιστική ισχύει, αυτό σημαίνει ότι τα φάρμακα σκοτώνουν πολύ περισσότερα άτομα από τα τροχαία ατυχήματα.

Με πρόσχημα την βιωσιμότητα ο πληθυσμός της Γης υπό την ομηρία της νέας τάξης

2011-07-11T11:17:00.002+03:00

Η παγκόσμια ελίτ βαθμιαία ανασύρει από το χρονοντούλαπο της ιστορίας ένα ολοκληρωτικό καθεστώς σοβιετικού τύπου, στο οποίο μια κεντρική εξουσία καθορίζει και ελέγχει τα πάντα, και με ταχύτατες πλέον διαδικασίες προσπαθεί να το επιβάλλει ως παγκόσμια κυβέρνηση σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Στην πρωτοπορία αυτού του σχεδίου είναι ο νεοταξικός ΟΗΕ και το περιβόητο σχέδιο του για την βιωσιμότητα στον 21ο αιώνα, η αλλιώς Ατζέντα 21, η οποία σιωπηλά και μεθοδικά προωθείται από το 1992. Και φυσικά δεν μπορούμε να μην παραδεχτούμε ότι δεν έχουν μακρόπνοο σχεδιασμό.

Η Ατζέντα 21 παίρνει την πιο βασική έννοια και στοιχείο κλειδί για την συνέχιση της ζωής στο οικοσύστημα, δηλαδή την βιωσιμότητα και την ερμηνεύει σύμφωνα με τις δικές της σκοπιμότητες, παραποιώντας την τελικά σε κάτι που δεν έχει καμία σχέση με την αυθεντική σημασία της έννοιας αυτής.

Έτσι για την Ατζέντα 21, κατ' αναλογία με την γνωστή οργουελική διάλεκτο του «Ο πόλεμος είναι ειρήνη» και «Η ελευθερία είναι σκλαβιά», η βιωσιμότητα είναι το καθεστώς ομηρίας και η πορεία εξάλειψης του μεγαλύτερου μέρους του ανθρώπινου πληθυσμού. Και αυτό απορρέει από τον ολοκληρωτικό και ασφυκτικό έλεγχο που επιχειρεί η Ατζέντα σε κάθε παράμετρο της ζωής των ανθρώπων: από την υγεία, την παιδεία, την παραγωγή τροφής, την ελευθερία του λόγου, και τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα.

Το πρακτικό μέρος του σχεδίου ήδη έχει ξεκινήσει με την μεταφορά των δικαιωμάτων των ανθρώπων στην δικαιοδοσία τοπικών και διεθνών οργανισμών, και οι ΗΠΑ λειτουργούν ως το προπύργιο του ολοκληρωτικού αυτού μοντέλου και δίνουν τον παλμό για την παγκόσμια εξάπλωση και εφαρμογή του.

Πρόκειται για ένα μοντέλο όπου η ανθρώπινη ύπαρξη βάλλεται από παντού, χωρίς δυνατότητα διαφυγής. Γι αυτό και διαβάζουμε για όλους αυτούς τους περίεργους νόμους όπως πχ για την απαγόρευση του να έχει κάποιος τον δικό του κήπο (νόμος S.510 στις ΗΠΑ), ή το να συλλέγει το νερό της βροχής.

Το νερό περνάει με γρήγορο ρυθμό στον έλεγχο της νέας τάξης

Στο πλαίσιο αυτό, ένα πολύ ζωτικής σημασίας κοινωνικό αγαθό, το νερό, απειλείται άμεσα να τεθεί υπό τον έλεγχο της παγκόσμιας ελίτ που βρίσκεται πίσω από το γενικότερο σχεδιασμό της νέας τάξης.

Όπως διαβάζουμε στο πρόσφατο και πολύ διαφωτιστικό άρθρο με τίτλο «Το νερό στον έλεγχο της κοινωνίας», νομοθετήθηκε πριν λίγες ημέρες και στην Ελλάδα υπουργική απόφαση, η οποία επιχειρεί να πάρει το νερό υπό τον έλεγχο του κράτους.

Κάτι τέτοιο εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους, με δεδομένο ότι το ελληνικό κράτος λειτουργεί με τους ακραίους νεοφιλελεύθερους όρους της οικονομίας της αγοράς και αυτό σημαίνει ότι το ελληνικό νερό, το οποίο μέχρι τώρα υπαγόταν σε κάποιον στοιχειώδη κοινωνικό έλεγχο, κινδυνεύει να ιδιωτικοποιηθεί και να βρεθεί στην ιδιοκτησία πολυεθνικών. Ήδη έχει ανακοινωθεί και η σκανδαλώδης και αντικοινωνική πρόθεση πώλησης των εταιρειών ύδρευσης. Και επίσης υπάρχει η προϊστορία χωρών όπως η Αργεντινή και η Χιλή όπου το νερό έχει περάσει στα χέρια ιδιωτών.

Ουσιαστικά μόλις ολοκληρωθεί η φάση των ιδιωτικοποιήσεων αλλά και των νομοθετημάτων που απαγορεύουν την χρήση του νερού, τότε συνολικά το νερό ως φυσικός πόρος θα έχει συγκεντρωθεί στα χέρια της νέας τάξης με ότι αυτό συνεπάγεται.

Χωρίς λοιπόν νερό για να καλλιεργήσει κάποιος την δική τροφή, χωρίς πρόσβαση σε πηγές και στην φύση (Η Ατζέντα 21 θα απαγορεύει να εισέρχονται οι άνθρωποι στο μεγαλύτερο κομμάτι του πλανήτη το οποίο θα χαρακτηρίζεται προστατευόμενη περιοχή και θα πρέπει να συγκεντρωθούν στις πόλεις), και με ένα νερό δικτύου που θα έχει μέσα του κάθε είδους δηλητήριο (χλώριο, fluoride, κλπ) η ανθρωπότητα θα καταλήξει να γίνει το απόλυτο έρμαιο στα εφιαλτικά σχέδια της νέας τάξης.

Αυτό που επιχειρείται είναι ο κλοιός να γίνει απόλυτα ασφυκτικός μέχρι να υπάρξει μια ομογενοποίηση των πάντων σε ένα σύστημα όπου όλες οι παράμετροι της ζωής θα ελέγχονται, ώστε να υπάρχει εξάρτηση από το ολοκληρωτικό σύστημα της παγκοσμιοποίησης.

Και ενώ μέχρι τώρα υπήρχε η εναλλακτική πρόταση μιας αυτόνομης και ανεξάρτητης ζωής, αποσυνδεμένης σε αρκετά μεγάλο βαθμό από το τρέχον πολιτικο-οικονομικό σύστημα, τώρα αυτή η έξοδος διαφυγής δεν θα υπάρχει, αφού “βιώσιμο” θα θεωρείται το να ζει κάποιος στις τεχνητές συνθήκες των τερατουπόλεων αλλά όχι το να ζει στην φύση.

Τώρα η νέα τάξη προσπαθεί να στερήσει και την τελευταία ελπίδα απόδρασης από το σύστημα-Αλκατράζ που θέλει να εγκαθιδρύσει, γιατί μια τέτοια διέξοδος της χαλάει το σχέδιο της συνολικής παγίδευσης του ανθρώπινου πληθυσμού στο εφιαλτικό σχέδιο της.

Πίσω λοιπόν από την ρητορική περί της βιωσιμότητας, της διασφάλισης των πόρων αλλά και της υγείας του πληθυσμού κρύβεται η αμφισβήτηση του ίδιου του δικαιώματος στη ζωή, αφού ουσιαστικά προωθείται η δημιουργία του παγκόσμιου γκούλαγκ. Δηλαδή μια παγκόσμια φυλακή όπου η ανθρωπότητα θα κρατείται σε καθεστώς ομηρίας. Και βέβαια μέσα στο βαρύ περιβάλλον αυτού του ζοφερού στρατοπέδου συγκέντρωσης όπου η διατροφή, η υγειονομική περίθαλψη, το νερό, και οτιδήποτε άλλο υποστηρίζει την ζωή θα έχουν μετατραπεί σε όπλα μαζικής καταστροφής, θα καταστεί πλέον δυνατή η εξόντωση της πλειοψηφίας του πληθυσμού.

Οι αποδείξεις ότι αυτό είναι το πραγματικό σχέδιο υπάρχουν μιας και βλέπουμε τα κομμάτια του να ξεδιπλώνονται σε διάφορες χώρες του κόσμου και να συνθέτουν σιγά σιγά την πλήρη εικόνα των πραγμάτων που σχεδιάζεται να επιβληθούν.

Όμως όλο αυτό μπορεί να αποτραπεί απομυθοποιώντας τον ρόλο της νέας τάξης και των οργανισμών της και αποκαλύπτοντας τους πραγματικούς τους ρόλους και όχι αυτούς που δήθεν υποκρίνονται. Χρειάζεται μια εκστρατεία ενημέρωσης η οποία θα αφαιρεί κάθε νομιμότητα και κάθε εμπιστοσύνη σε όλους αυτούς τους οργανισμούς στο να αναλάβουν την επίλυση των πραγματικά σοβαρών περιβαλλοντικών και άλλων προβλημάτων του πλανήτη.

Η προϊστορία της νέας τάξης (με το σύστημα των πολυεθνικών της και την οικονομία της αγοράς) μας δείχνει σαφώς ότι αυτή είναι ο κατεξοχήν υπαίτιος της οικολογικής καταστροφής του πλανήτη, και είναι τρομερά προκλητικό να παρουσιάζεται ως η αθώα περιστερά που δήθεν θέλει να σώσει το περιβάλλον και να διαφυλάξει τους φυσικούς πόρους. Η θέση της είναι στο εδώλιο του κατηγορουμένου και όχι στην πρωτοκαθεδρία του αγώνα για την σωτηρία του πλανήτη και αυτό πρέπει να γίνει ξεκάθαρο σε κάθε μυαλό.

Επίσης πρέπει να γίνει ξεκάθαρη και να αποκατασταθεί η πραγματική έννοια της βιωσιμότητας, η οποία δεν έχει σχέση με την ανωμαλία που προσπαθεί να εισάγει η νέα τάξη (μεταλλαγμένη και ακτινοβολημένη τροφή, χαρακτηρισμός των βιταμινών ως τοξίνες, εμβόλια DNA, και άλλα εξωφρενικά).

Γιατί τελικά η βιωσιμότητα είναι μια πάρα πολύ σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε στα νύχια της νέας τάξης. Όπως επίσης και το μέλλον αυτού του πλανήτη, το οποίο πρέπει πάση θυσία να μην αφεθεί στους αναχρονιστικούς και γελοίους ολοκληρωτισμούς κάποιων αλαζονικών ελίτ αλλά να γίνει υπόθεση των καλά ενημερωμένων και ενεργών πολιτών αυτού του κόσμου.